Lucas 8
Tenharim NT (PAH_TBL) vs NAA
1 Aere'ĩ Jesus'ga imbojoapiapi cidades repiapava cidades'ia repiapava. He'yjuhu cidades cidades'ia pavẽi. Pyryva'ea ga imombe'ui cidadespeve'g̃a pe. G̃a pe ga ei: —Perojijyjijyjuka ti pejeaporog̃ita Tupana'ga pe pejikoga ga rehe. A'ero po ti ga pe pokokatui nehẽ imomboa pendekote'varuhua pe hugwi okovo penduvihavuhuhetero nehẽ. Nahã Jesus'ga ei g̃a pe ogwovo g̃a pyg̃apyri. Ga rupi dozeve'g̃a hog̃ahoi.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Kunhangwera'g̃a g̃a hog̃ahoi ga rupi no. Jara'g̃a hugwi Jesus'ga ombojipe'a jipe anhag̃a. Jara'g̃a hugwi ga imombigi karugwara. Mariahẽa hugwi Jesus'ga ombojipe'a jipe sete anhag̃a Diabo'gapyriva'ea. Mariahẽa pe ahe ei: Madalapevehẽa.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ojipehẽa rera Joana. Joanahẽa rembireko'ga ko Cuza'ga. Ga ko Herodes'ga mbatera repiakatuhara'ga. Ojipehẽa rera Susana. G̃ahã oho Jesus'ga rupi. Ojipe'g̃a kunhangwera'g̃a hoi ga rupi no. Imondovo ga pe ombatera g̃a Jesus'ga repiakatui. Dozeve'g̃a pe g̃a imondoi no.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Cidades nanani ojipejipea hugwi he'yjuhuve'g̃a nduri Jesus'ga pyri. Ojo'java'ea pyvõ ga g̃a mbo'embo'ei. G̃a pe ga ei:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 —Ha'ynha mohãihara'ga hoi ko pe imohaina ha'ynha. Nahã ga itymi ha'ynha. Ga imohãirame ha'ynha jara indurugi pehea rembeyvyra rupi. A'ero ahe pyrug̃i hehe ohorame pehea rupi. Ua gwyra'ia i'ui imokona, ei Jesus'ga.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 —Ga imohãirame ha'ynha jara indurugi yja rehe ita arimo. A'ereki ita onhimongyheteuhu pevo. Xunhi yja a'ero ha'ynha pe yhya no. Henhunhame kotihĩ he'ouhũ omanomo. A'ereki ahã yhya jupe.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 —Ga imohãirame ha'ynha jara indurugi nhungwava ra'ynha pyteri pe hatĩava'ea ra'ynha pyteri pe. Aerẽ ga'apoa ha'ynha renhunhamo nhungwava ra'ynha pavẽi. A'ero nhungwava nhambyguhui garemityma, ei Jesus'ga.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 —Ga imohãirame ha'ynha jara indurugi yjakatua pype. A'ero henhunhamo o'ao'aheteramo. He'yjuhu ahara a'ero. Ahara pype turi cem ha'ynha, ei Jesus'ga ha'ynha mohãihara'ga mombe'gwovo. Onhi'ig̃a mondovo Jesus'ga ei g̃a pe: —Peapyakwa pe. Pehendu katu ti ji'ea a'ero! ei Jesus'ga g̃a pe imombe'gwovo ojo'java'ea.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 A'ero Jesus'ga remimbo'ehara'g̃a ei ga pe: —Orohendu ore novĩa nde'eagwera ojo'java'ea. Ndorokwahavi reki ore. Ore ve ti emombe'u a'ea.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 A'ero Jesus'ga ei g̃a pe: —Pe me Tupana'ga ei tokwaha ti g̃a onhimiva'ea nhirembiepiakatuhava javo, ei Jesus'ga. Marã hekoi kiro Tupana'ga yvyakotyve'g̃a ndepiakaturame okovo g̃anduvihavuhuhetero? A'earupiva'ea kiro ga ikwahakwahavukari pe me, ei Jesus'ga g̃wemimbo'ehara'g̃a pe. Ojipe'g̃a pe ji imombe'ui ojo'java'ea. A'ero
10 Jesus respondeu:
11 —Kiro po ti ji imombe'ukatui pe me ikwahavuka ha'ynha mohãihara'ga mombe'ua nehẽ, ei Jesus'ga g̃wemimbo'ehara'g̃a pe. —Ha'ynha ko Tupana'ga nhi'ig̃a, ei Jesus'ga. Kiroki g̃a g̃wendu Tupana'ga nhi'ig̃a novĩa ikwahave'yma – g̃a pyri ahemoandyandyihara'ga Diabo'ga ruri a'ero ipe'avo imombe'ua g̃apy'a hugwi imoka'nhymbavuka g̃a pe tomomborukaryme ti g̃a Tupana'ga pe okote'varuhua javo, ei Jesus'ga. G̃a pe ji ei a'ero imombe'urame ha'ynha indurugagwera pehea rembeyvyra rupi.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 — ausente —
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 —Amombe'u jipe ko ji ha'ynha indurugagwera – kiroki a'ea onduru ita rehe. Henhui ha'ynha novĩa. A'ereki yhya rerekoe'yma g̃waramo, kotihĩ nonhimomiranami a'ero omanomo, ei ga. A'ereki ndokihetei hapoa yvya pype. —A'ea ja g̃a ndekoi – kiroki g̃a g̃wendu nhanderuvihavuhuhete'ga mombe'ua gworygworyvamo hehe novĩa. Aerẽ ojipe'g̃a mbote'varuhu pota g̃a imohepia'ngiavo ite'varuhuva'ea g̃a pe. Nurãro g̃waramo g̃a nonhimomiranami a'ero kotihĩ opohia nhanderuvihavuhuhete'ga mombe'ua hugwi. A'ereki ndokihetei nhanderuvihavuhuhete'ga mombe'ua g̃ayvyteri pe.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 —Amombe'u jipe ko ji ha'ynha indurugagwera – kiroki a'ea onduru nhungwava ra'ynha pyteri pe hatĩava'ea ra'ynha pyteri pe. Aerẽ igwaigwavete hatĩava'ea nhambyguhui garemityma jukavo, ei Jesus'ga. —A'ea ja ojipe'g̃a ndekoi nhungwava pyteripeva'ea ja. G̃a g̃wendu ojipe'g̃a erame g̃a pe: “Tupana'ga nhande poko katu kiro nhanderuvihavuhuhete'ga.” A'ea g̃a g̃wendu katu novĩa. Aerẽ g̃a ag̃ataruhuramo ojihe javo: “Maramarã po ti nhande rekoi nehẽ naerũ?” ei g̃a oyvyteri pe. A'ea nonog̃atuukari g̃apy'a. A'ereki g̃a opotaruhu itambere'ia a'ero, ei Jesus'ga. “Koji'i nhande tipotaruhu itambere'ia,” e'iuhu g̃a, ei Jesus'ga. Toryva rehe ikatuva'ea rehe g̃a japyakauhui. A'ea nhaporemo nohenduva'javukari nhanderuvihavuhuhete'ga mombe'ua. A'ero igwaigwavete g̃a ndojapyakaa'javi tuhẽ gamombe'ua rehe. A'ero g̃a ndokoa'javi reki gamombe'ua rupi okokatue'yma ojipe'g̃a pe oporavykye'yma ga pe.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 —Amombe'u jipe ko ji ha'ynha indurugagwera – kiroki onduru yjakatua pype. A'ea ja ojipe'g̃a ndekoi yjakatuapypeva'ea ja. G̃wendu katu g̃a nhanderuvihavuhuhete'ga mombe'ua ojikoheteavo ga rehe gweaporog̃itakaturo. Onhimomirana hete g̃a oporavykyavo ga pe ga nhi'ĩpo'rupava okokatuavo ojipe'g̃a pe. A'ea Jesus'ga ei imombe'gwovo pa ojo'java'ea ikwahavuka g̃wemimbo'ehara'g̃a pe.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 —Imondygame lamparina nhande ndihovapygi hyrua pyvõ, ei Jesus'ga. Nimondoi nhande lamparina nhanenhinongava gwyri pe cama gwyri pe. Pyte'mbia rehe nhande timondo lamparina. Nurã okirame onga pype ojipe'g̃a gwepia kojahua.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 —Na jitehe po ti Tupana'ga imboukwahavi nehẽ. Onhimiva'ea po ti ga hepiukari ikwahavuka henduvukapava nehẽ.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 —Ji rendu katu ti a'ero pejeaporog̃itaro. Kiroki ga okwaha – ga pe po ti Tupana'ga ikwahavukari koji'iva'ea nehẽ. A'ero po ti ga ikwahahetei nehẽ, ei Jesus'ga. Kiroki ga ndokwahavi – po ga ikwahavi xunhiva'ea, a'ea vehevi po ti Tupana'ga ikwahava'jave'ymukari ga pe nehẽ, ei Jesus'ga g̃wemimbo'ehara'g̃a mbo'eavo.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Kiro Jesus'ga yembora ruri Jesus'ga repiaga gairũ'g̃a pavẽi. Ndoki g̃a onga pype ga pyri. A'ereki pevove'g̃a ga mbotymboty gwe'yjuhuro.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 G̃apyteripeve'g̃a e'i Jesus'ga pe: —Neyhẽa uhu nde repiaga neirũ'g̃a pavẽi. Pevo g̃a ami okari pe.
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 A'ero Jesus'ga ei g̃a pe: —Kiroki g̃a Tupana'ga nhi'ig̃a rendu katu ga nhi'ĩpo'ruavo – g̃a pe ji ei nhiy'g̃a. A'e ji g̃a pe no nhiirũ'g̃a, ei Jesus'ga.
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Aerẽ Jesus'ga avi yharuhua pype g̃wemimbo'ehara'g̃a pavẽi. G̃a pe ga ei: —He xaho ypiahua aherovai. A'ero g̃a imoanhani herogwovo.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 G̃a gwerohorame Jesus'ga ropehyiro okia. Yvyturanuhũa ruri ojyva ypiahua rehe. Yharuhua pype yvytua yhya mbo'ambo'avi. Gweroho g̃werĩ ypy pe.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 A'ero g̃a hoi Jesus'ga pyri ga mongirahiva. —Kiro nhande hoi ypy pe nhandepapava nehẽ! ei g̃a ga pe ombo'ehara'ga pe. A'ero ga ma'ẽi onhi'ig̃a yvyturanuhũa pe typepemuhũa pe no topi ti javo. A'ero yvytua ipigi. Notymynha'javi yhya no.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 G̃a pe Jesus'ga ei: —Ndapejikogi ji rehe naerũ? ei ga. A'ero g̃a kyhyji onhimomby'avo javo ojohupe: —Marã te ga rekoi naerũ? Yvytua vehevi re po g̃wendu katu ganhi'ig̃a yhya pavẽi, ei g̃a.
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Aerẽ g̃a hoi ypiahua aherovai Galiléia aherovai ovahema Gerasapeve'g̃a gwyri pe.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Jesus'ga hemame yharuhua hugwi cidadepeve'ga ruri Jesus'ga repenhana. He'yjuhu anhag̃a Diabo'gapyriva'ea onhimongyavo ga pojykavo. Ymyahũ ga ndipiri. Ga nduva'javi onga pype. Itaruvihavuhua kwaruhua pyteri pe ga ruvi aheryvya pyteri pe.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Jesus'ga repiagame ga hapukai g̃wenypy'anduruga Jesus'ga rovai pyteri pe. Ga hapukajahivi javo: —Jesus! ei ga. Terejori ji avykyavo Tupana'ga ra'yramo huvihavuhu'g̃ahoheve'ga ra'yramo? ei ga Jesus'ga pe. A'e hete ji nde ve: Terembuhuri ti hahyva'ea ji ve.
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 A'ea ga ei. A'ereki Jesus'ga e'i jipe anhag̃a pe: —Ejipe'a ga hugwi. Ymyahũ anhag̃a ga pyhypokãpokag̃i ga pojykavo jipi. Nurã pevove'g̃a itanhuramuhũa pyvõ gapoa kwari. G̃a gapya kwari no. Nahã g̃a ga mombytapotari ga repiakatuavo novĩa. Ga omondohondoho itanhuramuhũa reki. Anhag̃a ga pojykai ga renonhaheteavo ga mondovo ongae'ỹi me. Nahã ga rerekoi ymya.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Kiro Jesus'ga ei ga pe: —Gara nderera? A'ero ga ei: —He'yjuhu. Nahã garera. A'ereki he'yjuhuva'ea anhag̃a opojyka ga.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Anhag̃a e'i hete Jesus'ga pe: —Toremondoi ti yvykwara ruvihavuhua pype hahyva'ea ruvihava pype, e'i ga pe.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Yvytyra rehe porcos tuvi i'gwovo onhimongyavo. He'yjuhu hete porcos. Jesus'ga pe anhag̃a ehetei: —Ore mondouka ti porcos pojykauka ore ve, e'i. —Peho ti a'ero, ei Jesus'ga jupe.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Cidadepeve'ga hugwi anhag̃a jipe'ai a'ero ogwovo Jesus'ga nhi'ĩpo'ruavo porcos pojykavo herogwovo. Porcos nhaporemo inhahetei ojyva yvyty'ramuhũa hugwi ogwovo ypiahua pype otypyvygamo omanomo.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Porcos manoa repiagame porcos repiakatuhara'g̃a nhani ogwovo jugwi. Ogwovo g̃a imombe'upavi cidadepeve'g̃a pe cidadekotyive'g̃a pe no.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 A'ero pevove'g̃a nduri ua torohepia katu javo. Ovahemame Jesus'g̃a pyri g̃a ga repiagi anhag̃a rembipojykaagwera'ga. Oapy ga Jesus'ga pya pyri tapy'ynhapira mongijipeavo ojapyakakatuavo. A'ero g̃a kyhyji.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Kiroki g̃a gwepia Jesus'ga anhag̃a mbojipe'arame ga hugwi – g̃a imombe'upavi g̃a pe javo: —Ga pyryvamo reki kiro. A'ereki Jesus'ga ombojipe'a anhag̃a ga hugwi imondovo, ei g̃a ga mombe'gwovo g̃a pe.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Okyhyji hete pa g̃a Gerasapeve'g̃a. Nurã g̃a ei Jesus'ga pe: —Heregwovo ore hugwi! A'ero Jesus'ga avi yharuhua pype tajivy javo.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 A'ero anhag̃a rembipojykaagwera'ga ehetei Jesus'ga pe: —Taho ti nde rupi jijikoty'a nde pavẽi! ei ga. Jesus'ga ndogwerohoi ga reki. A'ereki ga e'i ga pe:
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 —Epyta. Ejivy ti enhonga pe imombe'gwovo. Ere ti g̃a pe: “Tupana'ga ipopoaka hete. Ji poko hete ga!” Nahã ti ere g̃a pe, ei Jesus'ga ga pe. A'ero ga hoi imombe'gwovo g̃a pe nhaporemo cidadepeve'g̃a pe. —Pyry hete Jesus'ga ji ve ji pokoga anhag̃a mbojipe'avo ji hugwi. Ga popoakahetero, ei ga imombe'gwovo.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Gerasapeve'g̃a hugwi Jesus'ga jivyri ua ovahema aherovai. G̃a nhaporemo ga repenhani gworygworyvamo ga rehe. A'ereki pevo g̃a oko tuhu tuhẽ ti ga javo.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Nanime ga pyri Jairo'ga ruri. Jairo'ga ko huvihavamo oko judeus'g̃a jatykahava pype. Ga ruri onhinog̃a ojovapyvo yvyvo Jesus'ga pya pyri jihoheva'ero ji poko javo. —Herejo nhironga pe, ei ga Jesus'ga pe.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 A'ereki jira'yrahẽa omano g̃werĩ, ei ga. Hehã jate ko gara'yra. Ivoja hẽa. Doze anos hẽa imbokwara'ari ojihe. Jesus'ga horame tahepia ti ji tayrihẽa javo, he'yive'g̃a ga mbotyvahivi ua ga rupi onhimongyavo.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Ga reviri hẽa ruri no itetirũavehẽa gwypovehẽa. He'yi doze anos hẽatetirũa imbokwara'ari hẽa rehe opige'yma hẽa hugwi. Omondo pa hẽa opohanohara'g̃a pe novĩa. A'ereki g̃a nomombigi reki hẽatetirũa.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Kiro hẽa ruri Jesus'ga reviri opokoga gapira rembeyvyra rehe. Kotihĩ hẽa ndagwypora'javi a'ero.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 —Ma'g̃a opoko ji rehe? ei Jesus'ga. A'ero g̃a epavi: —Ore rũi! Ndoropokogi nde rehe, ei g̃a. —Nde mbotymboty pa g̃a nde atimana he'yive'g̃a! Nde mbotyva g̃waramo g̃a pokogi nde rehe. Nahã Pedro'g̃a ei Jesus'ga pe ombo'ehara'ga pe.
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 A'ero Jesus'ga ei: —A'ea rũi. Opoko aha g̃a ji rehe. Akwaha ji jiyvyteri pe. A'ereki ji hugwi ihoi jipopoakara g̃a ndehe, ei ga.
46 Mas Jesus insistiu:
47 A'ero hẽa ei oyvyteri pe: “Okwaha reki ga ji pokogame ga rehe.” A'ero hẽa ruri ohyhyipava okyhyjiavo g̃wenypy'anduruga yvyvo garovai pyteri pe onhimombe'gwovo g̃andovaki pa. Hẽa e'i: —Ymyahũ ji tetirũaramo gwyporo. Nurã ji pokogi nde rehe tomombi ti ga ji hugwi javo. Kotihĩ nhitetirũa pigi tuhẽ ko, ei hẽa.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 —Kui'i, ei Jesus'ga hẽa pe. Erejiko nde ji rehe. Nurã netetirũa pigi nde hugwi. Ndepy'a rukaturo g̃waramo kiro heregwovo katu, ei ga.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Jesus'ga nhi'imbige'ymame hẽa pe Jairo'ga rongapypeve'ga ruri javo Jairo'ga pe: —Ndera'yrava'ea omano. Tohoa'javyme ti nhanembo'ehara'ga kiro neronga pe. A'ereki ahe omano jipe.
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Ga renduvame Jesus'ga ei Jairo'ga pe: —Teremomyi ti epy'a. Ejiko hete jitehe ji rehe. A'ero po ti hẽa kwerava'javi nehẽ, ei Jesus'ga.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Ovahemame Jairo'ga ronga pe Jesus'ga g̃a mongiukari ojupi onga pype Pedro'ga João'ga no Tiagova'ea no. Kujahẽa ruva'ga ga ga mongiukari kujahẽa yhẽa no. Ojipe'g̃a pe Jesus'ga ei: —Tapeki ti onga pype, ei ga g̃a pe.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Ojehe'o hete pevove'g̃a kujahẽa rehe okovo. A'ero Jesus'ga ei g̃a pe: —Tapejehe'oi! Nomanoi hẽa. Oki reki hẽa upa.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 A'ero g̃a ga jai ga rerekovo ga rerekomemuamo. A'ereki g̃a okwaha ahemanoa.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 G̃a mondopavirẽ onga hugwi ga kujahẽa popyhygi. Hẽa pe ga ei: —Kui'i! Epo'ã!
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Kiro hẽa kweravi. Kotihĩ hẽa po'ami. A'ero Jesus'ga ei g̃a pe: —Pemondo ti mbatera hẽa pe to'u ti hẽa.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Onhimomby'a hẽaruva'ga hẽayhẽa pavẽi. Jesus'ga ei g̃a pe: —Tapemombe'ui tuhẽ ti nhiremimbogweravahẽa nhiremimonhimomby'ava'ea ojipe'g̃a pe, ei ga.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.