Lucas 1
Tenharim NT (PAH_TBL) vs NTLH
1 Kiro ji ikwatijari nde ve, Teófilo, terekwaha hete ti huvihavamo javo. Ojikwe he'yive'g̃a okwatija imombe'gwovo orerembikwahava nahanahã Cristo'ga oko ojiheve'g̃a pyteri pe g̃a mbojikoguka ojihe javo.
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 Okwatija g̃a Jesus'garupive'g̃a nemimombe'ua – kiroki a'ea g̃a omombe'u ore ve Jesus'gareheva'ea pe. G̃a omombe'u Jesus Cristo'ga rura avo yvya koty garuva ahe pyri no. G̃a omombe'u Jesus'ga remimbo'ea ojive no. G̃anemimombe'ua he'yive'g̃a okwatija a'ero.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 Jihi no, ji ikwahapavi, Teófilo. A'ereki ymyahũ ji anhimbo'e Jesus'ga rura rehe gareaporog̃ita rehe no garemimbo'ea rehe no. Ajapyaka ji hendukatuavo Jesus'garupive'g̃a ga mombe'urame. Pyry ji ve no ji ikwatijari Jesus'ga rehe terekwaha ti javo. Kiro po ti ji ikwatijapavi Jesus'ga mombe'ukatuavo nehẽ.
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 Nahã po ti ji nde mbo'epavi Jesus'ga rehe nehẽ. Ymya nde henduvi Jesus'ga mombe'ua. Kiro po ti ji ikwahaheteukari nde ve ikwatijarame imombe'upava nde ve nehẽ.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Ymyahũ Herodesva'ea rekoi israelitas'g̃a nduvihavuhuro g̃agwyri pe Judéia pe. A'ea rupi Zacariasva'ea rekoi ikwava'ẽharamo Tupana'ga pe. A'ereki aheremboypya Abiasva'ea. A'ero ahe poravykyi Abiasva'ea rakykwepohara'g̃a pavẽi gwe'yja'g̃a jatykahavuhua pype templo pype. Zacariasva'ea rembirekova'ea ko ikwava'ẽharava'ea rakykwepoharamo oko no. Aherera Isabel.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Ahe memei Tupana'ga reroviahetei ga nhi'ĩpo'rupava Zacariasva'ea Isabelva'ea pavẽi. Ahe oko katu jipi. —Pepyry pe, ei Tupana'ga ahe ve a'ero.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Ahe ndata'yri. Ahe jogwerekoypyrame Isabelva'ea ndata'yri. Aerẽ ahe memei ixava'e, a'ero kaitu ahe ndata'yri.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 Kiro Zacariasva'ea poravykyi gwe'yja'g̃a jatykahavuhua pype templo pype Abiasva'ea rakykwepohara'g̃a pavẽi jara'g̃a py'ruavo ikwava'ẽharamo.
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 Ojopy'rupy'ru g̃a imbokaita incenso perfume apopyra Tupana'ga pe jipi ojatykahavuhua pype. A'ero kiro Zacariasva'ea herohoi perfume apopyra imbokaita Tupana'ga pe.
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 Ahe imbokairame he'yjuhuve'g̃a nduvi onhimongyavo okari pe ojatykahavuhua pyri templo pyri onhi'ig̃a Tupana'ga pe.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Kotihĩ Tupana'gapyrive'ga yvagipeve'ga jipiukari ua o'ama Zacariasva'ea pyri. Perfume apopyra kaihava pyri ojohukoty rũi ga ruri Zacariasva'ea imbokairame perfume apopyra hehe.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 Zacariasva'ea py'a oko tehe ga repiagame. Okyhyji hete ahe ga hugwi. Oyvyteri pe ahe ei: “Marã po ti ji rekoi nehẽ naerũ?” ei ahe.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 A'ero Tupana'gapyrive'ga ei: —Terekyhyji, ei ga Zacariasva'ea pe. A'ereki Tupana'ga g̃wendu katu nde nhi'ig̃ame ga pe. Nurã po ti nde ra'yramo enhimbirekohẽa pe Isabelhẽa pe nehẽ, ei ga Zacariasva'ea pe. João ti pemondo inog̃a gareraramo peja'yra'ga reraramo, ei ga.
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 Ga arame po ti nde vy'ari ejoryjoryvamo nehẽ. He'yjuhuve'g̃a po ti ovy'a gworygworyvamo nehẽ no.
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 —Aerẽ po ti Tupana'ga ei ga pe nehẽ: “Huvihava ko ga.” Nahã po ti Tupana'ga ei ndera'yra'ga pe nehẽ, ei Tupana'gapyrive'ga yvagipeve'ga. Nurã po ti pe ndoryndoryvamo nehẽ. Ndo'ui po ti ga vinho nehẽ. Ojipe'ia no ahemboheagwyryva'ea po ti ga ndo'ui nehẽ. Tupana'ga ra'uva po ti ndojipe'ai ga hugwi ga pojykavo nehẽ ga arypyrame nehẽ ga nhimomboakarame nehẽ no.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 —Gaha po ti e'i israelitas'g̃a pe nehẽ: “Penhi'ĩpo'rua'ja ti Tupana'ga,” e po ti ga nehẽ. A'ero po ti he'yive'g̃a Tupana'ga nhi'ĩpo'rui ojikoga ga rehe nehẽ ndehe ko orepojykaharetea javo ga pe, ei Tupana'gapyrive'ga.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 —Ndera'yra'ga po ti oho nhandepojykaharete'ga renonde nehẽ, ei ga Zacariasva'ea pe. Ymyahũ Tupana'ga ra'uva opojyka Eliasva'ea ahe moiruamo ga mbopopoaka, ei Tupana'gapyrive'ga. Na jitehe po ti Tupana'ga ra'uva ndera'yra'ga pojykai ga moiruamo ga mbopopoaka nehẽ. A'ero po ti ndera'yra'ga akwaimbae'g̃a mbo'embo'ei nehẽ. “Pearõ ti peja'yra'g̃a.” A'ea po ti ga ei g̃a arõukara'java g̃a pe nehẽ, ei ga. Kiroki g̃a ndokoi Tupana'ga nhi'ig̃a rupi – g̃ahã po ti ga ombojapyaka katu nehẽ. Pyryve'g̃a ja po ti g̃a oko a'ero gweaporog̃itakaturo nehẽ. Nahã po ti ndera'yra'ga g̃a mboavujikweri Tupana'ga pe nehẽ toko ti g̃a Tupana'gareheva'ero javo. O'arame nahã po ti ga rekoi nehẽ, ei Tupana'gapyrive'ga Zacariasva'ea pe.
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 —Marã po ti ji heroviari tayri'ga rehe nehẽ? ei Zacariasva'ea. A'ereki ji jixava'e nhirembirekohẽa pavẽi, ei ahe.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 A'ero Tupana'gapyrive'ga ei ahe ve: —Jirera ko Gabriel. Jihi Tupana'gapyriva'ea jitekovo ga pyri jipi, ei ga Zacariasva'ea pe. Gaha Tupana'ga ji mbuhurukari nde pyri emombe'u ti Zacarias'ga pe javo. A'ero ji ruri imombe'ukatuavo nde ve pyryva'ea.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Nahã po ti ndera'yra'ga, a'e ko ji nde ve ko, ei ga Zacariasva'ea pe. Aerẽ Tupana'ga erame po ti ji'eagwera apiavo ihoi nehẽ, ei Tupana'gapyrive'ga yvagipeve'ga. Nde ndereroviari reki ji'ea, ei ga. Nurã po ti nde nerenhi'ig̃a'javi nehẽ, ei ga. Ji rendu ti! Ndera'yra'ga arirẽ jate po ti nde nhi'ig̃a'javi nehẽ, ei ga Zacariasva'ea pe.
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Ojatykahavuhua pyri templo pyri Zacariasva'ea re'yja'g̃a nduvi okari pe Zacarias'ga ti tohẽ jugwi kiro javo. Oyvyteri pe g̃a ei: “Maraname ga nohemuhũi naerũ ore ve?” ei g̃a onhimomby'avo.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 Aerẽ ahe hemame g̃ajatykahavuhua hugwi ua g̃a pyri tegwete ganhi'ĩhava g̃a pe. A'ero g̃a ei: —Marag̃atu ga nonhi'ig̃a'javi? ei g̃a. Po Tupana'ga gwepiuka mbatera ga pe, ei g̃a. A'ereki opoa pyvõ ahe nhi'inhi'ĩpotari g̃a pe. Nohema'javi ve reki ahenhi'ig̃a ahe hugwi. A'ero g̃a hoi ogwovo.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 Aerẽ Zacariasva'ea poravykya'javi ojatykahavuhua pype templo pype. Mbohapyra te ahe kiri oporavykyavo. Oporavykypavirẽ ahe jivyri ogwovo g̃wonga pe.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 Aerẽ Zacariasva'ea rembirekova'ea Isabelva'ea puru'aro. Isabelva'ea ndohoi g̃wonga hugwi. Cinco ahe jahya mondoi ohoe'ymame g̃wonga hugwi. Ahe e'i:
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 —Ji poko Tupana'ga. A'ereki ga ombuhu jira'yra'ga ji ve nhirembireko'ga pe no, ei ahe. Ymya g̃a ji jai nandera'yri javo. Kiro po ti g̃a nde'ia'javi ji ve nehẽ, ei ahe.
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 Opuru'arame seis Isabelva'ea jahya mondoi. A'ea rupi Tupana'ga ojipyrive'ga mondoukari Gabriel'ga cidade de Nazaré pe – perope Galiléiapeve'g̃a gwyri pe.
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 Pevo Tupana'gapyrive'ga yvagipeve'ga hoi ojyva imombe'gwovo Tupana'ga nhi'ig̃a Mariava'ea pe. Akwaimbae'ga ndogwerekoi ve ahe. —Hehã ti tahembireko tuhẽ Daviva'ea rymymino'ga pavẽi nehẽ José'ga pavẽi nehẽ, ei ahepo'ria. Mariava'ea nahembirekoi ve Joséva'ea pavẽi Tupana'gapyrive'ga rurame Mariava'ea pyri.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 Kiro Tupana'gapyrive'ga ruri Mariava'ea pyri javo ahe ve: —Ejoryjory ti, ei ga. A'ereki Tupana'ga omombyry nde ve okovo nde pyri. Koji'i Tupana'ga imombyryvi nde ve kunhangwera'g̃a pe hohe, ei ga Mariava'ea pe.
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 Omyi Mariava'ea py'a Tupana'gapyrive'ga imombe'urame ahe ve. Oyvyteri pe ahe ei: “Marag̃atu ga ei ji ve ra'e?” A'ea ahe ei ojapyakavo hehe ikwahave'yma.
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 A'ero Tupana'gapyrive'ga ei: —Maria, ei ga ahe ve. Terekyhyji! A'ereki Tupana'ga imombyryvi nde ve.
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Ji rendu ti! Ndepuru'a po ti nde nehẽ, ei ga. A'ero po ti nde eja'yra'ga mbo'ari nehẽ, ei ga Mariava'ea pe. Jesus emondo ti inog̃a gareraramo.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 Huvihavuhu hete po ti ga nehẽ, ei ga. Nhandepojykaharete'ga Tupana'ga koji'i ipopoaka hete g̃a hohe pa. Jesus'ga pe po ti ga ei nehẽ jira'yra'ga. Tupana'ga tuhẽ po ti ga mongoi nehẽ eko ti huvihavuhuhetero javo. Nahã po ti ga huvihavuhuhetero g̃wamonhava'ea py'rovo Daviva'ea py'rovo nehẽ, ei Tupana'gapyrive'ga.
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 Nane'ymi jipi po ti ga rekoi Jacóva'ea rakykwepohara'g̃a nduvihavuhuhetero gwe'yja'g̃a nduvihavuhuhetero nehẽ. Avuirama po ti ga rekoi huvihavamo nehẽ, ei Tupana'gapyrive'ga Mariava'ea pe.
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 Kiro Mariava'ea ei: —Akwaimbae'g̃a ndajirerekoi ve, ei ahe Tupana'gapyrive'ga pe. Ma po ti ji puru'aro nehẽ naerũ? ei ahe ga pe.
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 A'ero Tupana'gapyrive'ga ei ahe ve: —Pyry hete Tupana'ga ra'uva. Tupana'ga ipopoaka hete ojipe'g̃a hohe pa. Aerẽ po ti gara'uva jyvi ua nde pyri nehẽ. Opopoakara pyvõ po ti Tupana'ga tayri'ga mondoi nde pype a'ero nehẽ. Nahã po ti ga ndera'yra'ga apoi nde ve nehẽ, ei ga Mariava'ea pe. Nurã ombo'arame po ti ndera'yra'ga pyryhetero nehẽ. “Tupana'ga ra'yra'ga,” e po ti g̃a ga pe nehẽ, ei ga ahe ve.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 —Ji rendu ti! ei ga ahe ve. Erekwaha nde eje'yjahẽa Isabelhẽa. Hẽa ipuru'a no. Ig̃waivĩ hẽa kiro a. Ymya g̃a ei: “Ndata'yri tuhẽ hẽa.” Nahã g̃a ei. Emo seis hẽa omondo jahya opuru'arame. Kiro po ti hẽa gwa'yra'ga mbo'ari nehẽ.
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 A'ereki Tupana'ga pe ahã onhimiva'ea, ei ga imombe'gwovo.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 A'ero Mariava'ea ei Tupana'gapyrive'ga pe: —Ji ko Tupana'gareheva'ea. Na ti ji puru'aro a'ero nehẽ ganhi'ig̃a rupi nehẽ – kiroki a'ea nde eremombe'u ji ve, ei ahe ga pe. A'ero Tupana'gapyrive'ga hoi ahe hugwi.
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Aerẽ Mariava'ea herekokatui ombate'ria. Kotihĩ ahe herohoi yvytyruhua rupi Judéiapeve'g̃a gwyri pe yvytyruhupeve'g̃a gwyri pe ogwovo pevove'g̃a cidade pe.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Pevo Zacariasva'ea ronga pe ahe hoi ogwovo Isabelva'ea pyri. —Kirog̃we ji ruri, ei ahe Isabelva'ea pe.
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 A'ero Isabelva'ea ra'yrava'ea Isabelva'ea avykyi aheyvyteri pe ahe Mariava'ea nhi'ig̃a renduvame. Kiro Tupana'ga ra'uvapyryva ruri Isabelva'ea pyri ahe pojykavo.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 Nurã Isabelva'ea nhi'ig̃a hahyahi hẽa erame: —Koji'i Tupana'ga imombyryvi nde ve kunhangwera'g̃a pe hohe, ei Isabelva'ea Mariava'ea pe. Aerẽ po ti Tupana'ga imombyryvi ndera'yra'ga pe nehẽ no.
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 Nde ko jipojykaharete'ga yhẽa reki. Kiro po ti nde ga mbo'a nehẽ. A'ero nde huvihava. Jihi okoteheva'ea ko ji. Emo nde erejo jitehe ji repiaga! ei ahe Mariava'ea pe onhimomby'avo.
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 Nenhi'ig̃a ji henduvame kotihĩ jira'yra'ga roryroryvamo ji avykyavo jiyvyteri pe ko, ei ahe Mariava'ea pe.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 Pyry hete nde ve. A'ereki nde Tupana'ga nhi'ig̃a rerovia na tuhẽ po ti a'ero nehẽ javo, ei Isabelva'ea Mariava'ea pe. Tupana'ga po ti nopiriani tuhẽ onhi'ig̃a nde ve nehẽ, ei Isabelva'ea.
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 A'ero Mariava'ea ei:
46 Então Maria disse:
47 — ausente —
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 — ausente —
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 — ausente —
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 — ausente —
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 — ausente —
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 — ausente —
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
56 Kirẽ Mariava'ea três jahya mondoi gwerevi opytavo Isabelva'ea pyri. Aerẽ ahe jivyri ogwovo g̃wonga pe.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Kiro Isabelva'ea ra'yrava'ea ahava. A'ero ahe gwa'yrava'ea mbo'ari.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 Aherongapypeve'g̃a okwaha ahere'yja'g̃a pavẽi Tupana'ga pyryhetea ahe ve ga ahera'yrava'ea mbo'arukaro g̃waramo ahe ve. A'ero g̃a ndoryndoryvamo Isabelva'ea pavẽi.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 Sete tay'riva'ea kiri o'arirẽ. Ko'emame aherakwanhapi'ria kytihava. A'ero g̃ande'yja'g̃a nduri hepiaga. Tay'riva'ea rehe g̃a inombotari ahereraramo ahepo'ria rera Zacarias po ti garera nehẽ javo.
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 A'ero ahe'yembora ei: —Ahã te! Poi rũi po ti garera nehẽ. Garera po ti João nehẽ, ei Isabelva'ea.
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 A'ero g̃a ei ahe ve: —Maraname nde ei nahã? Ndogwerekoi ndere'yja'g̃a a'ea gwera, ei g̃a.
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Opoa pyvõ g̃a ei tay'riva'ea po'ria pe marãva'ea nde erepota garera naerũ javo.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 A'ero Zacariasva'ea poeruri peru ti ji ve ikwatijahava javo. A'ereki ahe nonhi'ig̃i. G̃a imondorame ikwatijahava ahe ve, ahe ikwatijari inog̃a: “Garera ko João.” G̃a nhimomby'apavi aherera repiaga.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 Kiro kotihĩ Zacariasva'ea nhi'ig̃a'javi a'ero. —Pyry hete Tupana'ga, ei ahe ga mboheteavo.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 Zacariasva'ea nhi'ig̃ame ahekotyve'g̃a kyhyjipavi. Hehe g̃a nhomonhi'inhi'ig̃i imombe'gwombe'gwovo pa yvytyvytyruhupeve'g̃a pe nhaporemo Judéiapeve'g̃a pe.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Kiroki g̃a g̃wendu Zacariasva'ea mombe'ua tay'riva'ea mombe'ua no – g̃a nhaporemo ojapyaka hehe. A'ero g̃a ei: —Tayri'ga po ti oko huvihavuhuro a'ero nehẽ! ei g̃a. A'ereki Tupana'ga popoakahetea oko tay'riva'ea rupi.
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 Tay'riva'ea po'ria Zacariasva'ea, ahe kiro Tupana'ga ra'uva ahe pojykai. A'ero ahe imombe'ui Tupana'ga rembikwahavukara javo:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 — ausente —
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 — ausente —
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 — ausente —
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 — ausente —
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 —Tapihã, ei Zacariasva'ea gwa'yrava'ea pe.
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 — ausente —
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 — ausente —
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 — ausente —
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 Aerẽ tay'riva'ea nhimomboakari oky'rahu'iro Zacariasva'ea ra'yrava'ea. Pyry hete tuhẽ tay'riva'ea reaporog̃ita okovo. Aerẽ oyvuakarame ahe ruvi ongae'ỹi me upa. Aerẽ ahe oje'yja'g̃a mog̃itai israelitas'g̃a mog̃itai Tupana'ga nhi'ig̃a rehe.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.