Mateus 12
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 Bôn mui Ingái Angô, Yê-su alứng top rian te án mot tớq pidái sro bali. Ndóng nha-án mot tớq pidái, top rian te án sáng pinhaih lư. Iki ntơnh nha-án pôq ntơnh nha-án carớt sro bali alứng sréh cha.
1 Por aquele tempo, num sábado, Jesus passou pelas searas. Estando os seus discípulos com fome, começaram a colher espigas e a comer.
2 Tớq ticuoi Pha-rasi hôm iki, nha-án tông ada Yê-su idô: “Ngki! Top rian te thới táq lớiq cơt rit rong tớq Ingái Angô.”
2 Os fariseus, vendo isso, disseram a Jesus: — Olhe! Os seus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer num sábado.
3 Yê-su ôi nha-án idô: “Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te puo Davit khoiq táq? Davit alứng top veng tapun án sáng pinhaih lư.
3 Mas Jesus lhes disse:
4 Iki Davit mot tớq dúng sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Án alứng yớu án cha beng ngai dŏq chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán veng phep rit ticuoi Isa-ra-el, án alứng yớu án lớiq têq cha beng ngki. Co beng ngki nưm máh ticuoi teng rit sang sớng têq cha.
4 Como entrou na Casa de Deus, e comeram os pães da proposição, os quais não era lícito comer, nem a ele nem aos que estavam com ele, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Alứng arớq inha lớiq nai dŏc te phep rit Môi-se te máh ticuoi teng rit sang báq mot táq arnáq tớq Dúng Sang Pưt tớq Ingái Angô, ma nha-án lớiq bôn táq luaih.
5 Ou vocês não leram na Lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo profanam o sábado e ficam sem culpa?
6 Ma cư tông inha idô: Át ntúq ndô, bôn munáq pưt hơn te Dúng Sang ngki.
6 Pois eu lhes digo que aqui está quem é maior do que o templo.
7 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
7 Mas, se vocês soubessem o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício”, não teriam condenado inocentes.
8 Cư Acái Yang Cơt Ticuoi la Ưlla Ingái Angô.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor do sábado.
9 Yê-su pôq te ntúq ngki, dyơ án mot tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el.
9 Tendo Jesus saído dali, entrou na sinagoga deles.
10 Át ngki bôn munáq ticuoi dyuat ati. Máh ticuoi tớq dúng rum plốh Yê-su idô: “Veng rit he, têq lớiq he táq bánh ticuoi a-ái tớq Ingái Angô?”
10 Achava-se ali um homem que tinha uma das mãos ressequida. Então, a fim de o acusar, perguntaram a Jesus: — É lícito curar no sábado?
11 Yê-su ôi nha-án idô: “Khán munáq te inha bôn pannán cưu arbúc tớq prúng tớq Ingái Angô, án lư arơq cưu ngki te prúng, piaiq lớiq?
11 Ao que lhes respondeu:
12 Yang Arbang-pilŏ́ng ayáu tarngứh ticuoi hơn te ayáu tarngứh pannán cưu. Co iki he munáq têq choi munáq tớq Ingái Angô.”
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Logo, é lícito nos sábados fazer o bem.
13 Dyơ Yê-su tông ticuoi dyuat ati idô: “Mái angốh ati mái!”
13 Então Jesus disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada e ficou sã como a outra.
14 Máh ticuoi Pha-rasi ngốh te dúng rum ngki, dyơ nha-án tanghúng ính cachet Yê-su.
14 Mas os fariseus, saindo dali, conspiravam contra ele, procurando ver como o matariam.
15 Tư Yê-su chom nha-án ính cachet án, iki án ngốh te ntúq ngki, ma bôn clứng ticuoi veng án. Alứng án táq bánh cứp náq ticuoi ndon bôn a-ái.
15 Mas Jesus, sabendo disto, afastou-se dali. Muitos o seguiram, e a todos ele curou,
16 Án patáp nha-án êq dyôn ticuoi cannŏ́h chom án la nnáu.
16 advertindo-lhes, porém, que não o expusessem à publicidade.
17 Án patáp iki dŏq cơt tarvớiq simớt parnai Ê-sai la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, khoiq tông te inớh idô:
17 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta Isaías:
18 “Ndô la ticuoi táq arnáq cư,
18 “Eis aqui o meu servo, que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se agrada. Farei repousar sobre ele o meu Espírito, e ele anunciará juízo aos gentios.
19 Án lớiq tarmien alứng lớiq tông yứng ada ngai.
19 Não entrará em discussões, nem gritará, nem fará ouvir nas praças a sua voz.
20 Máh ticuoi la arớq arŏ́ng khoiq liat tor-cor,
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará o pavio que fumega, até que faça vencedor o juízo.
21 Nhéq tưh ticuoi át ngcong án choi tamống nha-án.”
21 E no seu nome os gentios colocarão a sua esperança.”
22 Vít ngki ngai dông munáq conh ndon sot mát alứng lúng tớq nga Yê-su, co yang saq táq án. Yê-su táq dyôn mát án cơt plang, alứng táq dyôn ngcang án têq táq-ntêr.
22 Então trouxeram a Jesus um endemoniado, cego e mudo. Jesus o curou, e o homem passou a falar e a ver.
23 Nhéq máh ticuoi sáng dut lư, dyơ nha-án plốh idô: “Án ndô la ticuoi te tŏ́ng toiq puo Davit ndon he ngcong lớiq?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: — Não seria este, por acaso, o Filho de Davi?
24 Ma tư top Pha-rasi sáng ticuoi clứng táq-ntêr iki, nha-án tông idô: “Án ndô chuih angốh yang saq co yang Bên-sabul dyôn án bôn chức táq arnáq ngki. Yang Bên-sabul la yang ndon sút nhéq yang saq.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, diziam: — Este não expulsa demônios senão pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
25 Yê-su chom nha-án parngíh iki. Dyơ án tông ada nha-án idô: “Khán bôn mui cruong ma munáq tarchíl munáq, lớiq cơt nnáng cruong. Alứng khán mui vel lớiq la mui abŏ́h ma munáq tarchíl munáq, lớiq cơt nnáng vel, lớiq la abŏ́h.
25 Mas Jesus, sabendo o que eles pensavam, disse-lhes:
26 Khán top yang Satán ma chuih angốh top án bôm, la arớq nha-án tarchíl tartuoq. Iki lớiq têq cơt nnáng top.
26 Se Satanás expulsa Satanás, está dividido contra si mesmo; como, então, o seu reino subsistirá?
27 Inha tông cư chuih angốh yang saq co yang Bên-sabul dyôn cư bôn chức táq arnáq ngki. Ma khán máh ticuoi veng inha ma táq arnáq muchứng ngki tưi, inha lớiq tông nha-án bôn chức te yang Bên-sabul. Co iki nha-án táp ính tíq inha.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Por isso, eles mesmos serão os juízes de vocês.
28 Ma khán cư chuih angốh yang saq co nhơ Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư táq, arnáq ngki apáh dyôn inha chom arlớih la Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút khoiq tớq nga inha dyơ.
28 Se, porém, eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, certamente é chegado o Reino de Deus sobre vocês.
29 “Khán ngai ính mot dúng ticuoi bánh rêng, alứng ính ial nhéq crơng án, cóq ngai chóq án avai, ki-náq têq ngai talóh dúng án, alứng ial máh crơng án.
29 Ou como pode alguém entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens sem primeiro amarrá-lo? E só então saqueará a casa dele.
30 “Ticuoi mmo ma lớiq sŏ́ng át mui mít alứng cư, la arớq án chíl cư. Alứng ticuoi mmo ma lớiq choi ticuoi cannŏ́h dyôn veng ngê cư, la muchứng án catáng ticuoi cannŏ́h lớiq dyôn veng ngê cư.
30 — Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Iki cư tông inha idô: Ticuoi mmo bôn luaih amớh, alứng ticuoi mmo acraiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, nhéq nốh luaih ngki têq táh. Ma khán ticuoi mmo acraiq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, Yang Arbang-pilŏ́ng lư lớiq nai táh luaih ngki.
31 Por isso, digo a vocês que todo pecado e blasfêmia serão perdoados aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Ticuoi mmo tông saq te cư Acái Yang Cơt Ticuoi, Yang Arbang-pilŏ́ng yôl têq táh luaih dyôn án. Ma khán ticuoi mmo tông saq te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, Yang Arbang-pilŏ́ng lư lớiq nai táh luaih ngki, te pang ndô tingôi pang urớh.”
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, isso não lhe será perdoado, nem neste mundo nem no porvir.
33 Yê-su tông loi idô: “Khán ính bôn culái ŏ, cóq bôn tôm along ŏ. Khán bôn tôm lớiq ŏ, culái la lớiq ŏ tưi. Khán inha hôm culái, ngki inha chom díh tôm.
33 — Tornem a árvore boa e o seu fruto será bom, ou tornem a árvore má e o seu fruto será mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Inha la arớq cusánh bôn pih! Inha la ticuoi lới. Imo têq bôn parnai ŏ ngốh te ngcang inha? Ngê amớh bôn tớq mít cannính ticuoi, ngcang ticuoi táq-ntêr angốh ngê ngki.
34 Raça de víboras! Como vocês podem falar coisas boas, sendo maus? Porque a boca fala do que está cheio o coração.
35 Ticuoi partát ŏ bôn ngê ŏ tớq mít cannính án. Iki arnáq ŏ ngốh te mít án. Alứng ticuoi lới, bôn ngê saq tớq mít cannính án, iki arnáq saq ngốh te mít án.
35 A pessoa boa tira do tesouro bom coisas boas; mas a pessoa má do mau tesouro tira coisas más.
36 Ma cư tông inha idô: Ticuoi mmo tông parnai lớiq cơt callong, Yang Arbang-pilŏ́ng ính sưq án te callong ngki tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi.
36 — Digo a vocês que, no Dia do Juízo, as pessoas darão conta de toda palavra inútil que proferirem;
37 Co iki, Yang Arbang-pilŏ́ng ính sưq inha te máh parnai inha tông. Khán inha tông parnai ŏ, ngki án chom inha la ticuoi tinớng ŏ. Ma khán inha tông parnai lớiq ŏ, án chom inha la ticuoi lới, alứng án táq tôt inha.”
37 porque, pelas suas palavras, você será justificado e, pelas suas palavras, você será condenado.
38 Vít ngki, bôn máh thới sái rit alứng máh ticuoi te top Pha-rasi seq te Yê-su idô: “Thới ơi! He ính me thới táq arnáq sileh.”
38 Então alguns escribas e fariseus disseram a Jesus: — Mestre, queremos ver algum sinal feito pelo senhor.
39 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Inha ticuoi tớq pang ndô lới lư, inha lớiq sang nnáng Yang Arbang-pilŏ́ng. Inha seq mui tíc sileh te cư, ma cư lớiq táq dyôn inha. Urớh inha lư bôn nưm mui tíc sileh muchứng Yô-na la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh.
39 Mas ele respondeu:
40 Yô-na át tớq pallúng buaiq pưt nhéq pe ingái pe idáu. Muchứng ngki tưi, cư Acái Yang Cơt Ticuoi át tớq ping cumuiq nhéq pe ingái pe idáu.
40 Porque assim como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim o Filho do Homem estará três dias e três noites no coração da terra.
41 Yô-na pôq cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tớq vel Ni-navê. Dyơ ticuoi tớq vel ngki ngin luaih pien cơt mít tamme loi. Iki, máh ticuoi ngki ính tíq ticuoi tớq pang ndô tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi. Co hoi-ngki tớq ntúq ndô bôn munáq pưt hơn te Yô-na!
41 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E aqui está quem é maior do que Jonas.
42 Alứng puo cán cruong Sê-ba te inớh, án ính tíq ticuoi tớq pang ndô tưi tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi. Án têq tíq iki, co án tớq te cruong yông ính cammáng ngê tubáiq te puo Sa-lamôn táq-ntêr. Ma hoi-ndô tớq ntúq ndô bôn munáq tubáiq hơn te Sa-lamôn!
42 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com esta geração e a condenará, porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E aqui está quem é maior do que Salomão.
43 “Tư yang saq ngốh te cháq ticuoi, dyơ án pôq suo ntúq preng cupróng ính angô, ma án lớiq tumúh.
43 — Quando o espírito imundo sai de uma pessoa, anda por lugares áridos procurando repouso, porém não encontra.
44 Dyơ án parngíh idô: ‘Cư ính píh chô lieh nga ntúq cư khoiq ngốh te nsuoi.’ Tư án píh chô lieh nga ntúq ngki, án hôm nưm ntúq mat sớng. Ntúq ngki práh priel alứng khoiq pangcra carsiat nhéq dyơ.
44 Por isso, diz: “Voltarei para a minha casa, de onde saí.” E, voltando, ele a encontra vazia, varrida e arrumada.
45 Dyơ án pôq alứng dông achô tupul náq yang saq cannŏ́h loi dyôn át munơi alứng án tớq ntúq ngki. Máh yang ngki saq hơn te án. Iki thôq ticuoi ngki cơt saq hơn te nsuoi loi. Arớq ngki tưi máh ticuoi tớq pang saq ndô bôn ráp thôq saq hơn te nsuoi loi.”
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali. E o último estado daquela pessoa se torna pior do que o primeiro. Assim também acontecerá a esta geração perversa.
46 Ndóng Yê-su yôl cato ticuoi clứng, bôn a-i alứng máh a-em conh án tớq. Nha-án át tayứng culái tieh ính táq-ntêr alứng án.
46 Enquanto Jesus ainda falava ao povo, eis que a mãe e os irmãos dele estavam do lado de fora, procurando falar com ele.
47 Bôn munáq ticuoi tớq tông Yê-su idô: “Ngki! A-i alứng máh a-em conh thới át culái tieh. Nha-án ính táq-ntêr alứng thới.”
47 E alguém lhe disse: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
48 Ma Yê-su plốh án idô: “Nnáu la a-i cư? Alứng nnáu la em ai cư?”
48 Porém Jesus respondeu ao que lhe trouxe o aviso:
49 Dyơ Yê-su turô nga top rian te án alứng tông idô: “Ndô la a-i alứng em ai cư!
49 E, estendendo a mão para os discípulos, disse:
50 Máh ticuoi táq veng ngê A-ám cư tớq pilŏ́ng, nha-án la em ai, em ơi, alứng a-i cư.”
50 Portanto, aquele que fizer a vontade de meu Pai celeste, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.