Hebreus 12
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs ARIB
1 Hiyaiya, kahare haliti hatyakekoneha hiyeta waiye maniya kaxomokakeheta hoka wahakotita womana wihokohaliya. Hatyo hiyeta nika hoka tyotya xoalini hare ahowitihalikijitere wiso wahalakisa, exahe iniyalahare kinatere tyaonita wiyahita hoka wahalakisa hoka wimamairanehare watema hoka wahikoa waheta tyaonitere ana.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Nika heko Jesus ana wawahakotya taita. Ihiyeta atyo wityakekone tyaonita, hetatita imiyanaose kijiya. Hiyaiya, maisa atyo atyalihose xaimaholatyaka hiye kaberekotyakehenere nonitata tekoita. Ihalahaliti haomanere tahi sema haheta maniya hoka hatyo hiyeta, kalore kahaiharetyakere kaxomokaka atyalihose xaimaholatyaka hiye xakore hoka, heko tyaona Enore koamaniya hakamane kijiya. Hoka kalikini Enore fihini maniya tyokita.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Jesus makawatiharene tahi xahekohena. Iniyalahare nomaseharenae kaeharetyaka waiyene xakore hoka heko kinatere tyaonehenere tahi. Nikare awa atyo xamaikohare hoka xahalakisa ekoamaniya xawenane.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Alitere xakore atyo koxaka xaiyateretyoa iniyalahare xahita hoka maisa atyo xikaxaisakita hatyohare hiyeta.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Xoana, koxakala ximaotyaneheta Enore mamairanehaliti tahi xiso haisaninae hiye iraehenere? Hiyaiya, exakere nexa:
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Hiyaiya, Xekohaseti atyo aotyakijita, watyalita xala xamani awaiyetita, exahe xala xamani haisani aokita hoka iniyalahare mokita aotyakisene maheta.
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Maika xexe iniyalahare mohena xiso, aotyakisa maheta xiso hoka xaiyasetyoitere akereta xaiyasetyoahena iniyalahare xiyomokaka kakoa. Hiyaiya, hatyo iniyalahare xikaxomokakitere hiyeta atyo hotikijita xomana, Enore haisani akereta mokiterehare xiso. Xalala maxaotyakisakahare tyaona hanexe hiyeta?
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Maisaiya watyalita xiso haiyanae haisani akere hoka maisa atyo ityani kaiserehare xini xiso. Hatya ityani atyo xiso.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Hiyaiya, wexe halitinae wiyoimene xowaka watyalihena wiso hoka waiminisahitene. Exahehare atyo ite wexe Enore waiminihena hoka waiye wisaohena.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Wexe halitinae watyalitaha wiso xakore hoka maisa waha xini, hatyoharenae motya ehekore aokahitaha hoka. Hoka Enore atyo watyalita wiso waiye wisaona maheta, exahe enawenane akereta iniyalahare maomaneharenae wisaona maheta.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Alitere wikawatyalisakehena hoka hatyo xowaka wamaikohareta, maisa wihalaharexe. Xakore hoka wahehena atyo hoka hatyo kawatyalisakiterenae waiye, exahe mehexaikohare tyaonita.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Hiyeta hoka xainakihena xikahe kirahareterenae, xaiyatelikihena xikaolise maiyatereharenae.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Ahoti hakakoahore xatohena hoka kijiti kawe mokoare maisa tonoli, tonoli nihitita hoka waiyeheta kaisere.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Ximaxiholakakoanehare xisaona haiyanae kakoa. Xaiyateretyoa waiyexe maniya xawenane kakoa Enore aokitere akereta. Maisaiya nikare kawenatyakita hoka maisaiya Xekohaseti ana xala hare hikoita.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Maika xirihare xisaona hoka Enore waiye mokitere xiso maisa xala hare halakijita. Xirihalira, waiya aliya hoka hanakati tihero kekoare hoka kahare haliti hahowene kakoa komita aijitere akere xisaona.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Awa atyo hatya nohiroxa hekoti xiwatyalihena, exahe Enore anere xiyehaliti hoka ximaxaiminira, Esaú akereta. Hiyaiya, nakairati hiyeta hetatiyesani nawenane betetya.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Hatyo najikinita hanexe hiye wenati waiyexe aoka haomana haosexa kakoa xakore hoka maisa aliyakere moka xaka tyomehenere hiyeta. Hatyoharenae waiyekehalakita xomana.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Xiso atyo maisa xikaokita tyairi Sinai haliya Israel hotyalinae kaokitere akereta. Hatyonae atyo kaokaha hoka waiyahitaha tyairi kiritere, makaliroti, kinatyawiniti.
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Exahe koneta nemahare, iraiti hare semahita. Iraiti semaha hoka kasani maisa iraehitiya aokareha.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 “Exaheya kirakahare kaokahaliyatya exe tyairi hoka sehali kakoaiya kamokotyaka hoka waini”, nitere iraiti semaha hoka mairaha, mawaiyehareha kalore.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Waiyehenahere atyo kahenehare kaisere hoka Moisés nexa: “Nomairita, nomairani hiyeta natatakoita”.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Hoka xiso atyo xikaoka Sião tyairiya, Enore makamanehare nawenakala Jerusalém enokoare nali, kahare anjonae tyaonitere nali.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Xikaoka hetatiye Enore ityaninae, hohisakoaha hoka ihalaharahiterenae nali. Enokoa nali exairatyakahare nexarexenae ana. Xikaoka tehitiya Enore ana, aliyakere xamani halitinae tyaonita hoka tyomehenahere akereta mokitere ana. Exahe haliti waiyexenae nisekoharenae ana xikaoka. Hatyo halitinae atyo waiyexe maniya kaiserehare tyaohetehenerenae.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Xikaoka Jesus ana, waitare wenati waikatehare tyaohenere ana. Hiyaiya, itimalaxa hiyeta wenati waiyexe kaotyakita, Abel timalaxa xahehare nawaiye hatimalaxa exaorekoahenere ana.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Hiyeta Enore iraehena xikakoa hoka awa ximasemaxemala. Moisés irae toahiyereharenae kakoa hoka maisa semaxematyahitaha hoka hatyo hiyeta iniyalahare kaxomokakaha. Hoka kalikini atyo Enore enokoata iraeta wikakoa. Maisaiya wityakekota iniraene hoka exahehareya wikaxomokaka.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Hatyo xowaka Enore irae ekakoaha hoka waikohe tatakoa. Hoka kalikini exakere iraehitiya: “Etare ite niraehitiya hoka maisa waikohe taita xini tatakoa. Waikohe, enokoa xoaha ite tatakoa”.
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 “Haki ite niraehitiya”, nitere atyo exakere hotikijita: Tyotya xoalini hare tyomehenere ite kaxatatakoakisakehena hoka haiyanae atyo ite maisa tatakoita. Tatakoahenerenae atyo ite kakikisaka hoka matatakoaneharenae atyo ite heko tyaona.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Hiyeta hoka maika wihalahare Enore kakoa wenakalati kinaterexe kaxekakehenere womana hiyeta. Maika wihalahare Enore kakoa, exahe aowitereharenae wisoma wiyaiminirene kakoa.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Hiyaiya, aliterexe atyo wEnorexa irikati akere, mawenekoaretyare.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.