Lucas 16

oydl (OYDL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yesuusa fa tamaaruntsago, «Fettii dure atstses eeppa yeekkara fettii shuuma yene. Ye shuumize fa laatstse qoltto lalane yagaaze wore karttii adaya yellida.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Karttii aday shuumiza xeegizi, ‹Ta wagizebaz si7ido? Yikkeppa neenii ta keetstsitis shuuma maaqqii oochchodes dandda7oosse gisho ta qoltto tana yeltso› yagayda.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 «Ye shuumizen fa wozintte hyannigaara yaga7i qoppida. ‹Ta laatstsay tana shuumatitsitippa hyaasodes yi7ine, wooti aqodes wolqqa baaya, woossii ma7ades yeellizane; yeezin ta waya?
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Shuumatitsitippa ta wodhdhize wode asuntsi tana mokkode fana oochchode baz ta erane› yagayda.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 «Yinnii gisho, E laatstse gale yeze asuntsana feta feta xeegii ki7i tiino atstsego, ‹Neella afa ta laatstse gale wantsi yeze?› yaga7i oocida.
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 «E, ‹Lam7itam barmeele zayte gale yene› yagayda.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 «Yinnippa kaallii lam7antsizego, ‹Nees wantsi yeze?› yagayda.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Karttii aday ammaninttikaayze shuumiza E cinccatitsitis nashshida. Hyanna alamtti na7untsi as ayfora foo7o na7untsappa aadhide wozinaama.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 «Yinnii gisho, ta yinttis ohine; hyanna alamtti bira hyal7ize wode medhina keetstsite mokkinttode fana hyanna miishitira yinttis lagge wonggote.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Ubbappa eerats baza ammaninttide gaama baza ammaninttidaya maaqqane. Mahi ubbappa eerats baza ammaninttoose gaama baza ammaninttoos.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Yikke, hyanna alamtti birara yin ammaninttanxii ixxiko turii bira yinttis oode hyadara immade?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Yin melle as birtte ammaninttanxiko, yin buzo bira yinttis oode immade?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 «Fettii arize lam77i laatstsuntsis aqodes dandda7oos. Feta ixxiko hyankkaya kadhane woy fetego shiiqiko hyankkaya leqqane. Yinnii gaara, yin Xoozisin birasin aqodes dandda7oos.»
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Bira kadhize Farisaawuntsi yinno si7i Yesuusa leqqida.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 E, «Yin yinttana as tiino beezane, yezin Xoozii yin wozintto erane. As tiino bonchchinttiday Xoozze tiino borunttidaya.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 «Muse higgitan nabunts kiita Wahannisa yellodes yinttis oochitera gam7ida. Yinnippa suuba, Xoozze ka7itumo Wonggeltta sabbakinttite gam7ida. Asi ubba yeyga gelodes dafinttane.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Yezin, higgitippa fettii yishsha fidaale attodannippa salon sa7an aadhizanna laafane.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 «Fa machchito dakkii melle ekkize ubba olalane. Fa azinzeppa anjjinttidanno ekkizayin olalane» gayda.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 «Al7on lo77o bonchcho afula ma7ize, sa7a giigin ubba wode ufayssara yeze fettii dure asi yene.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Melle mahi galtta kumutsi hyargitsi maaqqide fettii Alaazare ga7inttize dahize ye dure atstse bale olintti attiday yene.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Nayeppa denddii dure atstse leematippa wodhdhize gufa ma7ades amudhdhii yene. Melle atto yezin, kanuntsi yi7i E hyarggits besito laa7ane.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 «Ye dahize hyayqqida; kiitanchchuntsi eza Abrahama shuphite ekkida. Mahi dure atstsen hyayqqii mooginttida.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Si7oole un7intti yezitera dhoqi ga7i hyaakora Abrahaman E shuphite yeza Alaazare bi7ida.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 E, ‹Aabbo Abrahama, taas yiqsinttoya; hyanna loxize tamtte un7intti yeze gisho Alaazare fa gil7iza hyaatsa dakkii ta il7antsito laakitsode fana aade eza dakkoya› yaga7i uukkida.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 «Yezin Abrahama eego, ‹Ta na7ayo, ne sa7a yeze wode lo77o bazito ekkidanno, mahi Alaazare iita baz ekkidanno qoppo. Yezin hyatte E hyanne ufayttane, mahi ne waayintti yene› yagayda.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Hyanna ubbannippa aadhii, ‹Hyaygappa yinttago, sekkappa hyankka nuugo aadhodes koyzuntsi finggaame fana nuusin yinttis gidda damma gaga yene› yagayda.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 «Dure atstse, ‹Ta adayo, yeezako Alaazare ta aday kara kiittode fana ta nena woossane.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Taas ichchin ishuntsi yene, unttin hyanna madha besite ye7aame fana unttis wodhdhii markkidho› yagayda.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 «Yezin Abrahama, ‹Unttis Musen nabuntsin yene; un ohizanno si7o› yagayda.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 «Dure atstse, ‹Aabbo Abrahama, yinnii fana baaya; fettii asi hyayqoppa denddii wodhdhiko un maarotitsi geloda› yagayda.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 «Abrahama, ‹Musen nabuntsna si7anxiko, melle atto yezin hyayqoppa fettii asi denddii ohikon ammanoos› yagayda.»
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.