Atos 15
oydl (OYDL) vs NVT
1 Fettii fettii asuntsi Yihudappa Anxookiya hyanggi, «Muse wogiti gaar yin garrazinttanxiko attodes dandda7oos» ga7i ammanzuntsana tamaarsse aykkida.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Yinna Phawuloosan Barnnabaasan unttara gaama lallode gaaran kacinttode gaar yiizida. Yinnii gisho, Anxookiya yeze fettii fettii asuntsi Phawuloosaran Barnnabaasara Yerusalaame hyanggi Hawaaruntsara cimuntsara yellintti yinna ohito billode gaar qofa accinttida.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Woosa keetsita unttana kiittin qitida. Un Finqeran Samaarera aadhittera Ayhude maaqqoosuntsi Xoozago wayzi maaqqezako ohida. Yinna ammanzuntsana ubba gaama ufayssida.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Un Yerusalaame yellide wode woosa keetsita, Hawaaruntsin cimuntsi unttana mokkida. Xoozii unttara oochchidanno ubba ohida.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Yezin Farisaawunts baggappa ammanide fettii fettii asuntsi denddii eqqii, «Ayhude maaqqoosse ammanize asuntsi garrazinttodesin Muse higgito naagodes beezane» yagayda.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Hawaaruntsin cimuntsi yinno zorinttodes shiiqida.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Gaama ohinttidannippa maaqqii, Phexiroosa denddii eqqii, «Ta ishuntso, Ayhude maaqqoosuntsi Wonggele qaala ta doonappa si7i ammanode gaar tiinidhii tana Xoozii yin giddappa dooridanno yin erane.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 As wozina erize Xoozze Geeshi Ayyaana nuus inggidannigaar unttisin inggi turizida.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Ammanora un wozintto geeshide gisho nu giddan un gidda shaako gaddikaaya.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Yinnii gisho, nu aduntsin nuunii tookkodes dandda7oos qambbara ammanzuntsi geetalla gaddii hyatte akkos Xooz fattanete?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Laatstse Yesuus aadho keehatitsite un attidanni gaara nuunin attidanno ammanane» yagayda.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Asuntsi si77i ga7i, Barnnabaasan Phawuloosa Ayhude maaqqoosse asunts gidda un baggara Xoozii oochchide mallan kille bazi ubba ohodera si7ine.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Un ohi hyaasidannippa maaqqii Yayqooba, «Ishuntso, ta gaazanno si7ote.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Xoozii Ayhude maaqqoosuntsi gidda fa fa suntsito xeegize worzha doorodes koyi unttana tiino wayzi qoppezako Simoona ohida.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Nabunts qaaltta hyannira giigane. Geeshi Maxaafite,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 « ‹Hyannippa suuba, ta maaqqada,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 — ausente —
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 «Yinnii gisho, ta qoftta Xoozago maaqqize Ayhude maaqqoosuntsana nuunii waaytsosako lo77o.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Yezin un eeqas zharshinttii tunidebaz ma7aame gaar, olalaame gaar, bawuta ma7aame gaaran suutsi uzhaame gaaran ma7aame gaar unttis nuunii dabddaabbe xaafodes beezane.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Muse higge zagappa aykkii Sambbata Sambbata Ayhude woosa keetstsa nabbabinttii katama ubba sabbakinttane» yagayda.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Yinnippa maaqqii, hawaaruntsin cimuntsi woosa keetstsa as ubbuntsara fettilla fa gidda fa eerats asuntsana doorii Phawuloosaran Barnnabaasara Anxookiya dakkodes qofa accida. Gaama erinttide kaalitsizuntsana Barssabaasa ga7inttize Yihudan Sillaasen doorida.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Hyannigaara ga7intti dabddaabbe unttalla dakkida: «Nu hawaaruntsin cimuntsi yin ishuntsi, Anxookiya, Sooriya Kilqiya yeze Ayhude maaqqoosse ishuntsis nu sarotits kiittida.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 «Nuunii kiittikaayze asuntsi nu giddappa hyanggi, ‹Yin garrazinttodesin higgito naagodes beezane› ga7i, yinttana waaytsidannon zhilizidanno si7ida.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Nuunii kadhize Barnnabaasan Phawuloosa doorinttide asuntsara wolla yinttago dakkodes fettii wozinara nu qoftto accida.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Un nu Laatstse Yesuus Kiristtoosa gisho fa de7ito aatsii inggida.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Yinnii gisho, nu xaafidanno un fa doonara gujjii yinttis ohode fana Yihudan Sillaasen kiittida.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 «Hyanna koshshizuntsap attin melle toofo yinttana toossame gaar nuunin Geeshi Ayyaana ohito accida.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Eeqas zharshinttii tunidebaz mu7ippete, suutsi uzhippete, bawuta mu7ippete, olalippete. Hyantsi ubbappa yin, yin ommito naagiko lo77o baz oochchane. Lo77o yezote» yagayda.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Yinnii gisho, kiitinttiduntsi moyzinttii Anxookiya qitii ammanze asuntsana shiishii, dabddaabbiza inggidda.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Un ye mintsitsize dabddaabbiza nabbabide wode ufayttida.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Mahi Yihudan Sillaasen fa ommite nabuntsana maaqqide gisho ammanzuntsana loytsii zorii mintsitsida.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Un Anxookiya eeratsi wode bettidannippa suuba ammanze ishuntsi loytsi moyzin fana kiittezuntsago maaqqida.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 [Yezin Sillaasen ize attodes koyda.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Mahi Phawuloosan Barnnabaasan melle gaama asuntsara wolla Laatstse qaala tamaarssitera Wonggele ohitera Anxookiya gam77ida.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Eerats qammappa suuba Phawuloosa Barnnabaasago, «Nu Laatstse qaala ohide katamite ubba ammanizuntsi wayzi yezako suuba maaqqitera be7ada» yagayda.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Barnnabaasa Marqqoosa ga7inttize Wahannisa faara hyammade fana koyda.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Yezin Phawuloosa Marqqoosa faara hyammade fana koykaaya. Akkos gayko, E Phinfiliya shaakkintti unttara oochchodes hyanggikaaya.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Un gidda iita kachchi kezin fetay fetayppa shaakkinttida. Barnnabaasa Marqqoosa ekkii markkabera Qoophiroosa qitida.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Yezin Phawuloosa Sillaase doorida; ammanzuntsi Phawuloosa Xoozze aadho keehatitsi hyadarito inggidannippa maaqqii E kezii qitida.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Yeyzi, woosa keetstsi mintsitsitera Sooriyaran Kilqiyaran wutida.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.