Atos 12
oydl (OYDL) vs ACF
1 Ye wode Kaat Heroodisa woosa keetstsi asuntsappa bagguntsana bay7e aykkida.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Wahannisa ishe Yayqooba mashshara wodhida.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Yinna Ayhuduntsana ufayssidanno bi7i, gujjii Phexiroosan aytsida. Yinna hyanidanna boora Ba7ale bonchchize qammite.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Phexiroosa aykkii accida. Faasiga bonchchize woditippa maaqqii worzhunts tiino aatsodes qoppii, oyddii oyddii wottaddaruntsi eza naagode gaar taphpho izippun wottaddaruntsis aatsii inggida.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Yinnii gisho, Phexiroosa achi keetstsa naaginttane. Yezin woosa keetstsa asuntsi ees mintsii Xooz woossane.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Heroodisa Phexiroosa asunts tiino shiishodannippa tiino qamma Phexiroosa lam77i zalara lam77i wottaddaruntsaran lam77i santsalaatara acinttii un gidda genttida. Naagizuntsi achi keetstsa furtsite eqqii naagane.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Tiirikaayzin Laatstse kiitanchcho benttida. Achi keetstsa foo7o foo7ida. Kiitanchchize Phexiroosa millito bochchii barkkizii, «Elle denddo» yagayda. Iira santsalaatan E kushtippa wodhdhida.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Kiitanchchize eego, «Ne ma7ito ma77o, ne caammiton aatso» yagayda. Phexiroosa hyannigaara oochchida; kiitanchchize, «Ne laxinza ma77i tana kaallo» yagayda.
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Phexiroosa achi keetstsappa kezii kiitanchchiza kaallida. Ees qonccitsi be7izegaara yi7idap attin kiitanchchize oochchize bazita turo aazikaaya.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Kiitanchchizen Phexiroosan tiinon lam7intsa naagize zabiza aadhii katama kanggize birita furtsitigo yellida. Furtsita unttis fa faas erii bugunttida. Un kezii fettii ogera hyanggodera kiitanchchize tiirikaayzin Phexiroosappa shaakkinttida.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Phexiroosas wozintta maaqqin, «Tana Laatstsi fa Kiitanchchiza dakkii, Heroodisa kushtippan naagii bettide Ayhude asunts ubbappa ashshidanno hyatte turo erida» yagayda.
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 E yinno akaakide wode gaama asuntsi wolla shiiqii Xooz woossize besite, Marqqoosa gaaze Wahannisa intta Mayrami kara qitida.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Ize bale eqqii xeegida. Fettii Rooda ga7inttize arita furtsito bugodes yi7ida.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Rooda Phexiroosa qaala maaqqidanno eride wode ufayssar kumii bale bugikaayzin suub woxxii hyanggi, «Phexiroosa bale eqqida» yaga7i asuntsis ohida.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Asuntsi iigo, «Ne zhaashtane!» yagayda. Rooda Phexiroosa maaqqidanno geeshi ohida. Un, «Ye E kiitanchcho» yagayda.
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Yezin Phexiroosa bale eqqii xeegii ashshanxin asuntsi furtsito bugii eza bi7i gaama qoppida.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Yezin un si77i gawude gaar Phexiroosa fa kushite mallii Laatstsi achi keetstsappa eza wayzi kessezako unttis qonccizi ohi, «Hyanno Yayqoobasin ammanze asuntsis ohote» ga7i izip kezii melle bessa qitida.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Sa7a wonttize wode «Phexiroosa aba qitido?» ga7i wottaddaruntsi wol gidda gaama kacinttida.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Heroodisa Phexiroosa koyzin, E dhabide wode naagizuntsana qurii, unttana wodhode gaar kiittida. Yinnippa suuba, Heroodisa Yihudappa Qisaariya wodhdhii ize eerats wode bettida.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Heroodisa Xiroosa asuntsallan Sidoona asuntsalla gaama kaccida. Un wolla fettilla yi7i kaat moorinna Bilasxoosa maadinttode gaara woossii yee7e ga7izii faas cima mahi giigodes Heroodisago hyanggida. Un gadita katstsa kaatize gadeppa denggane yeshsha.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Heroodisa shuuminttide wode fa ka7itumo afultto ma77i, araatalla bettii asuntsis ohida.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Asuntsi, «Yinna Xoozze qaala, as qaala baaya» yaga7i uukkida.
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Heroodisa Xooz bonchchikaayze gisho iira Laatstse kiitanchcho eza guuddin zaqilara mu7intti hyayqqida.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Yezin Xoozze qaala dicciteran dalggitera hyanggida.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Barnnabaasan Sawulan fa oochito faaddii Marqqoosa gaaze Wahannisa faara ekkii Yerusalaamep maaqqida.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.