Tito 1
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARIB
1 Nugö dúr Pablo, dí pɛjpi ca Ocja̱, cja̱ ʉ́r jmandaderogui car Jesucristo. Guegue‑ca̱ xí hñi̱xquigö pa gu nzoj yʉ cja̱hni, pa sa̱nta̱ da hñe̱me̱ cʉ cja̱hni cʉ xí juajni car Tzi Ta ji̱tzi cja̱ da hmʉpjʉ ncja ngu̱ ga ne‑ca̱. Dí nzojmʉ hne̱je̱ pa da ba̱h cʉ cja̱hni‑cʉ, ja i ncja nʉr palabra nʉ ncjua̱ni,
1 Paulo, servo de Deus, e apóstolo de Jesus Cristo, segundo a fé dos eleitos de Deus, e o pleno conhecimento da verdade que é segundo a piedade,
2 cja̱ co ja ncja drí mɛhtzijʉ car nzajqui ca jin da tjegue. Ya má ndo yabbʉ, ca Ocja̱ bi prometeguijʉ di ddajquijʉ car nzajqui‑ca̱. Bi mbe̱ni ncjapʉ ante que di dyøti nʉr mundo. Nu cʉ tiempo cʉ xí tjogui, jin gá xijquijʉ ja di ncja gua tötijʉ car nzajqui‑ca̱. Guegue ca Ocja̱ jin gui ña̱jqui bbɛtjri cja̱ jin gui jöjquijʉ.
2 na esperança da vida eterna, a qual Deus, que não pode mentir, prometeu antes dos tempos eternos,
3 Cja̱ nuya, xí ncja ca bi prometeguijʉ, como bi zʉh car tiempo ca xquí mbe̱ni pa di mɛjni cár Ttʉ. Nuya, ca ya xcuá hñe̱h‑cá̱, ya xtú ødejʉ ja ncja grá tötijʉ car salvación. Guejtsjɛ ca Ocja̱ xí ngʉzquigöjʉ ca rá nttzo ca ndí tu̱jʉ. Cja̱ xí nzojquigö, xí ddajqui cam bbɛfi, dí tʉngui nʉr tzi ddadyo jña̱ digue car Jesucristo.
3 e no tempo próprio manifestou a sua palavra, mediante a pregação que me foi confiada segundo o mandamento de Deus, nosso Salvador;
4 Nuquɛ, Tito dí øti na̱r carta‑ná̱ pa gu pɛnquigö. De vera ncjahmʉ ʉm ba̱jtziquigö, como guehca̱ dá xihqui cár tzi palabra ca Ocja̱, eso gú hñe̱me̱. Cja̱ nuya, hnaadi cam Tzi Jmu̱jʉ ca dí e̱me̱hui. Guegue‑cá̱ xí ddajquijʉ car nzajqui ca jin da tjegue. Cam Tzi Tajʉ ji̱tzi, co cam Tzi Jmu̱jʉ Jesucristo, da nu̱qui co ni cár tzi tti̱jqui cja̱ da möxqui pa gui hmʉy rá zö.
4 a Tito, meu verdadeiro filho segundo a fé que nos é comum, graça e paz da parte de Deus Pai, e de Cristo Jesus, nosso Salvador.
5 Dú tzohqui pʉ jar jöy Creta pa güi nú̱ cʉ hermano cja̱ güi dyøti ca te i nesta, guejtjo pa güi hñi̱x cʉ anciano cada hnar jñi̱ni pʉ jabʉ i bbʉ hermano, pa da nú̱‑cʉ.
5 Por esta causa te deixei em Creta, para que pusesses em boa ordem o que ainda não o está, e que em cada cidade estabelecesses anciãos, como já te mandei;
6 Hnar hermano ca da tti̱tzi pa da sirve gá anciano, i nesta di pɛhtzi hnar vida rá zö, pa jin da jogui da jma̱, xí dyøti ca rá nttzo. Guejtjo i nesta di hnaatjo cár bbɛjña̱, cja̱ quí ba̱jtzi de vera di tɛn ca Ocja̱, di dyøjti cár tajʉ, cár mejʉ. Guejti quí ba̱jtzi car hermano‑ca̱, jin te xtrú dyøti ca rá nttzo, pa jin da jma̱ jin gui bbʉy respetado‑cʉ.
6 alguém que seja irrepreensível, marido de uma só mulher, tendo filhos crentes que não sejam acusados de dissolução, nem sejam desobedientes.
7 Ca to da cja ʉr obrero, da mbe̱ni, guejtsjɛ ca Ocja̱ i pɛjpi, cja̱ gue quí dɛjti ca Ocja̱ i föjtibi. Car hermano‑ca̱, jin te xtrú ddöhtibi ca rá nttzo, cja̱ jin da hñi̱xtsjɛ. Jin dur ddajcuɛ, cja̱ jin dur hña̱tti̱jqui. Jin da nti̱, jin da ntu̱jnihui quí hñohui, hne̱je̱. Guejtjo jin da ndo ne da jña̱ car domi.
7 Pois é necessário que o bispo seja irrepreensível, como despenseiro de Deus, não soberbo, nem irascível, nem dado ao vinho, nem espancador, nem cobiçoso de torpe ganância;
8 I nesta da recibi cʉ visita, göhtjo cor pöjö. Da dyøti ca rá zö cja̱ co ca ncjua̱ni, da pɛnti quí mfe̱ni, da mbe̱ni ter bɛh ca̱ rí ntzöhui da dyøte. Da hmʉy ncja ngu̱ ga ne ca Ocja̱, jin da jñɛgui da da̱pi quí nttzomfeni.
8 mas hospitaleiro, amigo do bem, sóbrio, justo, piedoso, temperante;
9 Da hñe̱me̱ göhtjo mbo ʉ́r mʉy car palabra ca ya xí tsjijquijʉ, gue cár palabra ca Ocja̱. Ncjapʉ guejti guegue da jogui da u̱jti yʉ ddáa, da jñu̱htibi ʉ́r mʉyjʉ cʉ to i tɛn ca rá zö, cja̱ da ba̱di ja drí da̱pi cʉ cja̱hni cʉ i ntøxtihui nʉ́r palabra ca Ocja̱.
9 retendo firme a palavra fiel, que é conforme a doutrina, para que seja poderoso, tanto para exortar na sã doutrina como para convencer os contradizentes.
10 Nde̱jma̱ i nesta da ttu̱jti cʉ hermano car palabra ca ncjua̱ni, como jin gui bbɛj yʉ cja̱hni yʉ jin gui ne da dyødejʉ car palabra‑ca̱. I bbʉ rá ngu̱ cʉ judio cʉ i tʉnguijʉ cʉ dda mfe̱ni cʉ jin gui cierto, i jöti yʉ cja̱hni.
10 Porque há muitos insubordinados, faladores vãos, e enganadores, especialmente os da circuncisão,
11 Guegue‑cʉ ya xí jiöti cʉ dda cja̱hni, göhtjo co quí familiajʉ. Xí u̱jti cʉ dda mfe̱ni cʉ jin gui cierto cja̱ jin gui tzö da tte̱me̱. Ncjapʉ ga nda̱ domi cʉ jiöjte‑cʉ, como i nccu̱hti ca rí u̱jti cʉ cja̱hni. I nesta da nccahtzi cʉ cja̱hni‑cʉ.
11 aos quais é preciso tapar a boca; porque transtornam casas inteiras ensinando o que não convém, por torpe ganância.
12 Cja̱ guejti cʉ mi̱ngu̱ Creta, jiöjte‑cʉ́ hne̱je̱. Mismo hnar mi̱ngu̱ Creta ca múr profeta bi ma̱ ja i ncja cʉ mi̱ngu̱ pʉ. Bi hñi̱na̱: “Cʉ mi̱ngu̱ Creta i ña̱jquijʉ bbɛtjri. Rá nttzo‑cʉ́, i jñɛjmʉ ncja yʉ zu̱we̱ yʉ i tzajte. Rá da̱jnijʉ, cja̱ rá ttzodyojʉ hne̱je̱.”
12 Um dentre eles, seu próprio profeta, disse: Os cretenses são sempre mentirosos, bestas ruins, glutões preguiçosos.
13 Cierto car palabra ca bi ma̱n car cja̱hni‑cá̱. Eso, gui xih cʉ hermano cʉ rá bbʉh pʉ, jin da ncjajʉ pʉ, pe da hñe̱me̱jʉ car palabra ca cierto cja̱ da hmʉpjʉ ncja ngu̱ rí ntzöhui.
13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto repreende-os severamente, para que sejam são na fé,
14 Guejtjo gui xijmʉ jin da hñe̱me̱jʉ cʉ cuento cʉ i ma̱n cʉ judio, cja̱ jin da cjajpijʉ ncaso cʉ mandamiento cʉ xí mbe̱ntsjɛ cʉ dda cja̱hni. Cʉ cja̱hni‑cʉ, masque ya xqui pa̱di te i ma̱n cár palabra ca Ocja̱, jin gui e̱me̱. Hnahño cʉ mfe̱ni cʉ i ne da u̱jti cʉ pé ddaa.
14 não dando ouvidos a fábulas judaicas, nem a mandamentos de homens que se desviam da verdade.
15 Car cja̱hni ca ya xí nguati jár dyɛ ca Ocja̱, ya xí tjojqui rá zö cár tzi mʉy, cja̱ ya xí ccʉhtzibi cʉ nttzomfe̱ni cʉ mí mbe̱ni má̱hmɛto. Masque di tzí ca te di tzí o di ntjɛtihui ca te di ntjɛtihui, jin da ttzombi cár tzi mʉy cʉ cosa‑cʉ. Da hmʉjtjo limpio. Nu cʉ cja̱hni cʉ jin gui e̱me̱ nʉr tzi ddadyo jña̱ pe i mbe̱ni nttzomfe̱ni, ca Ocja̱ i cca̱htibi quí tzi mʉyjʉ, ntero ya xí ttzoni. Masque i tɛnijʉ göhtjo tema mandamiento pa jin da dönijʉ cʉ cosa cʉ i tsjifi rá nttzo, jin da tjojquibi quí mʉyjʉ por rá ngue cʉ mandamiento‑cʉ. Cʉ cja̱hni cʉ, ncjahmʉ ya jin gui pa̱dijʉ ter bɛh ca̱ rá zö, cja̱ co ter bɛh ca̱ jin gui tzö.
15 Tudo é puro para os que são puros, mas para os corrompidos e incrédulos nada é puro; antes tanto a sua mente como a sua consciência estão contaminadas.
16 Guegue‑cʉ i ma̱jmʉ, i e̱me̱jʉ ca Ocja̱. Pe bbʉ dí cca̱htigöjʉ ja i ncja quí vidajʉ, dí pa̱dijʉ, jin gui cierto ca i ma̱jmʉ, como rá nttzo ga hmʉpjʉ. Jin gui ne da dyøjtijʉ cár palabra ca Ocja̱. Rí zodi cʉ cosa rá nttzo hua jar mundo, eso, jin gui pa̱di da dyøtijʉ hnar cosa drá zö.
16 Afirmam que conhecem a Deus, mas pelas suas obras o negam, sendo abomináveis, e desobedientes, e réprobos para toda boa obra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.