Tiago 3
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Nuquɛjʉ, ʉm cjua̱da̱quijʉ, jin da joh bbʉ rá ngu̱quiguɛjʉ gui hna tzötsjɛjʉ gui u̱jtijʉ cʉ pé ddáa, ter bɛh ca̱ i ma̱ nʉ́r palabra ca Ocja̱. Porque rá ji̱tzi cár cargo ca to da u̱jti cʉ pé ddáa. Nugöje, como ngu̱ dar u̱jtiteje, bbʉ xta jña̱nquije ʉr huɛnda ca Ocja̱, da ndo dyönguije göhtjo ca te xcrú øtije cja̱ co göhtjo ca te xcrú xijme cʉ pé ddáa.
1 Meus irmãos, não haja muitos entre vós a se arvorar em mestres; sabeis que seremos julgados mais severamente,
2 Dí göhtjojʉ, cjaatjo dí øtijʉ tema cosa ca jin gui tzøh ca Ocja̱, o dí ma̱jmʉ hnar palabra jin gui tzö. Car cja̱hni ca nunca di ma̱ hnar palabra jin gui tzö, jin te di ndu̱jpite. Ya xti ndo pa̱tsjɛ ja drí hmʉy ncja ngu̱ ga ne ca Ocja̱.
2 porque todos nós caímos em muitos pontos. Se alguém não cair por palavra, este é um homem perfeito, capaz de refrear todo o seu corpo.
3 Dí ca̱htibijʉ freno yí ne yʉ fani pa da hnemeguijʉ cja̱ pa da má pʉ jabʉ dí ne gu möjö. Masque chi tchʉ car freno i ca̱ ʉ́r ne car fani, i mandadobi göhtjo cár cuerpo.
3 Quando pomos o freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, governamos também todo o seu corpo.
4 Gui mbe̱nguɛjʉ hne̱je̱ ja i ncja cʉ barco cʉ i dyo jar mar. Rá noh‑cʉ cja̱ rá nzɛh car nda̱ji̱ ca i ɛ cʉ barco. Pe i bbʉh ca hnar parte chi tchʉ, i tsjifi ʉr timón. Nucá̱ i cjajpi car barco da hño derecho o da bböti. Ca to i ɛ car barco, i zɛti car timón, cja̱ i bböhti pa da dyɛn car barco pʉ jabʉ i ne da ma.
4 Vede também os navios: por grandes que sejam e embora agitados por ventos impetuosos, são governados com um pequeno leme à vontade do piloto.
5 Ncjapʉ hne̱j nʉm cja̱jnijʉ. Jin gui nojo, pe i ña̱jqui palabra rá ji̱tzi. Nu pʉ jar ttøø, pʉ jabʉ i jø za, bbʉ da ttɛnti pʉ hnaatjo ʉr cerillo xní nzø, da jiöti da dʉti göhtjo hnar ttøø, bbʉ.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, mas pode gloriar-se de grandes coisas. Considerai como uma pequena chama pode incendiar uma grande floresta!
6 Nʉm cja̱jnijʉ i jñɛjmi hnar tzibi ca xpá ndɛ pʉ jabʉ jí̱ mír ntzöhui. Rá nttzo nʉm cja̱jnijʉ, como guejnʉ i ma̱ tema nttzomfe̱ni ca i mbe̱n yʉm mʉyjʉ. Jin gui bbʉ pé hnar parte yʉm cuerpojʉ ca di jñɛjmi nʉm cja̱jnijʉ, como guejnʉ i ttzombiguijʉ nʉm vidajʉ. Göhtjo ʉr vida, desde bbʉ ndú nxödi ndú ña̱jʉ hasta bbʉ xtá tu̱jʉ, gue nʉm cja̱jnijʉ i jöjquijʉ dí ma̱jmʉ palabra cʉ jí̱ rí ntzöhui da jma̱. Como gue ca Jin Gui Jo i mandadobi nʉm cja̱jnijʉ bbʉ dar ma̱jmʉ cʉ palabra‑cʉ́.
6 Também a língua é um fogo, um mundo de iniqüidade. A língua está entre os nossos membros e contamina todo o corpo; e sendo inflamada pelo inferno, incendeia o curso da nossa vida.
7 I bbʉ rá ngu̱ clase yʉ zu̱we̱ hua jar jöy. I bbʉh cʉ i pɛhtzi quí hua cja̱ co quí dyɛ. I bbʉ ttzʉntzʉ cʉ i bontzi jar ji̱tzi, co cʉ cci̱ña̱ hne̱h cʉ tsjandega cʉ i ncjʉti jar jöy. I bbʉh cʉ möy co cʉ pe dda zu̱we̱ cʉ i dyo jar deje. Nugöjʉ, dí cja̱hnijʉ, dí pa̱dijʉ gu ta̱pijʉ göhtjo‑cʉ pa da hñe̱me̱guijʉ.
7 Todas as espécies de feras selvagens, de aves, de répteis e de peixes do mar se domam e têm sido domadas pela espécie humana.
8 Nu nʉm cja̱jnijʉ, jin to i pa̱di da da̱pi. Porque segue i jöjquijʉ ca Jin Gui Jo, dí ma̱jmʉ palabra rá nttzo. I jñɛjmi cár ne hnar pozʉ nʉm cja̱jnijʉ, como i yojmi veneno pa drí pöhtite.
8 A língua, porém, nenhum homem a pode domar. É um mal irrequieto, cheia de veneno mortífero.
9 Co ni nʉm cja̱jnigöjʉ, dí xöjtibijʉ tsjödi ca Ocja̱, cam Tzi Tajʉ pʉ ji̱tzi. Guejtjo co ni nʉm cja̱jnigöjʉ, pé dí tzanijʉ yʉm mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ, cja̱ nuyʉ, bi dyøti ca Ocja̱ pa di jñɛjmi guegue.
9 Com ela bendizemos o Senhor, nosso Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Hnaadi nʉm nejʉ dár xöjtibijʉ ca Ocja̱, cja̱ dár tzajtejʉ, hne̱je̱. Jin gui tzö nʉ dí øtijʉ, ʉm tzi cjua̱da̱quijʉ.
10 De uma mesma boca procede a bênção e a maldição. Não convém, meus irmãos, que seja assim.
11 ¿Jabʉ dí nú̱jʉ hnar pøtje ca di pøxi jogui deje cja̱ guejtjo di pøxi deje drá u̱xi?
11 Porventura lança uma fonte por uma mesma bica água doce e água amargosa?
12 Ncjadipʉ hne̱j yʉ za, ¿Jabʉ dí nú̱jʉ hnar za gá higo ca di tú olivo, cja huá hnar za gá uva ca di tú higo? Ni jabʉ dí nú̱jʉ cʉ cosa‑cʉ, ʉm cjua̱da̱quijʉ. Guejtjo jin te i bbʉ pøtje ca di pøxi u̱xqui‑deje cja̱ co hne̱ deje drá zö pa da ttzi.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas ou a videira dar figos? Do mesmo modo a fonte de água salobra não pode dar água doce.
13 ¿Cja i bbʉhquiguɛjʉ hnar cja̱hni ca i pa̱di rá zö cár hñu̱ ca Ocja̱ cja̱ i pɛhtzi jogui mfe̱ni? Car cja̱hni ca̱, i nesta da dyøti ca rá zö cja̱ jin da hñi̱xtsjɛ. Da ncjapʉ drí u̱jti cu̱ pé ddáa, ntju̱mʉy rá zö cʉ mfe̱ni i pɛhtzi guegue.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre com um bom proceder as suas obras repassadas de doçura e de sabedoria.
14 Nu ca to i hñɛxihui cár hermano cja̱ i hui̱htzihui, jin gui tzö quí mfe̱ni, cja̱ jí̱ rí ntzöhui da hñi̱na̱, rá zö ga ndɛn cár hñu̱ ca Ocja̱. Ca to di bbʉy ncjapʉ, jin gui ma̱n ca ncjua̱ni.
14 Mas, se tendes no coração um ciúme amargo e gosto pelas contendas, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Nuquiguɛjʉ, i bbʉh cʉ ddáa cʉ i ncjajʉ pʉ. Cʉ to i mbeni ncjapʉ, i jñɛjmʉ yʉ cja̱hni yʉ rí dɛndi nʉr mundo. Jin gui jon ca Ocja̱ cja̱ co cár tzi voluntad. Rí hñe̱h ca Jin Gui Jo cʉ nttzomfe̱ni cʉ i mbe̱nijʉ.
15 Esta não é a sabedoria que vem do alto, mas é uma sabedoria terrena, humana, diabólica.
16 Cʉ hermano cʉ i ne da mandado, pe guejtjo i hñi̱xtsjɛ cja̱ i ʉtsjɛjʉ, nucʉ́, jin gui tzö ga dyøtijʉ cár bbɛfi ca Ocja̱. Pʉ jabʉ i mandado‑cʉ, i cja juɛni cja̱ co ndu̱ntji pé dda cosa rá nttzo, hne̱je̱.
16 Onde houver ciúme e contenda, ali há também perturbação e toda espécie de vícios.
17 Nu cʉ cja̱hni cʉ i pɛhtzi cʉ jogui mfe̱ni cʉ rí hñe̱h ca Ocja̱, guegue‑cʉ i bbʉbi rá zö quí hñohui. Jin gui mbe̱ni nttzomfe̱ni. Bbʉ te i tsjifi, i øde cor tti̱jqui, cja̱ cor jma̱jte ga nda̱di. I jui̱jqui cár mi̱nga̱‑cja̱hnihui cja̱ i fötzi. I nu̱ rá zö göhtjo tema cja̱hni. Jin gui yohti cár mfe̱ni, cja̱ jin gui øti ntjöti.
17 A sabedoria, porém, que vem de cima, é primeiramente pura, depois pacífica, condescendente, conciliadora, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, nem fingimento.
18 Cʉ cja̱hni cʉ i pɛhtzi mfe̱ni cʉ ntjumʉy rá zö, jin da huɛnihui quí hñohui. Da jioni ja drí johui‑cʉ́, como i ungui í mʉyjʉ da dyøtijʉ ca i tzøh ca Ocja̱.
18 O fruto da justiça semeia-se na paz para aqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.