Mateus 8
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Cja̱ bbʉ mbú ca̱ jar ttøø car Jesús, bú hñɛ cja̱hni rá ngu̱, bi dɛnijʉ.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Nuya bú e̱h hnar döhtji ca mí tzöhui car jnini lepra, ddahtzʉ mír jiøh cár ngø. Bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi xifi:
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Diguebbʉ ya, car Jesús bi cjua̱n cár dyɛ, bi dön car döhtji, bi xifi:
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús, bbʉ:
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Diguebbʉ ya car Jesús bi ñʉti jar jñini Capernaum. Cja̱ bú e̱h hnar hñøjø, múr capitán, mí mandadobi hnar partido cʉ sundado. Car capitán bi guati car Jesús, bi dyöjpi hnar favor.
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 Bi xifi:
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Cja̱ bi ma̱n ya car Jesús, bi xifi:
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Nu car capitán bi da̱di:
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Dí pa̱cö da jogui, como guehquɛ guí ja̱ quer cargo pa gui mandado, cja̱ i ttøjtiqui ca guí ma̱. Ncjagö hne̱je̱, dí pɛhtzi cam cargo, cja̱ i ttøjtigui ca dí ma̱. Cʉ sundado cʉ dí mandado, i øti ca dí bbɛjpi. Ca to dí nzofo, ba e̱je̱, cja̱ ca to dí cu̱y, i pa‑cá̱. Guejtjo hne̱je̱ i bbʉh cʉ ddáa cʉ i mandadoguigö, cja̱ dí øjti ca i ma̱n‑cʉ́.―
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøj nʉr palabra xquí ma̱n car capitán, bi ndo mbe̱ni bbʉ, bi ndo tzøjø. Nubbʉ́, bi xih cʉ cja̱hni cʉ mí tɛni:
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 ―Cierto, dí xihquijʉ, nʉr hñøjø‑nʉ́ i ndo e̱me̱gui göhtjo mbo ʉ́r mʉy, masque jin gur israelita. Nu cʉ pé dda cja̱hni cʉ xí nguajqui, masque israelita‑cʉ́, pe jin gui e̱me̱gui rá zö como ngu̱‑nʉ́. Nugö, dí xihquijʉ, xtu e̱je̱ rá ngu̱ cja̱hni cʉ jin gui judio, drí hñe̱j nʉ jabʉ rí bøxi jiadi, drí hñe̱j nʉ jabʉ rí ñʉy, cja̱ nucʉ́, da guajqui. Cam Tzi Ta pʉ ji̱tzi da cuajti cʉ cja̱hni‑cʉ́, drí ñʉti pʉ jabʉ i bbʉ guegue. Masque jin gui judio‑cʉ́, da hmʉpjʉ pʉ ji̱tzi co car Abraham, cja̱ co car Isaac, cja̱ co car Jacob. Da mpöjmʉ cja̱ da dyøtijʉ mbaxcjua.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Nu yʉ cja̱hni judio yʉ i ma̱jmʉ ʉ́r tajʉ car Abraham, pe jin gui ne da hñemegui, jin da ñʉtijʉ pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱. Gueguejʉ da cju̱pjʉ, drí möjmʉ tji pʉ jabʉ rá hmɛxu̱y, da hmʉjti pʉ göhtjo ʉr tiempo. Nupʉ da nzonijʉ cja̱ da ndo sufrijʉ.―
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi nzoh car capitán, bi hñi̱mbi:
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Diguebbʉ ya, car Jesús bi ma pʉ jár ngu̱ car Pedro, bi cca̱hti cár too‑cá̱, már oxti pʉ jar gama, mí ca̱x car pa.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Car Jesús ya, bi dömbi cár dyɛ, cja̱ bi wen car pa, bbʉ. Nguetica̱ bi joh car bbɛjña̱. Bi nantzi, bi hño, bi dyøti te bi zijʉ.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Bbʉ ya xi már cʉh car jiadi, bú ttzi pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús rá ndo ngu̱ cja̱hni cʉ mbá yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo. Cja̱ car Jesús bi huɛnti cʉ ttzonda̱ji̱, bi fongui, cja̱ bi wen‑cʉ, bbʉ. Guegue bi jojqui göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí jñini.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Ca mír jojqui döhtji car Jesús, bi zʉh car palabra ca xquí ma̱n ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Isaías. Guegue‑ca̱, ya má yabbʉ bi ma̱ ja di ncja ca hnar hñøjø ca di mɛjni ca Ocja̱ hua jar jöy. Bi ma̱ ncjahua: “Guejtsjɛ guegue bi gʉzquijʉ cʉm jñinijʉ cja̱ co göhtjo cʉ te ndí tzöjʉ.”
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Bbʉ mí cca̱hti car Jesús, ya xquí ndo jmu̱ntzi cja̱hni rá ngu̱, hasta ya xi mí i̱tijʉ madé, bi xih quí amigo cʉ mí ntzixihui di mɛhui hnanguadi. Bi hñi̱mbijʉ:
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Ante que di ñʉtijʉ car barco, bi zøm pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús hnar hñøjø múr maestro, mí u̱jti cʉ cja̱hni cʉ Escritura. Guegue‑cá̱ bi guati car Jesús, bi xifi:
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Bi da̱j ya car Jesús, bi xifi di mbe̱ni rá zö, ¿cja ntjumʉy mí ne di dɛni? Bi hñi̱mbi:
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Diguebbʉ ya, bi guati car Jesús pé hnar hñøjø. Mí yojmi quí amigo car Jesús. Bi ma̱n car hñøjø‑cá̱:
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Nu car Jesús bi xifi, i̱na̱:
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dex car barco, bi möjmʉ quí möxte pa di ddaxjʉ car deje.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Cja̱ bi zɛh car nda̱ji, bi ndo hño, mí ndo föhtzi car deje. Mí tjojta xøtze jar barco car deje, mí cʉti pʉ mbo. Nu car Jesús, ya xi már a̱ja̱.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Cja̱ quí amigo car Jesús bi dyö, bi xijmʉ, i̱mbijʉ:
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Bi da̱j ya bbʉ car Jesús, i̱na̱:
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Cja̱ mí ndo dyo í mʉyjʉ quí amigo bbʉ mí cca̱htijʉ te xquí ncja. Bi hñöntsjɛjʉ:
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Diguebbʉ ya, car Jesús co quí möxte bi zøtijʉ ca hnanguadi car deje. Bú ca̱jmʉ jar barco, gá möjmʉ pʉ jar jöy ca mí tsjifi Gadara. Cja̱ bú e̱ yojo hñøjø cʉ mí yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, bi zʉdihui car Jesús. Gueguehui xcuí hñe̱jmi pʉ jabʉ mí cjöti cʉ ánima. Már ndo nttzo cʉ hñøjø‑cʉ, mí tøjna̱ ddiji cʉ cja̱hni cʉ mí cuati pʉ, hasta jin to mí ne di tjoh pʉ jabʉ mí dyo‑cʉ́.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Guegue‑cʉ́ bi mahtihui nzajqui car Jesús, bi xijmi:
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Nuhua rá cjahua, mbá e̱h cʉ yojo hñøjø cʉ mí yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, cja̱ nʉ rá cjanʉ, már ca̱ hnar ndo pártida cʉ zacjua, már ñu̱ni.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Nu cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, mí bbʉh pʉ mbo í mʉyhui cʉ hñøjø, cja̱ nucá̱ bi dyöjpi hnar favor car Jesús, bi xifi:
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Cja̱ car Jesús ya bi da̱di:
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Diguebbʉ ya, cʉ mödi cʉ mí ɛ cʉ zacjua bi ddagui gá nzøti pʉ jar jñi̱ni pʉ jabʉ güí hñe̱jmʉ. Bú xih cʉ cja̱hni, ddahtzʉ gá xijmʉ göhtjo te xquí ncja, cja̱ co ja gá ncja xquí zö cʉ hñøjø cʉ mí yojma̱hui cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Cja̱ diguebbʉ ya, göhtjo cʉ mi̱ngu̱ pʉ jar jñini, bú pøjmʉ bi ntjɛjʉ car Jesús. Cja̱ bbʉ mí ntjɛjʉ ya, bi dyöjpijʉ favor car Jesús di wem pʉ jár jöy gueguejʉ. Eso, bi bøm pʉ car Jesús.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.