Lucas 9

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Diguebbʉ ya, car Jesús bi jmuntzi cʉ doce quí möxte cʉ xquí hñi̱tzi gá apóstole, cja̱ bi un cár cargojʉ pa di fongui göhtjo tema ttzonda̱ji̱ cja̱ di gʉhtzi göhtjo tema jñi̱ni.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Bi gu̱pjʉ pa di nzojmʉ cʉ cja̱hni, di xijmʉ, ya xti ni̱gui hua jar jöy ca mír mandado ca Ocja̱. Bi u̱jti cár bbɛfijʉ, ja drí gʉhtzibi quí jñi̱ni cʉ döhtji.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Bi xijmʉ, i̱na̱:
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Car ngu̱ pʉ jabʉ gui cuatijʉ, gui hmʉjtijʉ pʉ, hasta gue bbʉ xquí pønijʉ car jñi̱ni‑cá̱.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Cja̱ pé dí xihquijʉ, bbʉ gui cʉtijʉ hnar jñi̱ni, cja̱ jin da jnequijʉ pʉ, gui pønijʉ car jñi̱ni‑cá̱, gui jøjmijʉ cʉ jöy i tu̱ quir huajʉ, pa da ba̱h cʉ mi̱ngu̱, ya jim pé grí cojmʉ pʉ, como jin gá dyøh ca gú xijmʉ, cja̱ jin gá nequijʉ.― Ncjapʉ gá xih quí möxte car Jesús, cʉ xquí hñi̱tzi gá apóstole.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Bi bøn cʉ apóstole, bi ma, bbʉ́. Bi tjojmʉ göhtjo cʉ jñi̱ni pʉ jar jöy‑cá̱, bi xijmʉ cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱ ca xquí ma̱n car Jesús. Guejtjo bi dyøtjejʉ cʉ döhtji, göhtjo pʉ jabʉ mí tzøtijʉ.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Car rey Herodes bi dyøde göhtjo ca mí øti car Jesús. Nubbʉ, bi ndo hño ʉ́r mʉy, cja̱ bi hñöntsjɛ: “¿To car cja̱hni i dyo ya, i øti milagro?” Mí yomfe̱ni car Herodes, como mí bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ mí ma̱jmʉ: “Gue car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni cja̱ bi bböhti. Nuya, pé xí nantzitjo, ya pé xqui dyo.”
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Mí bbʉh cʉ pé dda cja̱hni cʉ mí ma̱jmʉ, ya pé xquí ni̱gui car profeta Elías, ya pé xi mí dyo hua jar jöy. Cja̱ pé ddaa ya, mí ma̱jmʉ, car Jesús múr profetatjo, mí hnáa digue quí jmandadero ca Ocja̱ cʉ xquí du̱ ya má yabbʉ, cja̱ nuya, pé xquí nantzi, pé mí dyo mí øti milagro.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Nu car Herodes bi ma̱:
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Bbʉ ya xquí goh cʉ doce quí möxte car Jesús, gueguejʉ bi xijmʉ car Jesús göhtjo ca xquí dyøtijʉ pʉ jabʉ xcuí zøtijʉ. Diguebbʉ bi möjmʉ car Jesús gá möjmʉ hnanguadi, pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni. Bi möjmʉ jár nttza̱ni car jñi̱ni ca mí tsjifi Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Nuya, bbʉ mí ba̱h cʉ cja̱hni jabʉ mír ma car Jesús, bi dɛnijʉ. Nu car Jesús bi nzojmʉ cor tti̱jqui, cja̱ diguebbʉ bi u̱jtijʉ, bi xijmʉ ja ncja ga mandado ca Ocja̱. Guejtjo bi jojqui cʉ cja̱hni cʉ mí jñi̱ni.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Bbʉ ya xquí nde, nubbʉ, bi guati cʉ doce quí apóstole, bi xijmʉ car Jesús di gu̱h cʉ cja̱hni drí möjmʉ cʉ tzi jñi̱ni cʉ mí bbʉh pʉ cerca, pa di dötijʉ te di zijʉ cja̱ di oxijʉ pʉ. Bi ma̱jmʉ:
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Nu car Jesús ya, bi xih quí möxte:
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Bi ma̱jmʉ ncjapʉ, como jabʉ mí zøti cʉtta mil cʉ hñøjø cʉ már bbʉh pʉ. Diguebbʉ, car Jesús bi xih cʉ doce quí möxte:
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Bi dyøtijʉ ncjapʉ, bbʉ. Göhtjo cʉ cja̱hni bi mi̱pjʉ gá grupo.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Nubbʉ, car Jesús bi gʉ́ cʉ cʉtta tju̱jme̱, cja̱ co cʉ yojo möy. Bi nøhtza ji̱tzi, bi dyöjpi cár ncja̱jpi‑cʉ́, cja̱ bi jejque, bi un cʉ doce quí möxte pa di wi̱n cʉ cja̱hni.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Bi zijʉ göhtjo cʉ cja̱hni, bi niña̱jʉ, hasta bi sobratjo doce canista cʉ tzi pɛdazo.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Diguebbʉ ya, car Jesús bi ma gá ma hnanguadi co quí möxte, cja̱ guegue bi nzoh ca Ocja̱. Bbʉ mí guaj ya, car Jesús bi dyön quí möxte, i̱mbijʉ:
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Gueguejʉ bi da̱dijʉ, i̱na̱:
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Nubbʉ́, car Jesús bi dyön‑cʉ́, i̱na̱:
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Car Jesús, bbʉ, bi ccax quí möxte pa jin di ngöxtejʉ to guegue.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Diguebbʉ, pé bi xijmʉ:
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Ma ya, car Jesús bi nzoh cʉ cja̱hni, göhtjo cʉ mí ne di dɛnijʉ, bi xijmʉ:
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Porque jin da jogui da dɛnguigö cʉ cja̱hni cʉ i ne da möjtsjɛ quí vida. Cʉ cja̱hni‑cʉ da bbɛh quí nzajqui‑cʉ. Nu car cja̱hni ca da dɛnguigö, masque xín da bbɛh cár nzajqui por rá nguejquigö, da mɛhtzitjo car nzajqui ca ntju̱mʉy.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 ¿Te da provechabi hnar cja̱hni bbʉ da cjajpi ʉ́r mɛjti göhtjo yʉ cosa rá zö yʉ i bbʉjcua jar jöy, pe jin da zøm pʉ jabʉ bí bbʉh ca Ocja̱?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Cʉ cja̱hni cʉ i pɛhtzi í tzöjʉ pa drí dɛngui cja̱ pa drí hñeme cam palabra, jin gʉm cja̱hnigö‑cʉ. Car pa ca xcuá coji pa gu mandado hua jar jöy, gu ma̱ngö, jin te ʉm ncjagöbbe cʉ cja̱hni‑cʉ. Nubbʉ, xcuá yojme cʉ ángele rá ngu̱ cʉ i pɛjpi cam Tzi Ta ji̱tzi. Da ndo yoti cár tjayjʉ cja̱ co cár tjay cam Tzi Ta. Nubbʉ, da ni̱gui te tza dúr nda̱gö, cja̱ te tza rá ngu̱ cam cargo.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Cja̱ dí xihquijʉ, i bbʉjcua yʉ dda cja̱hni yʉ jin da du̱ hasta gue bbʉ ya xtrú cca̱hti cár jmandado ca Ocja̱, bbʉ xta ni̱gui hua jar jöy.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Bbʉ ya xquí tjoh cʉ jña̱jto mpa xquí ma̱n yʉ palabra‑yʉ, car Jesús bi zix car Pedro co car Juan co car Jacobo, gá mbøxjʉ hnar ttøø, cja̱ nupʉ, car Jesús bú nzoh cár Tzi Ta ji̱tzi.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Bbʉ már nzoh cár Tzi Ta, bi ni̱gui hnahño cár cara, cja̱ cár da̱jtu̱, masque már nttaxi, más bi ndo nttaxqui, sta mí juɛtzi. Bi ti̱ti quí döjʉ cʉ bi cca̱hti.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Cja̱ bi hna ni̱guitjo pʉ yojo hñøjø, már ña̱hui car Jesús. Ca hnaa, múr tita Moisés, cja̱ ca pé hnaa, múr tita Elías. Nucʉ xcuí hñe̱ ji̱tzi.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Guejti‑cʉ mí juɛx quí da̱jtu̱hui cja̱ már tzi zö mír ni̱guihui. Cʉ yojo cʉ xcuí hñe̱ ji̱tzi cja̱ co car Jesús már ña̱jʉ, ja ncja di du̱ car Jesús pʉ Jerusalén.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Nu car Pedro co car Juan cja̱ co car Jacobo, mí ndo cohmijʉ car tta̱ja̱, pe bi tji̱htzijʉ, bi zödijʉ cja̱ bi cca̱htijʉ mí ndo juɛx car Tzi Ta Jesús. Ncjahmʉ mí yoti cár tjay. Cja̱ guejtjo bi cca̱htijʉ cʉ yojo hñøjø cʉ már ña̱hui car Jesús.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Cja̱ bbʉ ya xi mír ma di wem pʉ car Moisés cja̱ co car Elías, car Pedro bi xih car Jesús, bi hñi̱mbi:
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Már ña̱di guegue cja̱ bú hna ca̱h hnar gu̱y, bi gohmijʉ, hasta bi zu̱ cʉ jñu̱ quí amigo car Jesús gá ñʉtijʉ jar gu̱y.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Cja̱ bi hna ttøh hnar jña̱, már ña̱ pʉ mbo car gu̱y, már ma̱:
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Bbʉ mí tzöya car jña̱ ya, bi cca̱htijʉ cʉ jñu̱ quí möxte, ya xi már ddatsjɛ car Jesús. Cja̱ guegue‑cʉ bi ndo mbe̱nijʉ ca xquí cca̱htijʉ, pe jin to gá ngöxjʉ cʉ pa‑cʉ.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Ca xtrá yojpa ya, bbʉ ya xi mír ga̱pjʉ jar ttøø, bú tja̱dijʉ hnar ndo jmundo cʉ cja̱hni.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Hnar hñøjø ca már yojmi cʉ cja̱hni rá ngu̱ bi nzoh car Jesús, bi mahti nzajqui, bi hñi̱mbi:
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 I yojmi hnar ttzonda̱ji̱. Cada bbʉ ga nzʉdi, i ndo mah car ba̱jtzi, cja̱ i jua̱htzi nzajqui, hasta i cjajpi i fʉh cár ne. Jin gui ne da jiɛgui da hmʉy rá zö. Cada bbʉ ga dyenti, i pʉhmi nzajqui cár cuerpo, cja̱ i ndo mbʉntzi jar jöy, sta ngu̱ da nxɛni.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Xtú xij yir amigo yʉ i tɛnqui di fonguijʉ tzʉ‑ca̱, hni̱, jin gá jiöti di fonguijʉ.―
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Nuya car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ:
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Nubbʉ, menta má cuati car tzi hñøjø, pé bi zʉh cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, bi dyenti, bi jua̱htzi nzajqui. Cja̱ bi mbʉntzi jar jöy car ba̱jtzi.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Nu cʉ cja̱hni, bbʉ mí cca̱htijʉ ter bɛh ca̱ xquí ncja, göhtjo bi ndo zu̱jʉ, como bi ba̱dijʉ, car Jesús mí ndo yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 ―Gui dyødejʉ rá zö ya palabra‑ya. Nugö, dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy, pe nde̱jma̱ja̱ i bbʉh cʉ to da döguigö jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉm contra.―
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Nu quí möxte car Jesús jí̱ mí pa̱dijʉ te mí ne di ma̱n cʉ palabra‑cʉ. Ncjahmʉ mí bbʉh ca te mí ccahtzijʉ pa jin di ntiendejʉ.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi mʉdi bi hñɛxijʉ, már ma̱jmʉ toca̱ más di ndo tti̱htzibi.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Nu car Jesús bi ba̱di te már mbe̱ni mbo ʉ́r mʉyjʉ. Eso, bú tzí pʉ hnar tzi ba̱jtzi,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 cja̱ bi xih quí möxte:
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Nuya bbʉ, bi ma̱n car Juan, bi xih car Jesús:
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Pe car Jesús bi xifi:
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Bbʉ ya xti zʉh car tiempo pa di ttzitzi drí ma ji̱tzi, car Jesús bi dyɛmbi ʉ́r mʉy di ma Jerusalén, masque ya xi mí pa̱di te di ncjajpi pʉ.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Cja̱ bbʉ mí bøn car Jesús, bi bbɛhto dda quí möxte di ma pʉ hnar tzi jñi̱ni pʉ jar jöy Samaria. Eso, bi hmɛto guegue‑cʉ pa di ma drí jioni jabʉ di dyopjʉ bbʉ xti zøti pʉ car Jesús.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Nu cʉ mi̱ngu̱ pʉ, jin gá ne gá unijʉ ʉr tsjɛjqui, como bi ba̱dijʉ, car Jesús cja̱ co quí möxte mí israelitajʉ, mír möjmʉ Jerusalén pa drí xöjtibijʉ ca Ocja̱.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Bi nu̱ ya car Jacobo co car Juan ja nguá mbe̱n cʉ cja̱hni‑cʉ, cja̱ gueguehui bi xih car Tzi Tada Jesús:
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Guegue ya bi bböti, bi huɛnti‑cʉ́, bi xijmi:
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Diguebbʉ pé gá möjmʉ pé hnar tzi jñi̱ni, bbʉ́.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Bbʉ má dyodijʉ, bi guati car Jesús ca hnar hñøjø, bi xifi:
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Car Jesús bi da̱di:
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Diguebbʉ ya car Jesús pé bi ntjɛhui hnar hñøjø, bi nzofo, bi hñi̱mbi:
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Car Jesús bi xifi:
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Nubbʉ, pé hnar hñøjø guejtjo bi xih car Jesús:
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Nu car Jesús bi xih‑ca̱:
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.