Lucas 1
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Nuquɛ, ʉm tadaqui Teófilo, ya xná ngu̱ yʉ cja̱hni xí jñu̱x ca mí øti car Jesús bbʉ mí dyo hua jar jöy, pa gu pa̱dijʉ ter bɛh ca̱ bi ncja.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Mí bbʉh cʉ dda hñøjø cʉ xquí dɛn car Jesús desde jar mʉdi. Guegue‑cʉ bi cca̱hti göhtjo ja mí ncja, eso pé bi xijquije. Cja̱ nugöje, xtú e̱me̱bije cár palabrajʉ, como dí pa̱dijʉ, mí cierto ca mí ma̱jmʉ. Gueguejʉ bi möx cʉ to bi tʉngui car jña̱ digue car Jesús.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Nuguigö hne̱je̱, xtú hñöni rá zö, göhtjo ja mí ncja cár vida car Jesús, desde bbʉ mí mʉdi, cja̱ xtú mbe̱ni xtú ju̱xcö na̱r libro‑na̱, pa gui pa̱quɛ, tada Teófilo.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Por rá ngue na̱r libro‑na̱, tzö gui pa̱di, ntju̱mʉy car palabra xí tsjihqui.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Bbʉ már mandado car rey Herodes pʉ jar jöy Judea, már bbʉh pʉ hnar möcja̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Zacarías. Mí pertené ca hnar grupo cʉ möcja̱ ca mí tsjifi ʉr Abías. Nu cár bbɛjña̱ car Zacarías mí tsjifi ʉr Elisabet. Guejti guegue xcuí hñe̱je̱ digue cár cji car da̱möcja̱ Aarón.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Car Zacarías co cár bbɛjña̱, göhtjo yojmi már zö cár hmʉyhui, mí jonihui ca Ocja̱. Mí øtihui göhtjo ca xquí ma̱n ca Ocja̱ pʉ jar ley, mí zøjtihui‑cá̱.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Pe jin tema ba̱jtzi mí hñiji, porque jí̱ mí ønte car Elisabet. Ya xquí nchujchu, guejti car Zacarías ya xquí ntita.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Diguebbʉ ya, car grupo cʉ möcja̱ pʉ jabʉ mí pertené car Zacarías, bi tocabi di möjmʉ pʉ jar ciudad Jerusalén, pa du sirvebijʉ ca Ocja̱ pʉ jar ndo ni̱cja̱ pʉ. Eso, ca hnajpa, car Zacarías már bbʉh pʉ jar ndo ni̱cja̱, már pɛjpi ca Ocja̱ gá möcja̱.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Cʉ möcja̱ mí echa suerte pa di tjajni toca̱ di da̱ja̱ pa di ñʉti pʉ jabʉ már nttzu̱jpi. Car pa‑ca̱, car suerte bi toca car Zacarías, eso, bi ñʉti pʉ mbo car ni̱cja̱, pʉ jabʉ már nttzu̱jpi. Bi dɛx car guitjoni, bi ña̱htibi ca Ocja̱.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Nu cʉ cja̱hni rá ngu̱ mbí tøhmitjo pʉ tji, mbí orajʉ car hora bbʉ már ña̱hti car guitjoni car Zacarías.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Nu pʉ mbo ya, bi hna ni̱guitjo hnár anxe car Tzi Ta ji̱tzi, már bböh pʉ jár jogui dyɛ car arta, pʉ jabʉ mí ttʉ́x car guitjoni.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Car Zacarías, bbʉ mí cca̱hti ya ca̱, bi ndo hño quí mfe̱ni cja̱ bi ndo ntzu̱.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Nu car anxe bi xifi:
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Nubbʉ́, gui mpöh bbʉ́. Nubbʉ́, da ddahqui gusto bbʉ́. Cja̱ bbʉ xta ncca̱hti quer tzi ba̱jtzi ca xta hmʉy, nubbʉ, guejtjo pé xta mpöh cʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Guegue da anunciabi cár palabra ca Ocja̱. Ca Ocja̱ da nú̱ rá zö quer ttʉ cja̱ da hñi̱tzi pa da pɛjpi. Jin da zi guegue yʉ cosa yʉ rí nti̱ yʉ cja̱hni, ni dur vino da zi. Göhtjo ʉ́r vida da yojmi car Espíritu Santo, desde bbʉ xta hmʉy.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Da nzoj yʉ pé dda cja̱hni israelita pa da mbe̱nijʉ ca Ocja̱, cja̱ da jionijʉ.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Guegue car Juan da hmɛto, pa da xij yʉ cja̱hni, ya xpa e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ. Da yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱ cja̱ co cár Tzi Espíritu. Da pɛjpi ncja ngu̱ ca hnár jma̱ndadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Elías. Da nzoh cʉ ndo cja̱hnitsjɛ cja̱ co ni quí ba̱jtzi, pa da ma̱dijʉ. Da nzoh cʉ cja̱hni cʉ xí wembi ca Ocja̱, pa pé du coh‑cʉ. Bbʉ ya xtrú ngoh‑cʉ, da dyøjtibijʉ cár palabra cʉ jogui cja̱hni cʉ i pɛhtzi mfe̱ni rá zö. Guegue quer ttʉ ca da hmʉy, da nzoj yʉ cja̱hni, pa bbʉ xtu e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ, ya xtrá ngu̱ cja̱hni da guati cja̱ da hñemejʉ‑ca̱.― Bi ma̱ ncjapʉ car ángele‑ca̱.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Nubbʉ, car Zacarías bi dyön car ángele, i̱mbi:
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Car ángele bi da̱di, bi ma̱:
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Pe nuya, gui ngone, como jí̱ xquí hñe̱me̱gui ca xtú xihqui. Ya jin da nzö gui ña̱ hasta gue bbʉ xta hmʉh quer ba̱jtzi, ncja ngu̱ xtú xihqui, cja̱ nubbʉ, cja xta xoh quer ne, cja̱ xtí ña̱, bbʉ. Nde̱jma̱ da ncja nʉ xtú ma̱ bbʉ xta zʉh car tiempo.― Ncjanʉ gá ma̱n car ángele.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Cʉ cja̱hni már tøhmijʉ car Zacarías pʉ tji. Mí dyo quí mfe̱nijʉ, ¿te tza már pɛfi? como ya xcuí ndo de pʉ mbo car ni̱cja̱.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Guegue, bbʉ, bú pøh pʉ mbo car ni̱cja̱, pe jí̱ mí tzö te di xih cʉ cja̱hni, como ya xcuí ngone. Eso, bi fa̱di, pé te xquí cjajpi ca Ocja̱ xcuí cca̱hti pʉ mbo car ni̱cja̱. Car Zacarías dé mí cjadi ʉr seña, pe jí̱ mí tzö di ña̱.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Bbʉ mí zøx cʉ pa cʉ mí tocabi di sirve jar ni̱cja̱, bi ma ʉ́r ngu̱ bbʉ́.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Diguebbʉ, bi hñʉ cár bbɛjña̱ car Zacarías, gue car Elisabet. Cʉtta za̱na̱ mí bbʉjti pʉ mbo ʉ́r ngu̱, jin tza mí pøni.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Mí ma̱, i̱na̱:
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Bbʉ mí zʉ ddajto za̱na̱ mí hñʉ car Elisabet, nubbʉ, ca Ocja̱ pé bi gu̱h car anxe Gabriel, gá ma pʉ jar tzi jñi̱ni Nazaret, nu pʉ jar estado Galilea.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Bi ma pʉ jár ngu̱ ca hnar ba̱jtzi bbɛjña̱tjo ca jí̱ bbe mí yojmi hnar hñøjø. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr María. Ya xquí cja ttöjte, gue car José bi dyödi pa di cjajpi ʉ́r bbɛjña̱. Car José ya, xcuí hñe̱je̱ digue cár familia ca ndor David.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Car anxe bi ñʉti car ngu̱, bi xih car María:
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Car María bi zu̱ cʉ palabra‑cʉ, mí ndo dyo ʉ́r mʉy, mí mbe̱ni: “¿Ja i ncja car ttzɛnguate‑cá̱?”
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Bi ma̱n car anxe, bbʉ:
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Dyøjma̱ja̱ ya, gui ma gui hñʉ, cja̱ da hmʉh quer ttʉ. Gui jñu̱htibi cár tju̱ju̱ dur Jesús.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Guegue‑cá̱ da cja ʉr nda̱, cja̱ da tsjifi ʉ́r Ttʉ ca Ocja̱ ca bí bbʉ ji̱tzi. Car Tzi Ta ca dí i̱htzibijʉ da un cár cargo pa da mandado como ngu̱ nguá mandado ca ndór tita, David, como da hmʉy digue cár cji‑ca̱.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Göhtjo ʉr pá da mandadoquijʉ, guí cja̱hnijʉ israelita. Da mandado göhtjo ʉr tiempo, cja̱ jin da bøn cár cargo ca da ttuni.― Gue yʉ palabra‑yʉ bi ma̱n car ángele.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Car María bi da̱di, bi dyön car anxe, i̱na̱:
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Bi da̱h car anxe, bbʉ, bi xifi:
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Dyøjma̱ja̱, guejti quer prima cjujuɛ car Elisabet, ya xqui tu̱ cár ba̱jtzi hne̱je̱, cja̱ hne̱, ya xnʉr chujchu. Ya xca pa ddajto za̱na̱ i hñʉ, cja̱ mí tsjifi jin gui ønte.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Rá nzɛh ca Ocja̱, jin te i tzöjpi rá ntji̱. I øte göhtjo ncja ngu̱ ga ma̱.― Guehca̱ bi ma̱n car anxe.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Car María bi ma̱n ya bbʉ:
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 — ausente —
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 — ausente —
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Cja̱ bbʉ mí dyøh car Elisabet már nzɛnguate car María, xní hñá̱n car ba̱jtzi pʉ mbo ʉ́r mʉy. Mismo car hora‑ca̱, car Espíritu Santo bi hna guatitjo car Elisabet, bi xij yʉ palabra yʉ bi ma̱ guegue.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Nubbʉ, bi ña̱ nzajqui car Elisabet, bi xih car María, i̱na̱:
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Guehquiguɛ, ʉ́r mequi cam Tzi Jmu̱jʉ, cja̱ nugö, jin te dí ntju̱mʉygö.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Ca xtá øde xquí zɛnguagui, exque xí hñá̱n nʉm ba̱jtzi mbo nʉm mʉy, como xí ndo mpöjö.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Cja̱ hne̱hquiguɛ, rí ntzöhui gui mpöjquɛ, hne̱je̱, porque xcú hñe̱me̱ ca xí tsjihqui. Nde̱jma̱ da ncja como ngu xcá xihqui ca Ocja̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Elisabet.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Nubbʉ, car María bi ndo mpöjö, cja̱ bi ma̱m bbʉ:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 I ndo mpöj nʉm mʉy por rá ngue ca Ocja̱.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Xí nu̱gui co cár tzi tti̱jqui, exque ʉ́r muzagui, masque jin te dí vale.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Rá ndo nzɛh ca Ocja̱, xí cjagui ca rá tzi zö.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Ca Ocja̱, siempre i ndo föx yʉ cja̱hni yʉ i e̱me̱,
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Ca Ocja̱ xí u̱jtiguijʉ, te tza rá nzɛdi guegue,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Cʉ cja̱hni rá nzɛdi cʉ mí mandado, ca Ocja̱ xí jña̱jquibi cár cargo‑cʉ́, pa ya jin da mandado.
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Ca Ocja̱ xí wi̱ni rá zö cʉ cja̱hni cʉ mí tu̱ntju̱, nu cʉ rico cʉ mí pɛhtzi rá ngu̱, xí ngu̱h‑cʉ́, jin te xcá uni.
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ca Ocja̱ xí möxquigöjʉ, dí cja̱hni israelitajʉ, como dí sirvebijʉ.
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Bi ma̱n cam Tzi Tajʉ ji̱tzi di möx cam titajʉ Abraham, co quí ba̱jtzi, co guejti quí bbɛjto cʉ di hmʉy, hasta göhtjo cʉ cja̱hni cʉ di hmʉy digue cár cji car Abraham.
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Diguebbʉ, car María bi døhmi pʉ jár ngu̱ car Elisabet. Bi hmʉjti pʉ jñu̱zna̱, sta gue bbʉ mí hmʉh cár ba̱jtzi car Elisabet, cja̱ nubbʉ, bi ma ʉ́r ngu̱, bbʉ.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Ncjapʉ bi zøx cʉ pá, pa bi jñin car Elisabet, cja̱ bi hmʉh cár tzi ttʉ.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Bbʉ mí dyøh quí vecino co ni quí pariente, guejtjo bi mpöjmʉ, cja̱ bi möjmʉ pʉ jár ngu̱ car Zacarías pa di cca̱htijʉ. Bi ma̱jmʉ gueguejʉ:
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Bbʉ mí zʉ ñojto, bi ttøhtibi car ba̱jtzi car seña gá circuncisión, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jár ley cʉ israelita. Cja̱ cʉ cja̱hni mí ne di jñu̱htibi cár tju̱ju̱ car ba̱jtzi dur Zacarías, pa di dɛmbitjo cár tju̱ju̱ cár ta.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Nu cár me ya, jin gá ne‑cá̱. Bi ma̱n ya bbʉ, i̱na̱:
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Cʉ pé dda cja̱hni bi da̱dijʉ ya bbʉ, i̱na̱jʉ:
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Nubbʉ, bi cjajpitjo ʉr seña cár ta car ba̱jtzi, bbʉ, bi ttöni tema tju̱ju̱ mí ne guegue‑ca̱.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Car Zacarías bi dyöh hnar tzi tabla cja̱ bi jñu̱x pʉ cár tju̱ju̱ car ba̱jtzi, i̱na̱:
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Cja̱ nubbʉ, bi hna xoh cár ne car Zacarías, bbʉ, cja̱ bi ña̱. Bi xöjtibi ca Ocja̱, bi ndo dyöjpi mpöjcje.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Mí ndo dyo í mʉyjʉ quí vecino, göhtjojʉ. Cja̱ bi ntʉngui car jña̱ ca te xquí ncja, hasta bi ttøh pʉ já ttøø, guehpʉ jar estado Judea. Bi dyøde göhtjo cʉ cja̱hni, ca Ocja̱, guehca̱ xquí uni car tzi ba̱jtzi pa di hmʉy.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Cʉ to bi dyøde, bi ndo mbe̱nijʉ‑ca̱. Cja̱ bi hñönijʉ:
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Car Espíritu Santo bi hna guati car Zacarías, cár ta car ba̱jtzi, cja̱ bi uni palabra pa drí xöjtibi ca Ocja̱. Bi ma̱n ya car Zacarías, bbʉ, i̱na̱:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Da ndo tsjöjtibi ca Ocja̱ ca dí tɛnijʉ, dí israelitajʉ,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Guegue‑ca̱ du e̱h pʉ jár cji car David, cja̱ drá ndo nzɛdi.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Ya má yabbʉ bi promete ca Ocja̱ di mɛjni ca hnaa ca di gʉxcöjʉ. Bi xih quí jmandadero cʉ mí pɛjpi guegue. Cja̱ nuya xí dyøti guegue ncja ngu̱ gá ma̱.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Car Tzi Ta ji̱tzi xquí xijquijʉ di hñi̱xi hnar hñøjø pa da gʉxcöjʉ pʉ jáy dyɛ cʉm contrajʉ, pa ya jin te da cjaguijʉ‑cʉ.
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Guegue xquí ma̱, di jui̱jqui cʉ ndom titajʉ, cja̱ di mbe̱n car acuerdo ca xquí dyøtihui car Abraham.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Car Tzi Ta ji̱tzi xquí ungui hnar promesa ca ndom titajʉ, car Abraham, cja̱ xquí dö cár palabra, cierto di cumpli.
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 Bi xijcöjʉ, guegue‑ca̱ di gʉxcöjʉ pʉ jár dyɛ cʉm contrajʉ, pa ya jin te da cjaguijʉ‑cʉ. Nuya, gu hmʉpjʉ ʉ́r dyɛ ca Ocja̱, gu pɛjpijʉ, cja̱ jin te gu tzu̱jʉ ya.
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Nuya, gu jɛguijʉ ca rá nttzo, cja̱ gu øtijʉ ca rá zö. Göhtjo ʉr vida gu tɛnijʉ ca Ocja̱, como guehca̱ dí e̱me̱jʉ‑ca̱. Gue nʉr palabra‑nʉ bi tsjih ca ndom titajʉ, cja̱ ya xí nzʉdi.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Nuquɛ, ʉm tzi ttʉqui, da tsjihqui ʉ́r jmandaderoqui ca Ocja̱,
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 cja̱ gui xijmʉ ja ncja drí dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue, cja̱ co ja ncja drí mperdonaguijʉ ca rá nttzo ca xtú øtijʉ.
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Xí ndo jui̱guijʉ car Tzi Ta ji̱tzi cja̱ xí ndo neguijʉ.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Car jiahtzi‑ca̱ guejtjo da yoti cʉ cja̱hni cʉ rá bbʉh pʉ jabʉ rá hmɛxu̱y, gue cʉ ya xní ma da du̱.
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Cja̱ bi te car ba̱jtzi ya, car tzi Juan, bi ndo ncja ʉ́r mʉy, cja̱ mí ndo tɛn ca Ocja̱. Mí dyo pʉ jabʉ jin to mí hñá̱ni. Bi døhmi pʉ hasta gue bbʉ bi xih car Tzi Ta ji̱tzi di nzoh quí mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ, tzʉdi, cʉ cja̱hni israelita.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.