Lucas 10
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Car Tzi Ta Jesús pé bi nzo setenta hñøjø cʉ mí yojmi, cja̱ bi hñi̱tzi pa di mötzi. Bi juejque gá yojo, bi gu̱h‑cʉ́ drí möjmʉ cʉ tzi jñi̱ni, di xijmʉ cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱. Di hmɛto‑cʉ́, cja̱ guegue ya di hmɛfa.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Bi xijmʉ:
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Nuya, dí cu̱hquijʉ, gui möjmʉ ya, gui hñojʉ pʉ jabʉ i bbʉh cʉ cja̱hni cʉ jin gui tzu̱ ca Ocja̱. Eso, gui jña̱jʉ ʉr huɛnda pa jin te da cjahquijʉ. Guí ncjajʉ ncja ngu̱ dɛjti cʉ da hño pʉ jabʉ i bbʉh cʉ mi̱hño.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Jin gui jña̱xjʉ domi bbʉ xtí möjmʉ jar hñu̱. Guejtjo jin gui ca̱xjʉ hnar ddøza̱ pa gui dyʉtijʉ ca te di ttahquijʉ. Gui ti̱htijʉ zɛxtji, cja̱ jin gui cʉxijʉ pé hnar pare. Guejtjo, jin gui dejʉ jar hñu̱ grí nzɛnguatejʉ. Gui xønijʉ.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Car ngu̱ pʉ jabʉ gui tzøtijʉ, gui nzojmʉ ca Ocja̱, gui dyöjpijʉ da bendeci cʉ cja̱hni rá bbʉh car ngu̱‑ca̱.
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Bbʉ i bbʉh pʉ jar ngu̱ hnar cja̱hni ca i pɛhtzi tti̱jqui, ca Ocja̱ da mötzi, da bendeci. Cja̱ bbʉ jin to di bbʉh pʉ jar ngu̱ ca di pɛhtzi tti̱jqui, ca Ocja̱ jin da bendeci cʉ cja̱hni‑cʉ, bbʉ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Car ngu̱ pʉ jabʉ gui tzøtijʉ, guehpʉ gui dyopjʉ hasta bbʉ xtí pønijʉ car jñi̱ni‑ca̱. Cja̱ gui tzijʉ ca te da ttahquijʉ pʉ. Como guí pɛjpijʉ ca Ocja̱, rí ntzöhui da tti̱nquijʉ. Jin gui ddaxjʉ pé dda ngu̱.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Bbʉ xquí tzøtijʉ hnar jñi̱ni, bbʉ da cuajtiquijʉ cʉ mi̱ngu̱, gui tzijʉ ca da ttahquijʉ.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Gui jojquijʉ cʉ döhtji, cja̱ gui xijmʉ cʉ cja̱hni, ya xí mʉdi i mandado hua jar jöy ca Ocja̱.
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Pe bbʉ xquí tzøtijʉ hnar jñi̱ni, cja̱ jin da ne da cuajtiquijʉ cʉ mi̱ngu̱ pʉ, nubbʉ́, gui pønijʉ car jñi̱ni‑ca̱. Cja̱ bbʉ xtí tjoguijʉ ja calle,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 gui xijmʉ cʉ cja̱hni bbʉ: “Ya xtrá mɛbbe. Ya jin gu cobbe hua. Hasta ya jöy xí jiøx yʉm huabbe, gu tju̱jquibbe, porque jí̱ xcú dyødejʉ car palabra ca xtú xihquibbe. Pe nde̱jma̱ dí xihquijʉ, ya xi ni̱gui hua jer jñi̱nijʉ ja ncja ga mandado ca Ocja̱ hua jar jöy, masque nuquɛjʉ, jí̱ xquí ne xquí dyødejʉ cár palabra.” Da ncjapʉ grí xijmʉ cʉ cja̱hni‑cʉ.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Dí xihquijʉ, bbʉ xta zøh car pá bbʉ xta ttun cár castigo yʉ cja̱hni, más da ndo ncastiga cʉ cja̱hni, cʉ mi̱ngu̱ pʉ jabʉ jin gá nequijʉ cja̱ jin gá dyødejʉ nʉm palabra, ni digue cʉ mi̱ngu̱ Sodoma.―
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Más da ndo jñu̱x quer castigojʉ ni digue cár castigo ca da ttun cʉ mi̱ngu̱ Tiro co cʉ mi̱ngu̱ Sidón.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Hne̱hquiguɛjʉ, guí mi̱ngu̱jʉ Capernaum, ¿cja guí ma̱nguɛjʉ da ndo tti̱zquijʉ? Ncjahmʉ gri ma̱ntsjɛjʉ, ya xquí tzøxjʉ nʉ jar ji̱tzi. Pe ya xpa e̱h car pa bbʉ xta tjøhti quer jñi̱nijʉ, tje da mpu̱ni. Cja̱ nuquiguɛjʉ, da cju̱hquijʉ pʉ jabʉ jin gui tzö.―
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Cja̱ car Jesús pé bi xih quí möxte:
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Diguebbʉ ya, cʉ setenta hñøjø cʉ xquí tjajni, bi möjmʉ bú øtijʉ ca xquí ma̱n car Tzi Ta Jesús. Cja̱ bbʉ pé mbú cojmʉ, mí ndo mpöjmʉ, bi ma̱jmʉ:
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Cja̱ bi da̱h car Jesús:
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Nugö, xtú ddahquijʉ poder pa gui ti̱nijʉ cʉ cci̱ña̱ co cʉ alacrán, cja̱ pa gui ta̱pijʉ cár ttzɛdi ca Jin Gui Jo, cja̱ nucʉ́, jin te da cjahquijʉ‑cʉ́.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Nuquɛjʉ, guí mpöjmʉ ya, porque xcú ta̱jpijʉ cʉ nda̱ji̱ cʉ jin gui tzö. Pe más i ndo mu̱hui ca ya xpí ju̱x pʉ ji̱tzi quir tju̱ju̱jʉ. Rí ntzöhui gui ndo mpöjmʉ por rá nguehca̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús bbʉ mí nzoh cʉ setenta hñøjø cʉ xquí juajni.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Guejti car hora‑ca̱ hne̱je̱, car Jesús bi ndo mpöjö, cja̱ bi nzoh ca Ocja̱. Car Espíritu Santo bi ún ya palabra ya bi ma̱. Bi xih cár Tzi Ta ji̱tzi:
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Diguebbʉ ya, car Jesús bi zix quí möxte, gá möjmʉ hnanguadi pa jin di dyøh cʉ pé dda cja̱hni. Cja̱ bi nzoh‑cʉ́, bi hñi̱mbijʉ:
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Dí xihquijʉ, már ndo ngu̱ quí jmandadero ca Ocja̱, co cʉ rey cʉ mí bbʉ ya má yabbʉ, mí ndo ne di cca̱htijʉ ca hnar cja̱hni ca di hñi̱x ca Ocja̱. Nu gueguejʉ, jin gá nzʉdi di cca̱jtiguijʉ. Guejtjo mí ndo ne di dyødejʉ cʉ palabra cʉ di ma̱n ca hnaa ca di mɛjni ca Ocja̱. Pe jin gá nzʉdi di dyødejʉ. Nuquiguɛjʉ, xcú dyødejʉ cʉ palabra‑cʉ.― Ncjapʉ gá xih quí möxte car Jesús.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Ca pé hnar pa ya, hnar cja̱hni ca xquí ndo nxöh cár ley car Moisés bi guati car Jesús. Mí ne di dyøhtibi ʉr prueba, eso bi dyöni:
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Bi xih car Jesús:
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Bi da̱di, i̱na̱:
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Bi ma̱n car Jesús, bbʉ́, i̱mbi:
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Nu car maestro bi hñöni, bbʉ́:
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Car Jesús bi da̱j ya bbʉ́, bi xih hnar tzi bbede gá ejemplo:
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Diguebbʉ ya, bi tjoh pʉ hnar möcja̱ digue cár religión cʉ israelita. Cja̱ nuca̱, bi jianti car hñøjø már bbɛm pʉ, cja̱ bi tjojtjo.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Guejtjo bi tjoh pʉ hnar levita, tzʉdi, hnar hñøjø ca mí föx cʉ möcja̱, mí pɛh pʉ jár templo cʉ israelita. Guejti‑ca̱ bi tjojtjo hne̱je̱.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Diguebbʉ ya, ca hnar mi̱ngu̱ Samaria bi tjoh pʉ jar hñu̱ cja̱ bi jianti már bbɛm pʉ car hñøjø‑cá̱. Bi jianti cja̱ bi ndo jui̱jqui.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Guegue ya bi guati, bi xix car aste co ni car vino pʉ jabʉ mí bbʉh quí herido, cja̱ bi pantibi da̱jtu̱. Ma ya bi hñi̱x pʉ jár zu̱we̱ ca má tø guegue, bi zitzi gá mɛhui hnar mesón. Cja̱ nupʉ, car mi̱ngu̱ Samaria bi nu̱ göhtjo ca te mí nesta car hñøjø ca xquí ttʉni.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Car jiax pʉ ya cá̱, bi gʉhmi yo pieza cʉ domi, bi un car mi̱ngu̱ pʉ jar mesón. Bi xifi: “Föh tzʉ nʉr cja̱hni. Bbʉ te da nesta gui tömbi, bbʉ pé xcuá cojcö, pé xtá cju̱jtiqui.”― Bi nttzɛdi pʉ car bbede.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Nu car Jesús bi dyön car maestro ca már øde, bi hñi̱mbi:
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Car maestro bi da̱h bbʉ́:
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Diguebbʉ ya, car Jesús bi segue bi ma pʉ jabʉ mír ma. Bi möjmʉ quí amigo cʉ mí yojmi, cja̱ bi zøtijʉ hnar tzi jñi̱ni. Mí bbʉh pʉ hnar bbɛjña̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Marta. Guegue‑ca̱ bi mvitabi car Jesús co quí möxte di ma pʉ́r ngu̱. Cja̱ bi möjmʉ.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Mí bbʉh cár cju̱juɛ car Marta, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr María. Guegue‑ca̱ bi mi̱jta hnanguadi pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, cja̱ bi dyøjti ca már ma̱n‑ca̱. Jin gá mföxte pa di tjojqui car jñu̱ni. Nu car Marta már mpɛgui már jojqui car jñu̱ni.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Eso, bi ndo ungui ʉr cuɛ car Marta, como már ngu̱ cár bbɛfi. Nubbʉ, bi guati pʉ jabʉ már ju̱ car Jesús, cja̱ bi xifi:
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Bi da̱h car Jesús ya bbʉ:
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Xí mbe̱n nʉr María, i ndo ne da dyøj nʉm palabragö, masque jin te da möxquiguɛ. Rá zö cár mfe̱ni, eso da tjɛgui da mi̱jti hua, jin gu cu̱y.― Ncjapʉ gá nda̱h car Jesús.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.