João 6
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Bbʉ pé xquí tzi cja mpa, car Jesús pé bi ma gá ddax nʉ rí ncjanʉ car mar Galilea. Car mar‑ca̱ guejtjo i tsjifi ʉr mar Tiberias.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Cja̱ bi dɛn car Jesús hnar ndo jmundo cʉ cja̱hni, como ya xquí cca̱htijʉ cʉ milagro cʉ mí øti guegue, segue mí dyøtje döhtji.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Nu car Jesús bi bøxi hnar ttøø, mí yojmi quí amigo cʉ mí föxjʉ, cja̱ bú mi̱pjʉ pʉ.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Ya xti ncja car da̱mbaxcjua ca i tzö cʉ judio, gue car mbaxcjua ca i tsjifi car Pascua.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Car Jesús ya, bi ja̱xi ʉ́r ña̱, bi jianti, ya xi mbá e̱h hnar ndo jmundo cʉ cja̱hni. Cja̱ bi xih car Felipe, bi hñi̱mbi:
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Car Jesús, masque bi dyön car Felipe nʉr nttöni nʉ, ya xi mí pa̱di ter bɛh ca̱ di dyøte, pe bi dyöni ncjapʉ pa di dyøhtibi hnar prueba.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Bi da̱j ya car Felipe:
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Nu car Andrés, ca múr cjua̱da̱ car Simón Pedro, guejtjo mí ntzixihui car Jesús hne̱je̱. Guegue ya bi xih car Jesús, i̱na̱:
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 ―I dyo hua hnar tzi hñøjø, i cʉ cʉtta tju̱jme̱ gá cɛbara, cja̱ co yojo tzi möy. Pe nucʉ́, nim pa ʉ́r mʉdi ca da ttun nʉr ndo jmundo yʉ cja̱hni.― Pe nde̱jma̱ bi ttöjpi car tzi hñøjø cʉ tju̱jme̱ hne̱h cʉ möy cʉ mí cʉjʉ.
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n car Jesús:
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Diguebbʉ ya car Jesús bi gʉ cʉ tju̱jme̱, bi nzoh ca Ocja̱, bi dyöjpi mpöjcje, cja̱ bi xɛjqui cʉ tju̱jme̱. Nubbʉ, bi un cʉ pedazo quí möxte, cja̱ guegue‑cʉ bi jejquibi cʉ cja̱hni cʉ már ju̱h pʉ jar jöy. Cja̱ pé bi ncjadipʉ co cʉ tzi möy. Bi un cʉ cja̱hni göhtjo ca mí ne di zijʉ.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Cja̱ bbʉ ya xquí ñi̱ña̱ göhtjo cʉ cja̱hni, car Jesús bi xih quí möxte:
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Cja̱ bi jmuntzijʉ, bbʉ, bi ñu̱xi doce canista cʉ tzi pedazo tju̱jme̱ cʉ jin gá ttzi. Xquí sobratjo digue cʉ cʉtta tzi tju̱jme̱ gá cɛbara.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Nu cʉ cja̱hni, bbʉ mí cca̱htijʉ nʉr milagro nʉ bi dyøti car Jesús, bi ma̱jmʉ:
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Nubbʉ́, car Jesús bi jña̱ ʉr huɛnda, te mí ma̱n cʉ cja̱hni. Guegue‑cʉ mí ne di zitzi gá fuerza cja̱ di hñi̱xjʉ pa di cjajpi ʉ́r reyjʉ. Eso, bi wem pʉ car Jesús, pé gá ma jar ttøø, mí ddatsjɛ.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Cja̱ bbʉ mí mpumijöy, quí amigo car Jesús bú ca̱jmʉ jar ttøø gá nzøjmʉ jar mar.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Bi ñʉtijʉ hnar tzi chalupa pa drí ddaxjʉ car deje, pé drí möjmʉ nʉ Capernaum. Cja̱ bbʉ má dyo jar deje car tzi chalupa, bi hmɛxu̱y rá zö, nu car Jesús jí̱ bbe mbá ca̱h pʉ jar ttøø.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Ya xi mí dyo hnar ndo nda̱ji̱, mí tɛjni car deje, hasta mí nantzi.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Quí möxte car Jesús, bbʉ ya xquí caminajʉ como ddajto quilómetro, bi jiantijʉ, ya xi má tɛnijʉ car Jesús, guegue‑ca̱ má dyo xøtze car deje, ya xi má cuati jar barco. Cja̱ bi ndo ntzu̱jʉ, bbʉ.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Nu car Jesús bi nzofo, bi hñi̱mbijʉ:
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Diguebbʉ, bi jñu̱ í mʉyjʉ, cja̱ bi jiɛjmʉ car Jesús di ñʉti jar chalupa. Cja̱ nguetica̱ bi zøtijʉ nʉ Capernaum, nʉ jabʉ mír möjmʉ.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Diguebbʉ ya, car jiax pʉ ya, car ndo jmundo cʉ cja̱hni pé bi jion car Jesús. Pé bi jmu̱ntzijʉ nʉ rí ncjanʉ car mar Galilea, már bböpjʉ hnanguadi car deje, nʉ jabʉ xquí zijʉ cʉ tju̱jme̱ car pa ca xquí tjogui, már jonijʉ pʉ car Jesús. Bi mbe̱n cʉ cja̱hni, car pa ca xquí tjogui jin te xquí hmʉ barco nʉ jabʉ már bbʉpjʉ, jøña̱ ca hnaatjo pʉ jabʉ xcuí hñe̱h car Jesús co quí amigo. Guejtjo mí pa̱h cʉ cja̱hni rá ngu̱, bbʉ már cʉjʉ pʉ jar chalupa quí möxte car Jesús pa pé drí ddax car deje, jí̱ mí yojmʉ car Jesús, jøña̱ quí möxte már cʉjʉ pʉ. Eso, mí hñöntsjɛ cʉ cja̱hni, ¿jabʉ xquí ma ya car Jesús?
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Nu car xudi‑ca̱, pé bi zøjø pé dda tzi barco pʉ jabʉ már bbʉh cʉ cja̱hni. Cʉ tzi barco‑cʉ́, xcuí hñe̱j nʉ jar jñini Tiberias, bi zøh pʉ cerca pʉ jabʉ xquí hmʉh car Jesús ca hnajpa ca xquí tjogui, guehpʉ jabʉ xquí dyöjpi mpöjcje car Tzi Ta ji̱tzi por rá ngue cʉ tju̱jme̱, cja̱ xquí ún car ndo jmundo cʉ cja̱hni.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Bbʉ mí cca̱hti cʉ cja̱hni, ya jí̱ már bbʉh pʉ car Jesús ni digue quí möxte, gueguejʉ bi ñʉti cʉ tzi chalupa cʉ xquí zøjø, bi ddaxjʉ car mar gá möjmʉ nʉ Capernaum pa du jonijʉ car Jesús.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Diguebbʉ ya, bbʉ mí zøtijʉ nʉ rí ncjanʉ car deje, bú ntjɛjʉ car Jesús, cja̱ bi dyönijʉ:
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Bi da̱j ya car Jesús, bi hñi̱na̱:
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Guí pɛjmʉ pa gui ta̱jmʉ tju̱jme̱, gui tzijʉ. Nu ca más i nesta gui jionijʉ, gue car tju̱jme̱ ca jin da tjegue cja̱ da ddahquijʉ car nzajqui ca rí hñe̱ ji̱tzi. Nugö, xtá ddahquijʉ car tju̱jme̱‑ca̱, como guejquigö dúr cja̱hni, dú ca̱h pʉ ji̱tzi. Guejquigö, xpá mɛnquigö car Tzi Ta ji̱tzi cja̱ xí ddajqui cam ttzɛdi gu øti milagro, pa ncjapʉ dír fa̱di jabʉ xtá e̱jcö.―
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Diguebbʉ ya cʉ cja̱hni bi dyön car Jesús:
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Bi da̱j ya car Jesús, bi hñi̱na̱:
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n cʉ cja̱hni:
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Cʉ ndom tajʉ bi zijʉ car alimento mbá jøh pʉ ji̱tzi bbʉ mí dyojʉ pʉ jabʉ jin te mí bbʉ ngu̱, mí tɛnijʉ car Moisés. Bi zʉdi ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura: “Guegue mí wi̱n‑cʉ, mbá pɛmpi car tju̱jme̱ mír hñe̱ ji̱tzi.”―
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n car Jesús:
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Cja̱ nuya, guegue xí ddahquijʉ na̱ mero ʉr tju̱jme̱, guejna̱ da ddahquijʉ car nzajqui ca rí hñe̱ ji̱tzi, da un yʉ cja̱hni göhtjo yʉ i bbʉjcua jar jöy.―
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Diguebbʉ ya, pé bi da̱h cʉ cja̱hni, bi xih car Jesús:
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Nuquɛjʉ, pé dí yojpi dí xihquijʉ, jin guí ne gui hñemeguijʉ, masque ya xcú cca̱htijʉ ja i ncja yʉ dí øte.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Ya xí mbe̱n cam Tzi Ta ji̱tzi to cʉ cja̱hni cʉ da hñemegui, cja̱ göhtjo cʉ xí mbe̱ni guegue, guehcʉ da dɛnguigö‑cʉ. Car cja̱hni ca du e̱je̱ pa da jionguigö, ¿cja jin gu cuajtigö‑ca̱?
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Nugö, jí̱ xtá ca̱h pʉ ji̱tzi pa gu øti ca dí mbentsjɛgö. Xtá e̱jcö pʉ pa gu øti ca i ne cam Tzi Ta ca xpá mɛnqui.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Guegue i ne pa gu pɛhtzi rá zö cʉ cja̱hni, göhtjo cʉ xí ma̱ngui guegue da guajqui, cja̱ gu xoxcö‑cʉ bbʉ xta zøh car pa ca xta ncja car juicio.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Cʉ cja̱hni cʉ i pa̱di toguigö cja̱ i e̱me̱, guejcö ʉ́r Ttʉgui car Tzi Ta ji̱tzi, guegue‑cʉ da mɛhtzi car nzajqui ca jin da tjegue, cja̱ nugö gu cjajpi da jña̱ ʉ́r jña̱‑cʉ́ car pa ca xta ncja car juicio. Guehca̱ xí mandadogui cam Tzi Ta‑ca̱.―
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Diguebbʉ ya quí jefe cʉ judio bi ña̱tsjɛjʉ, mí tzohmijʉ car Jesús, como xquí ma̱ guegue: “Nugö, mero guejquigö dí uni í nzajqui yʉ cja̱hni, xtá ca̱jcö pʉ ji̱tzi.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ cʉ cja̱hni, bi ma̱jmʉ:
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Bi da̱jti car Jesús, bi hñi̱na̱:
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Jin gui tzö da dɛngui göhtjo yʉ cja̱hni, jøña̱ yʉ xí nzojtibi ʉ́r mʉyjʉ cam Tzi Ta ji̱tzi. Nuyʉ́ da dɛnguigö, cja̱ nugö gu cjajpi da jna̱ ʉ́r jña̱jʉ car pa ca da nantzi cʉ ánima.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Xí ncjá ncja ngu̱ ga ma̱n cʉ profeta pʉ ja libro cʉ bi dyøtijʉ: “Car Tzi Ta ji̱tzi da nzojtibi ʉ́r mʉyjʉ göhtjo quí cja̱hni.” Eso, dí xihquijʉ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ xí hñeme cam palabragö, guegue‑cʉ́ xí mba̱dijʉ, rí hñe̱h cam Tzi Ta yʉ palabra dí ma̱, cja̱ guegue‑cʉ ba e̱je̱ ba tɛnguigö.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Jin to i bbʉh ca xtrú cca̱hti car Tzi Ta ji̱tzi, jønguitsjɛgö xtú cca̱hti, como xtá e̱jcö pʉ jabʉ bí bbʉy.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Ntjumʉy na̱r palabra na̱ dí xihquijʉ: Car cja̱hni ca xí hñemegui, ya xqui pɛhtzi car nzajqui ca rí hñe̱ ji̱tzi, nim pa jabʉ dír tjeh car nzajqui‑ca̱.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Mero guejquigö dí un yʉ cja̱hni car nzajqui ca rí hñe̱ ji̱tzi.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Cʉ ndo ʉm tajʉ mí tzijʉ car alimento ca mbá jøh pʉ ji̱tzi bbʉ mí dyojʉ pʉ jabʉ jin te mí bbʉ ngu̱. Pe nde̱jma̱ bi du̱‑cʉ, masque güí hñe̱ ji̱tzi car tju̱jme̱ ca mí tzijʉ.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Nuna̱ dí xihquijʉ, guejna̱ mero ʉr tju̱jme̱ na̱ xcuá hñe̱ ji̱tzi. Cʉ cja̱hni cʉ da zi na̱r tju̱jme̱ na̱ dí xihquijʉ, nim pa jabʉ dír du̱‑cʉ.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Guejquigö, mero dúr tju̱jme̱ xtá e̱ ji̱tzi, como guejquigö dí un yʉ cja̱hni car nzajqui ca rí hñe̱ ji̱tzi. Gue nʉm cuerpo gu ddahquijʉ ncja ngu̱ dá ún cʉ tju̱jme̱ cʉ cja̱hni rá ngu̱. Gu dö cam vida pa da mɛhtzi car nzajqui ca jin da tjegue, yʉ cja̱hni hua jar jöy.― Ncjanʉ gá ma̱n car Jesús.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Nu quí jefe cʉ judio, bbʉ mí dyøjmʉ nʉr palabra‑nʉ, bi mʉdi bi mbömbitsjɛjʉ, mí ma̱jmʉ:
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Car Jesús pé bi xijmʉ, bbʉ:
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Car cja̱hni ca da zi nʉm cuerpo cja̱ co cam cji, por rá nguehcá̱, da mɛhtzi car nzajqui ca jin da tjegue, cja̱ nugö gu xotzi car pa ca xta ncja car juicio.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Como gue nʉm ngø co cam cji da un car nzajqui ca ntjumʉy.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Ca to da zi nʉm cuerpo cja̱ co cam cji, nucá̱ da ttun cár nzajqui‑ca̱, cja̱ gu yobbe guegue. Por rá nguehca̱ dár yobbe, da mɛhtzi car nzajqui ca rí hñe̱ ji̱tzi.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Cam Tzi Ta ji̱tzi xpá mɛnquigö. Guegue i bbʉh cár nzajqui ca jin gui tjegue, cja̱ nugö dí yobbe cam Tzi Ta. Ca dár yobbe‑ca̱, eso, dí pɛhtzi car nzajqui ca rí hñe̱ ji̱tzi. Da ncjapʉ hne̱je̱ car cja̱hni ca da cuajtigui mbo ʉ́r tzi mʉy. Gu yobbe car cja̱hni‑ca̱, cja̱ guejti guegue da mɛhtzi nzajqui por rá nguejquigö.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Guejquigö mero dúr tju̱jme̱ xtá ca̱h pʉ ji̱tzi, ncja ngu̱ xtá xihquijʉ. Xtá e̱jcö pʉ pa gu ddahquijʉ car nzajqui ca ntjumʉy. Na̱r tju̱jme̱ na̱ dí xihquijʉ jin gui ncja ngu̱ car alimento mí tzi cʉ ndom titajʉ. Nde̱jma̱ bi du̱ cʉ cja̱hni cʉ mí tzi‑ca̱. Nu ca to da zi na̱r tju̱jme̱ na̱ xtú xihquijʉ, da hmʉy göhtjo ʉr tiempo.―
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Car Jesús bi ma̱n yʉ palabra‑yʉ pʉ jar jñini Capernaum, már u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jár templo cʉ judio.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Diguebbʉ ya cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ mí tɛnijʉ car Jesús, bbʉ mí dyødejʉ yʉ palabra‑yʉ, rá ndo ngu̱‑cʉ bi wembijʉ car Jesús. Bi ma̱jmʉ:
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Nu car Jesús bi ba̱di, ya xi mír yomfe̱ni cʉ ddaa cʉ mí tɛni, como mí ttzodijʉ nʉr palabra nʉ xquí ma̱. Cja̱ guegue bi dyöni bbʉ:
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Bbʉ xtí cca̱jtiguijʉ pé xtár pøxcö pʉ jabʉ ndí bbʉ ma̱hmɛto, nubbʉ, cja xquí ntiendejʉ nʉr palabra nʉ xtú ma̱. Guejquigö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Gue cár Espíritu ca Ocja̱ i un yʉ cja̱hni car nzajqui ca rí hñe̱ ji̱tzi. Bbʉ gri bbʉjcö hua ncja hnar cja̱hnitjo, jin di jogui gua ddahquijʉ car nzajqui ca rí hñe̱ ji̱tzi. Gue yʉ palabra yʉ dí xihquijʉ da ddahquijʉ car nzajqui ca jin da tjegue, como guejyʉ́ rí hñe̱h cár Espíritu ca Ocja̱.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Nuquiguɛjʉ, yʉ ddaaquiguɛjʉ guí e̱me̱guijʉ, pe nde̱jma̱ guí yojmjʉ yʉ ddaa yʉ jin gui e̱me̱gui hne̱je̱.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús, como mí pa̱di desde ʉ́r mʉdi tocʉ jí̱ mí e̱me̱ cja̱ toca̱ di dö.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Nubbʉ, car Jesús pé bi xih quí möxte cʉ mí ntzixihui:
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Bbʉ mí dyødejʉ yʉ palabra‑yʉ, rá ndo ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ xquí dɛn car Jesús bi wenijʉ, ya jin gá ndɛnijʉ.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyön cʉ doce hñøjø cʉ má̱s mí ntzixihui:
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Bi da̱j ya car Simón Pedro, bi hñi̱mbi:
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Nugöje dí meyaquije cja̱ dí e̱me̱je, guehquiguɛ xí hñi̱xqui car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ xpá mɛngui hua jar mundo.―
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Car Jesús ya pé bi da̱di:
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Bbʉ mí ma̱ nʉr palabra‑nʉ, mí ña̱ digue car Judas Iscariote, cár ttʉ car Simón. Car Judas mí yojmi cʉ pe dda once quí möxte car Jesús, cja̱ guegue di dö.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.