Hebreus 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Car Melquisedec múr rey pʉ jar ciudad Salem, cja̱ múr möcja̱ hne̱je̱, mí sirvebi ca Ocja̱ ca ntjumʉy i bbʉy. Cja̱ bbʉ mbú coh car Abraham pʉ jabʉ xcuí da̱pi cʉ gojo rey cʉ xcuí ntu̱jnihui, bi ntjɛhui car Melquisedec. Nuca̱, bi bøni bi ma bú tja̱h car Abraham, cja̱ bi un cár bendición.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Diguebbʉ ya, car Abraham bi dö hna parte digue göhtjo ca xcuí jña̱mbi cʉ rey, bi un car Melquisedec. Bi juejque gá ddɛtta parte göhtjo ca xcuí jña̱mbi cʉ rey, cja̱ bi döjti hna parte guegue‑ca̱. Nʉr tju̱ju̱ Melquisedec i ne da ma̱, guegue ʉr rey ca i øti jujticia rá zö, cja̱ guejtjo i ne da ma̱, ʉr rey ca i föj yí cja̱hni pa da hmʉpjʉ rá zö. Car Melquisedec mí mandado pʉ jar jñi̱ni Salem, cja̱ nʉ́r tju̱ju̱ car ciudad i ne da ma̱, cʉ mi̱ngu̱ pʉ, i ndo bbʉpjʉ rá zö.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Nʉr Melquisedec bi hna ni̱guitjo cja̱ bi ntjɛhui car Abraham. Mí pɛhtzi cár cargo gá möcja̱. Jin gui ma̱m pʉ jar Escritura toca̱ múr ta, toca̱ múr me car Melquisedec, co tocʉ mí tita guegue. Guejtjo jin gui ma̱, ncjahmʉ bi hmʉy o ncjahmʉ bi du̱. Ngu̱ dar cca̱htijʉ jar Escritura, nʉr Melquisedec, ncjahmʉ múr möcja̱ pa göhtjo ʉr tiempo, nim pa jabʉ di tjeh cár cargo, como jin gui ma̱ ncjahmʉ xtúr ndu̱. Ncjapʉ ga jñɛjmi cár Tzi Ttʉ ca Ocja̱, como guejtica̱ xí cja ʉr möcja̱, i pɛhtzi cár cargo pa göhtjo ʉr tiempo, nim pa jabʉ drí tjegue.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Nuya, gui mbe̱nijʉ tzʉ te tza már ji̱tzi cár cargo car Melquisedec. Como ca ndom titajʉ, car Abraham, bi döjti ca hnár parte digue göhtjo ca xcuí da̱pi cʉ gojo rey cʉ xcuí ntu̱jnihui. I tsjifi ʉr diezmo ca tengu̱ ca bi dö car Abraham.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Car ley ca bi ma̱n car Moisés mí bbɛjpi göhtjo cʉ cja̱hni israelita di döjtijʉ cʉ möcja̱ hnar diezmo digue göhtjo ca mí pɛhtzijʉ. Nu cʉ möcja̱, göhtjo güí hñe̱jmʉ cár cji car Leví. Tzʉdi, mí gue quí ntɛnihui car Leví mí ttun cʉ diezmo. Cja̱ car Leví múr mboxibbɛjto car Abraham.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Pe nu car Melquisedec, jin te múr ncjahui car Leví. Jí̱ múr pariente digue cʉ pe dda möcja̱, pe guegue nde̱jma̱ bi jña̱ ca tengu̱ ca bi ña̱htibi car Abraham. Bi ttuni hnar diezmo digue ca mí ja̱‑ca̱, cja̱ guejtjo bi bendecibi car Abraham. Nu car Abraham mí ndo tti̱htzibi. Guejtjsɛ ca Ocja̱ xquí xifi guegue di cjajpi í cja̱hni quí bbɛjto car Abraham, göhtjo quí ntɛnihui cʉ di hmʉy, cja̱ di uni rá ngu̱ bendición.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Hnar cja̱hni, bbʉ da bendecibi cár hñohui, ya xqui fa̱di, guegue más i ja̱ cár cargo ni ndra ngue ca hnaa ca i ttun car bendición. Cja̱ guegue car Melquisedec bi un car Abraham cár bendición, eso, dí pa̱dijʉ más már ngu̱ cár cargo car Melquisedec.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Nugöjʉ, yʉ pa ya, dí döjtitsjɛjʉ yʉm diezmojʉ yʉ cja̱hni yʉ i pɛhtzi cár cargojʉ pʉ jár ngu̱ ca Ocja̱. Como cja̱hnitjo‑yʉ, jin gui bbʉpjʉ göhtjo ʉr tiempo. I tu̱jʉ. Pe nu car Melquisedec, jin te i xijquijʉ jar Escritura, ¿cja bi du̱? Ncjahmʉ di bbʉjti‑ca̱.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Yʉ pa ya, yí möcja̱ digue cár religión cʉ israelita i recibitjo yí diezmo yʉ pé dda cja̱hni, quí mi̱nga̱‑israelitajʉ. Gueguejʉ cʉ möcja̱, göhtjo guá hñe̱jmʉ jár cji car Leví, cja̱ nu car Leví, múr mboxibbɛjto car Abraham. Nu car Abraham, bbʉ mbú ntjɛhui car Melquisedec, exque bi döjti cár diezmo pa guejtsjɛ guegue. Guejtjo bi goji por rá ngue göhtjo quí ba̱jtzi cʉ di hmʉy, co quí bbɛjto cja̱ hne̱h quí mboxibbɛjto. Como göhtjo‑cʉ bi hmʉy cja̱ bi mɛhtzi nzajqui por digue car Abraham. Eso, bbʉ mí dö car diezmo car Abraham, ncjahmʉ bi dö cár diezmo car Leví hne̱je̱, macja̱ jí̱ bbe mí bbʉh‑ca̱.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Eso, car Abraham, bbʉ mbú ntjɛhui car Melquisedec cja̱ bi gu̱ti car diezmo, bi goji por rá ngue göhtjo quí familia cʉ drí ga̱tzi di hmʉy. Nucʉ́, ncjahmʉ ya xi már bbʉh pʉ hne̱je̱, yojmi car Abraham, como guegue‑ca̱ di un cár nzajquijʉ.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Car ley ca bi ma̱n car Moisés, bi hñi̱x car Aarón co ni quí bbɛjto hne̱h cʉ pé ddáa cʉ di ntɛnihui pa di cjajʉ möcja̱. Cʉ pé dda cja̱hni jí̱ mí pɛhtzijʉ derecho di cjajʉ möcja̱. Nu quí ttʉ car Aarón, pé bi mandadobi cʉ pe dda cja̱hni israelita, bi xijmʉ te göhtjo mí ma̱n car ley. Nu cʉ möcja̱ digue cár religión cʉ israelita co cár bbɛfi ca mí øtijʉ, jí̱ mí cjʉhtzibi cʉ cja̱hni ca rá nttzo ca xquí dyøtijʉ. Bbʉ di gʉhtzibijʉ‑cá̱, nubbʉ, ya jin di nesta pa pé di ni̱gui pe hnar möcja̱. Nu car Tzi Ta ji̱tzi nde̱jma̱ bi hñi̱xi pé hnar möcja̱ pa di möxquijʉ. Guegue‑ca̱ jí̱ mí jñɛjmi ncja car Aarón, pe más mí jñɛjmi ncja car Melquisedec.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 I ma̱m pʉ jar ley ca bi zoguijʉ car Moisés, to cʉ cja̱hni cʉ di tjɛgui di cjajʉ möcja̱. Gue quí familia car Leví cʉ drí hmʉy digue cár cji. Eso, bbʉ mí tti̱x ca hnar möcja̱ ca jin te múr ncjahui car Leví, mí nesta di mpöti car ley hne̱je̱.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Pe i ma̱m pʉ jar Escritura, di hñe̱h ca hnaa ca di cja ʉr möcja̱ ncja ngu̱ car Melquisedec, gue cam Tzi Jmu̱jʉ Jesucristo. Nu guegue jin te múr ncjahui car Leví. Car Jesús mí pertene hnahño ʉr familia, cja̱ cʉ cja̱hni cʉ mí pertene car familia‑ca̱, jin to mí bbʉh ca di mɛhtzi cár cargo gá möcja̱.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Ya xqui fa̱di to cár familia mí pertene cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, gue cár familia car Judá. Nu car Judá co quí ttʉ cʉ di hmʉy, jin gá ttungui ʉr tsjɛjqui pa di cjajʉ möcja̱. Por eso, car cargo ca mí ja̱ car Jesús pa bi cja ʉr möcja̱, jin guá hñe̱je̱ digue car ley ca bi ma̱n car Moisés.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Nuya, dí cca̱htijʉ claro, car Tzi Ta Jesús xí cja hnar ddadyo möcja̱, como jin guá hñe̱je̱ digue cár cji car Leví. Guegue múr möcja̱ ncja ngu̱ car Melquisedec.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Nu car Jesús, car cargo gá möcja̱ ca i pɛhtzi, jin guá hñe̱je̱ digue car ley. Porque car ley ca bi ma̱n car Moisés bi uni ʉr tsjɛjqui jøña̱ cʉ drí hmʉy digue cár cji car Leví pa di cjajʉ möcja̱. Nucʉ, mí mbödijʉ, porque mí tu̱jʉ. Pe nu car Jesús, hnahño cár cargo bi ttuni gá möcja̱, como guegue i pɛhtzi car nzajqui ca jin da tjegue. Guegue ʉr möcja̱ ca jin da mbödi. Ncjapʉ gá jñɛjmi car Melquisedec, hne̱je̱.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Guejtsjɛ car Tzi Ta ji̱tzi bi hñi̱x car Jesús pa bi cja ʉr möcja̱, como i ma̱m pʉ jar tzi salmo:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Nuya, dí pa̱dijʉ, ca Ocja̱ ya jin gui bbɛjpiguijʉ gu tɛnijʉ cʉ mandamiento cʉ i cuati pʉ jar ley. Cʉ mandamiento‑cʉ, jin te mí bbʉ ʉ́r ttzɛdi pa di möx yʉ cja̱hni, cja̱ guegue‑cʉ jin gá jiöti di dyøtijʉ.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Eso, ca Ocja̱ ya xí ddajquijʉ hnar ddadyo hñu̱, más rá ndo zö. Nuya dí pa̱dijʉ ja ncja da ccʉzquijʉ ca rá nttzo pa da jogui gu cuatijʉ ca Ocja̱, como ya xqui bbʉh ca hnar möcja̱ ca i ña̱hui ca Ocja̱ por rá nguejcöjʉ. Nucá̱, guejtsjɛ cár Tzi Ttʉ ca Ocja̱.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Car Tzi Ta ji̱tzi bi hñi̱jtsjɛ gá testigo bbʉ mí hñi̱tzi gá möcja̱ cár Tzi Ttʉ. Bi ma̱ntsjɛ rá ngue cár tju̱ju̱ pa gua pa̱dijʉ, ntjumʉy cár cargo car Jesús.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Cʉ möcja̱ israelita, bbʉ mí tti̱xjʉ, jin to gá hñi̱h cár tju̱ju̱ ca Ocja̱. Nu ca hnar ddadyo möcja̱ ca xtú xihquijʉ, car Tzi Ta ji̱tzi bi gojtsjɛ gá testigo bbʉ mí un cár cargo‑ca̱. I ma̱m pʉ jar Escritura ter bɛh ca̱ bi ma̱n ca Ocja̱ bbʉ mí hñi̱tzi gá möcja̱ car Jesús. Bi ma̱ ncjahua:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Cʉ möcja̱ cʉ i tɛndijʉ cár religión cʉ israelita, cierto i pɛhtzi cár cargojʉ, cja̱ nucʉ, i tɛnijʉ ca bbɛto ʉr acuerdo. Nugöjʉ, como ngu̱ xtá jɛjmʉ ca bbɛto ʉm religiónjʉ, nuya dí pɛhtzijʉ hnahño ʉr möcja̱, gue ca hnaa ca xí ddajcöjʉ car ddadyo acuerdo. Más rá ndo zö car möcja̱ ca dí tɛnijʉ ya, cja̱ co car ddadyo acuerdo, ni ndra ngue cʉ ddaa cʉ ndí tɛnijʉ má̱hmɛto.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Már ndo ngu̱ cʉ möcja̱ israelita, como segue mí tu̱jʉ, cja̱ segue mí tti̱x quí mbonijʉ.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Nu car Tzi Jesús, ya jin gui tu̱, cja̱ jin to pé i döjti cár cargo, siempre i pɛhtzi‑cá̱.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Como i bbʉ guegue göhtjo ʉr tiempo, i ja̱di cár ttzɛdi pa da un car nzajqui ca jin da tjegue göhtjo cʉ to da guati, hasta bbʉ xtrí guaj nʉr mundo. Guegue xí ngoji por rá nguejcöjʉ, cja̱ bí bbʉbi car Tzi Ta ji̱tzi göhtjo ʉr tiempo, i mbe̱mbi cár Tzi Ta da jui̱guiguijʉ cja̱ da möxquigöjʉ.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Car Tzi Jesús, mero ʉr da̱möcja̱ ca dí nestajʉ. Rá nttzu̱jpi guegue. Göhtjo rá zö cár hmʉy, cja̱ jin te i tu̱ ca rá nttzo. Masque bi hmʉjcua jar jöy, bi hñohui yʉ cja̱hni yʉ i øti ca rá nttzo, pe guegue nunca gá dyøti ca rá nttzo. Digue göhtjo cʉ cja̱hni cʉ xí hmʉy, jøña̱ guegue jin te i tu̱. Eso, jin te i ccahtzi pa da guati ca Ocja̱. Cja̱ ya xí nzøni mero pʉ jabʉ bí bbʉh car Tzi Ta ji̱tzi, bí ncca̱htihui göhtjo ʉr tiempo.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Guegue car Tzi Jesús jin gui jñɛjmi ncja cʉ möcja̱ israelita. Nucʉ, göhtjo ʉr pa mí nesta di möhti zu̱we̱ cja̱ di ña̱htibi car Tzi Ta ji̱tzi. Bbɛto mí ña̱htibijʉ zu̱we̱ pa di ccʉhtzibijʉ ca rá nttzo ca xquí dyøti guejtsjɛ gueguejʉ. Cja̱ diguebbʉ ya, pé mí pöhtijʉ pé dda zu̱we̱, pé mí ña̱htibijʉ ca Ocja̱, pa di ccʉhtzibijʉ ca mí øti cʉ cja̱hnitjo hne̱je̱. Nu car Jesús, hna veztjo bi dötsjɛ cár vida, ncja hnar tzi dɛti ga bböhti. Nuca̱, bi ntzöhui pa bi gu̱ti ca rá nttzo ca xtúr dyøte göhtjo cʉ cja̱hni cʉ da hñe̱me̱, hasta bbʉ xtrí guaj nʉr mundo.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Car ley ca bi ttun cʉ cja̱hni israelita mí ma̱, to cʉ cja̱hni cʉ di tti̱tzi gá da̱möcja̱. Pe nu cʉ mí tti̱tzi, mí cja̱hnitjo‑cʉ, cja̱ mí øtitjojʉ ca rá nttzo ncja cʉ pé ddáa. Nubbʉ́, ca Ocja̱ pé bi hñi̱x cár Tzi Ttʉ pa dur da̱möcja̱. Cja̱ bbʉ mí hñi̱xi guegue‑ca̱, ca Ocja̱ bi cjatsjɛ ʉr testigo, bi dö cár palabra, ni jabʉ drí tjeh cár cargo car da̱möcja̱‑ca̱. Guegue‑ca̱ jin te i tu̱ ca drá nttzo, cja̱ xí cumpli göhtjo ca i ne car Tzi Ta ji̱tzi. Eso, xí cja ʉr da̱möcja̱ pa göhtjo ʉr tiempo.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.