Hebreus 6
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Nuya, ca ya xtá ødejʉ ja i ncja cʉ palabra cʉ bi tsjijquijʉ bbʉ cja ndí fʉdijʉ ndí ødejʉ nʉr evangelio, ya jin gui jøña̱‑cʉ gu mbe̱nijʉ. Nuya, rí ntzöhui gu ddaxjʉ pa pé gu nxödijʉ cʉ pe ddaa, pa gu cjajʉ ncja ngu̱ yʉ ndo cja̱hnitsjɛ, yʉ ya xqui pa̱di da mbe̱ni rá zö. Ya jim pé gu nxödijʉ cʉ palabra cʉ i tsjijmʉ yʉ cja̱hni yʉ cja i fʉdi da dɛn car Jesucristo, cuando ya xtí pa̱dijʉ‑cʉ. Yʉ to cja i fʉjtjo, i nesta da pöti quí mfe̱nijʉ cja̱ da jiɛjmʉ cʉ costumbre rá nttzo cʉ mí tɛnijʉ má̱hmɛto, pa jin da zøtijʉ pʉ jabʉ jin gui tzö. Guejtjo i nesta da hñe̱me̱jʉ ca Ocja̱, göhtjo mbo ʉ́r mʉyjʉ.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Gue cʉ cja̱hni cʉ cja i fʉdi da dɛn nʉ́r palabra ca Ocja̱ i nesta da ttu̱jti te i ne da ma̱n car tsjixtje. Cja̱ i nesta pa cʉ to i mandado pʉ jar templo da göhtzibi quí dyɛjʉ cja̱ da orabi. Cja̱ i nesta da ba̱dijʉ hne̱je̱, bbʉ xta nantzi cʉ cja̱hni cʉ xí ndu̱, nubbʉ́, ca Ocja̱ da jña̱nquijʉ ʉr huɛnda, cja̱ da ddajquijʉ cada hnaaguigöjʉ ca rí ntzöhui. Cʉ ddáa da ncuajti pʉ ji̱tzi, cʉ ddáa da cju̱h pʉ jabʉ jin gui tzö, da gojti pʉ göhtjo ʉr tiempo.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Nuquɛjʉ, ya xquí pa̱dijʉ göhtjo yʉ palabra yʉ xtú mbe̱mbiquijʉ. Cja̱ nuya, gui zɛdijʉ pa gui pa̱dijʉ cʉ pe dda cosa cʉ i bbɛjtjo, bbʉ da möxquigö ca Ocja̱ pa gu xihquijʉ, cja̱ hne̱je̱ bbʉ da möxquiguɛjʉ pa gui dyødejʉ.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 I bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ ya xí meya nʉr evangelio, ncjahmʉ ya xí cca̱htijʉ car jiahtzi. Ya xí mba̱dijʉ ja i ncja ca Ocja̱, cja̱ ya xí nguati car Tzi Espíritu Santo, xí uni‑cʉ cár bendición.
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 Ya xí dyøde rá zö cár palabra ca Ocja̱, cja̱ nuca̱ i ddajquijʉ hnar ddadyo nzajqui ca rí hñe̱ ji̱tzi. Ya xqui pa̱dijʉ, da tjogui göhtjo yʉ cosa yʉ i cja hua jar mundo. Nu cʉ cosa cʉ xtá cca̱htijʉ bbʉ xta ttøte ddadyo nʉr mundo, jin da tjoh‑cʉ.
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 Gueguejʉ, como ya xí dyøh car evangelio cja̱ pé xí dyɛy, xcá ngojmʉ xʉtja, ya jin da jogui pé da pöti quí mfe̱nijʉ pa pé da dɛnijʉ ca Ocja̱. Ya xí dyøtijʉ ncja ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi døtijʉ cár Tzi Ttʉ ca Ocja̱ pʉ jar ponti, bi bbɛtibitjojʉ ʉ́r tzö pʉ jabʉ mí janti göhtjo cʉ cja̱hni.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Yʉ cja̱hni yʉ xí dyødejʉ nʉ́r palabra ca Ocja̱, cja̱ pé xí dyɛjmʉ, i jñɛjmi nʉr jöy nʉ i tzi nʉr dye, göhtjo car deje ca i wa̱y, i tzi. Car jöy ca i pøxi semilla rá ngu̱ pa da xoh ca to i pɛjpi, nuca̱, ca Ocja̱ da ungui bendición. Da ncjadipʉ cʉ cja̱hni cʉ xí hñemejʉ car Jesucristo göhtjo mbo ʉ́r mʉyjʉ.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Pe nu car jöy ca da uni nxøgue hmi̱ni̱ cja̱ co paxi, jin te i mu̱hui. Da zan car me̱jua̱ji̱ cja̱ da mandado pa da ddʉti. I bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ da ttøhtibi ncjapʉ hne̱je̱.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Nuquɛjʉ, cjua̱da̱, masque dí nzohquijʉ ncjanʉ, dí mbe̱ngö guí jñɛjmʉ car jöy ca xí un car semilla rá ngu̱. Dí i̱ngö ca Ocja̱ da ddahquijʉ cár bendición, co ni car nzajqui ca jin da tjegue.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Ca Ocja̱ i uni cada hnáa ca rí ntzöhui. Guegue bí janti ter bɛh ca̱ guí pɛjmʉ, cja̱ jin da da̱be̱ni ja ncja xcú ma̱h quir mi̱nga̱‑hermanojʉ. Como xcú föxjʉ co quer tzi tti̱jqui cʉ pe dda hermano cʉ i e̱me̱jʉ car Jesucristo. Cja̱ hasta rá pa ya, segue guí föxjʉ‑cʉ.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Nugöje dí neje, cada hnaaquiguɛjʉ gui dyɛmbi ir mʉyjʉ, gui segue gui hñemejʉ car Cristo ncja ngu̱ nguír hñe̱me̱jʉ jar mʉdi. Jin gui jiɛjmʉ göhtjo ʉr vida, pa ncjapʉ da jogui da ttahquijʉ ca rá zö ca guí tøhmijʉ, gue car nzajqui ca jin da tjegue.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Xa̱jma̱ jin gui ma gui cjajʉ da̱jni. Jin da dyʉxi ir mʉyjʉ. Nesta gui tɛmbijʉ cár ejemplo cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉh cʉ cjeya̱ cʉ xí tjogui cja̱ bi hñemejʉ ca Ocja̱. Segue mí tɛnijʉ, cja̱ gá nga̱x ya, bi ttun car herencia rá zö ca xquí ma̱n ca Ocja̱, guehca̱ xquí døhmijʉ‑ca̱.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Nuquɛjʉ, gui nxödijʉ gui ncjajʉ ncja ngu̱ car Abraham. Guegue bi ndo hñe̱me̱ ca Ocja̱, göhtjo mbo ʉ́r mʉy. Ca Ocja̱ xquí prometebi car Abraham di uni hnár ba̱jtzi, cja̱ di cjajpi di nxa̱nti rá ngu̱. Bbʉ mí xih car Abraham car promesa‑ca̱, ca Ocja̱ bi ma̱ntsjɛ por cár tzi tju̱ju̱ guegue, como ddatsjɛ guegue i mandado, cja̱ u̱jtjo pé hnaa más drá nzɛdi pa di hñi̱ji̱ gá testigo.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Bi xih car Abraham, cierto di cjajpi di ndo ngu̱jqui quí ba̱jtzi hua jar jöy, cja̱ pé di uni hnar bendición drá tzi zö.
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Car Abraham ya, bi døhmi rá ngu̱ cjeya, pe jin gá yomfe̱ni. Bi døhmi hasta bbʉ mí hmʉh cár ttʉ ca xquí prometebi ca Ocja̱.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Yʉ cja̱hni, bbʉ i ne da tte̱me̱bi cár palabra, i i̱jmʉ ca Ocja̱ gá testigo, como guegue más rá ndo nzɛdi cja̱ i mandado. Cja̱ bbʉ xí hñi̱h ca Ocja̱ hnar cja̱hni, ya jin gui nesta dé gu hñönijʉ, ¿cja da cumpli ca xí ma̱?
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Nu ca Ocja̱, bbʉ mí un cár promesa car Abraham cja̱ co quí ntɛnihui cʉ di hmʉy, bi ma̱ntsjɛ cár tju̱ju̱ pa di fa̱di, ntjumʉy guegue di cumpli göhtjo ncja ngu̱ gá ma̱, cja̱ jin te di pöti.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Ncjapʉ dar pa̱dijʉ hne̱je̱, i ndo ntjumʉy car promesa ca xí ddajquijʉ ca Ocja̱. Bi dö cár palabra cja̱ pé bi hñi̱jtsjɛ guegue gá testigo, pa gua pa̱dijʉ, jin da pöti cár palabra cja̱ jin da jiöjquijʉ. Nugöjʉ, ya xtú cuatijʉ jár dyɛ car Jesucristo cja̱ dí tøhmijʉ da ddajquijʉ car nzajqui ca jin da tjegue. Jin dí yomfe̱nijʉ, dí pa̱dijʉ ntjumʉy da ddajquijʉ‑ca̱, como guegue ca Ocja̱ xí ddajquijʉ cár promesa, cja̱ pé xí hñi̱jtsjɛ guegue gá testigo.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Car tja̱ja̱ ca dí tøhmijʉ bí bbʉh pʉ ji̱tzi, pʉ jabʉ i pɛzquijʉ ca Ocja̱. Dí pa̱dijʉ guegue da ddajquijʉ car tja̱ja̱‑ca̱. Bbʉ dí mbe̱nijʉ te tza rá nzɛj nʉ́r promesa ca Ocja̱, i zɛtiguijʉ yʉm tzi mʉyjʉ, pa jin gu wembijʉ jár hñu̱. Nʉr promesa nʉ xí ttajquijʉ i föxquijʉ ncja ngu̱ hnar ancla ga möxi hnar barco. Hnar ancla, i ttɛnti mero pʉ ndo mbo car mar, cja̱ i zɛti car barco pa jin da du̱x car deje.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Guejti car tzi Jesús i föxquijʉ. Xí hmɛto, xí u̱jtiguijʉ car hñu̱ pa gu möh pʉ ji̱tzi, cja̱ guegue ya xí nzøm pʉ. Nupʉ, bí ncca̱htihui car Tzi Ta ji̱tzi, bí ña̱hui por rá nguejcöjʉ. Nim pa jabʉ drí tjeh cár cargo, como guegue i jñɛjmi ncja ca hnar da̱möcja̱ ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Melquisedec.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.