Gálatas 2

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cja̱ bbʉ ya xquí tjo catorce año ca xtá e̱me̱ car Jesucristo, pé dú yojpi dú pøx pʉ Jerusalén, ndí yobbe car Bernabé. Guejtjo hne̱ dú tzixibbe car Tito.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Bi xijqui ca Ocja̱ ndí nesta gua ma pʉ, eso, dú ma. Bbʉ ndár bbʉh pʉ Jerusalén, dú ña̱je cʉ cjua̱da̱ cʉ mí pɛhtzi quí cargo pʉ jar templo. Dú möjme hnanguadi, dú ña̱je‑cʉ́. Dú xijmʉ göhtjo ja mí ncja car mensaje ca ndí u̱jti cʉ cja̱hni cʉ jin gui judio, pa da döti car nzajqui ca jin da tjegue. Ndí ne gua pa̱di, ¿cja ntju̱mʉy már zö ca ndí ma̱? Como jí̱ mí meyagui cʉ cjua̱da̱‑cʉ, guejtjo ndí ne gua xijmʉ ja mí ncja car mensaje ca ndí xih cʉ cja̱hni, pa jin di ccax cʉ cja̱hni cʉ ndí nzofo cja̱ jin di hñemegui‑cʉ. Nu cʉ hermano‑cʉ bi ma̱jmʉ, már zö ca ndí ma̱.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Jin gá ma̱jmʉ i nesta da ncjajpi yʉ hñøjø yʉ i ne da dɛn car Jesucristo ca hnar seña ca i ttøhtibi cʉ judio. Macja̱ jin gur judio car Tito, cja̱ ndí yobbe‑ca̱, jin gá mandado cʉ hermano‑cʉ pa di ttøhtibi car Tito car seña‑ca̱.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Cierto, már bbʉh pʉ cʉ dda fɛjti hermano cʉ jí̱ mí e̱me̱ car evangelio, masque mbá e̱jmʉ tsjödi. Cʉ cja̱hni‑cʉ xquí ñʉtijʉ pa di cca̱jtiguitjoje, ja mí ncja car mfe̱ni ca ndí tɛnije desde bbʉ ndú cuatije jár dyɛ car Jesucristo cja̱ ndú jɛjme cár religión cʉ judio. Mí ne di zobiguitjoje, cja̱ di bbɛjpiguije pa pé gua tɛnije car ley ca mí ma̱n car Moisés, sa̱nta̱ di cca̱jtiguije rá zö ca Ocja̱. Mí ncjapʉ nguá xijquije cʉ cja̱hni‑cʉ, cja̱ mí ne di dyɛtijʉ car Tito pa di ncjajpi ca hnar seña jár cuerpo.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Nugö, jin dá jñɛgui di da̱gui‑cʉ. Dú dé dú ntøxtije. Guejtjo jin dá jɛh cʉ cja̱hni‑cʉ di jiöti cʉ pe dda hermano. Como ndí negö segue gua xihquijʉ, guí cja̱hnitjojʉ jin guí judiojʉ, güi töti quer salvaciónjʉ por rá ngue cár tzi pöjö ca Ocja̱. Gui cuatitjojʉ jár dyɛ car Jesucristo cja̱ jin gui nesta gui tɛnijʉ car ley ca bi zoh car Moisés.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Nu cʉ cjua̱da̱ cʉ mí mandado pʉ jar templo pʉ Jerusalén bi xijqui már zödi car mensaje ca ndí ma̱. Jim pé gá jñu̱htzi tema ddadyo palabra. Nugö, jin tza dá cjadi mʉy cár oficio ca mí pɛhtzi cʉ cjua̱da̱‑cʉ, como ndí pa̱di, güí hñe̱h ca Ocja̱ cam cargo ca ndí pɛhtzigö, cja̱ nucá̱, jin gui cca̱jtiguijʉ xøtzetjo.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Cʉ cjua̱da̱‑cʉ, lugar di xijqui ndí nesta gua pöti ca ndí ma̱, bi ma̱jmʉ, guejtsjɛ car Tzi Ta ji̱tzi xquí ddajqui cʉm mfe̱ni‑cʉ cja̱ co cam cargo pa gua nzoh cʉ cja̱hni cʉ jin gui judio, pa sa̱nta̱ di dyøde ja ncja drí dötijʉ car nzajqui ca ntjumʉy. Nu car hermano Pedro, ca Ocja̱ xquí uni guegue‑ca̱ cár cargo pa di nzoh cʉ judio, di xih car evangelio‑cʉ.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Guejtsjɛ ca Ocja̱ bi ddajquigöbbe cʉm cargobbe, ngu̱ car Pedro ngu̱guigö, xcuí mɛjnquigöbbe gá jmandadero pa gua xibbe cʉ cja̱hni ja i ncja car Jesucristo, tanto cʉ judio, tanto cʉ cja̱hnitjo cʉ jin gui judio.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Nu car Jacobo co car Pedro co car Juan mí ndo pɛhtzi car cargojʉ entre cʉ hermano. Gueguejʉ, bbʉ mí cca̱htijʉ, güí hñe̱h ca Ocja̱ car cargo ca ndí pɛhtzigö, bi hñi̱zquigö, cja̱ bi zɛtiguibbe yʉm dyɛbbe, nugö co car Bernabé, bi presentaguibbe delante göhtjo cʉ hermano. Bi dyøtijʉ ncjapʉ pa di fa̱di, nugöbbe ndí hermanobbe hne̱je̱, mí hnagu̱u̱di ca ndí e̱me̱je, dí göhtjoje. Mí ma̱jmʉ, göhtjoguigöje gua mföxje gua øtije cár bbɛfi ca Ocja̱. Nugöbbe gua nzobbe cʉ cja̱hnitjo cʉ jin gui judio cja̱ gueguejʉ di nzojmʉ cʉ judio.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Jøntsjɛtjo bi dyöjquibbe tzʉ gua mbe̱nibbe cʉ hermano israelita cʉ mí probe, cja̱ gua jmuntzije domi pa gua föxje‑cʉ. Nucá̱, ya xtá uni ʉm mʉygö xtá xih cʉ hermano mí nesta gua øtije‑ca̱.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Diguebbʉ ya, car hermano Pedro bi ma gá ma pʉ jar jñini Antioquía, cja̱ hne̱cö, pé dú ma pʉ hne̱je̱. Bbʉ ndú tzøti pʉ, dú cca̱hti ja mí ncja nguá dyøti guegue. Car hermano Pedro, ya xquí jiɛh cʉ costumbre cʉ i tɛn cʉ judio. Nu cʉ pa bbʉ már bbʉ guegue pʉ Antioquía, mí ne di cja ncjahmʉ mí tɛntjo. Nugö, dú huɛnti, como múr ntjötjitjo ca mír dyøte. Mí ncøni mí tɛndi quí costumbre cʉ judio.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Guegue car Pedro, bbʉ cja xquí zøti pʉ Antioquía, mí tzihui cʉ hermano cʉ jí̱ mí judio, masque i ccax‑ca̱ car ley ca bi zoh car Moisés. Már zö ca mí øti guegue cʉ pa‑cʉ́. Diguebbʉ ya, bi zøti pʉ Antioquía cʉ dda cja̱hni cʉ xcuí hñe̱jmʉ Jerusalén, pʉ jabʉ már bbʉh car cjua̱da̱ Jacobo. Cja̱ nucʉ́, yojmi car Jacobo, mí tɛndijʉ cʉ dda quí parte car ley ca bi ma̱n car Moisés, eso, jí̱ mí tzihui cʉ cja̱hni cʉ jí̱ mí judio. Nu car Pedro ya, como mí pa̱di ja mí ncja nguá mbe̱n‑cʉ, ddahtzʉ gá wembi cʉ hermano cʉ jí̱ mí judio, hasta ya jí̱ mí tzihui‑cʉ hne̱je̱. Como guegue mí tzu̱ cʉ hermano cʉ xcuí hñe̱jmʉ Jerusalén. Jí̱ mí ne pa di cca̱htijʉ, ¿cja mí tzihui guegue cʉ cja̱hnitjo?
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Nubbʉ, cʉ pé dda hermano pʉ Antioquía cʉ mí judiojʉ bi dɛnijʉ car Pedro. Ya jin gá jmuntzijʉ co cʉ hermano cʉ jí̱ mí judio pa di zihui‑cʉ́. Bi jiɛjmʉ‑cʉ, pa drí ni̱gui ncjahmʉ mír dɛndijʉ car ley ca mí ma̱n car Moisés. Hasta car Bernabé hne̱je̱ bi dyøti ntjöti. Ya jí̱ mí mpɛjnihui cʉ cja̱hni cʉ jí̱ mí judio, jøntsjɛtjo pa di johui cʉ ddáa cʉ xcuí hñe̱h pʉ Jerusalén.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Nugö, dú pa̱di te rá nguehca̱ mí øte ncjapʉ car Pedro cja̱ co cʉ pé ddaa. Cʉ costumbre cʉ ya xquí jiɛjmʉ, ya pé xi mír dɛnijʉ, ncjahmʉ mí tøhmi di nsalvajʉ por rá nguehcʉ́. Eso, dú nzoh car Pedro bbʉ már bbʉh pʉ göhtjo cʉ pe dda cjua̱da̱. Dú xifi ncjahua: “Nuquiguɛ, gúr judio, pe ca ya xquí cuati jár dyɛ car Jesucristo, xcú jiɛh ca nguír tɛn quí costumbre yʉ judio. Bbʉ jí̱ bbe mí tzøj yʉ cja̱hni yʉ xcuá hñe̱h pʉ Jerusalén, nuquɛ, nguí bbʉy ncja ngu̱ yʉ cja̱hni yʉ jin gui judio. Cja̱ nuya, ¿sá pé gri xöjpi ya yʉ cjua̱da̱‑yʉ da dɛmbi quí costumbre yʉ judio?” Mí ncjapʉ ca dú xih car Pedro.
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Nugöje dí judioje, xtú e̱jme digue cár cji car Abraham. Jin dá hmʉpjʉ hnar vida rá nttzo ncja ngu̱ cʉ cja̱hnitjo cʉ jin gui judio, como nucʉ, jin gui meya ca Ocja̱.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Cierto, má̱hmɛto ndí tɛnije car ley ca bi ma̱n car Moisés, pe nde̱jma̱ dí pa̱dije, ca Ocja̱ jin da nú̱guije rá zö por rá nguehca̱ xcrú tɛnije car ley. Bí janti guegue, guejquitjogöje, dí ndu̱jpiteje hne̱je̱, ncja ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ jin gui judio. Jøntsjɛtjo porque xtú cuatije jár dyɛ car Jesucristo, nuya i cca̱jtiguije rá zö car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ ya xí ngʉzquigöje ca rá nttzo ca ndí tu̱je. Como jin to i bbʉy ca di zøjte göhtjo ca i ma̱n car ley, eso, jin to da jiöti da da̱tsjɛ car nzajqui ca jin da tjegue.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 I bbʉ cʉ ddaa cʉ i ma̱jmʉ, ca ya xtá cuatije jár dyɛ car Jesucristo, ya xtú ttzontsjɛ cam vidaje, como ya xtú jɛjme car ley ca bi ma̱n car Moisés. Bbʉ di cierto‑ca̱, di pøni ncjahmʉ gue car Cristo xtrú u̱jtiguije gri bbʉpje hnar vida rá nttzo. ¡ʉr bbɛtjri‑ca̱! Más rá ndo zö car ddadyo vida ca i u̱jtiguijʉ car Jesucristo.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Pe bbʉ pé dí tɛndi car ley ca bi ma̱n car Moisés, cja̱ pé dí ma̱ntsjɛ, ca Ocja̱ da cca̱jtigui rá zö por rá nguehca̱, nubbʉ, cierto, rá nttzo ca dí øti bbʉ. Ncjahmʉ ya xtú co xʉtja, como ya jin gui gue car Jesucristo dí tøhmi pa da ddajqui cam salvación.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Bbʉ gua segue gua tɛn car ley, ya xtrú ttɛmbigui cam castigo, gue car du̱, como jin gua jöti gua zøjti ca i ma̱. Eso, ya xtú jɛh car ley pa xtá cuati car Jesucristo. Xí ncjapʉ xcá jogui pa ntju̱mʉy gu hmʉy ncja ngu̱ ga ne ca Ocja̱.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Bbʉ mí du̱ car Jesucristo pʉ jar ponti, ncjahmʉ dú tu̱gö pʉ hne̱je̱. Pe nde̱jma̱ dí bbʉjtjo, como dí yobbe car Jesucristo, cja̱ xí ddajqui hnar ddadyo hmʉy. Como xtú cuati jár dyɛ cár Tzi Ttʉ ca Ocja̱, dí bbʉbbe‑ca̱, ya jin dí bbʉjtsjɛ. Guegue‑ca̱ bi negui cja̱ bi ndötsjɛ pa jin gua bbɛdi, göhtjo co nʉm tzi mʉy.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Ya jin gu e̱me̱gö car ley ca bi ma̱n car Moisés. Porque bbʉ gu ma̱, da jogui gu ta̱tsjɛ cam salvación por rá nguehca̱ dár tɛn car ley, nubbʉ, i tzʉdi ncjahmʉ dí ma̱ngö, jin dí nesta cár tzi tti̱jqui ca Ocja̱. Bbʉ di cierto‑ca̱, jin di nesta di du̱ car Jesucristo pa di gʉxquigö, bbʉ.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.