Atos 4
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Car Pedro co car Juan már nzojtihui cʉ cja̱hni pʉ jár ndo templo, cja̱ bi guati pʉ cʉ möcja̱ digue cár religión cʉ israelita, cja̱ co car sundado ca mí mandadobi cʉ pé dda guardia pʉ. Mbá yojmʉ cʉ dda maestro cʉ mí tsjifi saduceo.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Cʉ saduceo mí tsjeyabijʉ car Juan co ni car Pedro, porque guegue‑cʉ mí xijmʉ cʉ cja̱hni, cierto xquí jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús, cja̱ guejti cʉ pé dda cja̱hni cʉ xí ndu̱, ba e̱h car pa bbʉ xta jña̱ ʉ́r jña̱jʉ hne̱je̱.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Eso, cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ maestro cʉ mí tsjifi saduceo bi zɛtijʉ car Juan co car Pedro, bi dyɛnijʉ jar födi, bú cotijʉ pʉ. Cja̱ bú jax pʉ cʉ yojo apóstole, como ya xquí nde.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Pe már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱jʉ ca bi ma̱n car Pedro co ni car Juan car pa‑ca̱. Cʉ cja̱hni cʉ bi hñeme car pa‑ca̱ cja̱ co cʉ pé ddáa cʉ ya xi mí e̱me̱, bi zøtijʉ como cinco mil cʉ hñøjø.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Car jiax ya‑ca̱ bi jmu̱ntzi pʉ Jerusalén cʉ möcja̱ cʉ mí mandadobi cʉ pé ddaa, co ni cʉ tita cʉ mí ja̱ cár cargojʉ, co ni cʉ hñøjø cʉ mí nxöh car ley ca mí tɛn cʉ israelita.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Cja̱ már bbʉh pʉ hne̱je̱ car da̱möcja̱, ca hnáa ca más mí mandado. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Anás. Guejtjo már bbʉh pʉ car Caifás co car Juan co ni car Alejandro cja̱ co göhtjo cʉ pé dda möcja̱ cʉ mí mparientejʉ car Anás.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Guegue‑cʉ bi nzojni car Pedro co car Juan, cja̱ bbʉ mbú ttziji, bi hñi̱ti made, bi dyönihui, i̱na̱:
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Nu car Pedro mí ndo yojmi car Espíritu Santo, cja̱ bi xijmʉ:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 guí önguibbe rá pa ya ¿ter bɛh ca̱ xtú cjajpibbe nʉr döhtji pa xcá zö?
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Göhtjoquiguɛjʉ, dí xihquijʉ, gue cár ttzɛdi car Jesucristo ca múr mi̱ngu̱ Nazaret xí jojqui nʉr döhtji. Cja̱ dí nebbe pa da ba̱di göhtjo cʉ pé dda mi̱ngu̱ Israel, gue cár ttzɛdi car Jesús xí dyøti nʉr milagro‑nʉ. Nuquɛjʉ, gú mandadojʉ bi bböhti car Jesús, bi ddøti jar ponti. Nu car Tzi Ta ji̱tzi bi cjajpi bi jña̱ ʉ́r jña̱ bbʉ ya xquí du̱.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Guegue car Jesús mí jñɛjmi ca hnar ndo me̱do rá zö, cja̱ nuquɛjʉ guí jñɛjmʉ cʉ jiøngu̱ cʉ bi zan car doo‑ca̱, como jin gú hñe̱me̱jʉ, ¿cja xcuí hñe̱ ji̱tzi guegue? Gú dyøtijʉ ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar salmo, pʉ jabʉ i ma̱, i̱na̱:
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Cja̱ nuya dí xihquijʉ, jøntsjɛ car Jesús da ddajcöjʉ car nzajqui ca jin da tjegue. Como u̱jtjo pé hnar cja̱hni jar jöy ca xtrú hñi̱x car Tzi Ta ji̱tzi pa da gʉzquijʉ ca rá nttzo ca dí tu̱jʉ.― Bi ma̱ ncjapʉ car Pedro.
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Cʉ möcja̱ co cʉ maestro cʉ xquí jmu̱ntzi pʉ, bi cca̱hti car Pedro co car Juan, jí̱ mí tzu̱hui cja̱ jí̱ mí pɛhtzi ʉ́r tzöhui. Mí pa̱h cʉ cja̱hni‑cʉ, jin tza xquí nxödihui car Pedro co car Juan, cja̱ jin tza mí pa̱dihui rá ngu̱ digue car ley. Nubbʉ, bi hño í mʉyjʉ cja̱ bi mbe̱nijʉ, gueguehui xquí yojmi car Jesús, cja̱ nucá̱ xquí u̱jtihui cár palabra.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Guejtjo bi cca̱htijʉ, ya xi már bböh pʉ car hñøjø ca múr dohua jma̱ja̱ cja̱ xquí zö, eso, jin gá jogui di gønijʉ digue ca xquí ncja.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Diguebbʉ ya cʉ möcja̱ co cʉ tita cʉ mí mandado, bi bbɛjpi di bønihui car Pedro co car Juan. Cja̱ bi bønihui, bbʉ. Ma ya, cʉ cja̱hni cʉ xquí goh pʉ, bi ña̱tsjɛjʉ, bi ma̱jmʉ te di cjajpi cʉ yojo‑cʉ.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Bi ma̱jmʉ:
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Pe nde̱jma̱ jin gu jɛguijʉ da dé da tʉnguijʉ car jña̱ ja i ncja car Jesús. Eso, gu cöhmijʉ, gu xijmʉ, ya jim pé da xih cʉ pé dda cja̱hni digue car Jesús, cja̱ bbʉ da segue da nzojmʉ yʉ cja̱hni, nubbʉ, da ndo ncastigajʉ, bbʉ.―
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Cja̱ bbʉ xquí jma̱ ncjapʉ, nubbʉ, bi jmahti car Pedro co car Juan cja̱ bi juɛntihui. Exque bi tsjijmi ya jin di xih cʉ cja̱hni ja i ncja car Jesús, cja̱ ya jin to di nzojmi pa di hñe̱me̱jʉ‑ca̱.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Nu car Pedro co car Juan bi da̱dihui, bi ma̱jmi:
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Dí i̱na̱je, tiene que gu øjtije ca Ocja̱, segue gu xijme yʉ cja̱hni ca xtú ødeje cja̱ xtú cca̱htije.― Bi da̱dihui ncjapʉ.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Diguebbʉ ya cʉ möcja̱ co cʉ tita cʉ mí ja̱ cár cargojʉ pé bi yojpi bi göhmi cʉ yojo apóstole‑cʉ, pe como jin gá ndöhtibihui tema cosa rá nttzo pa di ncastigahui, bi jiɛguijʉ bi mɛhui, bbʉ. Jin gá jogui di ncastiga cʉ apóstole, como göhtjo cʉ cja̱hni mí ma̱jmʉ, cierto mú Ocja̱ xquí dyøti car milagro‑ca̱.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Mí ma̱jmʉ, már ndo zö car milagro ca xquí ttøhtibi car dohua, como nunca xquí hño‑ca̱, cja̱ ya xi múr tada. Ya xi mí pɛhtzi más de cuarenta año, cja̱ bi hño.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Bi tsjojquihui car Pedro co car Juan, bbʉ. Cja̱ nucʉ, bi mɛhui bú xih quí hñojʉ göhtjo ca xquí ma̱n cʉ autoridad.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Cja̱ cʉ pé dda hermano, bbʉ mí dyøjmʉ, bi mahtijʉ ca Ocja̱. Bi ncötijʉ, bi ña̱jʉ nzajqui, göhtjo bi ma̱jmʉ:
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Quer mɛfi David bi jñu̱xi nʉr palabra‑nʉ pʉ já Salmo, como gue quer Tzi Espíritu bi xifi te di ma̱. Bi ma̱ ncjahua:
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Xí mpɛjni yʉ rey yʉ i mandado hua jar jöy, co ni cʉ pé dda cja̱hni cʉ i pɛhtzi quí cargo.
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Cierto, ya xí nzʉh ca i ma̱ nʉr tzi salmo. Guejcua na̱r jñi̱ni hua Jerusalén bi jmuntzi car Herodes co car Poncio Pilato cja̱ co cʉ pé dda gentile cʉ jin gui tzu̱ ca Ocja̱, cja̱ co guejti quí jefe cʉm cja̱hnije Israel cʉ i pɛhtzi cargo. Guegue‑cʉ bi jion car manera bi möhti quer Tzi Ttʉ, car Jesús. Guegue‑ca̱ jin te mí tu̱, cja̱ nuquiguɛ, gú hñi̱tzi pa di mandadoguije.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Nu cʉ autoridad hua jar mundo bi möhti quer Tzi Ttʉ, como guehca̱ ya xquí mbe̱nguɛ di ncjajpi‑ca̱. Masque bi möhti cʉ cja̱hni‑cʉ, nuquiguɛ, ya xquí uni ʉr tsjɛjqui.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Cja̱ nuya, ʉm Tzi Taquije, ya pé xqui cöbiguije cʉ autoridad, nugöje ir mɛfiguije. Gui föxquije tzʉ pa segue gu ma̱jme quer palabra cja̱ jin gu ntzu̱je.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Guejtjo, gui segue gui ddajquije quer tzi poder pa gu xoxje yʉ döhtji, cja̱ pa da ttøti pé dda milagro cja̱ da fa̱di, gue car Jesús i øti‑cʉ́. Guegue‑cá̱ mero ir Tzi Ttʉguɛ, i øjtiqui quer jmandado.― Bi ma̱jmʉ ncjapʉ cʉ már orajʉ.
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Cja̱ bbʉ mí guadi mí mahtijʉ ca Ocja̱, bi hñá̱n car ngu̱ pʉ jabʉ már jmu̱ntzijʉ. Nu cʉ hermano más bi ndo zöjʉ cár ttzɛdi car Espíritu Santo, cja̱ bi yojmʉ‑cá̱. Diguebbʉ ya, bi bønijʉ pʉ, bi xijmʉ cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Már ndo zö gá nzojmʉ, jin gá ntzu̱jʉ, como mí ndo föx car Espíritu Santo.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Göhtjo cʉ cja̱hni cʉ xquí hñe̱me̱ car evangelio mí ntzixijʉ. Mí hnaadi ca mí mbe̱nijʉ cja̱ co ca mí nejʉ. Jin to mí ma̱ múr mɛjtitsjɛ ca mí pɛhtzi. Göhtjo mí jejquibi quí mi̱nga̱‑hermanojʉ ca te mí pɛhtzijʉ.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Cja̱ cʉ once quí möxte car Jesús mí ndo yojmi cár ttzɛdi car Espíritu Santo. Bi mpɛguijʉ, bi tʉnguijʉ car palabra digue ja gá jña̱ ʉ́r jña̱ car Tzi Ta Jesús. Gueguejʉ mí testigojʉ, como xquí cca̱htijʉ car Jesús bbʉ ya xquí nantzi. Jí̱ mí bbʉjtsjɛjʉ cʉ hermano. Mí ndo ma̱jtsjɛjʉ, cja̱ ca Ocja̱ mí ndo unijʉ cár bendición.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Jin te mí bbʉ hermano cʉ mí probe. Bbʉ mí nesta tema cosa hnar hermano, cʉ pé ddáa cʉ mí tjɛ jöy o mí pɛhtzi ngu̱, mí pöjʉ, cja̱ pé mbá ja̱jʉ car precio xquí ttunijʉ.
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 Mí döjtijʉ car domi‑ca̱ cʉ once apóstole. Cja̱ guegue ya‑cʉ, mí jejquibi cʉ to te mí nesta.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Mí bbʉh ca hnar hermano, múr José, xquí hmʉy digue cár cji car Levi. Guegue car José múr mi̱ngu̱ pʉ jar jöy Chipre. Nu cʉ apóstole bi jñu̱htibi ca pé hnár tju̱ju̱, i tzʉdi, ʉr Bernabé. Nʉr tju̱ju̱ Bernabé i ne da ma̱, hnar cja̱hni ca i ndo föx quí hñohui.
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Guegue car Bernabé mí tjɛ hnar jöy. Bi mö cja̱ bú ja̱ car domi ca bú nccu̱hti, bi un cʉ apóstole.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.