Apocalipse 9
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVI
1 Diguebbʉ ya, car ángele ca rá cʉtta bi jʉxti cár tjʉxi. Cja̱ dú janti ca mí jñɛjmi hnar tzø, bú tö jar ji̱tzi, bi zøti jar jöy. Guegue mí ni̱gui ncja hnar tzø, pe múr mɛfi ca Jin Gui Jo. Mbá ja̱ hnar ntjsogui pa drí xojqui ca hnar ohtzi rá ndo je̱, ca rí ga̱h pʉ jabʉ jin gui tzö.
1 O quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que havia caído do céu sobre a terra. À estrela foi dada a chave do poço do Abismo.
2 Cja̱ bi xojquibi cár ne car ohtzi. Nubbʉ́, bi bøxi bbifi rá ngu̱, ncjahmʉ mí fʉni hnar ndo horno. Cja̱ car bbifi ca bi bøtze, bi cju̱jtibi cár jiahtzi car jiadi, mí ni̱gui ncjahmʉ ya xquí hmɛxu̱y.
2 Quando ela abriu o Abismo, subiu dele fumaça como a de uma gigantesca fornalha. O sol e o céu escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Car bbifi‑cá̱ mbá tu̱ zu̱we̱ cʉ mí jñɛjmi tta̱xi, bi jiøjmʉ göhtjo jar jöy. Nu cʉ tta̱xi‑cʉ́, bi ttu̱ni ʉ́r ttzɛdi pa di tzajtejʉ, ncja cʉ zu̱we̱ cʉ dí xijmʉ alacrán.
3 Da fumaça saíram gafanhotos que vieram sobre a terra, e lhes foi dado poder como o dos escorpiões da terra.
4 Bi nccahtzi cʉ tta̱xi pa jin di ma di za cʉ paxi, co cʉ pé dda planta rá nccangui, co guejti cʉ za. Jøntsjɛtjo mbá ja̱jʉ ʉr tsjɛjqui di za cʉ cja̱hni cʉ jí̱ mí cuati cár sello ca Ocja̱ pʉ jáy de̱jʉ.
4 Eles receberam ordens para não causar dano nem à relva da terra nem a qualquer planta ou árvore, mas apenas àqueles que não tinham o selo de Deus na testa.
5 Jin gá ttu̱nijʉ ʉr tsjɛjqui di pöhtitejʉ, jøntjo di hñojʉ cʉtta za̱na̱ cja̱ di za cʉ cja̱hni. Cja̱ bbʉ mí tza cʉ cja̱hni, már ndo jui̱xni, ncjahmʉ xtúr mi̱h hnar alacrán.
5 Não lhes foi dado poder para matá-los, mas sim para causar-lhes tormento durante cinco meses. A agonia que eles sofreram era como a da picada do escorpião.
6 Cʉ cʉtta za̱na̱ cʉ xta hño cʉ tta̱xi, da ndo sufri cʉ cja̱hni cʉ xtrú nza, hasta da jionijʉ ja drí du̱jʉ, pe jin da du̱jʉ. Da ndo ne da du̱jʉ, pe nde̱jma̱ da segue da hmʉjtijʉ.
6 Naqueles dias os homens procurarão a morte, mas não a encontrarão; desejarão morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Cʉ tta̱xi‑cʉ́, mí ni̱gui ncja ngu̱ fani cʉ xquí tjojqui pa di ma jar guerra. Quí ña̱jʉ mí ju̱x cʉ mí ni̱gui ncja ngu̱ corona gá oro. Nu quí jmi̱jʉ, mí jñɛjmi nʉ́r jmi̱ nʉr cja̱hni.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos preparados para a batalha. Tinham sobre a cabeça algo como coroas de ouro, e o rosto deles parecia rosto humano.
8 Cja̱ quí xta̱jʉ már ma, ncja ngu̱ yí xta̱ yʉ bbɛjña̱. Cja̱ quí ttzafijʉ mí jñɛjmi yí ttzafi hnar león.
8 Os cabelos deles eram como os de mulheres e os dentes como os de leão.
9 Mí cjohmi hnar xittɛgui quí ti̱ña̱jʉ, pa jin di tjohti cʉ flecha. Cja̱ bbʉ mí mfɛti quí jua, mí ndo ngönijʉ, mí ni̱gui ncja ngu̱ rá ngu̱ carreta cʉ i cjʉti rá ngu̱ fani, i ti̱jmʉ rí ma jar guerra.
9 Tinham couraças como couraças de ferro, e o som das suas asas era como o barulho de muitos cavalos e carruagens correndo para a batalha.
10 Nu cʉ tta̱xi, i bbʉh quí hmi̱te pʉ jáy ttzʉjʉ, ncja yí hmi̱te yʉ alacrán. Co ni quí hmi̱te, mír tzajtejʉ. Bi déjʉ cʉtta za̱na̱ mír ʉn cʉ cjahni.
10 Tinham caudas e ferrões como de escorpiões, e na cauda tinham poder para causar tormento aos homens durante cinco meses.
11 Guejtjo mí bbʉh ca to mí mandadobi cʉ tta̱xi, gue car ángele ca i ja̱ cár cargo pʉ jabʉ jin gui tzö. I ju̱ cár tju̱ju̱ car Abadón, cja̱ guejtjo i tsjifi car Apolión. Nʉr tju̱ju̱ Abadón ʉ́r tju̱ju̱ digue car jña̱ hebreo. Nu nʉr tju̱ju̱ Apolión ʉ́r tju̱ju̱ digue car jña̱ griego. Hnagu̱u̱tjo ga ma̱n ya yojo tju̱ju̱‑ya, tzʉdi, Car Möhtite.
11 Tinham um rei sobre eles, o anjo do Abismo, cujo nome, em hebraico, é Abadom, e, em grego, Apoliom.
12 Nuya, ya xí tjoh car primer castigo. Nu̱jma̱jʉ, ya pé xtu e̱h cʉ pé dda yojo.
12 O primeiro ai passou; dois outros ais ainda estão por vir.
13 Diguebbʉ ya, bi jʉxti cár tjʉxi car ángele ca rá ddajto. Cja̱ dú øjcö hnar jña̱, mí ni̱gui ncjahmʉ to már ña̱ pʉ jar madé car altar ca mír ncca̱htihui ca Ocja̱. Car altar‑cá̱, mí nxøgue gá oro, cja̱ mí bbʉ gojo quí hmondri.
13 O sexto anjo tocou a sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das pontas do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Ca to már ña̱, bi nzoh car ángele ca rá ddajto ca már ja̱ cár tjʉxi, bi xifi di xohti cʉ gojo ángele cʉ már hna̱ti pʉ hnaguadi car ndo da̱tje Eufrates.
14 Ela disse ao sexto anjo que tinha a trombeta: "Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates".
15 Cja̱ bi tsjohti bbʉ́. Nu cʉ ángele‑cʉ́, ya xi már tøhmijʉ car hora, car pa, car za̱na̱, co car cjeya ca xquí göh ca Ocja̱, pa di bøni drí möhtijʉ cerca madé cʉ cja̱hni hua jar jöy. Di ncja jñu̱ jegue, cja̱ hna parte digue cʉ jñu̱ di du̱.
15 Os quatro anjos, que estavam preparados para aquela hora, dia, mês e ano, foram soltos para matar um terço da humanidade.
16 Cʉ gojo ángele mí hñohui hnar ejército, cja̱ göhtjo cʉ sundado mí tøjmʉ fani. Cár bbede cʉ tøgue mí zøti dosciento cʉ millón. Dú øjcö car número bbʉ mí bbede tengu̱‑cʉ́.
16 O número dos cavaleiros que compunham os exércitos era de duzentos milhões; eu ouvi o seu número.
17 Nubbʉ́, dú cca̱htigö cʉ fani cja̱ co cʉ tøgue ncjahmʉ ndár wi̱. Mí jejʉ pajni gá xittɛgui, mí cohmpi quí ti̱ña̱jʉ. Nu cʉ pajni‑cʉ, már ntjɛni ncja ʉr tzibi, mí yojmi rá nccangui ncja ʉr ji̱tzi, cja̱ mí yojmi rá nccaxti ncja ʉr azufre. Quí ña̱ cʉ fani mí jñɛjmi yí ña̱ yʉ león. Cja̱ mí pøni tzibi jáy nejʉ, mí hñohui bbifi co car azufre.
17 Os cavalos e os cavaleiros que vi em minha visão tinham este aspecto: as suas couraças eram vermelhas como o fogo, azul-escuras, e amarelas como o enxofre. A cabeça dos cavalos parecia a cabeça de um leão, e da boca lançavam fogo, fumaça e enxofre.
18 Car tzibi, yojmi car bbifi co car azufre cʉ mí pøm pʉ jáy ne cʉ fani, guehcʉ́ mí pöhti cʉ cja̱hni. Bi möhti cerca madé cʉ cja̱hni, göhtjo cʉ mí bbʉ jar jöy.
18 Um terço da humanidade foi morto pelas três pragas de fogo, fumaça e enxofre que saíam das suas bocas.
19 Nu quí ttzʉ cʉ fani mí jñɛjmi cci̱ña̱, mí bbʉh quí ña̱jʉ, co nicʉ́, mí tzajte. Mí pøxi tzibi jáy nejʉ cja̱ mí tzajte co ni quí ttzʉjʉ. Mí ncjapʉ nguá möhti rá ndo ngu̱tsjɛ cja̱hni cʉ fani‑cʉ.
19 O poder dos cavalos estava na boca e na cauda; pois as suas caudas eram como cobras; tinham cabeças com as quais feriam as pessoas.
20 Nu cʉ pé dda cja̱hni cʉ bi huetijʉ, cʉ jin gá möhti cʉ fani, nde̱jma̱ jin gá repentijʉ pa di jiɛh ca mír dyøtijʉ ca rá nttzo. Jí̱ mí ne di jiɛguijʉ ca mír hñi̱htzibijʉ quí nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo. Segue mí nda̱nejʉcʉ. Guejtjo mí segue mí nda̱nejʉ cʉ ídolo gá oro, co cʉ gá plata, co cʉ gá ttɛgui rá nccaxti co cʉ gá me̱do, hne̱h cʉ gá za. Mí nda̱nejʉ cʉ i tsjifi Ocja̱, pe jin gui hña̱ni. Gue cʉ cjá̱a̱ cʉ xí ttøtitjo, cja̱ jin te i bbʉ ʉ́r nzajquijʉ.
20 O restante da humanidade que não morreu por essas pragas, nem assim se arrependeu das obras das suas mãos; eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, prata, bronze, pedra e madeira, ídolos que não podem ver nem ouvir nem andar.
21 Guejtjo jí̱ mí ne cʉ cja̱hni di jiɛjmʉ ca mír pöhtitejʉ, ca mír dɛnijʉ cʉ dyøti‑tjoni co cʉ brujo, ca mír jiötijʉ bbɛjña̱ cja̱ ca mír jiötijʉ hñøjø, co ca mír mpe̱jʉ. Bi segue bi ncjadijʉ pʉ.
21 Também não se arrependeram dos seus assassinatos, das suas feitiçarias, da sua imoralidade sexual e dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.