Marcos 4
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NVT
1 Ca pe hnar pa, car Jesús már bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar, pé már u̱jti cʉ cja̱hni. Bi ndo jmuntzi cja̱hni rá ngu̱. Como mí ndo dʉjʉ, car Jesús bi ñʉti hnar tzi barco ca mí o pʉ jár nttza̱ni car deje, nu cʉ cja̱hni rá ngu̱ bi gojti pʉ jár nengui car mar, bi hmöjtijʉ jar jöy.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Diguebbʉ ya, car Jesús bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Bi xijmʉ ejemplo rá ngu̱. Ncjapʉ gá nzofo. Bi xih cʉ cja̱hni:
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 ―Gui dyødejʉ nʉr bbede‑nʉ: Mí bbʉh hnar hñøjø, bi bøni bi mongui ttɛy.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 Cʉ dda ttɛy cʉ bi moni bi jiøh pʉ hnanguadi car hñu̱. Bú e̱h cʉ ttzʉntzʉ, bi za cʉ ttɛy‑cʉ.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jabʉ jin te mí bbon car jöy. Bi jiøh pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ ndo me̱do már nxi̱di. Cja̱ nguetica̱ bi bøx cʉ ttɛy‑cʉ́, como mí u̱jtjo jabʉ már je̱ car jöy.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Bbʉ mí bøx car jiadi, bi za̱ti cʉ ttɛy‑cʉ́, bi dyoti, como mí u̱jtjo quí dyʉ.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Cja̱ cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jabʉ mí bbon quí ndö cʉ hmini. Bi te cʉ hmi̱ni bi gohmi cʉ ttɛy, ya jin te gá ñʉ cʉ ttɛy.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 Cja̱ cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jar jogui jöy. Bi bøtze, bi te, bi ñʉ rá zö cʉ ttɛy‑cʉ́. Cʉ ddaa bi ndu̱ treinta tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy, cja̱ pe ddaa bi ndu̱ sesenta tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy, cja̱ cʉ pé dda ttɛy ya, bi ndu̱ hasta hna ciento tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy.―
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 Bi guadi bi ma̱n nʉr bbede‑nʉ́ car Jesús, cja̱ pé bi xih cʉ cja̱hni: ―Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱ nʉr bbede‑nʉ́.―
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 Cja̱ bbʉ ya xquí wen cʉ cja̱hni rá ngu̱, cʉ tengu̱di cʉ xquí døhmi, már bbʉbi car Jesús cja̱ co cʉ doce hñøjø cʉ mí ntzixihui, cja̱ gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús, te mí ne di ma̱n car bbede digue cʉ ttɛy cʉ bi bboni.
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 Cja̱ bi da̱h car Jesús: ―Nuquɛjʉ, xí ttahquijʉ ʉr tsjɛjqui gui pa̱dijʉ ja ncja ga mandado ca Ocja̱, como guehquɛjʉ xí juanquijʉ ca Ocja̱ pa da ttu̱jtiquijʉ ja i ncja. Nu cʉ pe dda cja̱hni, jin gui ttungui ʉr tsjɛjqui da ntiendejʉ ja ncja ga mandado guegue.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 Gueguejʉ, macja̱ i cca̱hti yʉ dí øte, pe jin gui ja̱jʉ ʉr huɛnda ja i ncja. I øj yʉ palabra yʉ dí ma̱, pe jin gui øjmʉ te i ne da ma̱. Cʉ cja̱hni‑cʉ́, dí nzofo gá bbede, pa jin da pöti quí mfe̱nijʉ. Bbʉ di pöti quí mfe̱nijʉ cja̱ di jiɛjmʉ ca rá nttzo, nubbʉ́ ca Ocja̱ di perdonabijʉ ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ.―
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Cja̱ car Jesús pé bi xih quí möxte: ―¿Cja jin guí pa̱jmʉ te i ne da ma̱ nʉr bbede‑nʉ́? Bbʉ ji̱na̱, ¿ja grí pa̱jmʉ te i ma̱ göhtjo cʉ dda bbede, bbʉ́?
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 Nʉ́r bbede cʉ ttɛy, car monttɛy i jñɛjmi car cja̱hni ca i xih quí mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ nʉ́r palabra ca Ocja̱.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ hnanguadi car hñu̱, gue cʉ cja̱hni cʉ xí dyødejʉ cár palabra ca Ocja̱, pe jí̱ xcá ntiendejʉ ja i ncja. Nucʉ́, bbʉ ya xí dyødejʉ, nguetica̱ bú e̱h car Satanás, hne̱ bi jña̱htzibi car palabra ca xí dyødejʉ, ya jin gui mbe̱nijʉ ja i ncja.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ jabʉ már bbon cʉ ndo me̱do, gue cʉ cja̱hni cʉ bi dyøh cár palabra ca Ocja̱, cja̱ bi mpöjmʉ, bi cuajtijʉ nttzɛdi.
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 Cʉ cja̱hni‑cʉ́, i jñɛjmi cʉ ttɛy cʉ jin te i bbʉh quí dyʉ. Chi tchtjo ga déjʉ, pe diguebbʉ ya, bbʉ xta ʉjʉ yʉ pe dda cja̱hni, o bbʉ xta ttøhtibi tujni por rá ngue cár palabra ca Ocja̱, nguetica̱ da dyʉxi ʉ́r mʉyjʉ. Ya jin da ne da dɛnijʉ bbʉ́.
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ jabʉ mí cja quí ndö cʉ hmi̱ni̱, gue cʉ cja̱hni cʉ i øh cár palabra ca Ocja̱,
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 pe rí ma ʉ́r mʉyjʉ nʉr vida hua jar jöy co cʉ cosa rá ngu̱ cʉ i jonijʉ. I mbe̱nijʉ, bbʉ di cjajʉ rico, di mpöjmʉ, bbʉ; eso, i ungui ʉ́r mʉyjʉ pa da ngu̱jqui ca te i pɛhtzijʉ. Cʉ cja̱hni‑cʉ, jin tza i cjajpi ngüɛnda cár palabra ca Ocja̱. Gue cʉ pe dda cosa hua jar jöy i ndo nejʉ. Eso, car palabra ca xí dyødejʉ i coji ncja ngu̱ hnar huattɛy ca jin te i cʉ́ semilla. Xí te cʉ hmi̱ni̱, xí ngohmi cʉ ttɛy. Jin te xcá joh‑cʉ.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 Nu cʉ ttɛy cʉ bi bbom pʉ jar jogui jöy, gue cʉ cja̱hni cʉ i øh cár palabra ca Ocja̱ cja̱ i e̱me̱ göhtjo mbo ʉ́r mʉy. Cʉ cja̱hni‑cʉ, jin gui jɛjmʉ cár palabra, cja̱ i øtijʉ ncja ngu̱ ga ma̱. I jñɛjmi cʉ ña̱ttɛy cʉ i tu̱ rá ngu̱ semilla. Cʉ ddaa i tu̱ treinta tzi ttɛy cada hnar ña̱ttɛy. Cʉ ddaa i tu̱ sesenta tzi ttɛy cada hnaa, cja̱ cʉ pé ddaa i tu̱ hasta cien tzi ttɛy cada hnaa.―
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Diguebbʉ ya car Jesús pé bi xih quí möxte: ―¿Te i cjajpi yʉ cja̱hni hnar lámpara? ¿Cja i tjɛ pa da göti pʉ mbo hnar cajón o gue pʉ jöy car gama? Ji̱na̱, i tti̱x pʉ ña̱ pʉ jabʉ da yoti göhtjo nʉr ngu̱. Ncjapʉ hne̱je̱ yʉm palabra yʉ dí xihquijʉ.
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 Yʉ pa yá, tzi yotjo yʉ cja̱hni i pa̱di te i ne da ma̱, pe ba e̱h car pa bbʉ xta tsjifi göhtjo yʉ cja̱hni. Nugö xtú xihquijʉ gá bbede, pa jí̱ bbe da fa̱di te i ne da ma̱, hasta bbʉ xtu e̱h car pa bbʉ xtrí ntzöhui da fa̱di.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱n yʉ palabra‑yʉ.―
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Car Jesús guejtjo bi xih quí möxte: ―Nuquɛjʉ, ya xquí tzi ødejʉ. Gui jñu̱hpijʉ ndu̱mʉy yʉ palabra yʉ dí xihquijʉ. Bbʉ gui dyɛmbi ir mʉyjʉ pa gui pa̱dijʉ ja i ncja, da möxquijʉ ca Ocja̱, pa más drá zö gui pa̱dijʉ, cja̱ pé da ddahquijʉ jogui mfe̱ni pa gui pa̱dijʉ más drá ngu̱.
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 Nʉr cja̱hni nʉ i ju̱hpi ndu̱mʉy ca tengu̱ ca ya xqui pa̱di, da ba̱di más drá ngu̱. Nu car cja̱hni ca jin te i cjajpi ca chi tchʉtjo ca ya xí dyøde, da da̱be̱nitjo, ya jin da ba̱di ni digue‑ca̱.―
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Car Jesús pé bi xih quí möxte: ―Gu xihquijʉ pé hnar bbede pa gui pa̱dijʉ ja ncja ga ni̱gui cár jmandado ca Ocja̱ hua jar jöy. I ngu̱jqui ncja ngu̱ ga te car semilla ca i tu̱h hnar hñøjø pʉ jár jua̱ji̱.
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 Bbʉ ya xí tu̱ju̱, diguebbʉ ya car hñøjø i pa ʉ́r ngu̱, i jɛjti car semilla tengu̱ mpa. Cada bbʉ nxuy ga dyoy, cja̱ cada bbʉ nxudi ga nantzi. I tøhmi hasta bbʉ ya xí føx car semilla. Nu car hñøjø jin gui pa̱di ja ncja xcá føtze.
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 Guejtsjɛ nʉr jöy i cjajpi i føx car semilla. Hnajpa ngu̱ hnajpa ga té car planta. Bbɛto i føx nʉr tzi tja̱. Diguebbʉ ya i te, cja̱ i xoti car da̱nxi. Ma ya da ncja car ma̱nxja, cja̱ da nojqui car semilla.
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 Cja̱ bbʉ ya xí me̱h cʉ tja̱, nubbʉ́ da bøn yʉ cja̱hni du xofo, como ya xí nzøh car pá bbʉ xta tsjongui. Da ncjapʉ hne̱je̱ da ni̱gui ja ncja ga mandado ca Ocja̱ hua jar jöy.―
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Cja̱ car Jesús pé bi ma̱ pé hnar bbede, bi xih quí möxte: ―Pé gu ddahquijʉ hnar ejemplo pa gui pa̱dijʉ ja ncja drí ngu̱jqui cár jmandado ca Ocja̱ hua jar jöy.
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 I ncjá ncja ngu̱ hnár ndö ʉr murtaza ca i bboni jar jöy. Car tzi ndö‑cá̱, nttzɛditjo chi tchʉ. Más chi tchʉ ni ndra ngue cʉ pe dda semilla cʉ i bboni.
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 Pe bbʉ ya xí bboni, i føtze, i te rá nte. I ta̱pi göhtjo cʉ dda ccani cʉ i jø jar jua̱ji̱. I pøh quí dyɛ, i majqui, eso ba e̱h cʉ tzi ttzʉntzʉ, i tzöya pʉ jár xu̱mʉy.―
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Cja̱ car Jesús bi segue bi u̱jti cʉ cja̱hni gá bbede. Mí xijmʉ pé dda bbede cʉ mí jñɛjmi‑yʉ́. Ddahtzʉ nguá u̱jti, hasta pʉ jabʉ mí cca̱hti, ya jin di ntiende cʉ cja̱hni bbʉ pé di xijmʉ pé ddaa.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 Göhtjo ca te mí u̱jti cʉ cja̱hni rá ngu̱, bi xifi gá bbede. Jin gá nzojtjo. Nu quí möxte, car Jesús bi nzoh‑cʉ́, bi xifi göhtjo ja mí ncja.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 Guejti car pa‑cá̱, bbʉ ya xquí nde, car Jesús bi xih quí möxte: ―Möjö, grá ddaxjʉ nʉ pé hnanguadi nʉr mar.―
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi hñi̱h cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí dɛni cja̱ bi ñʉtijʉ jar barco pʉ jabʉ már ju̱ car Jesús. Pé már bbʉh pʉ pé dda tzi barcotjo. Cja̱ bi möjmʉ bbʉ́, bi hño car barco jar deje.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 Diguebbʉ ya bi mʉdi bi hño hnar ndo nda̱ji̱. Mí ndo ɛn car deje, már ndo nte, hasta mí mföhtzi pʉ mbo car barco. Ya xti ñu̱tzi, di cjajpi di ñʉy.
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 Nu car Jesús má a̱h pʉ jár xicji car barco, xquí göx cár ña̱ hnar ntju̱xiña̱. Quí amigo bi dyöjʉ cja̱ bi xijmʉ: ―¡Tzö ya, maestro! ¿Cja jin guí cja ndumʉy gu cja̱tije deje?―
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 Mí dyøj ya‑cá̱, car Jesús bi nantzi, bi huɛhti car nda̱ji̱ cja̱ bi xih car deje: ―¡Jui̱gui̱, dyo guí hñá̱ni!― Cja̱ bi hna tzöya car nda̱ji̱, bbʉ́. Bi jui̱ nttzɛdi car nda̱ji̱ co car deje.
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte: ―¿Dyoca̱ guí ndo ntzu̱jʉ? ¿Dyoca̱ jin guí e̱me̱guijʉ?―
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Gueguejʉ ya, bi ntzu̱jʉ rá ngu̱, cja̱ bi hño quí mfe̱nijʉ, bi ma̱jmʉ: ―¿To na̱r hñøjø‑ná̱? ¡Nttzɛditjo rá nzɛdi! Hasta nʉr nda̱ji̱ co nʉr deje xí hñe̱me̱bi ca xí ma̱.―
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.