Marcos 10
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs ARIB
1 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøm pʉ jar jñi̱ni Capernaum, bi ma gá ma jar estado Judea. Guejtjo bi ma jar jöy ca mír hmʉj nʉ rí ncjanʉ car da̱tje Jordán. Cja̱ pé bi jmuntzi cja̱hni rá ngu̱, bi dɛnijʉ car Jesús, cja̱ guegue bi u̱jti cár palabra ca Ocja̱, ncja ngu̱ nguá dyøte cada bbʉ mí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Nubbʉ́, bi zøh cʉ dda fariseo, bi guati pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Mí ne di dyøhtibijʉ hnar prueba, eso bi dyönijʉ: ―¿Cja i ttuni ʉr tsjɛjqui hnar hñøjø da weguehui cár bbɛjña̱, da gu̱y?―
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Nu car Jesús bi da̱di: ―¿Te i ma̱m pʉ jar ley ca bi dyøti car Moisés?―
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Cja̱ bi ma̱jmʉ: ―Car Moisés i ungui ʉr tsjɛjqui hnar hñøjø di xoxi hnar jɛhmi pa da weguehui cár bbɛjña̱.―
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Nubbʉ́, pé bi ma̱n car Jesús: ―Guegue car Moisés bi dyøjtiquijʉ nʉr mandamiento nʉ́ jøntsjɛ porque bi cca̱hti, rá ndo me̱ quir tzi mʉyjʉ. Eso, bi ddahquijʉ ʉr tsjɛjqui gui weguehui quer bbɛjña̱.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Pero desde bbʉ mí mʉj nʉr mundo, ca Ocja̱ bi dyøti hnar hñøjø cja̱ bi uni hnár bbɛjña̱ pa di hmʉbi.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Bi ma̱ guegue: “Hnar hñøjø da zoh cár ta, co cár me, cja̱ da zix cár bbɛjña̱, da hmʉbi.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Nu cʉ mí yojo, da cja hnatjo ya.” Por eso, ya jin da weguehui, nuya da hmubi.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Cʉ yojo cʉ xí pɛjni ca Ocja̱ pa da cja hnatjo, jin gui ne guegue pa to da juejque.― Ncjanʉ gá nda̱h car Jesús.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí ñʉti car Jesús pʉ mbo car ngu̱, quí möxte pé bi dyöni ¿cja rá zö bbʉ to da weguehui cár bbɛjña̱?
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Cja̱ car Jesús bi xijmʉ: ―Hnar hñøjø ca ya xí ntja̱jti, bbʉ da weguehui cár bbɛjña̱ cja̱ pé da ntja̱jtihui pe hnaa, i øhtibi ca rá nttzo ca bbɛto ʉ́r bbɛjña̱. I pøni ncjahmʉ xí yohti bbɛjna̱.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Guejti hnar bbɛjña̱ ca ya xí ntja̱jti, bbʉ da weguehui cár da̱me cja̱ pé da ntja̱jtihui pe hnaa, i øhtibi ca rá nttzo ca bbɛto ʉ́r da̱me, ncjahmʉ xí yohti da̱me.―
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda cja̱hni, mbá tzí quí tzi ba̱jtzi pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús pa di dyʉx quí dyɛ, di bendeci. Nu quí möxte car Jesús bi huɛntijʉ cʉ cja̱hni cʉ mbá tzí quí ba̱jtzi, mí ne di ccahtzijʉ.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøde te mí ncja, bi ungui ʉr cuɛ, cja̱ bi xih quí amigo: ―Gui jiɛjmʉ yʉ tzi ba̱jtzi du e̱cua jabʉ dí bbʉy, dyo guí ccahtzijʉ. Cam Tzi Ta ji̱tzi xí ungui ʉr tsjɛjqui cʉ cja̱hni cʉ i ncjajʉ ncja ngu̱ yʉ tzi ba̱jtzi da hmʉh pʉ jabʉ i mandado guegue.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Cierto, dí xihquijʉ, ca to jin da guati jár dyɛ ca Ocja̱ pa da jñɛgui da mandadobi, ncja ngu̱ hnar tzi ba̱jtzi ga jñɛgui da hmɛjpi jmandado, jin da ñʉti guegue pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱.―
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dɛx cʉ tzi ba̱jtzi, bi dyʉx quí dyɛ, cja̱ bi mahtibi ca Ocja̱.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøm pʉ, má pa jar hñu̱. Cja̱ bú e̱h hnar ba̱jtzi hñøjø, bú cjʉ ʉr ddiji, bi guati guegue. Bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car Jesús, cja̱ bi dyöni: ―Nuquiguɛ, Maestro, rá ndo zöquiguɛ, ¿ter bɛh ca̱ gu øte pa gu töti car nzajqui ca jin da tjegue?―
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Nu car Jesús bi da̱jti: ―¿Te rá nguehca̱ guí xijqui rá ndo zöguigö? Jin te i bbʉ cja̱hni drá ndo zö, ddatsjɛ ca Ocja̱.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Ya xquí pa̱di te i ma̱n cʉ mandamiento cʉ xí ddajquijʉ ca Ocja̱. I ma̱ ncjahua: “Jin gui pöhtite. Jin gui jiöhtibi cár bbɛjña̱ pe hnar hñøjø, ni digue cár da̱me pe hnar bbɛjña̱. Jin gui mpe̱. Jin gui ña̱jquibi bbɛtjri quer mi̱nga̱‑cja̱hnihui. Jin gui jöjte. Gui hñi̱htzibi quer ta hne̱h quer me.”―
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Nubbʉ, bi da̱jti car hñøjø, bi ma̱: ―Nuquɛ, Maestro, göhtjo yʉ mandamiento‑yʉ xtú øte desde bbʉ ndúr ba̱jtzitjo.―
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Car Jesús ya bi ju̱dö, cja̱ bi ma̱di. Diguebbʉ ya bi xifi: ―I bbɛjti hnar cosa pa gui dyøte. Gui ma ya, bú pö göhtjo cʉ guí pɛhtzi, cja̱ gui jejquibi car domi cʉ tzi probe. Nubbʉ́, cja da jogui pé gu e̱je̱ gui tɛnguigö. Bbʉ gui dyøte ncjapʉ, xquí pɛhtzi ca ntju̱mʉy rá zö pʉ jar ji̱tzi.― Ncjanʉ gá xifi.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Nu car ba̱jtzi hñøjø, mí dyøj na̱r palabra‑na̱, bi jmi̱du̱. Bi wembi car Jesús, bi ma, mí du̱mʉytjo, como már ndo ngu̱tsjɛ cʉ mí pɛhtzi.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Diguebbʉ ya, car Jesús bi jianti göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, cja̱ bi xih quí möxte: ―Drá ndo ntji̱ pa gue yʉ rico da guati pʉ jár dyɛ ca Ocja̱ cja̱ drí jñɛgui pa da mandadobi.―
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Bbʉ mí dyøj ya na̱r palabra‑na̱ quí möxte car Jesús, bi ndo hño í mʉyjʉ. Nu car Jesús pé bi yojpi bi xijmʉ: ―Nuquiguɛjʉ, ʉm tzi ba̱jtziquijʉ, jin tza i ngu̱ yʉ cja̱hni yʉ i mbe̱n cár domijʉ co yʉ pé dda yʉ i pɛhtzijʉ da ñʉti pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱. Da zöjpijʉ drá ndo ntji̱, como rí ma ʉ́r mʉyjʉ yʉ te i pɛhtzijʉ.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 ¿Cja da jogui da tjoh hnar camello pʉ jár gu̱ hnar dyofani? Dí xihquijʉ, más drá ndo ntji̱ pa hnar rico drí ñʉti pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱.―
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Diguebbʉ ya, más bi ndo hño í mʉy quí möxte car Jesús, cja̱ mí ma̱ntsjɛjʉ: ―Nubbʉ, ¿ja da ncja yʉ cja̱hni pa drí dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue? ¿Cja huá jin to da döti‑ca̱?―
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Nu car Jesús pé bi cca̱hti‑cʉ cja̱ bi xijmʉ: ―Yʉ cja̱hni, jin gui tzö da dötitsjɛ car nzajqui ca jin da tjegue. Nu ca Ocja̱ i pa̱di ja ncja drí dyøte göhtjo ca i ne. Guegue i pa̱di ja ncja da un yʉ cjahni car nzajgui ca jin da tjegue.―
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Diguebbʉ ya car Pedro bi xih car Jesús, bi hñi̱mbi: ―Dyøjma̱ja̱, ʉm tzi Jmu̱quije, xtú tzoguije göhtjo ca ndí pɛhtzije cja̱ xtú tɛnquije, ¿ter bɛh ca̱ da ttajquije?―
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Cja̱ bi da̱h car Jesús, bi xijmʉ: ―Cierto na̱ dí xihquijʉ, como ngu̱ xquí tzoguijʉ cʉ nguí pɛhtzijʉ por rá nguejquigö. Göhtjo yʉ cja̱hni yʉ xtrú nzoh cár ngu̱ o quí cjua̱da̱ o quí ncju̱ o cár ta o cár me o cár bbɛjña̱ o quí ba̱jtzi o quí jöy, cʉ to xtrú nzoj‑yʉ pa da dɛnguigö cja̱ da tʉngui nʉr tzi ddadyo jña̱ nʉ dá ja̱, ca Ocja̱ da cohtzibi más drá ndo ngu̱ ni digue göhtjo cʉ xí nzogui, da uni hua jar jöy rá ngu quí hñohui cʉ da ma̱di cja̱ co rá ngu̱ cʉ cosa cʉ i nesta, más drá ngu̱ ni ndra ngue cʉ xí nzogui, masque guejtjo da ttøhtibi tu̱jni por rá nguejquigö.
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 Da cohtzibi rá ngu̱ vez cár ngu̱, quí hñohui, cár ta, cár me, quí ba̱jtzi, quí jöy, cja̱ nu pʉ ji̱tzi, pé da ttuni car nzajqui ca jin da tjegue.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Pe i bbʉ rá ngu̱ yʉ cja̱hni yʉ i tti̱htzibi yʉ pa ya, cja̱ nuyʉ, jin da tti̱htzibi bbʉ xta mʉdi xta mandado ca Ocja̱ hua jar jöy. Guejtjo i bbʉ rá ngu̱ yʉ to jin gui ncjajpi ncaso yʉ pa ya, cja̱ nuyʉ́, da tti̱htzibi bbʉ xta ni̱gui cár jmandado ca Ocja̱.―
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Diguebbʉ ya car Jesús co quí möxte má dyojʉ jar hñu̱, mír möjmʉ Jerusalén. Car Jesús má bbɛto, nu quí möxte má bbɛfajʉ. Mí mbe̱nijʉ ca xquí ma̱n car Jesús, mí dyo quí mfe̱nijʉ cja̱ mí ntzu̱jʉ. Ma ya, car Jesús pé bi zixi hnanguadi quí möxte pʉ jabʉ jin te már bbʉ cja̱hni. Cja̱ pé bi xijmʉ te di ncjajpi guegue.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Bi ma̱: ―Como ngu̱ gri cca̱htijʉ, ya dár pøxjʉ Jerusalén. Nu pʉ, da ndöguigö jáy dyɛ cʉ möcja̱ cʉ i mandadobi cʉ pé ddaa, co cʉ maestro cʉ i u̱jti yʉ cja̱hni car ley. Nucʉ́ da ma̱, rí ntzöhui gu tu̱, cja̱ da döguigö jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ jin gui judio pa da bböjtigui.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Cʉ cjahni‑cʉ́, da i̱mbiguitjo, da jiʉbigui, cja̱ da zoxqui. Drí ga̱x ya, da möjtigui. Pe bbʉ xtrí cja jñu̱jpa, pé xtá jña̱ ʉm jña̱gö. Nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Diguebbʉ ya, car Jacobo hne̱h car Juan, quí ttʉ car Zebedeo, bi guatihui car Jesús, bi xijmi: ―Nuquiguɛ, Maestro, dí nebbe gui cjaguibbe car favor gu öhquibbe.―
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Cja̱ car Jesús ya bi da̱di: ―¿Tema favor guí ne gu øjtiquihui?―
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Cja̱ gueguehui bi ma̱jmi: ―Gui cjaguibbe nʉ hnaa da mi̱ jer derecho, cja̱ nʉ pe hnaa da mi̱ jer ntchohta, bbʉ xta ttahqui quer cargo pa gui mandado hua jar jöy.―
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Diguebbʉ ya, car Jesús bi da̱di: ―Jin guí pa̱dihui ja i ncja nʉ xcú dyöjquihui. ¿Cja gui tzɛjti gui sufrihui ca gu sufrigö? ¿Cja gui jiötihui car prueba ca da ttøjtiguigö?―
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Cja̱ bi da̱dihui car Jacobo co car Juan: ―Dyo ya cá̱, xtá jötibbe.― Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi xijmi: ―Cierto da ncjahquihui gui sufrihui ncja ngu̱ grá sufrigö. Guejtjo da ttøjtiquihui hnar prueba ncja ngu̱ ca da ttøjtiguigö.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Pe nu ca xcú dyöjquihui, nʉ hnaa da mí̱ jam jogui dyɛ, cja̱ nʉ pe hnaa jam ntchohta dyɛ, jin dí pɛhtzigö derecho pa gu ddahquihui‑ca̱. Nucá̱, da ttun cʉ cja̱hni cʉ ya xí mbe̱n ca Ocja̱ da uni.―
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Diguebbʉ ya, cʉ pé dda ddɛtta quí möxte car Jesús, bbʉ mí dyødejʉ ter bɛh ca̱ xquí dyödihui car Jacobo co car Juan, bi unijʉ ʉ́r cuɛ.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Nu car Jesús bi nzofo göhtjo quí möxte, bi xijmʉ: ―Nuquiguɛjʉ, guí pa̱dijʉ ja i ncja cʉ cja̱hni cʉ i mandadobi cʉ nación hua jar jöy. Guegue‑cʉ i hñi̱xtsjɛ cja̱ i ndo bbɛjpi jmandado cʉ pe dda cja̱hni, pa da fa̱di i ja̱ ʉ́r cargojʉ cja̱ i nesta da ttøjte.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Nuquiguɛjʉ, da hnahño ca gui dyøtijʉ. Bbʉ to i ne da tti̱htzibi, guegue da pɛjpi yʉ pe ddaa.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Ca to i ne da ncca̱hti rá zö, guegue da cja ʉr muzo, da cjajpi ʉ́r jmandado yʉ pe ddaa.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Como nugö, dí ncjagö pʉ, dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy ncja hnar muzo. Jí̱ xtá e̱je̱ pa da pɛjpigui yʉ pe dda cja̱hni. Nugö xtá e̱je̱ pa gu föxcö‑yʉ, cja̱ pa gu dö cam vida pa drí mɛhtzi cár nzajqui rá ngu̱ cja̱hni, jin da bbɛdijʉ.―
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Diguebbʉ ya, car Jesús co quí möxte bi zøtijʉ jar jñini Jericó, cja̱ bi tjojtijʉ pʉ. Bbʉ ya xi má pønijʉ jar jñini, car Jesús co quí möxte co pe dda cja̱hni már ngu̱, bi tjojmʉ pʉ jabʉ már ju̱ hnar godö. Car godö mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Bartimeo, múr ttʉ ca hnar hñøjø ca mí tsjifi ʉr Timeo. Guegue car godö mí ju̱h pʉ jar nttza̱ni car hñu̱, mí öh cár limosna.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Bi dyøde, ya xi mbá e̱h pʉ car Jesús ca múr mi̱ngu̱ Nazaret, cja̱ bi nzoh car Jesús, bi mahti pa di mötzi. Bi hñi̱na̱: ―Nuquiguɛ, Jesús, xquí hñe̱je̱ digue cár cji ca ndo ʉr David pa gui mandadoguije, gui föxqui tzʉ.―
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ má tjoh pʉ, bi huɛhti car godö, bi xijmʉ di gohti ʉ́r ne. Nu guegue más mír ndo mafi nzajqui, mí i̱na̱: ―Nuquɛ, Jesús, xcú hñe̱je̱ pa gui mandadoguije, gui jui̱guigui tzʉ.―
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Diguebbʉ ya, bi hmöh car Jesús, bi mandado di ttzoh car godö cja du ttzimpi guegue. Nubbʉ, bú ttzoh car godö cja̱ bi tsjifi: ―Gui mpöj ya cja̱ gui bböy, i nzohqui car Jesús.―
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Guegue ya bi møn cár da̱jtu̱ ca mí pöti, bi bbö nttzɛdi, sta bi ntsjöjqui cor pöjö cja̱ bi guati car Jesús.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Nu car Jesús ya bi xifi: ―¿Ter bɛh ca̱ guí ne gu cjahqui ya?― Cja̱ bi da̱j ya car godö: ―Nuquiguɛ, Maestro, dí ne gui xojqui tzʉ yʉm dö.―
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Cja̱ bi ma̱n car Jesús, bbʉ: ―Ya xí xoj yir dö, como xcú hñemegui. Nuya, ya xí jogui pa gui me ir ngu̱.― Bbʉ mí ma̱n cʉ palabra‑cʉ, bi xoh quí dö ca múr godö jma̱ja̱, cja̱ bi dɛn car Jesús pʉ jabʉ má pa.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.