Lucas 9
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NAA
1 Diguebbʉ ya, car Jesús bi jmuntzi cʉ doce quí möxte cʉ xquí hñi̱tzi gá apóstole, cja̱ bi un cár cargojʉ pa di fongui göhtjo tema ttzonda̱ji̱ cja̱ di gʉhtzi göhtjo tema jñi̱ni.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Bi gu̱pjʉ pa di nzojmʉ cʉ cja̱hni, di xijmʉ, ya xti ni̱gui hua jar jöy ca mír mandado ca Ocja̱. Bi u̱jti cár bbɛfijʉ, ja drí gʉhtzibi quí jñi̱ni cʉ döhtji.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Bi xijmʉ, i̱na̱: ―Bbʉ xtí möjmʉ jar hñu̱, jin te gui jña̱xjʉ, ni di hnar tøjø, ni di hnar ddøza̱ pa gui dyʉtijʉ pʉ ca te da ttahquijʉ, ni dur tju̱jme̱, ni mpa ʉr domi, ni mpa gui ca̱xjʉ yojo quir mangajʉ.
3 E disse-lhes:
4 Car ngu̱ pʉ jabʉ gui cuatijʉ, gui hmʉjtijʉ pʉ, hasta gue bbʉ xquí pønijʉ car jñi̱ni‑cá̱.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Cja̱ pé dí xihquijʉ, bbʉ gui cʉtijʉ hnar jñi̱ni, cja̱ jin da jnequijʉ pʉ, gui pønijʉ car jñi̱ni‑cá̱, gui jøjmijʉ cʉ jöy i tu̱ quir huajʉ, pa da ba̱h cʉ mi̱ngu̱, ya jim pé grí cojmʉ pʉ, como jin gá dyøh ca gú xijmʉ, cja̱ jin gá nequijʉ.― Ncjapʉ gá xih quí möxte car Jesús, cʉ xquí hñi̱tzi gá apóstole.
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Bi bøn cʉ apóstole, bi ma, bbʉ́. Bi tjojmʉ göhtjo cʉ jñi̱ni pʉ jar jöy‑cá̱, bi xijmʉ cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱ ca xquí ma̱n car Jesús. Guejtjo bi dyøtjejʉ cʉ döhtji, göhtjo pʉ jabʉ mí tzøtijʉ.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Car rey Herodes bi dyøde göhtjo ca mí øti car Jesús. Nubbʉ, bi ndo hño ʉ́r mʉy, cja̱ bi hñöntsjɛ: “¿To car cja̱hni i dyo ya, i øti milagro?” Mí yomfe̱ni car Herodes, como mí bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ mí ma̱jmʉ: “Gue car Juan ca mí xix yʉ cja̱hni cja̱ bi bböhti. Nuya, pé xí nantzitjo, ya pé xqui dyo.”
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Mí bbʉh cʉ pé dda cja̱hni cʉ mí ma̱jmʉ, ya pé xquí ni̱gui car profeta Elías, ya pé xi mí dyo hua jar jöy. Cja̱ pé ddaa ya, mí ma̱jmʉ, car Jesús múr profetatjo, mí hnáa digue quí jmandadero ca Ocja̱ cʉ xquí du̱ ya má yabbʉ, cja̱ nuya, pé xquí nantzi, pé mí dyo mí øti milagro.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Nu car Herodes bi ma̱: ―Sá dú jɛjquibi cár dyʉga car Juan. Xi ya, ¿to ya ca̱ pé xqui dyo, i ndo øti milagro rá nzɛdi, cja̱ göhtjo yʉ cja̱hni i ma̱jmʉ te tza rá nzɛ guegue?― Eso, car Herodes mí jon car manera ja ncja drí cca̱hti car Jesús.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Bbʉ ya xquí goh cʉ doce quí möxte car Jesús, gueguejʉ bi xijmʉ car Jesús göhtjo ca xquí dyøtijʉ pʉ jabʉ xcuí zøtijʉ. Diguebbʉ bi möjmʉ car Jesús gá möjmʉ hnanguadi, pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni. Bi möjmʉ jár nttza̱ni car jñi̱ni ca mí tsjifi Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Nuya, bbʉ mí ba̱h cʉ cja̱hni jabʉ mír ma car Jesús, bi dɛnijʉ. Nu car Jesús bi nzojmʉ cor tti̱jqui, cja̱ diguebbʉ bi u̱jtijʉ, bi xijmʉ ja ncja ga mandado ca Ocja̱. Guejtjo bi jojqui cʉ cja̱hni cʉ mí jñi̱ni.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Bbʉ ya xquí nde, nubbʉ, bi guati cʉ doce quí apóstole, bi xijmʉ car Jesús di gu̱h cʉ cja̱hni drí möjmʉ cʉ tzi jñi̱ni cʉ mí bbʉh pʉ cerca, pa di dötijʉ te di zijʉ cja̱ di oxijʉ pʉ. Bi ma̱jmʉ: ―Nuhua jabʉ dí bbʉpjʉ, jin te i bbʉ ngu̱, cja̱ jin te i bbʉy pa te da zi yʉ cja̱hni.―
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Nu car Jesús ya, bi xih quí möxte: ―Nuquɛjʉ, gui unijʉ ca da zi‑yʉ́.― Pe guegue‑cʉ́ bi da̱di: ―Jin te dí pɛhtzije, jøntsjɛtjo cʉtta yʉ tzi tju̱jme̱ cja̱ yo möy. Sólo bbʉ gu ma töjme ca da zi göhtjo‑yʉ́. ¿Pe jabʉ da ni̱gui‑cá̱, como rá ndo ngu̱‑yʉ?―
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Bi ma̱jmʉ ncjapʉ, como jabʉ mí zøti cʉtta mil cʉ hñøjø cʉ már bbʉh pʉ. Diguebbʉ, car Jesús bi xih cʉ doce quí möxte: ―Gui xijmʉ yʉ cja̱hni da mi̱pjʉ jöy. Da jmu̱ntzijʉ gá tzi jmundo, cincuenta cja̱hni cada hnar tzi jmundo, cja̱ da mi̱pjʉ jöy.―
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Bi dyøtijʉ ncjapʉ, bbʉ. Göhtjo cʉ cja̱hni bi mi̱pjʉ gá grupo.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Nubbʉ, car Jesús bi gʉ́ cʉ cʉtta tju̱jme̱, cja̱ co cʉ yojo möy. Bi nøhtza ji̱tzi, bi dyöjpi cár ncja̱jpi‑cʉ́, cja̱ bi jejque, bi un cʉ doce quí möxte pa di wi̱n cʉ cja̱hni.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Bi zijʉ göhtjo cʉ cja̱hni, bi niña̱jʉ, hasta bi sobratjo doce canista cʉ tzi pɛdazo.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Diguebbʉ ya, car Jesús bi ma gá ma hnanguadi co quí möxte, cja̱ guegue bi nzoh ca Ocja̱. Bbʉ mí guaj ya, car Jesús bi dyön quí möxte, i̱mbijʉ: ―¿Te i ma̱n yʉ cja̱hni? ¿Cja i pa̱dijʉ toguigö?―
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Gueguejʉ bi da̱dijʉ, i̱na̱: ―I ma̱jmʉ guehquiguɛ, gúr Juan ca mí xix yʉ cja̱hni. Cʉ pé ddaa i ma̱jmʉ guehquiguɛ gúr profeta Elías, pé xcú cojti hua jar jöy. Hne̱h cʉ pé ddaa i ma̱, guehquiguɛ gúr jmandadero ca Ocja̱, hnáa digue cʉ mí bbʉy ya má yabbʉ, cja̱ pé xcú jña̱ ir jña̱.―
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Nubbʉ́, car Jesús bi dyön‑cʉ́, i̱na̱: ―Xiquɛjʉ, ¿te guí mbe̱nijʉ bbʉ́?― Bi da̱h car Pedro bbʉ, i̱na̱: ―Guehquiguɛ gúr Cristo, xí hñi̱xqui car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ guegue‑ca̱ xpá ngu̱hqui hua jar jöy.―
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Car Jesús, bbʉ, bi ccax quí möxte pa jin di ngöxtejʉ to guegue.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Diguebbʉ, pé bi xijmʉ: ―Guejcö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy, cja̱ i nesta gu ndo sufri. Nu cʉ tita co cʉ maestro cʉ i nxöh car ley, cja̱ co cʉ möcja̱ cʉ i mandado, jin da hñeme‑cʉ, ¿cja guejquigö xpá mɛnqui car Tzi Ta ji̱tzi? Da ndo ʉgui‑cʉ, hasta da möjtigui. Pe nugö, pé gu nantzi bbʉ xtrí zʉh cʉ jñu̱jpa.―
22 dizendo:
23 Ma ya, car Jesús bi nzoh cʉ cja̱hni, göhtjo cʉ mí ne di dɛnijʉ, bi xijmʉ: ―Ca to i ne da dɛngui, i nesta cada mpa da jiɛh ca i netsjɛ guegue, da dyɛmbi ʉ́r mʉy pa da sufri, ncjahmʉ i bbʉy pa da du̱ por rá nguejquigö. Da ncjapʉ drí dɛnguigö.
23 Jesus dizia a todos:
24 Porque jin da jogui da dɛnguigö cʉ cja̱hni cʉ i ne da möjtsjɛ quí vida. Cʉ cja̱hni‑cʉ da bbɛh quí nzajqui‑cʉ. Nu car cja̱hni ca da dɛnguigö, masque xín da bbɛh cár nzajqui por rá nguejquigö, da mɛhtzitjo car nzajqui ca ntju̱mʉy.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 ¿Te da provechabi hnar cja̱hni bbʉ da cjajpi ʉ́r mɛjti göhtjo yʉ cosa rá zö yʉ i bbʉjcua jar jöy, pe jin da zøm pʉ jabʉ bí bbʉh ca Ocja̱?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Cʉ cja̱hni cʉ i pɛhtzi í tzöjʉ pa drí dɛngui cja̱ pa drí hñeme cam palabra, jin gʉm cja̱hnigö‑cʉ. Car pa ca xcuá coji pa gu mandado hua jar jöy, gu ma̱ngö, jin te ʉm ncjagöbbe cʉ cja̱hni‑cʉ. Nubbʉ, xcuá yojme cʉ ángele rá ngu̱ cʉ i pɛjpi cam Tzi Ta ji̱tzi. Da ndo yoti cár tjayjʉ cja̱ co cár tjay cam Tzi Ta. Nubbʉ, da ni̱gui te tza dúr nda̱gö, cja̱ te tza rá ngu̱ cam cargo.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Cja̱ dí xihquijʉ, i bbʉjcua yʉ dda cja̱hni yʉ jin da du̱ hasta gue bbʉ ya xtrú cca̱hti cár jmandado ca Ocja̱, bbʉ xta ni̱gui hua jar jöy.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Bbʉ ya xquí tjoh cʉ jña̱jto mpa xquí ma̱n yʉ palabra‑yʉ, car Jesús bi zix car Pedro co car Juan co car Jacobo, gá mbøxjʉ hnar ttøø, cja̱ nupʉ, car Jesús bú nzoh cár Tzi Ta ji̱tzi.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Bbʉ már nzoh cár Tzi Ta, bi ni̱gui hnahño cár cara, cja̱ cár da̱jtu̱, masque már nttaxi, más bi ndo nttaxqui, sta mí juɛtzi. Bi ti̱ti quí döjʉ cʉ bi cca̱hti.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Cja̱ bi hna ni̱guitjo pʉ yojo hñøjø, már ña̱hui car Jesús. Ca hnaa, múr tita Moisés, cja̱ ca pé hnaa, múr tita Elías. Nucʉ xcuí hñe̱ ji̱tzi.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Guejti‑cʉ mí juɛx quí da̱jtu̱hui cja̱ már tzi zö mír ni̱guihui. Cʉ yojo cʉ xcuí hñe̱ ji̱tzi cja̱ co car Jesús már ña̱jʉ, ja ncja di du̱ car Jesús pʉ Jerusalén.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Nu car Pedro co car Juan cja̱ co car Jacobo, mí ndo cohmijʉ car tta̱ja̱, pe bi tji̱htzijʉ, bi zödijʉ cja̱ bi cca̱htijʉ mí ndo juɛx car Tzi Ta Jesús. Ncjahmʉ mí yoti cár tjay. Cja̱ guejtjo bi cca̱htijʉ cʉ yojo hñøjø cʉ már ña̱hui car Jesús.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Cja̱ bbʉ ya xi mír ma di wem pʉ car Moisés cja̱ co car Elías, car Pedro bi xih car Jesús, bi hñi̱mbi: ―Nuquɛ, Maestro, rá zö dar hmʉpjʉ hua. Gu øtijʉ jñu̱ tzi ngu̱ gá dyɛza, ca hnaa pa guehquɛ, ca pé hnaa pa gue car Moisés, cja̱ guejti pé hnaa pa gue car Elías.― Car Pedro bi hna ma̱ ncjapʉ, pe jin tza gá mbe̱ni ter bɛh ca̱ már ma̱.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Már ña̱di guegue cja̱ bú hna ca̱h hnar gu̱y, bi gohmijʉ, hasta bi zu̱ cʉ jñu̱ quí amigo car Jesús gá ñʉtijʉ jar gu̱y.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Cja̱ bi hna ttøh hnar jña̱, már ña̱ pʉ mbo car gu̱y, már ma̱: ―Gue nʉm ttʉ‑nʉ, dí ma̱di. Gui dyødejʉ ca i ma̱‑nʉ.―
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Bbʉ mí tzöya car jña̱ ya, bi cca̱htijʉ cʉ jñu̱ quí möxte, ya xi már ddatsjɛ car Jesús. Cja̱ guegue‑cʉ bi ndo mbe̱nijʉ ca xquí cca̱htijʉ, pe jin to gá ngöxjʉ cʉ pa‑cʉ.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Ca xtrá yojpa ya, bbʉ ya xi mír ga̱pjʉ jar ttøø, bú tja̱dijʉ hnar ndo jmundo cʉ cja̱hni.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Hnar hñøjø ca már yojmi cʉ cja̱hni rá ngu̱ bi nzoh car Jesús, bi mahti nzajqui, bi hñi̱mbi: ―Nuquɛ, Maestro, dí öhqui hnar favor, gui cca̱hti tzʉ cam ttʉ, jøña̱‑ca̱ dí hñi̱h‑ca̱.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 I yojmi hnar ttzonda̱ji̱. Cada bbʉ ga nzʉdi, i ndo mah car ba̱jtzi, cja̱ i jua̱htzi nzajqui, hasta i cjajpi i fʉh cár ne. Jin gui ne da jiɛgui da hmʉy rá zö. Cada bbʉ ga dyenti, i pʉhmi nzajqui cár cuerpo, cja̱ i ndo mbʉntzi jar jöy, sta ngu̱ da nxɛni.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Xtú xij yir amigo yʉ i tɛnqui di fonguijʉ tzʉ‑ca̱, hni̱, jin gá jiöti di fonguijʉ.―
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Nuya car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ: ―Nuquɛjʉ, guí mɛgui cja̱hnijʉ, jin guí e̱me̱jʉ ca Ocja̱. Ya xná ngu̱ mpa xtú hmʉpjʉ, cja̱ xtú nzohquijʉ. Hasta ya xtú ʉxi ʉm mʉy, como jin guí nejʉ gui hñe̱me̱guijʉ.― Diguebbʉ bi nzoh car hñøjø, bi xifi: ―Bú tzí hua quer ttʉ.―
41 Jesus exclamou:
42 Nubbʉ, menta má cuati car tzi hñøjø, pé bi zʉh cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, bi dyenti, bi jua̱htzi nzajqui. Cja̱ bi mbʉntzi jar jöy car ba̱jtzi. Nu car Jesús bi huɛnti cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, cja̱ bi dyøtje car ba̱jtzi. Diguebbʉ ya, bi hñi̱hti cár ta.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Nu cʉ cja̱hni, bbʉ mí cca̱htijʉ ter bɛh ca̱ xquí ncja, göhtjo bi ndo zu̱jʉ, como bi ba̱dijʉ, car Jesús mí ndo yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱. Jesús anuncia otra vez su muerte Már mbe̱ndi cʉ cja̱hni cʉ milagro rá ngu̱ cʉ mí øti car Jesús, már ndo dyodi í mʉyjʉ. Nu guegue bi xih quí möxte cʉ mí yojmi, bi hñi̱mbijʉ:
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 ―Gui dyødejʉ rá zö ya palabra‑ya. Nugö, dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy, pe nde̱jma̱ja̱ i bbʉh cʉ to da döguigö jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉm contra.―
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Nu quí möxte car Jesús jí̱ mí pa̱dijʉ te mí ne di ma̱n cʉ palabra‑cʉ. Ncjahmʉ mí bbʉh ca te mí ccahtzijʉ pa jin di ntiendejʉ.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi mʉdi bi hñɛxijʉ, már ma̱jmʉ toca̱ más di ndo tti̱htzibi.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Nu car Jesús bi ba̱di te már mbe̱ni mbo ʉ́r mʉyjʉ. Eso, bú tzí pʉ hnar tzi ba̱jtzi,
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 cja̱ bi xih quí möxte: ―Ca to da dɛngui cja̱ da mbe̱n yʉm palabra yʉ dí ma̱, bbʉ da cuajti hnar tzi ba̱jtzi ncja‑na̱, da mötzi, ncjahmʉ guejquigö i cuajtigui cja̱ i föxqui. Cja̱ bbʉ to da cuajtigui, ncjahmʉ gue cam Tzi Ta ca bú pɛnqui i cuajti hne̱je̱. Car cja̱hni ca jin da hñi̱xtsjɛ, pe da ncjá ncja ngu̱ na̱r tzi ba̱jtzi‑na̱, guegue‑ca̱ más da ndo tti̱htzibi.― Bi ma̱n yʉ palabra‑yʉ car Jesús.
48 e lhes disse:
49 Nuya bbʉ, bi ma̱n car Juan, bi xih car Jesús: ―Nuquiguɛ, Maestro, xtú cca̱htije hnar hñøjø, már nøn quer tju̱ju̱guɛ, már fongui ttzonda̱ji̱. Nugöje, dú ccahtzije, porque jin gui tɛnguijʉ‑cá̱.―
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Pe car Jesús bi xifi: ―¿Dyoca̱ gú ccahtzijʉ‑ca̱? Car cja̱hni ca jin gui contragui, nuca̱ i föxqui‑ca̱.―
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Bbʉ ya xti zʉh car tiempo pa di ttzitzi drí ma ji̱tzi, car Jesús bi dyɛmbi ʉ́r mʉy di ma Jerusalén, masque ya xi mí pa̱di te di ncjajpi pʉ.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Cja̱ bbʉ mí bøn car Jesús, bi bbɛhto dda quí möxte di ma pʉ hnar tzi jñi̱ni pʉ jar jöy Samaria. Eso, bi hmɛto guegue‑cʉ pa di ma drí jioni jabʉ di dyopjʉ bbʉ xti zøti pʉ car Jesús.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Nu cʉ mi̱ngu̱ pʉ, jin gá ne gá unijʉ ʉr tsjɛjqui, como bi ba̱dijʉ, car Jesús cja̱ co quí möxte mí israelitajʉ, mír möjmʉ Jerusalén pa drí xöjtibijʉ ca Ocja̱.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Bi nu̱ ya car Jacobo co car Juan ja nguá mbe̱n cʉ cja̱hni‑cʉ, cja̱ gueguehui bi xih car Tzi Tada Jesús: ―Nuquɛ, Tzi Jmu̱, ¿cja jin guí ne gu mandadoje hnar tzibi drí hñe̱h pʉ ji̱tzi pa da möhti yʉ cja̱hni‑yʉ, ncja ngu̱ gá dyøti car Elías?―
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Guegue ya bi bböti, bi huɛnti‑cʉ́, bi xijmi: ―Nuquɛhui, jin guí pa̱dihui ja ncja dra mbe̱ngö, masque guí ne gui tɛnguihui. Porque nugö dúr cja̱hni xtú e̱cua jar jöy pa gu föx yʉ cja̱hni cja̱ pa gu cjʉhtzibijʉ ca rá nttzo ca i tu̱jʉ. Jí̱ xtá e̱jcö pa gu cjajpi yʉ cja̱hni da du̱.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Diguebbʉ pé gá möjmʉ pé hnar tzi jñi̱ni, bbʉ́.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Bbʉ má dyodijʉ, bi guati car Jesús ca hnar hñøjø, bi xifi: ―Nuquɛ, Tzi Jmu̱, xtá tɛnqui göhtjo pʉ jabʉ gui ma.―
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Car Jesús bi da̱di: ―Cʉ zorra i pɛhtzi quí ojqui pʉ jabʉ i bbʉpjʉ. Cʉ ttzʉntzʉ i pɛhtzi quí ttoxi. Nugö masque dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy, pe jin te i bbʉh cam ngu̱ pʉ jabʉ gu tzöya.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús, ca to i mbe̱ni da dɛni guegue, da ntzohmi, ¿cja ntju̱mʉy i ne da dɛni?
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Diguebbʉ ya car Jesús pé bi ntjɛhui hnar hñøjø, bi nzofo, bi hñi̱mbi: ―Nuquɛ, gui tɛnguigö ya.― Nucá̱ bi da̱di: ―Nuquɛ, Tzi Jmu̱, ddajqui tzʉ ʉr tsjɛjqui bbɛto gu ma öh cam ta.―
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Car Jesús bi xifi: ―Jiɛh cʉ cja̱hni cʉ jin gui e̱me̱gui da dyöh quí ánimajʉ. Pe nuquɛ, gui maguɛ ya, bú tʉngui car jña̱, ya xí ni̱gui hua jar jöy já ncja ga mandado ca Ocja̱.―
60 Mas Jesus insistiu:
61 Nubbʉ, pé hnar hñøjø guejtjo bi xih car Jesús: ―Guejquitjogö, Tzi Jmu̱, dí ne gu tɛnquigö hne̱je̱. Jøña̱tjo dí ne bbɛto gu má hmʉbbe tzʉ cam familia cʉ rá bbʉh pʉm ngu̱, cja̱ diguebbʉ ya, xcuá hñi̱di, xcuá e̱je̱ gu tɛnqui.―
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Nu car Jesús bi xih‑ca̱: ―Hnar hua̱ji̱, bbʉ xta pɛnti car ttabi, i nesta da jianti delante, jabʉ rí ma car yunda. Porque bbʉ da bböti drí jani xʉtja, jin da bøni derecho car tje, bbʉ. Guejti car cja̱hni ca i ne da möxqui cam bbɛfi, hnadi ca da dyøte hne̱je̱. Bbʉ i ne da yohti cár mfe̱ni, te i ne da dyøte, jin gui tzö da pɛjpi ca Ocja̱ pa da tʉnguibi cár jmandado.―
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.