Lucas 24
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NAA
1 Car pa ca mí ñʉti ca hnar semana, bbʉ ya xi mír ma di ni̱gui, cʉ bbɛjña̱ bi möjmʉ jar cueva, bi du̱xjʉ cʉ hñi̱tji cʉ ya xquí jojquijʉ.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Bbʉ mí zøtijʉ pʉ, ya xquí bböti car me̱do ca xquí gojtijma̱ja̱ car goxtji, ya xi mír hmöh hnanguadi.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Bi ñʉtijʉ jar cueva ya, pe jin gá ndötijʉ cár cuerpo car Tzi Jesús.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Cja̱ bi ndo hño í mʉyjʉ, ¿toca̱ xquí du̱x‑ca̱? Diguebbʉ ya, bi hna ni̱guitjo yojo cʉ hñøjø, mí ndo juɛx quí da̱jtu̱ már tzi nttaxi.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Cʉ bbɛjña̱ ya, bi ndo zu̱jʉ, bi gojti quí döjʉ co quí dyɛjʉ, cja̱ bi anijʉ jar jöy. Bi ma̱n cʉ hñøjø, bbʉ: ―¿Dyoca̱ guí jonguɛjʉ hua hnar cja̱hni ca ya pé xqui bbʉ ʉ́r nzajqui?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Ya jin gui bbʉjcua jabʉ i cjöti cʉ ánima, como ya xí jña̱ ʉ́r jña̱. ¿Cja jin guí mbe̱nijʉ te bi xihquijʉ car Jesús bbʉ ngár bbʉpjʉ guegue pʉ Galilea?
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Bi xihquijʉ, i̱na̱, guegue di ndöjti jáy dyɛ cʉ cja̱hni rá nttzo cja̱ di ddøti pʉ jar ponti, di du̱. Cja̱ bbʉ xtrí cja jñu̱jpa, pé di jña̱ ʉ́r jña̱.― Bi ma̱ ncjapʉ cʉ ángele.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Nubbʉ, cʉ bbɛjña̱ bi mbe̱n cʉ palabra cʉ xquí ma̱n car Jesús, bbʉ jí̱ bbe mí tu̱.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Cja̱ bi bønijʉ jar cueva, bi ma gá ngojmʉ, bú cöxjʉ cʉ once quí möxte, co ni cʉ pé ddaa, bú xijmʉ te xcuí cca̱htijʉ.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Mí gue car María Magdalena, co car Juana, co car María, cár me car Santiago, co cʉ pé dda bbɛjña̱ cʉ mí yojmʉ, guegue‑cʉ bi möjmʉ bú xijmʉ cʉ apóstole.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Nu cʉ apóstole jin gá hñe̱me̱jʉ ¿cja mí cierto ca bi ma̱n cʉ bbɛjña̱? Gá mbe̱nijʉ, más múr hña̱ntitjo.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Nu car Pedro bi bböy, bi gʉ ʉr ddiji, bi ma pʉ jar cueva, bi ani, bi cca̱hti pʉ mbo. Már bbøndi pʉ hnanguadi cʉ ttaxi da̱tu̱ cʉ xquí bbantzibi cár cuerpo car Jesús. Jøndi‑cʉ bi cca̱hti‑cʉ. Cja̱ bi ma ʉ́r ngu̱ bbʉ, mí ndo dyo ʉ́r mʉy, má mbe̱ntsjɛ ter bbɛhca̱ xquí ncja.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Mismo car pa‑ca̱, bi bøm pʉ Jerusalén yojo cʉ hñøjø cʉ xquí dɛn car Jesús, mír ma hnar tzi jñi̱ni ca mí tsjifi Emaús. Car tzi jñi̱ni‑ca̱ mí jñajquihui car ciudad Jerusalén como once quilómetro.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Cʉ hñøjø má ña̱hui, ja ncja xquí bböhti car Jesús pʉ Jerusalén.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Má hñohui jar hñu̱, má ña̱hui ncjapʉ. Cja̱ bi hna guatitjo hnar hñøjø, bi ntjɛjʉ cʉ yojo, cja̱ bi segue bi hñojʉ‑cʉ. Mí gue car Jesús.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Nu cʉ yojo hñøjø jin gá meyahui car Jesús. Ncjahmʉ mí bbʉh ca te mí cojtibi quí döhui.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Bi dyön car Jesús, bbʉ, i̱na̱: ―¿Ter fɛh ca̱ ngár ma̱jmi ca xtá ntjɛjʉ? ¿Te rá nguehca̱ guí ndo du̱mʉyhui?―
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Ca hnar hñøjø ca mí tsjifi múr Cleofas bi da̱di, i̱na̱: ―¿Casʉ cja xcú tzøn nʉ Jerusalén, cja̱ jí̱ bbe guí pa̱di ter bɛh ca̱ xí ncja nʉ? Hasta cʉ visita, ntero i pa̱dijʉ te xí ncja yʉ pa yʉ cja xí tjogui.―
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Cja̱ pé bi hñön car Jesús: ―¿Te xí ncja ya, bbʉ?― Cja̱ gueguehui bi da̱dihui, bbʉ: ―Gue car Jesús, múr mi̱ngu̱ Nazaret. Guegue‑ca̱ múr jmandadero ca Ocja̱ mí ndo pa̱di rá zö. Mí øti milagro már ndo zö. Guejtjo hne̱je̱ már ndo zö ca mí u̱jtiguije. Mí yojmi cár poder car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ cʉ cja̱hni mí ndo i̱htzibijʉ.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Guegue‑ca̱ xí nzʉh cʉm möcja̱je, co ni cʉ tita cʉ i mandadoguije, cja̱ xí ttun cár sentencia, xí ddøti jar ponti, xí ndu̱.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Pe nugöje, ndí e̱me̱je guegue car Jesús di gʉxquigöje, dí mi̱nguje israel, cja̱ di möxcöje pa gua hmʉpje libre. Pe ncja ya, ya xí cja jñu̱jpa ca xcá ndu̱.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Masque xí xijquije cʉ dda bbɛjña̱ hnar jña̱, (¿Ja̱di, cja cierto? I ndo dyo yʉm mʉyje) xí xijquije, ya pé xí nantzi car Jesús. øde, cʉ bbɛjña̱‑cʉ, xí möjmʉ pʉ jar cueva bbʉ jí̱ bbe mbá pøx nʉr jiadi, cja̱ jí̱ xcuá ndötijʉ cár cuerpo car Jesús. Guejtjo i ma̱jmʉ, xpá cca̱htijʉ cʉ dda ángele, cja̱ nucʉ, bú xijmʉ, ya xí jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús, ya xí nantzi.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 — ausente —
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Nu cʉ dda ʉm hñohuije cʉ bi tsjifi ncjapʉ, xí möjmʉ jar cueva hne̱je̱, xpá cca̱htijʉ ncja ngu̱ xcá ma̱n cʉ bbɛjña̱, ya xi mí u̱jtjo cár cuerpo pʉ. Pe jí̱ xcá ntjɛjʉ car Jesús.― Guejnʉ bi ma̱n cʉ yo hñøjø‑cʉ.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Diguebbʉ ya bi ma̱n car Jesús, bi hñi̱mbi: ―Guí hmɛditjojʉ, rá ndo me̱ quir mʉyjʉ. ¿Cja jin guí ntiendejʉ te i ne da ma̱n car Escritura? ¿Ncjahmʉ gui hñemejʉ ca bi ma̱n quí jmandadero ca Ocja̱?
25 Então ele lhes disse:
26 ¿Cja jin gui ma̱m pʉ jar Escritura, mír ntzöhui di sufri ca hnar cja̱hni ca di hñe̱je̱, tzʉdi, car Cristo? Ngué, i ma̱m pʉ, di nesta di du̱‑ca̱, cja̱ pé di jña̱ ʉ́r jña̱, pa ncjapʉ drí ttun cár cargo cja̱ di mandado.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Nubbʉ, car Jesús bi xih cʉ hñøjø te i ma̱m pʉ jar Escritura digue car Cristo ca di hñe̱je̱. Bi mʉdi bi xih ca xquí ma̱n car Moisés. Ma ya, bi xijmi ca xquí ma̱n cʉ dda quí jmandadero ca Ocja̱, cada hnaa. Ddahtzʉ bi xijmi göhtjo ca i cuati pʉ jar Escritura, cʉ parte pʉ jabʉ i ma̱ ja di ncja ca hnaa ca di mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi. Má dyojʉ jar hñu̱ bbʉ má xijmi ncjapʉ car Jesús.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Nubbʉ, bi zøtijʉ jar tzi jñi̱ni pʉ jabʉ mír ma cʉ yo hñøjø. Nu car Jesús mí ne di segue, di hñotjo, ncjahmʉ jabʉ pé mír ma.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Pe gueguehui bi za̱mihui, bi xifi: ―Oxi ya, ya xí nde. ¿Jabʉ gui ma ya?― bi hñi̱mbihui. Diguebbʉ, bi døhmi guegue, cja̱ bi ñʉtijʉ pʉ mbo car ngu̱.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Nubbʉ, bi mi̱pjʉ jar mexa pa di zijʉ car cena. Cja̱ car Jesús bi jña̱ hnar tju̱jme̱, bi dyöjpi cjama̱di car Tzi Ta ji̱tzi. Bi jejqui car tju̱jme̱ cja̱ bi unihui.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Nubbʉ, bi hna wen ca mí cojtibi quí döhui cʉ yojo hñøjø, cja̱ bi meyahui car Jesús, bbʉ. Nu car Jesús, bi hna bbɛjti pʉ.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Nubbʉ, bi ma̱n cʉ yojo‑cʉ: ―Gue cam Tzi Jmu̱jʉ‑ca̱. ¿Cierto, xpá mpöj yʉm tzi mʉyhui, bbʉ ndár ña̱jʉ guegue jar hñu̱, bbʉ már xijquihui te i ma̱n cʉ Escritura. Xtú hna ntiendetjogöhui te i ma̱n‑cʉ. ¡Tji ya ca̱!― Ncjapʉ gá ma̱n cʉ yo hñøjø‑cʉ.
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Bi hna bböjmi, bbʉ, mismo car hora‑ca̱, bi xønihui bi ma gá ngojmi pʉ Jerusalén. Bi zøtihui pʉ jabʉ már bbʉh cʉ once apóstole cja̱ co cʉ pé dda cja̱hni cʉ már yojmʉ, bú cöxihui te xcuí ncja.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Nu cʉ once apóstole, bbʉ mí dyødejʉ, bi ma̱jmʉ: ―Cierto, xí jña̱ ʉ́r jña̱ cam Tzi Jmu̱jʉ como guejti nʉr Simón xpá ntjɛhui cja̱ xí xijquije.―
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Diguebbʉ cʉ yojo hñøjø bi xih cʉ apóstole göhtjo te xcuí ncja pʉ jar hñu̱, cja̱ co ja gá meyahui car Jesús bbʉ már xɛjqui car tju̱jme̱.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Már ña̱di ncjapʉ, cja̱ bi hna ni̱guitjo pʉ car Jesús, bi hmöh pʉ madé, bi zɛngua quí möxte, bi xijmʉ: ―Da hmʉy rá zö quir tzi mʉyjʉ.―
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Nu gueguejʉ mí ndo ntzu̱jʉ, ngá ma̱jmʉ, mí gue cár nda̱ji̱tjo car Jesús már cca̱htijʉ.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Nu car Jesús pé bi ma̱m, bbʉ: ―¿Dyoca̱ guí ntzu̱jʉ? ¿Dyoca̱ cjuá guí yomfe̱nijʉ, toguigö?
38 Mas ele lhes disse:
39 Cca̱htijma̱jʉ yʉm dyɛ co yʉm hua. Tjönguijʉ pa gui pa̱dijʉ, ¿cja guejquigö? Bbʉ gur nda̱jitjogö, jin te di bbʉj yʉm ndodyo, ni ndra ngue nʉm ngø.―
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Nubbʉ́, bi u̱jti quí dyɛ, co quí hua, pʉ jabʉ xquí ntjohtibi bbʉ mí ddøti jar ponti.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Gueguejʉ bi ndo mpöjmʉ bbʉ́, pe jí̱ bbe mí e̱me̱jʉ rá zö, mí yomfe̱nitjojʉ. Nubbʉ́, car Jesús bi dyöni, bi hñi̱mbijʉ: ―¿Cja guí pɛhtzijʉ hua te gu tzigö?―
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Cja̱ bi unijʉ hna pedazo ʉr jogui möy ca ya xquí da̱, co hna pedazo ʉr lonja ca mí po ttafi gá colimena.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Guegue ya bi jña̱‑cʉ cja̱ bi za. Már cca̱htitjojʉ quí möxte.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Nubbʉ, bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ: ―Bbʉ jí̱ bbe ndí tu̱, dú xihquijʉ ter bɛh ca̱ di ncja, cja̱ nuya xí nzʉdi ncja ngu̱ dá ma̱, xtú tu̱gö cja̱ pé xtú ja̱ ʉm jña̱. Guejyʉ mí nesta di ncja‑yʉ pa di zʉdi göhtjo ca bi ma̱n car Moisés co cʉ pé dda quí jmandadero ca Ocja̱, co ni cʉ palabra cʉ i ju̱x pʉ já salmo digue ca hnar cja̱hni ca di bbɛjni hua jar jöy.―
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Nubbʉ, bi xijmʉ quí möxte te i ma̱m pʉ jar Escritura, cja̱ bi möx‑cʉ́ pa gá ntiendejʉ göhtjo ca i ma̱m pʉ digue ca hnáa ca di mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Bi xijmʉ ncjahua: ―I ma̱m pʉ jar Escritura, bbʉ xti hñe̱h car Cristo, tiene que di sufri, di du̱, cja̱ pé di jña̱ ʉ́r jña̱ ca xtrá jñu̱jpa.
46 E disse-lhes:
47 Cja̱ bbʉ ya xtrú ncja‑ca̱, di ntʉngui car jña̱, di tsjijmʉ göhtjo yʉ cja̱hni yʉ i bbʉjcua jar jöy. Bbɛto da tsjij yʉ cja̱hni israelita hua jar jñi̱ni Jerusalén. Ma ya, da tsjih cʉ cja̱hni cʉ rá bbʉh cʉ pé dda jñi̱ni, göhtjo cʉ i bbʉ jar mundo. Da tsjijmʉ, ya xí ní̱gui car Cristo ca xquí promete car Tzi Ta ji̱tzi. Da hñe̱me̱jʉ guegue cja̱ da jiɛjmʉ ca rá nttzo. Da ncjapʉ drí mperdonabi ca xí dyøtijʉ ca rá8nttzo, göhtjo cʉ to da guatijʉ jár dyɛ. Guejnʉ i ma̱m pʉ jar Escritura.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Cja̱ nuquɛjʉ, guí testigojʉ, i nesta gui xijmʉ cʉ cja̱hni nʉr palabra‑nʉ.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Nuya, dí cu̱hquijʉ gui möjmʉ pa grí nzojmʉ göhtjo cʉ cja̱hni. Pe ante que gui pønijʉ, gui tøhmitjojʉ hua Jerusalén hasta gue bbʉ xtu ca̱h ca hnaa ca xtú xihquijʉ du e̱je̱. Bbʉ xta guahquijʉ‑ca̱, nubbʉ, xquí yojmʉ car ttzɛdi ca rí hñe̱ ji̱tzi, bbʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Diguebbʉ ya, car Jesús bi zix quí möxte, bi bønijʉ pʉ Jerusalén gá ndɛnijʉ car hñu̱ ca mír zøti pʉ car tzi jñi̱ni Betania. Pe bbʉ mí bbɛjtjo pa di zøtijʉ pʉ, bi hmöpjʉ, bbʉ, cja̱ car Jesús bi pahtzi quí dyɛ, bi dyöjpi car Tzi Ta ji̱tzi di bendeci quí möxte, cja̱ diguebbʉ ya bi hñi̱h‑cʉ́. Bi guaj ya bi hñi̱h‑cʉ, cja̱ bi hna ttzix pʉ ji̱tzi, bi bbɛdi.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 — ausente —
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Nu quí möxte car Jesús, bbʉ ya xquí bøxi ji̱tzi guegue‑ca̱, bi xöjtibijʉ. Diguebbʉ ya, bi möjmʉ gá ngojmʉ pʉ Jerusalén, cjuá má mpöjmʉ.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Bi tjoh cʉ pá, nu guegue‑cʉ mí ndo mpöjtijʉ. Mí dedijʉ pʉ jar ndo ni̱cja̱, mí xöjtibijʉ ca Ocja̱ göhtjo ʉr pa. Amén.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.