Atos 7

Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cja̱ car da̱möcja̱ bi dyön car Esteban, bi hñi̱mbi: ―¿Cja cierto ca i jøxqui‑yʉ́?―
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Cja̱ bi da̱j ya guegue: ―Nuquiguɛjʉ, cjua̱da̱, nuquiguɛjʉ tada, dyøjma̱jʉ tzʉ ca gu má̱: Ca Ocja̱ ca dí i̱htzibijʉ bi hna ni̱guitjo, bi ña̱hui ca ndom titajʉ car Abraham bbʉ már bbʉjti pʉ jar jöy Mesopotamia, bbʉ jí̱ bbe mí pa pʉ jar jöy Harán.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Cja̱ bi xifi: “Gui pøm pʉ jer jöy, gui tzoh quir pariente, cja̱ bú e̱cua jar jöy ca xtá u̱jtiqui,” bi hñi̱mbi.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Diguebbʉ ya car Abraham bi bøm pʉ jar jöy Mesopotamia, gá ma jar jöy Harán, cja̱ bú hmʉh pʉ tengu̱ cjeya. Bbʉ már bbʉjti pʉ jar jöy Harán, bi du̱ cár ta car Abraham, cja̱ diguebbʉ ya car Abraham bú ddaxcua jar jöy Canaán, hua jabʉ dí bbʉpjʉ ya, ncja ngu̱ xquí xih ca Ocja̱.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Bú ddatzi bi hmʉjcua car Abraham, nu ca Ocja̱ jin te gá uni jöy pa dúr mɛjti guegue, nim pa hna tzi pedazo pʉ jabʉ di hñi̱h quí hua. Pe bi prometebi car Abraham di uni gá herencia nʉr jöy hua jabʉ dí bbʉpjʉ, pa dúr mɛjtijʉ quí bbɛjto cja̱ co cʉ pé ddáa drí ga̱tzi di hmʉy. Nucʉ́, di cjajpi ʉ́r mɛjtijʉ nʉr jöy Canaán. Cja̱ bbʉ mí tsjifi ncjapʉ, nin te bbe mí bbʉh hnár ba̱jtzi car Abraham.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Cja̱ pé bi tsjih car Abraham, quí mboxibbɛjto co cʉ ddáa cʉ di ntɛnihui, di möjmʉ hnahño ʉr jöy, pʉ jabʉ jin di mi̱ngu̱jʉ. Nupʉ, di hmʉjti pʉ cuatrocientos año, cja̱ cʉ mi̱ngu̱ pʉ di cjajpijʉ di pɛjpi‑cʉ́ göhtjo ʉ́r vida. Di pɛjpijʉ gá fuerza cja̱ dé di ttʉnijʉ.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Ca Ocja̱ guejtjo bi xih car Abraham: “Nugö, xtá ɛmbi cár castigojʉ cʉ mi̱ngu̱ jar jöy‑ca̱, como nucʉ́, xta cjajpi quir mboxibbɛjto da pɛjpijʉ gá fuerza. Cja̱ bbʉ ya xtrú ncastiga cʉ cja̱hni‑cʉ, nubbʉ́, xtu pøh quir mboxibbɛjto, du e̱cua nʉr jöy hua, da nzojquigö ʉ́r Cja̱a̱‑guigö, cja̱ da dɛnguigö‑cʉ.” Bi ma̱ ncjapʉ ca Ocja̱.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Diguebbʉ ya, ca Ocja̱ bi dyøtihui car Abraham hnar acuerdo, bi xifi mí nesta di ncuajtibi hnar seña cár cuerpo, co guejti quí cuerpo quí ba̱jtzi co quí bbɛjto, göhtjo co ni cʉ pé ddaa cʉ drí ga̱tzi di hmʉy, göhtjo cʉ di hñøjø. Cja̱ bbʉ mí hmʉh car Isaac, cár ttʉ car Abraham, bbʉ mí zʉ jña̱jto mpa, car Abraham bi dyøhtibi car seña ca xquí ma̱n ca Ocja̱. Guejtjo, bbʉ mí hmʉh car Jacob, cár ttʉ car Isaac, bi ncuajtibi car seña‑ca̱ jár cuerpo hne̱je̱. Cja̱ guejti car Jacob, bbʉ mí hmʉh cʉ doce quí ttʉ, tzʉdi, cʉ ndom titajʉ, bi ncjajpi‑cʉ car seña‑cá̱ hne̱je̱, pa di mbe̱nijʉ, mí cja̱hni ca Ocja̱ göhtjo‑cʉ.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Nu quí ttʉ car Jacob mí ʉjʉ ca hnár cjua̱da̱jʉ ca mí tsjifi múr José, cja̱ bi möjʉ‑ca̱, gá ttzix pʉ jar jöy Egipto. Nu ca Ocja̱ mí yojmi car José, mí fötzi.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Masque bi sufri rá ngu̱ car José, ca Ocja̱ bi gʉhtzibi göhtjo ca mí sufri cja̱ bi uni mfe̱ni már zö, pa gá ndo mba̱di ja nguá pɛjpi car rey. Eso, bi nu̱ rá zö car rey ca mí mandado pʉ jar jöy Egipto. Guegue‑ca̱ mí tsjifi múr Faraón. Bi hñi̱tzi gá gobernador car José pa di möx cár jmandado. Guejtjo bi hñi̱tzi pa di cca̱htibi cár ngu̱ cja̱ co göhtjo cʉ mí pɛhtzi.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Nu cʉ pa‑cʉ́, bi ncja hnar tju̱ju̱, göhtjo jar jöy Egipto co guejti pʉ jar jöy Canaán. Mí ndo tu̱ntju̱ cʉ cja̱hni, cja̱ cʉ ndom titajʉ, quí cjua̱da̱ car José, jin te mí tötijʉ pa di zijʉ.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Cja̱ bbʉ mí dyøh car Jacob, már cja trigo pʉ Egipto, bi gu̱h quí ttʉ, cja̱ nucʉ́ bi möjmʉ Egipto hnar primera vez, bú töjmʉ trigo, cja̱ pé gá ngojmʉ Canaán.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Cja̱ bbʉ mír möjmʉ pʉ Egipto ca xtrá yo vez, car José bi xih quí cjua̱da̱ to mí guegue. Nubbʉ́, cja bi ba̱h car rey Faraón guejti car José múr israelita cja̱ múr cjua̱da̱jʉ cʉ once hñøjø cʉ xcuí hñe̱jmʉ Canaán pa gá ndöjmʉ trigo.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Diguebbʉ ya, car José bú pɛmpi ʉr jña̱ car Jacob, cár ta, di hñe̱h pʉ jar jöy Egipto göhtjo co quí familia. Ya xi mí setenta y cincojʉ.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Bbʉ mí dyøj ya‑cá̱ car Jacob, bi ma gá ma pʉ Egipto, bi zitzi göhtjo quí familia. Bú hmʉjti pʉ hasta gue bbʉ mí du̱. Cja̱ hne̱h quí cjua̱da̱ car José, cʉ ndom titajʉ, bú tu̱jʉ pʉ Egipto hne̱je̱.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Nu car Jacob co quí ttʉ, jin gá hñöh pʉ jar jöy Egipto. Bi hnu̱htzibi quí ndodyojʉ, gá ma pʉ jar jñi̱ni Siquem, ya bú hñöjmʉ pʉ. Bi ttʉtijʉ jar cueva ca xquí dön car Abraham. Guegue‑ca̱ xquí dömbi cʉ́m Hamor cʉ mí bbʉjma̱ja̱ pʉ Siquem.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Nu cʉ pé dda cja̱hni israelita, göhtjo már bbʉjti pʉ Egipto. I tzʉdi, quí bbɛjto cʉ doce quí ttʉ car Jacob, co quí mboxibbɛjto, cja̱ co ni cʉ pé ddaa cʉ pé xcuí hmʉh pʉ. Bú déjʉ pʉ Egipto rá ngu̱ cjeya, cja̱ bi nxa̱ntijʉ rá ngu̱. Pe ya xi mbá e̱h car tiempo ca xquí ma̱n ca Ocja̱, xquí xih car Abraham, cierto di bøm pʉ jar jöy Egipto cʉ cja̱hni cʉ xtrú hñe̱ jár cji guegue. Menta má tjoh cʉ cjeya, más má nxa̱nti quí familia car Jacob pʉ jar jöy Egipto.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Cʉ pa‑cʉ, bi ñʉti pé hnar rey, bi mʉdi bi mandado pʉ jar jöy‑ca̱. Car rey‑ca̱ jí̱ xquí zʉdi di meya ca ndor José, cja̱ mí ʉhui cʉ cja̱hni cʉ xcuí hñe̱ jár cji car José, tzʉdi, cʉ cja̱hni israelita.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Múr jiöjte car rey‑ca̱. Mí øhtibi ca rá nttzo cʉ ndom titajʉ. Mí jon car manera ja drí pun cʉ cja̱hni israelita. Bi bbɛjpi‑cʉ di mótijʉ jar ndo da̱tje quí tzi ba̱jtzi cʉ cja xquí hmʉy, göhtjo cʉ mí hñøjø, pa ncjapʉ drí mpunijʉ.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Bbʉ ya xquí jmandado cʉ cja̱hni israelita di dyøte ncjapʉ, bi hmʉh car Moisés. Már tzi zö guegue, cja̱ ca Ocja̱ mí ndo ne. Cár ta co cár me car Moisés bi hña̱guihui jñu̱zna̱ pʉ mbo ʉ́r ngu̱hui. Cja̱ bbʉ ya jí̱ mí jogui di hña̱guihui pʉ,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 nubbʉ́, bi götihui hnar tzi canista, bú tzoguihui hnanguadi car da̱tje, pʉ jar deje, pʉ jabʉ már jø cʉ tule. Nu cár tti̱xu̱ car rey pʉ Egipto bi döti car tzi ba̱jtzi. Bi gʉtzi cja̱ bi dɛx pʉ jár ngu̱ car rey. Bi tede ncjahmʉ mero dúr ttʉ guegue. Bi ncjapʉ gá te car Moisés pʉ jár ngu̱ car rey.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Cja̱ bi nxöh car Moisés göhtjo ca mí pa̱h cʉ́m Egipto. Mí ndo pɛhtzi mfe̱ni rá zö, már zö nguá ña̱, cja̱ már zö ca mí øte, eso, mí ndo tti̱htzibi.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Cja̱ bbʉ ya xi mí pɛhtzi cuarenta año car Moisés, bi mbe̱ni di ma du cca̱hti quí hñohui, tzʉdi, cʉ́m Israel.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Cja̱ bi cca̱hti hna quí mi̱nga̱‑israelitajʉ, már ntu̱jnihui hnar mi̱ngu̱ Egipto, cja̱ bi ttʉn car israelita. Nubbʉ́, car Moisés bi möx cár hñohui, bi hna möhti car mi̱ngu̱ Egipto, bi cohtzibi ca xquí ʉn car israelita.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Mí mbe̱ntsjɛ car Moisés, ca Ocja̱ xquí hñi̱tzi pa di gʉjqui quí mi̱nga̱‑israelitajʉ pʉ jáy dyɛ car rey pʉ Egipto. Guejtjo mí mbe̱ni, ya xi mí pa̱h cʉ israelita, guegue di möx‑cʉ́ pa di hmʉpjʉ libre. Nu cʉ pé dda israelita jin gá mba̱dijʉ te mí ne di dyøti car Moisés.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Ca xní cja yojpa, car Moisés pé bi cca̱hti yojo quí mi̱ngu̱, már ntu̱jnitsjɛhui. Bi ma bú juejque, bi hñi̱mbihui: “Nuquɛhui, ñø, guí ncjua̱da̱hui, ¿dyoca̱ guí ntu̱jnitsjɛhui?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Nu car hñøjø ca már cjajpi ʉ́r dyɛ cár hñohui, bi un car Moisés hnar ntu̱jqui cja̱ bi dyöni: “¿Toca̱ xí hñi̱xquiguɛ gúr nzöya pa gui mandadoguije?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Casʉ guí ne gui pöjtiguigö, ncja ngu̱ xquí pöhti ca hnar mi̱ngu̱ Egipto má̱nde?” Bi hñi̱mbi ncjapʉ.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Bbʉ mí dyøj ya ca̱ car Moisés, exque bi ddah pʉ. Bi ma pʉ jar jöy Madián, pʉ jabʉ jí̱ mí jmeya. Pʉ jar jöy‑ca̱ bi döti cár bbɛjña̱ cja̱ bi hmʉh cʉ yojo quí ttʉ pʉ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Cuarenta año bú de car Moisés pʉ jar jöy Madián. Ca hnajpa, má dyo pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni, pʉ jar ttøø ca i tsjifi Sinaí, cja̱ bi jianti hnár anxe ca Ocja̱. Bi jianti ca hnar za gá hmi̱ni, már zø, cja̱ hni̱, múr ángele már bböh pʉ, már ncju̱jtitjohui car tzibi.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Nu car Moisés ya, bbʉ mí jianti‑ca̱, bi ndo hño ʉ́r mʉy, cja̱ bi guati pʉ pa di cca̱hti te múr bɛh ca̱. Bbʉ ya xi má cuati jar za, bi dyøh hnar jña̱ már nzo guegue, már i̱mbi:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Guejquigö dú Ocja̱‑gö. Mí nzojqui qui ndor tita, car Abraham, cja̱ co car Isaac, cja̱ co car Jacob.” Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱ car Moisés, bi ndo ntzu̱, hasta mí jua̱. Mí tzu̱ ja drí cca̱hti ca to már nzofo.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Cja̱ pé bi xih ca Ocja̱, bi hñi̱mbi: “Ccohti quir zɛxtji, porque rá nttzu̱jpi nʉr jöy nʉ jabʉ guí bböy. Guejquigö ya xcár cuajquigö.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Nugö dí pa̱di göhtjo cʉ te rá ncjajpi cʉm cja̱hni. Rá ndo sufri‑cʉ pʉ jar jöy Egipto. Xtú øde, rá ndo da̱ntzi cʉm cja̱hni. Eso, xtú ca̱y pa gu ma cjʉjqui pʉ jabʉ rá sufrijʉ. Guehquiguɛ gu cu̱hqui grí ma Egipto pa gu cjʉjqui pʉ cʉm cja̱hni.” Ncjapʉ gá xih car Moisés ca Ocja̱.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Nu cʉ cja̱hni israelita, ya xquí zanijʉ car Moisés, ya xquí xijmʉ: “¿Toca̱ xtrú hñi̱xquiguɛ gá nzöya pa güi mandadoguije?” Pe nde̱jma̱ xquí tti̱x car Moisés pa di mandadobi quí cja̱hni ca Ocja̱ cja̱ di gʉjqui pʉ jabʉ már sufrijʉ. Gue car Tzi Ta ji̱tzi xquí un cár cargo. Ca hnár anxe ca Ocja̱ bi hna ni̱guitjo pʉ jabʉ mí jø hnar za gá hmi̱ni cja̱ bi nzoh car Moisés, bi gu̱y di ma pʉ Egipto pa di mandadobi cʉ cja̱hni israelita cja̱ di gʉjqui pʉ jar jöy‑ca̱.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Diguebbʉ ya, car Moisés bi ma gá ma pʉ Egipto, bú föx cʉ israelita. Cja̱ bi dyøti milagro rá ngu̱ pʉ jar jöy‑ca̱. Guejtjo bbʉ mí gʉjqui cʉ cja̱hni pʉ, bi ndo ni̱gui cár ttzɛdi ca Ocja̱. Bbʉ mí ddaxjʉ car Mar Bermejo cʉ israelita, bi cja Ocja̱ bi nxa̱ntzi cʉ deje, cja̱ guegue‑cʉ́ bi hñojʉ pʉ jabʉ mí bbʉjma̱ja̱ car deje, ncjahmʉ dur hñu̱ már hñoni. Cja̱ pé bi hño cʉ cja̱hni israelita, yojmi car Moisés, pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni. Bú dejʉ pʉ cuarenta año. Cʉ cjeya‑cʉ, car Moisés segue mí øti milagro co cár ttzɛdi ca Ocja̱.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Guegue car Moisés bi xih cʉ́m Israel, bi hñi̱mbijʉ: “Cʉ cjeya cʉ ba e̱je̱, ca Ocja̱ cam Tzi Jmu̱jʉ da hñi̱x ca hnam hñohuijʉ pa drí nzohquijʉ, da xihquijʉ ja ncja ga mbe̱ni guegue, ncja ngu̱guigö dar xihquijʉ. Bbʉ xtu e̱h‑ca̱, da nesta gui dyøjtijʉ.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Guegue car Moisés mí mandadobi göhtjo cʉ cja̱hni israelita bbʉ mí dyojʉ pʉ jabʉ jin te mí po deje. Guejtjo bi bøx pʉ jar ttøø Sinaí, cja̱ bbʉ mbí bbʉh pʉ, bú ca̱h hnar anxe, bi ña̱hui, bi un car ley ca xcuí hñe̱h ca Ocja̱. Cja̱ car Moisés pé bi xih cʉ ndom titajʉ ja mí ncja car ley‑cá̱. I ma̱m pʉ jar ley, ja ncja di hmʉj yʉ cja̱hni pa drí dɛn ca Ocja̱ cja̱ pa drí hmʉpjʉ rá zö.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Nu cʉ ndom titajʉ, jin gá ne gá dyøjtijʉ car Moisés. Guegue‑cʉ́ bi ʉjʉ cja̱ bi zanijʉ‑cá̱. Ya xi mí nejʉ pé drí gojmʉ pʉ jar jöy Egipto.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Eso, bi nzojmʉ car Aarón, cár cjua̱da̱ car Moisés, bi xijmʉ: “Gui dyøti ya cʉ dda cjá̱a̱, tzödi ca da u̱jtiguijʉ car hñu̱ pʉ jabʉ gu möjö. Ngu̱ ya xí bbɛh car Moisés, masque guegue‑ca̱ xpá ngʉguijʉ pʉ Egipto. Pe nuya, ya jin dí pa̱dije te xpá ncjajpi‑cá̱.” Ncjapʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Nubbʉ́, car Aarón bi möx cʉ cja̱hni, bi dyøtijʉ hnar tzi nda̱nitjo gá oro, cja̱ bi möhtijʉ cʉ dda zu̱we̱, bi ña̱htibijʉ car ídolo. Cja̱ bi dyøtijʉ mbaxcjua, bi hñi̱htzibijʉ car ídolo ca xquí dyøtitsjɛjʉ.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Nubbʉ, ca Ocja̱ bi jiɛh cʉ cja̱hni‑cʉ, ya jin gá ne gá nu̱‑cʉ. Cja̱ guegue‑cʉ más bi ndo wembijʉ ca Ocja̱. Bi mʉdi bi nda̱nejʉ cʉ tzø, car za̱na̱, car jiadi. Bi ncjapʉ gá nzʉh ca hnar palabra ca xquí ma̱n cʉ dda quí jmandadero ca Ocja̱, pʉ jabʉ i ma̱, i̱na̱:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Ncjapʉ gá ma̱n ca Ocja̱ pʉ ja libro cʉ bi dyøti cʉ profeta.―
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Cja̱ pé bi ma̱n car Esteban: ―Cʉ ndom titajʉ, bbʉ mí dyo pʉ jar desierto, mí pɛhtzijʉ hnar ngu̱ pʉ jabʉ di guatijʉ ca Ocja̱ cja̱ di nzojmʉ, como mí bbʉh pʉ car templo gá xifani, mí tsjifi car tabernáculo. Guehpʉ mí bbɛhtzi cʉ me̱do pʉ jabʉ mí ju̱x car ley. Ca Ocja̱ xquí mandado di ttøti car templo‑ca̱. Bbʉ mbú ña̱hui car Moisés pʉ jar ttøø, bi u̱jti hnar ntsjøjque cja̱ bi xifi di cjajpi pʉ car tabernáculo.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Nu quí ba̱jtzi cʉ cja̱hni cʉ güí bøm pʉ jar jöy Egipto, bú e̱jmʉ hua jar jöy Canaan, guá ndu̱jʉ car tabernáculo. Cʉ cja̱hni‑cʉ́, mbá yojmʉ car Josué. Bbʉ mí zøjmʉ hua, már bbʉjcua rá ngu̱ cʉ hnahño cja̱hni, cja̱ nucʉ́, jí̱ mí tzu̱ ca Ocja̱. Nu ca Ocja̱ bi möx cʉ ndom titajʉ pa gá mfongui cʉ cja̱hni‑cʉ́ cja̱ pa gá ñʉjmʉ hua nʉm jöygöjʉ. Car templo gá xifani mí bbʉjti hua nʉr jöy hua, hasta gue bbʉ mí mandado car rey David.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Car David mí ndo i̱htzibi ca Ocja̱, ncja ngu̱ nguá hñi̱htzibi ca ndór tita, car Jacob. Ca Ocja̱ mí ndo ne car David, hne̱je̱, cja̱ nucá̱ bi dyöjpi ʉr tsjɛjqui di jiøhmpi hnár templo gá me̱do.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Pe jí̱ mí gue car David ca bi xox cár templo ca Ocja̱. Nu cár ttʉ ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Salomón, nucá̱ bi jiøhmpi cár templo ca Ocja̱.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Nu ca Ocja̱ ca dí i̱htzibijʉ, jin gur cja̱hni ncjaguigöjʉ. Guegue bí bbʉh pʉ jar ji̱tzi. ¿Ja ncja di hmʉ guegue hnar ngu̱ digue yʉ xí dyøti yʉ cja̱hni? Guehca̱ bi ma̱n ca hnár jmandadero ca Ocja̱ pʉ jar Escritura. I ma̱ ncjahua, i̱na̱:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Ncjapʉ ga ma̱n ca Ocja̱ pʉ jar Escritura.―
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Cja̱ pé bi ma̱n car Esteban: ―Nuquiguɛjʉ, guí israelitajʉ, jin guí ne gui dyøjtijʉ ca i ma̱n ca Ocja̱. Göhtjo ʉr vida guí ncjajʉ pʉ. Guí cojti quir gu̱jʉ pa jin gui dyødejʉ ca i xihquijʉ guegue. Göhtjo ʉr vida guí ntøxtijʉ car Espíritu Santo, ncja ngu̱ nguá dyøti qui ndor titajʉ, ya má yabbʉ.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Qui ndor titajʉ dé mí øhtibijʉ tu̱jni quí jmandadero ca Ocja̱. Guegue‑cʉ mí ma̱jmʉ, di hñe̱h ca hnar hñøjø ca di hñi̱x car Tzi Ta ji̱tzi pa di möxquigöjʉ. Nucá̱ jin te di tu̱‑ca̱. Nu qui ndor titajʉ mí pöhti quí mɛfi ca Ocja̱ cʉ mí nzojmʉ. Cja̱ bbʉ mí zøh ca hnáa ca xquí jma̱ di hñe̱je̱, nuquɛjʉ, gú döjʉ jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ bi möhtijʉ.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Guehquiguɛjʉ, bi ttahquijʉ car ley güí hñe̱ ji̱tzi. Bú ja̱ cʉ ángele pa güi tɛnijʉ, pe nde̱jma̱ jin gú dyøjtijʉ.― Bi ma̱ ncjapʉ car Esteban.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Cʉ cja̱hni cʉ már øde, bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ, bi ndo ntsjeyajʉ, bi ndo zøti ʉ́r mʉyjʉ, bi ndo ʉjʉ car Esteban.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Nu car Esteban ya, mí ndo yojmi car Espíritu Santo. Bi nøhtzi jar ji̱tzi, bi jiantibi cár tjay ca Ocja̱. Guejtjo bi jianti car Jesús, mbí bböjti pʉ jár jogui dyɛ car Tzi Ta ji̱tzi.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Bi ma̱n car Esteban, bbʉ: ―Jiantijma̱jʉ, dí janti nʉr ji̱tzi xí xogui, cja̱ bí bbʉh pʉ ca hnar cja̱hni ca bú bbɛjni hua jar jöy. Bí bböh pʉ jár jogui dyɛ car Tzi Ta ji̱tzi.― Ncjapʉ gá ma̱ guegue.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Nubbʉ́, cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ már øjmʉ, bi ndo majmʉ, xní gojti quí gu̱jʉ. Bi gʉjʉ ʉr ddiji, bi ma bú tzʉdijʉ car Esteban. Mí ndo tsjeyajʉ, como mí i̱na̱jʉ, ¿dyoca̱ rí jɛquihui ca Ocja̱ car Jesús?
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Bi gʉjquijʉ car Esteban jar jñi̱ni, bi jøjti cʉ ndo me̱do pa di möhtijʉ. Cʉ testigo cʉ bi jøjtijʉ cʉ me̱do bi møh quí da̱jtu̱ cʉ mí pötijʉ, bi zojmʉ pʉ jáy hua ca hnar ba̱jtzi hñøjøtjo, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Saulo.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Bbʉ már ccajnijʉ car Esteban, guegue bi nzoh ca Ocja̱, bi xifi: ―Nuquɛ, ʉm Tzi Jmu̱qui Jesús, gui cuajti tzʉ nʉm tzi mʉy.―
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Diguebbʉ ya, bi nda̱ndiña̱jmu̱, pé bi ndo mahti nzajqui, bi hñi̱na̱: ―Nuquiguɛ, Tzi Jmu̱, jin gui castiga yʉ cja̱hni por rá nguehca̱ xcá möjtigui.― Bi guaj ya bi ma̱ ncjapʉ, cja̱ diguebbʉ ya, rá zö gá ndu̱.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.