Atos 23

Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Car Pablo ya bi cca̱hti car junta cʉ anciano xquí jmuntzi pʉ, cja̱ bi ma̱: ―Nuquɛjʉ, cjua̱da̱, xtú hño rá zö delante ca Ocja̱ hasta rá pa ya. Jin te i mbe̱n nʉm mʉy ca rá nttzo xcrú øtigö.―
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Bbʉ mí dyøj ya‑cá̱, car da̱möcja̱, gue car Ananías, bi xih cʉ dda cja̱hni már bböh pʉ, di mɛhtibijʉ ʉ́r ne car Pablo.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Nu car Pablo bi da̱di, bi hñi̱na̱: ―Ca Ocja̱ da cozquiguɛ nʉ xcú cjagui. Gúr jiöjteguɛ, ncjahmʉ rá zöqui, pe xøtzetjo. Nuquiguɛ, gúr nzöya, xcú hñe̱jcua pa gui juzgagui ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar ley ca bi ma̱n car Moisés, pe nde̱jma̱ xcú mandado xí ttʉngui, cja̱ jí̱ bbe gui hñöni ter bɛh ca̱ xtú øte. Nʉ xcú cjagui ya, i ccax car ley ca bi ma̱n car Moisés.― Bi da̱di ncjapʉ car Pablo.
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Nu cʉ pé dda cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, bi huɛntijʉ car Pablo, bi xijmʉ: ―¿Dyoca̱ xcú tzani nʉr da̱möcja̱? Nunʉ́, i sirvebi ca Ocja̱‑nʉ́.―
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Cja̱ pé bi ma̱n car Pablo, bbʉ́, bi hñi̱mbijʉ: ―Nuquɛjʉ, cjua̱da̱, perdonaguijʉ tzʉ. Jin dá pa̱di, má̱s gue nʉr da̱möcja̱‑nʉ́. Cierto, i ju̱x pʉ jar Escritura: “Jin gui tzö gu tzanijʉ nʉr cja̱hni xí tti̱tzi pa da mandadoguijʉ.”―
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Diguebbʉ ya bi cca̱hti car Pablo tocʉ xquí jmu̱ntzi pʉ jar junta. Cʉ ddáa cʉ nzöya mí saduceojʉ, cja̱ cʉ pé ddáa mí fariseojʉ. Hnahño mí e̱me̱ cʉ saduceo, hnahño cʉ fariseo. Nubbʉ, guegue bi ña̱ nzajqui, bi nzoh cʉ nzöya ncjahua, i̱na̱: ―Dyøjma̱jʉ, cjua̱da̱. Nuguigö, dúr fariseogö. Guejti cʉ ndom tita cja̱ co ca ndom ta, mí fariseojʉ, hne̱je̱. Nuquiguɛjʉ, xcú nzojquigöjʉ ya, pa gui jña̱nquijʉ ʉr huɛnda digue ca dí e̱me̱gö, como ya xcú dyødejʉ, dí e̱me̱gö, da nantzi cʉ ánima.―
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Bbʉ xquí ma̱ ncjapʉ car Pablo, exque bi mʉdi bi huɛni cʉ nzöya. Bi wejque gá yo parte car junta, bi ntøxtihui cʉ fariseo co cʉ saduceo.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Como i ma̱jmʉ cʉ saduceo, cʉ cja̱hni cʉ ya xí ndu̱, jim pé da jña̱ ʉ́r jña̱. Guejtjo i ma̱jmʉ, jin te i bbʉ ángele, cja̱ jin te i bbʉ nda̱ji̱. Guehcá̱ i e̱me̱‑cʉ́. Nu cʉ fariseo i ma̱jmʉ, da nantzi cʉ xí ndu̱, cja̱ i bbʉjti quí tzi mʉyjʉ. Guejtjo i bbʉ ángele, cja̱ co nda̱ji̱. Ncjapʉ ga hñe̱me̱‑cʉ́.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Bi ndo huɛnihui cʉ saduceo, cʉ fariseo, bi ndo ña̱jʉ nzajqui. Nubbʉ́, bi bböh cʉ dda maestro cʉ mí nxöh car ley. Guegue‑cʉ́ mí fariseo, cja̱ bi ma̱jmʉ: ―Jin te dí tötije te xtrú dyøti‑nʉ́ ca drá nttzo. ¿Xi bbʉ xtrú nzoh hnár nda̱ji̱ o hnár ángele ca Ocja̱? Mejor, jin gu tøxtijʉ ca Ocja̱.― Nu cʉ pé ddáa, jin gá cjajpi ncaso ca bi ma̱n cʉ fariseo‑cʉ́, cja̱ bi segue bi ntøxtitsjɛjʉ.
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Bbʉ mí cca̱hti car comandante te tza már cja juɛni, bi ntzu̱. Mí ma̱ guegue, ntoja di ccʉnijʉ car Pablo, di möhtijʉ. Bi mandado cʉ dda sundado du ca̱jmʉ pa pé drí gʉjquijʉ‑cá̱ cja̱ pé drí zixjʉ pʉ jár ngu̱jʉ. Cja̱ bi cjajpijʉ, bbʉ́.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Car nxu̱nya‑ca̱, bbʉ már a̱h car Pablo, bi hna ni̱gui pʉ car Tzi Ta Jesús, bi xifi: ―Dyo guí ntzu̱, Pablo, cja̱ jin da dyʉxi ir mʉy. Como ngu̱ xquí tʉngui cam jña̱ hua jar jñini Jerusalén, da ncjadipʉ grí tʉngui cam jña̱ pʉ Roma hne̱je̱.― Bi xifi ncjapʉ.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Bbʉ mí ni̱gui car jiax‑cá̱, bi mpɛjnijʉ cʉ dda judio, bi ma̱jmʉ di möhtijʉ car Pablo. Bi hñi̱jmʉ ca Ocja̱ gá testigo, bi ma̱jmʉ, jin te di zijʉ hasta gue bbʉ ya xtrú möhtijʉ.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Mí tjo cuarenta hñøjø cʉ bi jurajʉ ncjapʉ.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Bi ma‑cʉ́, bi guatijʉ cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, cja̱ co cʉ tita, bi xijmʉ: ―Nugöje, xtú hñi̱jme ca Ocja̱, jin te gu tzije hasta bbʉ xcrú pöhtije car Pablo.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Nuquiguɛjʉ ya, guí göhtjojʉ, co hne̱j nʉr junta yʉ anciano, gui xijmʉ car comandante du tzí tzʉ hua car Pablo, ncjahmʉ te pé güi ne güi dyönijʉ pa güi pa̱dijʉ ca ntjumʉy. Cja̱ nugöje, ante que da zøcua‑cʉ́, ya xcrú mprevenije pa gu pöhtije car Pablo.― Bi ma̱n ncjapʉ cʉ hñøjø‑cʉ́.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Már bbʉh pʉ ca hnar ba̱jtzi hñøjøtjo, múr sobrino car Pablo. Nucá̱ bi dyøh ca xquí ma̱n cʉ hñøjø‑cʉ́, cja̱ bi ma bú cʉti mbo cár ngu̱jʉ cʉ sundado, bú cöx car Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Car Pablo ya, bi nzoh hna cʉ capitán, bi xifi: ―Gui tzixi tzʉ nʉr ba̱jtzi hñøjø da ma drí ña̱hui car comandante. Ba ja̱ hnar razón i ne da xifi.―
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Car capitán bi zihtzibi car comandante bbʉ, bi xifi: ―Xpá xijqui car Pablo ca i cjoti, gua tzinquigö nʉr ba̱jtzi hñøjø, como nunʉ́, ba ja̱ hnar razón pa da xihqui.―
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Car comandante ya bi pɛntibi cár dyɛ, gá ma hnanguadi, cja̱ bi dyöni: ―¿Ter bɛh ca̱ guí ne gui xijqui?―
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Bi da̱h car ba̱jtzi hñøjø, bi hñi̱mbi: ―Cʉ judio cʉ i mandado, ya xí ña̱jʉ pa da dyöhqui hnar nttödi. øde, ʉr xu̱di da dyöhqui gui tzihtzibijʉ car Pablo pʉ jabʉ i jmu̱ntzi quí nzöyajʉ, ncjahmʉ te di ttön car Pablo.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Pe dyo guí e̱me̱guɛ‑cʉ́. I tjo cuarenta hñøjø cʉ xí dyøhtibijʉ hnar trampa car Pablo. Xí hñi̱jmʉ ca Ocja̱ gá testigo, jin te da zijʉ hasta gue bbʉ ya xtrú möhtijʉ. Guegue‑cʉ́ ya xqui tøpiquijʉ gui unijʉ ʉr tsjɛjqui pa da ttzix car Pablo, da ma drí tjoh pʉ jabʉ rá bbʉh‑cʉ́.― Bi ma̱ ncjapʉ car ba̱jtzi hñøjø.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Bbʉ mí dyøj ya‑cá̱, car comandante bi xih car ba̱jtzi hñøjø: ―Jin to pé gui xih ca xcú xijqui ya.― Cja̱ diguebbʉ ya, bi xifi di ma ya.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Nubbʉ́, car comandante, bi nzojni yojo capitán, bi bbɛjpi ncjahua: ―Gui mandadobihui yo ciento cʉ sundado da jñojquijʉ pa gui möjmʉ Cesarea. Cja̱ pé dda setenta sundado da jñojquijʉ pa da tøjmʉ fani, co guejti pé yo ciento sundado cʉ i cʉ́ lanza da jñojquijʉ pa da ma hne̱je̱, da hñodi‑cʉ́. Guí göhtjojʉ, gui pønijʉ como xtrí gʉjto nxu̱y, gui tzixjʉ car Pablo, grí möjmʉ Cesarea.―
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Guejtjo bi mandado car comandante di tjojqui cʉ dda fani pa di tøh car Pablo. Di ttzix car Pablo drí ma pʉ Cesarea, pʉ jabʉ már bbʉh car gobernador, cja̱ di mfödi rá zö pʉ jar hñu̱. Car gobernador mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Félix.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Diguebbʉ ya car comandante bi dyøti hnar carta pa di ddɛx pʉ Cesarea. Car carta mí ma̱ ncjahua:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Nugö, dúr Claudio Lisias. Dí pɛnqui nzɛngua, nuquiguɛ Félix, gúr gobernador, rá zö gri mandado.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Nʉr hñøjø dí pɛnqui, xí nzʉh cʉ dda judio, cja̱ ya xi mír ma di möhtijʉ. Nuguigö, bbʉ ndú øjcö, ʉr ciudadano romano guegue, dú tzix cʉ dda sundado, dú cʉtije madé cʉ cja̱hni rá ngu̱ xquí jmu̱ntzi, dú ma cjʉjquije pʉ.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Nugö, ndí ne gua pa̱di ter bɛh ca̱ mí tjøx nʉr preso, eso, dú tzix pʉ delante cár junta cʉ nzöya cʉ i mandadobi cʉ judio.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Nupʉ, dú øde, mí jøxijʉ tema cosa digue cár leyjʉ, tzʉdi, gá religión. Pe jin te xquí dyøti nʉr hñøjø‑nʉ́ pa di du̱ o pa di cjoti.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Diguebbʉ ya, bi cjöxquigö, øde, i bbʉh cʉ dda judio xquí dyøhtibijʉ hnar trampa nʉr hñøjø‑nʉ́, pa di möhtijʉ. Por eso, xtú mpɛgui xtú cu̱h pʉ jabʉ gár bbʉy. Guejti cʉ cja̱hni cʉ te i jøx nʉr preso, xtú xijcö‑cʉ hne̱je̱ da ma drí guahquijʉ pʉ Cesarea, pa da xihquiguɛ ter bɛh ca̱ xí dyøti guegue, cja̱ pa guír reglajʉ pʉ. Jøña̱‑nʉ́ dí xihqui‑nʉ́.” Ncjapʉ mír ma̱n car carta ca bi mɛjni car comandante.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Nubbʉ́, cʉ sundado, bi zixjʉ car Pablo como ngu gá hmɛjpijʉ, bi zixjʉ nxu̱y, sta guehpʉ jar jñini Antípatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Cja̱ ca xtrá yojpa, bi ma gá ngojtijʉ pʉ Jerusalén cʉ sundado cʉ mí dyotjo. Nu cʉ mí tøgue, bi segue bi möjmʉ car Pablo‑cʉ́.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Bbʉ mí zøtijʉ pʉ Cesarea, bi döjtijʉ car carta car gobernador, cja̱ bi presentabijʉ car Pablo.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Nu car gobernador, bbʉ ya xquí cca̱hti car carta, bi dyön car Pablo jabʉ guehpʉ múr mi̱ngu̱. Cja̱ guegue‑ca̱ bi xifi, múr mi̱ngu̱ pʉ jar estado Cilicia.
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Nubbʉ́, bi xih car gobernador, i̱na̱: ―Gu reglaqui quer asunto bbʉ xta zøcua cʉ cja̱hni cʉ te i jøxque.― Diguebbʉ ya, bi mandado di ttzix car Pablo pʉ jár palacio car Herodes, cja̱ di bbödi.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.