Marcos 10

Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ar Hesu bi zohnu̱ nor ha̱iꞌö, bi gu̱ ar ꞌñu bi ma har ha̱i Nhudea ꞌrandi ar döthe Hordan. Ya jöꞌi bi mengi bi mhuntsꞌi, ne nöꞌö bi uti ngu xki nzöñꞌö.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Bi watꞌa ya de̱ngaꞌbe̱pate nda hya̱thmö, ne bi ꞌya̱mbabi ha nda tsa̱ nda hye̱ ár ꞌbe̱hñö nꞌar ñꞌo̱ho̱.
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Nöꞌö bi döti ne bi ꞌñembabi:
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Nuꞌu̱ bi ꞌñeñꞌu̱:
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Ar Hesu bi dödi ne bi ꞌñembabiꞌu̱:
5 Então Jesus disse:
6 Hár ndu̱i, Jö bi hyoka ar ndo̱ ne ar ꞌbe̱hñö.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Jange ar ñꞌo̱ho̱ da zopꞌu̱ ár dada ne ár nönö, ne da mꞌu̱hwi ár ꞌbe̱hñö.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 Ne nuya yohoyu̱ da nꞌatho. Hindi yoho, nꞌase̱.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Jange nöꞌö xi ju̱nga Jö, hinda ꞌweka ar jöꞌi.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Nu mi zo̱ñꞌu̱ har ngu, nuyá ma̱xte bi mengi bi ꞌya̱mbabi nöꞌö xki wadi xki mö.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ne ar Hesu bi ꞌñembabiꞌu̱:
11 E Jesus respondeu:
12 Ha nuꞌmu̱ ar ꞌbe̱hñö da hye̱ ár döme ne da nthötwi manꞌa, nꞌar tsinganthöti nꞌehe.
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Ne mi tsꞌimpa ya tsi bötsi nda hñuxyá ꞌye̱, ha nuyá ma̱xte mi tsu̱i togo mi tsihi.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Mi hyanda ar Hesu, bi zo̱tꞌa ár mu̱i, ne bi ꞌñembabiꞌu̱:
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Xa majöni di xiꞌahu̱, nöꞌö togo hinda hñömba ár tsꞌu̱tꞌwi Jö ngu nꞌar tsi bötsi, hinda ma da yu̱tnu̱.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Ne mi the̱xꞌu̱, mi huꞌspa yá ꞌye̱ ne mi jöpi.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Mi bo̱ñꞌö nda mengi nda gu̱ ar ꞌñu, ba e nꞌa mi nixtꞌi ne bi nda̱ndihmö hár waꞌö, ne bi ꞌñembabi:
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Ar Hesu bi ꞌñenö:
18 Jesus respondeu:
19 Gi pötwa yá ꞌbe̱pate Jö: Yo gi tsimba ár nthöti ri ñꞌohu̱, yo gi ñhote, yo gi mpë, yo gi ju̱xa ya nhemhñö, yo gi ha̱te, ꞌñeꞌspa ár nsu ri dada ne ri nönö.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Bi dö nunar ñꞌo̱ho̱ ne bi ꞌñenö:
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Nuꞌmú̱ ar Hesu bi kꞌötꞌi xa mi mödi, ne bi ꞌñembabi:
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Ha nöꞌö mi ꞌyo̱ nunar mhönu̱, xa bi du ár mu̱i ne njapꞌu̱ bi ma, ngetho xa mi the̱ nze̱ye̱ yá ñho.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Nuꞌmú̱ ar Hesu bi hyanda hár nthetꞌi, ne bi ꞌñemba yá ma̱xte:
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Nuyá ma̱xte xa bi ꞌyo̱da nöꞌö te bi möñꞌö. Ar Hesu bi döti ne bi ꞌñembabiꞌu̱:
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Xi ñhembi da tho nꞌar döta me̱ti hár gu nꞌar ꞌyomhni, ha töte ár ñhembi da yu̱tꞌa nꞌa hinte kꞌatꞌi hár tsꞌu̱tꞌwi Jö.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Nu mi ꞌyo̱ njapꞌu̱, bi hñuxa yá ꞌyo̱ꞌu̱, ne bi ꞌñeñꞌu̱ nꞌa ngu nꞌa:
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Nuꞌmú̱ ar Hesu bi kꞌötꞌi, ne bi ꞌñembabi:
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Nuꞌmú̱ ar Pedro bi ndu̱i bi ꞌñembabi:
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Ar Hesu bi dödi ne bi ꞌñenö:
29 Jesus respondeu:
30 ma da hñuxa nꞌanthebe ár nze̱ye̱ nöꞌö xi zopꞌu̱: yá ngu, yá jödö, yá nju, yá nönö, yá bötsi, yá ha̱i, mödi da tho ya ntꞌu̱tsa nuya payu̱, ne mꞌe̱fa to̱ꞌma ar te hiñhamꞌu̱ da götsꞌi.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Nze̱ye̱ nuꞌu̱ ꞌbe̱tꞌopya ma da mꞌe̱fa, ha nuꞌu̱ togo ꞌbe̱fapya ma da mꞌe̱tꞌoꞌu̱.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Mi ꞌyo ar ꞌñuꞌu̱ ndi ma Herusalen, ar Hesu mi ꞌbe̱tꞌo, ha nuyá ma̱xte xa mi ꞌyo̱tho, mi te̱ni mi ntsuꞌu̱. Nuꞌmú̱ bi mengi bi ꞌweka nuꞌu̱ ꞌre̱tꞌamayoho, ne bi mu̱di bi xipabi nuya thogi ma nda thogi. Bi ꞌñenö:
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 —Nupya gar möhö har hnini Herusalen, ne Nöꞌö Togo ba e bi Njöꞌi ma da tꞌe̱ntꞌwa ha yá ꞌye̱ ya ndömöjö ne ya bötꞌofo. Ma da ꞌye̱ntꞌu̱ da tho, ne da nda̱twa ha yá ꞌye̱ nuꞌu̱ hingya xodyo.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Ne ma da tsꞌani, ma da nꞌwe̱tꞌi, ma da tsꞌotsꞌi ne da tho, ha nu ár hñupa ma da mengi da nte manꞌagi.
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Nuꞌmú̱ ar Hakobo ne ar Xuwa yá tꞌu̱ ar Sebedeo, bi watꞌa habu̱ mi ꞌbu̱ ar Hesu, ne bi ꞌñembabi:
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Nöꞌö bi ꞌñembabi:
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Bi ꞌñeñꞌu̱:
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Nuꞌmú̱ ar Hesu bi ꞌñembabiꞌu̱:
38 Jesus respondeu:
39 Nuꞌu̱ bi dödi ne bi ꞌñeñꞌu̱:
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Mödi njapꞌu̱, nöꞌö gi ne gi hñuxu̱ ha ma ñꞌe̱i ne ha ma ngöhö, hinda tsa̱ ga unga. Ma da tꞌumba nuꞌu̱ togo xi tꞌe̱kwabi.
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Nu mi ꞌyo̱ nuꞌu̱ ma ꞌre̱tꞌa yá ma̱xte, bi ndu̱i bi mbo̱ yá kwe̱, himi numañho ar Hakobo ne ar Xuwa.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Nuꞌmú̱ ar Hesu bi zoñꞌu̱ ne bi ꞌñembabi:
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Nuꞌahu̱ yo gi njahu̱pꞌu̱. Nuꞌmu̱ gi ne gi ndötahu̱, mahyoni gi pe̱fu̱ nu maꞌra.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Ne nöꞌö togo gi ne gi ꞌbe̱tꞌohu̱, mahyoni gi mꞌe̱gohu̱ nꞌehe.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Jahu̱ ngu Nöꞌö Togo ba e bi Njöꞌi. Nöꞌö himba ehe honi togo da me̱pabi, ba ehe da mꞌe̱go, ne da unga ár te da gutꞌwa yá tha̱i nze̱ye̱ ya jöꞌi.
45 Porque até o
46 Ba eꞌu̱ Nheriko, ne núꞌmu̱ mi ꞌyo ndi bo̱ni, mi ñꞌowi yá ma̱xte, ne nze̱ye̱ ya jöꞌi mi te̱ni. Ar goda̱ Bartimeo, ár tꞌu̱ ar Timeo, mi hu har ꞌñu mi pe̱ti.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Ne mi ꞌyo̱de mar Hesu me Nasare nöꞌö mi thohnu̱, bi ndu̱i bi mafi mi enö:
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Nze̱ye̱ mi tsu̱i hinge nda mafi, ha nöꞌö xa mi umbár mu̱i mi mafi:
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Nuꞌmú̱ ar Hesu bi mꞌa̱i ne bi mö nda tsꞌohna ar goda̱, ne bi nsipabi njawa:
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Nuꞌmú̱ bi ꞌye̱mpꞌu̱ ár pa̱tꞌi, dama bi nangi ba e bi zu̱ ar Hesu.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Ar Hesu bi ꞌñembabi:
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Ar Hesu bi ꞌñenö:
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.