Lucas 4
Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs NVT
1 Mi wadi bi nxixthe ar Hesu, ne xki nzinga ár Hñö Jö, bi zohnu̱ ar döthe Hordan, ne ár Hñö Jö bi zixa ha ya otꞌatꞌo̱ho̱.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Ne ka ba ꞌbu̱hnu̱ yonꞌa̱te mpa, ne mi ehnu̱ ar tsꞌondöhi mi tsa̱ti. Ha nu ar Hesu gatho nuya payu̱ hinte xki zi, ne mi wahyu̱ bi ntunthu.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Nuꞌmú̱ ar tsꞌondöhi bi ꞌñembabi:
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Ha nu ar Hesu bi döti ne bi ꞌñembabi:
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Ne ar tsꞌondöhi bi zixa ar Hesu ha nꞌar tꞌo̱ho̱ xa mar ñhetsꞌi, ne bi utwabi gatho ya hnini ꞌbu̱ har ximha̱i, ne bi nhekinu̱ xo̱geyu̱.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ne bi ꞌñembabi nꞌehe:
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Ho̱nse̱ nuꞌmu̱ gi nda̱ndihmö ne gi nsundagi, gatho ga e̱ntꞌa ha ri ꞌye̱.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Nuꞌmú̱ ar Hesu bi dödi ne bi ꞌñembabi:
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Nepꞌu̱ ar tsꞌondöhi bi zixa ar Hesu har hnini Herusalen, ne bi ꞌñexa mañö hár ngötsꞌi ar dönganijö, ne bi ꞌñembabi:
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Ngetho huxa har Tꞌofo:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ne da mipꞌa ri ꞌye̱,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Nuꞌmú̱ ar Hesu bi dödi ne bi ꞌñenö:
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Núꞌmu̱ himi tini hanja nda tsa̱ti, ar tsꞌondöhi bi ꞌwege ꞌra ya pa.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Nepꞌu̱ mi hömpa ár tsꞌe̱di ár Hñö Jö, ar Hesu bi menga har ha̱i Ngalilea. Gatho nuꞌu̱ ya jöꞌi mi ꞌbu̱ hár nthetꞌi bi ꞌyo̱ mi nho̱ñꞌö.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ne nöꞌö mi ku̱tꞌa ha yá nijöꞌu̱ mi uti. Ne gatho mi eꞌspa ár nsu.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Nepꞌu̱ ar Hesu bi menga har hnini Nasare habu̱ xki teꞌö. Bi zo̱ta nꞌar pa ntsa̱ya̱, bi yu̱tꞌa har nijö ngu ár ntꞌumbiꞌö, ne bi mꞌa̱i nda né ar Tꞌofo.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Bi tꞌumbabi nda ne ar tꞌofo xki ꞌyotꞌa ar mꞌe̱hni Isaia, ne bi dinga nöꞌö ar xe̱ni enö njawa:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 Nu ár Hñö Jö xi gobgatho,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Ne ga xipabi gatho ya jöꞌi xi zo̱ ar pa da hwëgagihu̱ ár mhöte Jö.
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Mi wa ar Hesu bi nepa ár Tꞌofo Jö, bi tani bi da̱twabi nöꞌö mi fa̱xte har nijö, ne bi hñudi. Ha gatho nuꞌu̱ mi ꞌbu̱hnu̱ himi ju̱xa yá da̱ mi kꞌötꞌi.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Nöꞌö bi ndu̱i bi zofo, ne bi ꞌñembabiꞌu̱:
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Ne gatho nuꞌu̱ mi ꞌbu̱hnu̱ xa mi ñömañho, ne xa mi ꞌyo̱da ya nza̱tho mhö mi mönga ar Hesu, ne mi eñꞌu̱:
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Nuꞌmú̱ ar Hesu bi ꞌñembabiꞌu̱:
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Ne bi ꞌñenö nꞌehe:
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Di xiꞌahu̱ majöni, núꞌmu̱ mi ꞌbu̱ ar mꞌe̱hni Elia, himi kꞌatꞌa ya ꞌranxu har ha̱i Israel, geꞌmu̱ hinxki ꞌwö hñu nje̱ye̱ made, ne hagatho mi jar thuhu.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Ha Jö himbi me̱hna ar Elia nda tꞌinga ha yá nguꞌu̱. Bi me̱hna ba ꞌwinga nꞌar ꞌranxu me Sarepta, getꞌu̱ ar hnini Sidon.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Ne nuya pa mi ꞌbu̱ ar mꞌe̱hni Eliseo nꞌehe, himi kꞌatꞌa togo mi tsu̱ ar tsitꞌandoꞌyo har ha̱i Israel, ha hinto bi dixyu̱, ho̱nse̱ ar Naman mar me Nsiria.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Nu mi ꞌyo̱xꞌu̱ nöꞌö mi mönga ar Hesu, gatho nuya jöꞌi xki mhuntsꞌa mbo har nijö xa bi mbo̱ yá kwe̱.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Xa bi mꞌa̱ꞌu̱, bi gu̱ka ar Hesu har hnini, bi zixa har nengamaꞌye habu̱ mi huxa nunar hnininu̱, ne mi ne nda hyo̱tꞌu̱.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ha nunar Hesu bi thota madeda ya jöꞌi, ne bi ma.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Nepꞌu̱ ar Hesu bi ma Nkapernaum, nꞌar hnini har ha̱i Ngalilea, ne ha ya pa ntsa̱ya̱ mi uta ya jöꞌi.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Ne gatho nuya jöꞌi xa mi ꞌyo̱tho tengu ár ntꞌuti, ngetho mi ñö ngu nöꞌö togo pe̱ꞌsa ar tsꞌe̱di.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Ka mi ꞌbu̱hnu̱ har nijö nꞌar ñꞌo̱ho̱ mi nthe̱xkwi nꞌar tsꞌondöhi. Nꞌa mbi hye̱xta nꞌar mhafi, ne bi ꞌñenö:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 —Te gi hongwa. Hye̱gagihe, Hesu me Nasare. Hage xka e gi hwatkagihe. Di pödi togoꞌi, ár hoga Tꞌu̱ꞌi Jö.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Ar Hesu bi zu̱ ar tsꞌondöhi, ne bi ꞌñembabi:
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Ne gathoyu̱ xa bi zu, ne mi enga nꞌa ngu nꞌa:
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Ne gatho har ha̱iꞌö ne ár nthetꞌi bi nu̱nga ár ꞌbede ar Hesu.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Nepꞌu̱ mba po̱nga ar Hesu har nijö, bi ma hár ngu ar Simu. Ne ár to xa mi the̱ ar mpatꞌi. Ne bi tꞌa̱pabi ar Hesu nda nu.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Ne nunu̱ bi ñꞌani habu̱ mi ꞌbe̱nga ar da̱thi, ne bi xipa ar mpatꞌi nda bo̱ni. Ne nunar mpatꞌi dama bi hye̱gi, ne nunar ꞌbe̱hñönu̱ bi nangi bi umba te nda ziꞌu̱.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Núꞌmu̱ mi yu̱ ar hyadi, gatho nuꞌu̱ tsa̱ntꞌö ar hñeni mi thogi, mi tsꞌixa habu̱ mi ꞌbu̱ ar Hesu nda hñuꞌspa ár ꞌye̱ nꞌa ngu nꞌa, ne gatho mi o̱the.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Ne nze̱ye̱ ya da̱thi nuꞌu̱ mi nthe̱xkwi ya tsꞌondöhi mi e̱mbabi, ne nu nda bo̱ñꞌu̱, mi mafi mi enö:
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ár hyaxꞌö nꞌitho ar Hesu bi bo̱nga har hnini, bi ma ha nꞌar ha̱i habu̱ hinto mi ꞌbu̱i. Ha nuya jöꞌi xa bi ñꞌo bi hyoni, ne mi zo̱nga habu̱ mi ꞌyoꞌö, mi tsömi himi ne nda hye̱gi nda ma.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Nuꞌmú̱ ar Hesu bi ꞌñembabiꞌu̱:
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Ne mi ꞌyo xo̱ge Ngalilea, mi zo ya jöꞌi ha yá nijö.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.