Lucas 16
Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs VC
1 Ar Hesu bi ꞌñembabi yá ma̱xte nꞌehe:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Jange ar hmu bi zohna ár ꞌbe̱go, ne bi ꞌñembabi: Xta o̱ka ꞌra ya ꞌbede ntho̱xꞌaꞌi. Jange di ne gi da̱tka majöni gatho ri ꞌbe̱fi, ngetho hindi ne gi pe̱pkathogi.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Nepꞌu̱ nöꞌö ar ꞌbe̱goꞌö bi bense̱ hár mfeni, ne bi ꞌñenö: Xipya te ga pe̱fi. Ma hmu da hñömga ma ꞌbe̱fi, ha hiñꞌotho ma tsꞌe̱di ga xa̱ꞌmar ha̱i, ha ꞌraka ar mꞌe̱tsa̱ ga mpe̱ti.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Xta beni te ga pe̱fi. Ma ga nu ha ga japi da ꞌrakar se̱ki ha yá ngu nuꞌu̱ togo tupabi ma hmu, núꞌmu̱ xta thögagi ma ꞌbe̱fi.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Ne bi zohna ꞌramanꞌa nuꞌu̱ togo mi tupabi ár hmu. Nöꞌö ar ndu̱i bi ꞌya̱mbabi: Hangu gi tupa ma hmu.
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Nöꞌö bi dödi ne bi ꞌñenö: Di tupabi nꞌanthebe ntsꞌo̱i ar nziki. Ha nöꞌö ar ꞌbe̱go bi ꞌñembabi: ꞌBu̱kwa ar he̱ꞌmi habu̱ hutsꞌi hangu gi tupa ma hmu. Dama hyoka manꞌa habu̱ di mö, ho̱nse̱ madenthebe ntsꞌo̱i gi tu.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Nepꞌu̱ nöꞌö manꞌa bi ꞌñembabi: Xiꞌge hangu gi tuge. Nöꞌö bi ꞌñenö: Nꞌanthebe ndu ar tꞌe̱i. Nepꞌu̱ nöꞌö ar ꞌbe̱go bi ꞌñembabi: ꞌBu̱kwa ri he̱ꞌmi habu̱ huxa hangu gi tupa ma hmu. Hyoka manꞌa habu̱ di mö, ho̱nse̱ gohonꞌa̱te gi tu.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Nepꞌu̱ nu ár hmu bi ꞌñeꞌspa ár nsu nöꞌö ar tsꞌoꞌbe̱goꞌö, ngetho dama bi tita ár mfeni bi gohwi xiñho nuꞌu̱ togo mi tu ya tha̱i. Jange njapꞌu̱ nuya meximha̱i, xa ka mbödi da zixkwi xiñho yá ñꞌohu̱ nuyá ꞌbe̱fiꞌu̱, ha nuꞌu̱ xi jamfi Jö hingi njapꞌu̱ꞌu̱.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Ha nuga di xiꞌahu̱, nunár bojö ar tsꞌoximha̱i gi pe̱ꞌsu̱, fa̱xu̱ maꞌra, ne njapꞌu̱ gi ntsixkwihu̱. Ne nu xta the ri tehu̱, ne da the ar bojö, ma da tꞌaꞌahu̱ habu̱ gi tsa̱ya̱hu̱nu̱ mhetsꞌi hiñhamꞌu̱ da götsꞌi.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Nöꞌö togo su xiñho nöꞌö nꞌa tsi tu̱i tꞌumbabi, njapꞌu̱tho nuꞌmu̱ da tꞌumba nze̱ye̱. Ha nöꞌö hingi su xiñho nöꞌö tsi tu̱i tꞌumbabi, nuꞌmu̱ da tꞌumba nze̱ye̱, hinda su nꞌehe.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Njapꞌu̱tho nꞌehe, nuꞌmu̱ hingi sufu̱ xiñho ya ñho jawa har ximha̱i, togo da ka̱xmbeniꞌihu̱ da ꞌraꞌahu̱ gi kwathu̱ ya ñho hiñhamꞌu̱ da thege.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Nuꞌmu̱ hingi suhu̱ xiñho nöꞌö hingo ri me̱tihu̱, togo da ꞌraꞌahu̱ nöꞌö ri me̱tihu̱ gi suhu̱.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Nꞌar ꞌbe̱go hinda tsa̱ da me̱pa yoho yá hmu, ngetho njapꞌu̱ da u̱tsa nꞌa, ne da mö manꞌa. Wa da me̱pa nꞌa, ne nöꞌö manꞌa hinꞌö. Njapꞌu̱ nꞌehe, hinda tsa̱ gi pe̱fu̱ Jö ne di oda ri mfenihu̱ ya ñho.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Ha nuya de̱ngaꞌbe̱pate mi ꞌbu̱hnu̱ mi o̱tsꞌe, xa mi thenthoꞌu̱, ngetho xa mi mö ya bojö.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Ha nu ar Hesu bi ꞌñembabiꞌu̱:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Núꞌmu̱ himi tso̱ta ar Xuwa Xixthe, ya ngi pe̱ꞌsfu̱ yá ꞌbe̱pate ar Moise ngi ꞌyo̱thu̱, ne nöꞌö xki mönga maꞌra yá mꞌe̱hni Jö. Ne nu mi zo̱ ar Xuwa dinjawa, xka ꞌyo̱hu̱ xi nsiꞌahu̱ ar hoga mhö no̱nga ár tsꞌu̱tꞌwi Jö, ne nze̱ye̱ xi umba yá mu̱i da yu̱tꞌa hár tsꞌu̱tꞌwiꞌö.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Ar mhetsꞌi ne ar ximha̱i hingi hembi da götsꞌi. Ha hiñꞌotho nꞌar tꞌofo xi tꞌotꞌa hár Tꞌofo Jö, hinda njapꞌu̱tho. Ma da tho gatho ngu möñꞌö.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Nuꞌmu̱ nꞌar ñꞌo̱ho̱ da hye̱pꞌu̱ ár ꞌbe̱hñö ne da nthötwi manꞌa, tsimbabi ár nthöti. Ne nöꞌö togo da nthötwi nꞌar ꞌbe̱hñö xi hye̱ ár döme, tsimba ár nthöti nꞌehe.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Mi ꞌbu̱ nꞌar ñꞌo̱ho̱ hinte mi kꞌatꞌi, ne xa mi ñhe xiñho, mi ko̱ ꞌra ya hoga dutu xa mar nza̱tho. Ne hyaxꞌmu̱ mi exa ár nsu mi o̱tꞌa ya da̱ngo.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ne mi ꞌbu̱ nꞌar tsi me̱ti már thuhu ar Lasaro, hyaxꞌmu̱ mi huhnu̱ hár goxthi ár ngu ar ñꞌo̱ho̱ hinte mi kꞌatꞌi. Nunar tsi me̱tinu̱ xa xki fo̱xtꞌa xo̱ge ár ndoꞌyo, ne mi po.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Mi e ya ꞌyo mi teꞌspabi habu̱ xki ꞌya. Ne nöꞌö ar tsi ñꞌo̱ho̱ꞌö, mi nemhö nda go nda zi nuꞌu̱ ya xe̱ni mi ta̱ hár mexa ar ñꞌo̱ho̱ hinte mi kꞌatꞌi.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Nꞌar pa bi du ar tsi me̱ti, ne ya e̱nxe̱ mhetsꞌi ba e bi zitsꞌi nda mꞌu̱hwi ar Abra. Mꞌe̱fa bi du nöꞌö hinte mi kꞌatꞌi nꞌehe, ne bi tꞌa̱gi.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Nu mi onu̱ har ꞌbe̱xui, xa mi tho nꞌar u̱gi. Bi gu̱xnu̱ ár da̱, ne bi hyanda yapꞌu̱ ar Abra ne ar Lasaro mi ꞌbu̱hwinu̱.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Bi matꞌi ne bi ꞌñembabi: Ma tsi dadaꞌi Abra, pe̱ꞌska ar nhwëki. Ba pe̱hna ar Lasaro da po nꞌár xa̱ ha nꞌar tsi tu̱i ar dehe, da e da tse̱tka ma jöhne. Ngetho xa di thokwa ya u̱gi ha ya faspi.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Ha nu ar Abra bi ꞌñembabi: Ma tsi tꞌu̱ꞌi, benga núꞌmu̱ ngi ꞌbu̱hnu̱ har ximha̱i, xa ngi ꞌbu̱i xiñho, ha nu ar Lasaro mi ñꞌu̱da ár mꞌu̱i mi hyoya. Ha nupya, nunu̱ ꞌbu̱kwa xiñho, ha nuꞌge ñꞌu̱da habu̱ gi ꞌbu̱i.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Ha hinda tsa̱ da mapꞌu̱ ar Lasaro, ngetho ja nꞌar maꞌye madetho xa ra ñhe. Jange nuꞌu̱ ꞌbu̱kwa, hinda za̱ da mapꞌu̱, ha nuꞌu̱ bi ꞌbu̱pꞌu̱, hinda za̱ di ꞌñekwa.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Ha nöꞌö ar ñꞌo̱ho̱ꞌö bi ꞌñenö: Ma tsi dadaꞌi Abra, nuꞌmú̱, di a̱ꞌa ar möte gi pe̱hnatsꞌu̱ ar Lasaro hár ngu ma dada.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Ngetho di ꞌñe ku̱tꞌa ma jödö, di ne da zofo ne hinda ekwa da tho ya u̱gi ngu di thoka.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Ha nunar Abra bi ꞌñembabi: Nuꞌu̱ bi pe̱ꞌspa nöꞌö bi ꞌyotꞌa ar Moise ne nöꞌö bi ꞌyotꞌa nuꞌu̱ maꞌra yá mꞌe̱hni Jö. Go da ꞌyo̱xꞌu̱.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Nunar ñꞌo̱ho̱ꞌö bi mengi bi ꞌñenö: Hö, majöni nöꞌö gi mö, ma dadaꞌi Abra. Di beni, nuꞌmu̱ gi pe̱hna nꞌa nuꞌu̱ xi du, da ꞌyo̱tsꞌe ne da ꞌyo̱tꞌwa yá ntso̱ꞌmi.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Ha nunar Abra bi mengi bi ꞌñembabi: Nuꞌmu̱ hingo o̱ta nöꞌö bi mönga ar Moise ne maꞌra yá mꞌe̱hni Jö, hinda ne da jamfi nöꞌö da xipa nꞌa togo xi mengi xi nte.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.