Atos 14
Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs VC
1 Ar Pablo ne ar Berhnabe, mi zo̱nga har hnini Ikonio, bi yu̱tꞌa ha yá nijö yá mixodyowi, mi xipa ya jöꞌi ár mhö Jö. Ne mi hyanda hanja mi ñöꞌu̱, bi ñꞌemu̱i nze̱ye̱ ya xodyo ne nuꞌu̱ himya xodyo.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Ha nuya xodyo himbi ne bi jamfi, bi u̱tꞌa nuꞌu̱ himya xodyo ne bi tsꞌokwa yá mfeni nda u̱tsa ya ku.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Jange ar Pablo ne ar Berhnabe bi gohnu̱ nze̱ye̱ ya pa. Ne himi ntsuꞌu̱ nda mömba ár mhö Jö, ngetho mi pöꞌu̱ mi fa̱xa Jö, ne mi umbar tsꞌe̱di nda ꞌyo̱tꞌa ya dötꞌa ntꞌudi. Njapꞌu̱ bi ñꞌudi gehnu̱ ar mhö no̱nga ar nhwëki nöꞌö mi möñꞌu̱.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Nuya mengunu̱ xki ñhege. ꞌRa mi te̱nga ya xodyo, ha maꞌra mi te̱mba yá mpo̱te ar tsi Hmu.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Ha ꞌra ya xodyo ne ꞌra nuꞌu̱ himya xodyo, bi mfa̱xkwi yá ndöꞌu̱ nda me̱i, mi ne nda gu̱ nkꞌahni ya mpo̱te.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Ha nunar Pablo ne ar Berhnabe mi bödi nöꞌö mi ne nda njapabiꞌu̱, bi bo̱ni bi maꞌu̱ har hnini Listra ne har hnini Derbe, yá hnini ar ha̱i Likaonia, ne bi ñꞌoꞌu̱ gatho ár nthetꞌi nöꞌö ar ha̱iꞌö.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Ne ka ba möñꞌu̱nu̱ ar hoga mhö.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Har hnini Listra mi ꞌbu̱hnu̱ nꞌar ñꞌo̱ho̱ himi tsa̱ nda ñꞌo, ngetho xki mꞌu̱i njapꞌu̱, ne hiñhamꞌu̱ xki ñꞌo, hyaxꞌmu̱ mi huhnu̱tho.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Nor ñꞌo̱ho̱ꞌö mi o̱xa nöꞌö mi mönga ar Pablo, ha nunar ku bi kꞌötꞌi, ne bi hyandi mi pe̱ꞌsa ar ñꞌemu̱i nda ditsꞌi.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Jange bi ꞌñenga ra ntsꞌe̱di:
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Nuꞌmú̱ nuya jöꞌiꞌu̱ mi hyanda nöꞌö xki ꞌyo̱tꞌa ar Pablo, bi ꞌñenga ntsꞌe̱di ha yá hñöse̱ꞌu̱:
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Jange ar Berhnabe bi tꞌembabi mar jö Hupiter, ha nu ar Pablo ar jö Merkurio, ngetho go mi höxa ar mhö, ngu yá ꞌbe̱fi yá jöꞌu̱ ya me Likaonia.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Nuꞌmú̱ ár möjö ar Hupiter, mi pe̱ꞌsa ár nijö hár ñu̱tꞌi ar hnini, ba tsi ya boi ne ba hö ya do̱ni, nda zo har goxthi. Ne gatho ya jöꞌi mi ne nda ungwi mahye̱gi ar mꞌo̱ñho̱ nda ndömba ya ku.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Nu mi hyanda njapꞌu̱ ar Berhnabe ne ar Pablo, bi xika yá dutu, ne bi nixtꞌi bi yu̱tꞌa har mhuntsꞌi.
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 Mi enö njawa:
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Maꞌra ya mꞌu̱i mahamꞌu̱ Jö xi hye̱ ya jöꞌi xi ꞌyo̱tꞌa gatho nöꞌö xi beñꞌu̱.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Ha hinxi hye̱gi nꞌagitho. Hyaxꞌmu̱ xi ñꞌudi núꞌmu̱ ꞌraju̱ ar ꞌye bi e mhetsꞌi. ꞌRaju̱ ya hoga sofo, ꞌraju̱ te ga tsihu̱, ne ꞌraju̱ ar johya ha ma mu̱ihu̱.
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Mödi ar Pablo ne ar Berhnabe mi xipa njapꞌu̱, ne hinge nda hyompa ya me̱ti mꞌo̱ñho̱, xa mar ñhei nda hñökwabiꞌu̱.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Bi zo̱ ꞌmu̱ ꞌra ya xodyo xki ꞌñeꞌu̱ har hnini Antiokia ne Ikonio. Mi zo̱hyu̱ bi u̱tya jöꞌi bi kꞌahna ar Pablo, ne bi gu̱ka hár ñöni ar hnini ba e̱i, mi hu yá mu̱i xki du.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Ha núꞌmu̱ xki mhuntsꞌa ya gamfi har nthetꞌi habu̱ mi ꞌbe̱ñꞌö, bi mꞌa̱i ne bi mengi bi yu̱tꞌa har hnini. Ne ár hyaxꞌö bi me̱wi ar Berhnabe, bi maꞌu̱ manꞌar hnini ár thuhu Derbe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Bi möñꞌu̱nu̱ ar hoga mhö, bi uta ya mengunu̱, ne bi gu̱xa nze̱ye̱ ya gamfi. Ne mi waꞌu̱, bi menkꞌu̱ har hnini Listra, ne bi tho Ikonio, nepꞌu̱ bi maꞌu̱ Antiokia.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Ha ya hniniyu̱ mi fa̱xa ya ku nda ze̱ta yá ñꞌemu̱i, ne mi huꞌmba yá mu̱i hinge nda hye̱pꞌu̱ ar ꞌñu. Njanu̱ mi embabiꞌu̱:
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Ne bi tꞌexa ꞌra ya ku, mi tꞌe̱ntꞌwa ha yá ꞌye̱ꞌu̱ ar nijö mi ꞌbu̱ ha ya hnini mi thoꞌu̱. Nepꞌu̱ bi bëꞌu̱ ne bi tꞌe̱ntꞌwa ha yá ꞌye̱ Jö togo xki gamfiꞌu̱.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Bi thotꞌu̱ har ha̱i Pisidia, bi zo̱ñꞌu̱ har ha̱i Panfilia.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Ne mi wadi bi mömba ár mhö Jö har hnini Perge, bi thogi imanu̱ har hnini Atalia.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Mi zo̱nu̱ꞌu̱, bi gu̱ ar motsa bi ꞌraxa ar ñho̱nthe, bi menga Antiokia habu̱ xki tꞌe̱ntꞌwa ár ꞌye̱ Jö, nda hwëkwa ár mfa̱tsꞌi har ꞌbe̱fi xki wadi xki me̱ꞌu̱.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Nu mi zo̱ñꞌu̱, bi muntsꞌa gatho ya ku, ne bi metwabiꞌu̱ ya döta ntꞌudi xki ꞌyo̱tꞌa Jö ha yá ꞌbe̱fiꞌu̱, ne hanja Jö xki xoka ar goxthi nda ñꞌemu̱i nuꞌu̱ himya xodyo.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Ar Pablo ne ar Berhnabe ka bi gohwinu̱ ya gamfi nze̱ye̱ ya pa.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.