Atos 10

Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mi ꞌbu̱hnu̱ Nsesarea nꞌar ñꞌo̱ho̱ már thuhu ar Kornelio. Nunu̱ mar döndogu har mhuntsꞌa ndogu mi tꞌembabi ya me Italia.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Nunu̱ xa mar hogajöꞌi, ne mi tsupa Jö, mahye̱giwi gatho nuꞌu̱ mi ꞌbu̱ hár ngu. Ne mi fa̱xa nuꞌu̱ ma ya hyoya, ne hyaxꞌmu̱ mi matꞌa Jö.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Zo̱ta nꞌar pa ngu nꞌar hñu nde, bi hyanda xiñho nꞌár e̱nxe̱ Jö ngu nꞌar tꞌi, bi watꞌa habu̱ mi ꞌbu̱ꞌö, ne bi ꞌñembabi:
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Nu mi hyandi xa bi kꞌötꞌi ne xa bi ntsu, bi ꞌñenö:
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Jange nupya pe̱hna ꞌra ya mꞌe̱hni har hnini Nhope, ma da tsi ar Simu nöꞌö xi thuꞌspabi ar Pedro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nöꞌö bi ꞌbu̱ hár ngu manꞌar Simu nöꞌö hoka ya ximhni, ꞌbu̱ har ñönthe. Nunar Pedronu̱ go ma da xiꞌaꞌi te di ꞌñepꞌaꞌi gi ꞌyo̱tꞌe.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Ne nu mi ma nor e̱nxe̱ mi ñöwi ar Kornelio, nunu̱ bi zohna yoho yá ꞌbe̱go ne nꞌar ndogu xa mi honga Jö nꞌehe, gehnu̱ mi pe̱pabi xiñho.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Bi metwabi gatho nöꞌö te xki thogi, ne bi me̱hna har hnini Nhope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ha nu ár hyaxꞌö mi ꞌyo ar ꞌñuꞌu̱, ne txꞌu̱tho mi ꞌbe̱di nda zo̱nga har hnini Nhope, geꞌmu̱ ar Pedro bi bo̱xa mañö ár njoꞌmi ar ngu nda ꞌya̱pa Jö, ngu mi made mpa.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Ne xa mi tsu̱ nꞌar thuhu, xa mi nemhö nda ñuni. Ha núꞌmu̱ mi thokwabi te nda zi, bi hyanda nꞌar ntꞌudi ngu nꞌar tꞌi.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Bi hyandi bi xo mhetsꞌi, ne ba jöꞌma har ha̱i ngu nꞌar döta dutu mi thuꞌsa gatho goho yá ñöni.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ne har dutuꞌö, mi ku̱xa gatho ya zuꞌwe tu goho yá wa, nuꞌu̱ nju̱tꞌa har ha̱i, ne nuꞌu̱ nsa̱nga har ndöhi.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ne bi ꞌyo̱ nꞌar mhö mi enö:
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ha nunar Pedro bi dödi ne bi ꞌñenö:
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Bi mengi bi nheki nuna ar mhö manꞌagi:
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Hñuꞌgi bi ntꞌo̱de, ne bi nju̱xa mhetsꞌi manꞌagi nöꞌö ar dutuꞌö.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Nunar Pedro mi ꞌbu̱hnu̱ xa mi ꞌyonga ár mfeni, mi ne nda bödi te ndi bo̱nga nöꞌö ngu ar tꞌi xki hyandi. Ja bi zo̱ ꞌmu̱ har goxthi yá mꞌe̱hni ar Kornelio, mi ñꞌa̱ni habu̱ mi ꞌbu̱ ár ngu ar Simu mi hoka ya ximhni.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ne bi ñꞌa̱ñꞌu̱ ntsꞌe̱di, ha mi ꞌbu̱hnu̱ ar Simu nöꞌö xki thuꞌspabi ar Pedro nꞌehe.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Ar Pedro mi benda nöꞌö ngu ar tꞌi xki hyandi, geꞌmu̱ bi ꞌñembabi ár Hñö Jö:
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 ꞌBa̱i, ne köi gi me̱wi. Yo gi yomi, ngetho go xta pe̱nkayu̱.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Nuꞌmú̱ ar Pedro bi göi bi ma habu̱ mi ꞌba̱ nuꞌu̱ yá mꞌe̱hni ar Kornelio, ne bi ꞌñembabiꞌu̱:
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Nuyu̱ bi dödi ne bi ꞌñenö:
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Ar Pedro bi thoki bi umba nse̱ki bi ñꞌoxꞌu̱ nöꞌö ar nxuiꞌö habu̱ mi ꞌbu̱ꞌö. Ne ár hyaxꞌö ar Pedro bi nangi bi me̱wiꞌu̱, ne bi de̱nga maꞌra ya ku ma ya mengunu̱ Nhope.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ár yopa bi zo̱ñꞌu̱ Nsesarea habu̱ mi ꞌbu̱ ar Kornelio mi to̱ꞌmi. Ne xki zohna gatho yá mëni, ne nuꞌu̱ yá ñꞌowi mi ntsixkwi xiñho.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nu mi zo̱nga ar Pedro hár ngu ar Kornelio, nunu̱ bi bo̱ni bi dödi, ne bi nda̱ndihmö ha yá wa mi ne nda ndöni.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Ha nunar Pedro bi ꞌba̱ꞌmi, ne bi ꞌñembabi:
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Núꞌmu̱ mi ñöwi, bi yu̱tꞌu̱ mbor ngu. Ka mi ꞌbu̱hnu̱ nze̱ye̱ ya jöꞌi xki mhuntsꞌi.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ne ar Pedro bi ꞌñembabiꞌu̱:
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Jange mi xikagi ri mꞌe̱hni nga ekwa, hinda o̱tꞌa ma ꞌñöngi, ngutꞌa da ehe. Xikagihu̱ te gi jaju̱.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Nuꞌmú̱ ar Kornelio bi döti ne bi ꞌñembabi:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Ne bi ꞌñengagi: Kornelio, Jö xi ꞌyo̱xa nöꞌö xka ꞌya̱pabi, ne xi hyanda nöꞌö ar ñho xka ꞌyo̱tꞌwa ya hyoya.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Pe̱hna togo da ma har hnini Nhope, ma da tsiñꞌa ar Simu, nöꞌö tꞌembabi ar Pedro nꞌehe. ꞌBu̱ hár ngu manꞌa ar Simu ar hokaximhni, ꞌbu̱ har ñönthe. Ne nu xta zo̱ꞌö, ma da xiꞌa te gi pe̱fi.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Jange ngutꞌa da pe̱mpꞌu̱ togo ba hoñꞌaꞌi, ne xka ꞌyo̱tꞌa xiñho xka ekwa. Ngu gi nu, gatho di ꞌbu̱hewa hár nthandi Jö, ne di ne ga o̱he nöꞌö xi ꞌraꞌi gi xije.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Nuꞌmú̱ ar Pedro bi du̱ꞌmi bi ñö, ne bi ꞌñenö:
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Numañhoꞌö gatho nuꞌu̱ togo ꞌyo hár nsuꞌö ne o̱tꞌa nöꞌö xiñho, mödi habu̱ gatho ya menguꞌu̱.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Jö ba pe̱mpa ár mhö ya me Israel, ar hoga mhö no̱nga ar hogamꞌu̱i unga ar Hesukristo, gehnu̱ ár Hmu gatho ya meximha̱i.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ngu xka ꞌyo̱se̱hu̱ gatho nöꞌö xi tho ha ma ha̱ihe nuje dar xodyohe, bi ndu̱ Ngalilea núꞌmu̱ ar Xuwa xki wadi mi no̱nga ar xixthe, ne bi nu̱nga gatho har ha̱i Nhudea.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Gi pöhu̱ nꞌe, Jö bi umba ár Hñö ar Hesu me Nasare. Bi me̱ꞌsa ar tsꞌe̱di bi ñꞌo bi ꞌyo̱tꞌa ya ñho, ne bi o̱thebi yá hñeni gatho nuꞌu̱ togo xki dëntꞌa ar tsꞌondöhi. Bi tsa̱ bi ꞌyo̱tꞌa njapꞌu̱, ngetho mi ꞌbu̱hwi Jö.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Ne nuje di da̱he majöni gatho nöꞌö bi ꞌyo̱tꞌa ar Hesu har hnini Herusalen ne xo̱ge har ha̱i Nhudea. Mꞌe̱fa nunu̱ bi tsꞌu̱ta ha nꞌar za bi tho.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Gehnu̱tho togo Jö bi japi bi nte manꞌagi ár hñupa, ne bi ñꞌudi da hanthe.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Himbi ñꞌudi bi hyanda gatho ya jöꞌi. Ho̱nse̱gihe da hanthe, ngetho hár ndu̱itho, Jö xki hwankagihe nga da̱thwe majöni. Nuje da ñumꞌehe ne da tsithehe mahye̱gi núꞌmu̱ mi mengi bi nte.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ne bi me̱nkagihe ga xife ya jöꞌi, ne ga da̱he majöni gehnu̱ xi hñuxa Jö ngu ar tsꞌu̱tꞌwi, ne da hñöꞌspa majöni nuꞌu̱ tetho ne nuꞌu̱ xi du.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ne gatho yá mꞌe̱hni Jö mi ꞌbu̱ mamꞌe̱tꞌo, bi da̱majöni bi ꞌñeñꞌu̱, gatho nuꞌu̱ da ñꞌemu̱ibi ár thuhu, da mpumbabi yá tsꞌoki.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Ar Pedro himi jwatho nda mönga nuya mhöyu̱, ba kö ár Hñö Jö, ne bi zu̱ gatho nuꞌu̱ mi o̱xa nöꞌö mi mönga ar Pedro.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ha nuya xodyo ma ya gamfi ba ñꞌowi ar Pedro, xa mi ꞌyo̱tho, ngetho xki hñömba ár Hñö Jö nꞌehe nuꞌu̱ himya xodyo.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Bi ꞌyo̱de mi ñö maꞌra ya mhö nuꞌu̱ himi pöꞌu̱, ne mi umba njamödi Jö.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Nuꞌmú̱ ar Pedro bi ꞌñenö:
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Ne bi ꞌbe̱pabiꞌu̱ nda nxixthe hár thuhu ar tsi Hmu Hesukristo. Ha nuyu̱ bi ꞌya̱pa ar Pedro nda gohwinu̱ maꞌra ya pa.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.