Lucas 19

Querétaro Otomi NT (OTQ_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nu mi zo̱nga ar Hesu har hnini Heriko, bi thota madeda ar hnini.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ka mi ꞌbu̱hnu̱ nꞌar ñꞌo̱ho̱ hinte mi kꞌatꞌi, már ndö ya njotbojö.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Xa mi ne nda hyanda ar Hesu, ne himi tsa̱, ngetho xki gotꞌatho nze̱ye̱ ya jöꞌi, ne nöꞌö himar ñhetsꞌi.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Jange bi mꞌe̱tꞌo, ne bi bo̱xa ha nꞌar za habu̱ ma nda tho ar Hesu, ne njapꞌu̱ nda tsa̱ nda hyandi.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Nu mi thopꞌu̱ ar Hesu habu̱ mi to̱ge, bi no̱tsꞌe ne bi ꞌñembabi: —Sakeo, ngutꞌa ba köi, ngetho mahyoni ga oxa ar pania ha ri ngu.
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Nöꞌö dama bi göi, ne xa mi johya bi zixa ar Hesu hár ngu.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Nuya jöꞌi mi hyandi xa bi nthente, mi nöñꞌu̱ ar Hesu xki yu̱tꞌa hár ngu nꞌar tsꞌokte.
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Nunar Sakeo bi mꞌa̱i, ne bi ꞌñemba ar Hesu: —Ma tsi Hmuꞌi, ma ga hemba ya hyoya made nuya ñho di pe̱tsꞌi, ha nuꞌmu̱ togo xta pëpa nꞌa, ga koꞌspa goho.
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Ha nu ar Hesu bi ꞌñenö: —Ár pania xi zo̱ ar mpo̱ho̱ har ngunu̱, ngetho nunu̱ ár ma̱ngaꞌbe̱to ar Abra nꞌehe.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Nöꞌö Togo bi Njöꞌi, ba e da hyoni ne da po̱ho̱ nuꞌu̱ togo xi mꞌe̱di.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ya jöꞌi mi o̱xa nöꞌö mi mönga ar Hesu. Ne nöꞌö bi xipa nꞌar ꞌbede, ngetho ꞌbu̱tho nda zo̱nga Herusalen, ne nuya jöꞌi mi hu yá mu̱i ma nda nheki nꞌagitho ár tsꞌu̱tꞌwi Jö.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Jange ar Hesu bi ꞌñembabi: —Mi ꞌbu̱ nꞌar ñꞌo̱ho̱ már mëni nꞌar ndö. Bi ma ha nꞌar ha̱i yapꞌu̱, ma nda tꞌetsꞌi ngu ar ndö hár ha̱ise̱, ne mꞌe̱fa nda pengi.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ha mꞌe̱tꞌo, bi zohna ꞌre̱tꞌa yá ꞌbe̱go, bi umba nꞌar bojö. ꞌRangutho bi umbabi, ne bi ꞌñembabiꞌu̱: Jafu̱ da mpe̱ da xu nöꞌö ar bojö xta ꞌraꞌahu̱, ne gi ꞌraju̱ xka pengi. Ne bi gu̱ ar ꞌñu bi maꞌö.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ha nuya mengunu̱ xa mi u̱tsa, ne bi me̱hna ꞌra togo nda de̱ni, ma nda mö njawa: Hindi nehe ngu ma ndöhenu̱.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Mödi njapꞌu̱, bi tꞌetsꞌi ngu ar ndö. Ne mba penga ár ha̱i, bi zohna gatho nuꞌu̱ xki umbabi ar bojö, mi ne nda bödi hangu xki dö nꞌa ngu nꞌa.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Mꞌe̱tꞌo ba e nꞌa, ne bi ꞌñenö: Ma ndöꞌi, nuri bojö ga ꞌrakagi, da japi bi xu ma ꞌre̱tꞌa ár nze̱ye̱.
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Xa bi njohya ar ndö, ne bi ꞌñembabi: Di za̱ nöꞌö xka pe̱fi. Xka japi bi xu nöꞌö tsi tu̱i da ꞌraꞌi. Ma ga exꞌaꞌi gi ndö ꞌre̱tꞌa ya hnini.
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Ba epꞌu̱ manꞌar ꞌbe̱go, ne bi ꞌñembabi: Ma ndöꞌi, nuri bojö ga ꞌrakagi, da japi bi döhö ma ku̱tꞌa ár nze̱ye̱.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Nuꞌmú̱ ar ndö bi ꞌñembabi: Nuꞌge nꞌehe, ma ga exꞌaꞌi gi ndö ku̱tꞌa ya hnini.
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Ne bi zo̱ manꞌa nuꞌu̱ ya ꞌre̱tꞌa xki tꞌumbabi ar bojö, ne bi ꞌñenö: Ma ndöꞌi, xta höñꞌa ri bojö, ho̱ntꞌa da pa̱xa ha nꞌar nthuꞌmxi.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Da tsu da mbo̱ ri kwe̱, ngetho hingi pe̱ꞌsa ar hwëki. Gi hönga nöꞌö hingi töhö, ne gi xofo nöꞌö hingi potꞌi.
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Nuꞌmú̱ ar ndö bi ꞌñembabi: Tsꞌoꞌbe̱go, nuna xka mö, bi tsꞌokꞌaꞌi. Nuꞌmu̱ ngi pödi hiñꞌotho ma nhwëki, di hönga nöꞌö hinxta töhö, ne di xo nöꞌö hinxta potꞌi,
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 yoꞌö hinga tsokwa ma bojö ya njwatbojö ꞌmu̱, ne núꞌmu̱ nga pengi, nda njoska ma bojö ne yá nthöhö.
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Nepꞌu̱ bi ꞌñembabi nu maꞌra yá ꞌbe̱go mi ꞌbu̱hnu̱: Hñömfu̱ ar bojö, ne umbabihu̱ nöꞌö togo bi dö ma ꞌre̱tꞌa.
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Nuꞌmú̱ nuꞌu̱ bi ꞌñembabi: Ma tsi ndöꞌahe, nöꞌö ya pe̱ꞌsa ꞌre̱tꞌa ya bojö.
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Ha nunar ndö bi dödi ne bi ꞌñenö: Di xiꞌahu̱, nuꞌu̱ togo pe̱ꞌsa nze̱ye̱, da tꞌumbabi. Ha nuꞌu̱ togo pe̱ꞌsa txꞌu̱tho, da thömbabi.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Ha nuya ma ñꞌu̱ni himi ne nda nugagi ngu yá ndöꞌu̱, ba tsihu̱wa ga handi gi hyohu̱.
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nu mi wadi bi mönga njapꞌu̱, bi gu̱ ar ꞌñu mi ꞌbe̱tꞌo ndi bo̱xa Herusalen.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Núꞌmu̱ mi zo̱nga getꞌu̱ ar hnini Betfage ne ar hnini Betania ku̱xa har tꞌo̱ho̱ Njömdo̱ni, bi me̱hna yoho yá ma̱xte,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 ne bi ꞌñembabi: —Di möhu̱ har tꞌu̱lo hnini gi hanthu̱ ꞌbu̱hnu̱, ne nu xki tso̱ñhu̱, ma gi tiñhu̱ nꞌar tsi nꞌo̱ge di thötnu̱, hinto xi nto̱ge. Gi xothu̱ ne gi tsihu̱ injawa.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Nuꞌmu̱ togo da ꞌya̱ñꞌahu̱ yoꞌö gi xothu̱, gi ꞌñembabihu̱: Ar tsi Hmu honi.
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Nuꞌmú̱ nuya yoho yá ma̱xte bi ma ne bi dini ngu xki xipabiꞌö.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Ka mi xotꞌa ar nꞌo̱ge, ba epꞌu̱ nuꞌu̱ togo yá me̱ti, ne bi ꞌñembabiꞌu̱: —Yoꞌö gi xothu̱.
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Nuyu̱ bi dödi ne bi ꞌñembabi: —Ar tsi Hmu honi.
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ne ba tsimpabi ar Hesu, bi göꞌspa yá pa̱tꞌi, ne bi nto̱ge.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Xo̱ge har ꞌñu habu̱ mi thogi, ya jöꞌi mi xiꞌmbabi yá pa̱tꞌi.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ne nu mi dontsꞌa har tꞌo̱ho̱ Njömdo̱ni nda göi, gatho nuꞌu̱ mi te̱ni bi ndu̱i bi mafi mi johyaꞌu̱. Ne mi nsunda Jö mi handa gatho nöꞌö xki ꞌyo̱tꞌa ar Hesu.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Ne mi eñꞌu̱: —Njöpa ar Ndö xpa e po̱ta Jö. Xa enda ár mꞌu̱i Jö, ne xa nsunda núnu̱ mhetsꞌi.
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Nuꞌmú̱ nuya de̱ngaꞌbe̱pate mi panu̱ nꞌehe, bi ꞌñembabi ar Hesu: —Utate, hñökwabi nuyu̱ te̱ñꞌaꞌi hinda mafi.
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Nuꞌmú̱ ar Hesu bi dötwabi: —Di xiꞌahu̱, nuꞌmu̱ da ñheyu̱, ya do da mafi.
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Nu mi zo̱nga getꞌu̱ ar hnini Herusalen, mi hyandi, xa bi hwëki ne bi nzoni.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Ne bi ꞌñenö: —Nuꞌmu̱ xi zohmö ri mu̱ihu̱ togo tsa̱ da ꞌraꞌahu̱ ar hogamꞌu̱i. Nöꞌö bi zo̱ho̱ ngi pöhmöhu̱, ne hinxi za̱ xka hyanthu̱, ngetho xi njotꞌa ri da̱hu̱.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ma da zo̱ ya pa ñꞌu̱tho, ngetho ri ñꞌu̱nihu̱ ma da ehe, xa da goꞌathohu̱ gatho ar nthetꞌi, ne hinda tsa̱ gi po̱ñhu̱, xa ma da tsisꞌahu̱.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Ma da thextꞌa ri jödohu̱, hinda go nꞌar do mañör midowi. Ma da thoꞌa gatho ri jöꞌihu̱ ꞌbu̱ har hnini, ngetho hinga ne ga hñöñhu̱ ar mpo̱ho̱ xpa pe̱ñꞌahu̱ Jö.
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Nepꞌu̱ ar Hesu bi yu̱tꞌa hár thi ar dönganijö, ne bi ndu̱i bi ꞌye̱nga gatho nuꞌu̱ mi mpa̱ ne mi nta̱i.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ne bi ꞌñembabi: —Enga hár Tꞌofo Jö: Ma ngu, ar ngu mhatꞌajö. Ha nuꞌahu̱ xka jafu̱ ngu nꞌar oki habu̱ ñꞌönga ya bë.
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Hyaxꞌmu̱ ar Hesu mi uta ya jöꞌi har nijö. Ha nuya ndömöjö, nuya bötꞌofo, ne ya ndöxodyo, mi honi hanja nda hyo.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ha himi tini handa japi, ngetho gatho ya jöꞌi xa mi o̱xa nöꞌö mi möñꞌö.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.