Tito 3
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARC
1 Da̱mi̱ xihyø ja̱'i̱ ngue da̱ 'yørpa̱ ma̱ su̱ ra̱ da̱st'abi, gätho'ʉ mi̱'da ja yø cargo xa̱nhɛ̱ts'i̱. Da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ te di 'bɛpi. Co n'na ra̱ pähätho da̱ 'yøtra̱ hoga̱ 'bɛfi sifi da̱ 'yøt'e.
1 Admoesta-os a que se sujeitem aos principados e potestades, que lhes obedeçam e estejam preparados para toda boa obra;
2 Gui xifi ngue 'yo to di̱ nnømma̱n'ʉ. 'Yo dyø nequisʉi. Di̱ nya̱ ma̱nho p'ʉ ha ya̱. Da̱ hnu̱ ngue di̱ m'mʉ mma̱nhuɛ̱hi̱ p'ʉ ha 'bʉhyø ja̱'i̱.
2 que a ninguém infamem, nem sejam contenciosos, mas modestos, mostrando toda mansidão para com todos os homens.
3 Ma ga̱ mmbɛ̱mhmʉ 'mø ma̱n'na ra̱ pa ngue 'nɛ̱cjʉ nma̱ yø m'mɛmmʉihʉ, dyø mmɛjma̱hya̱hʉ, hi̱nga̱ gue'a̱ te nmi̱ øthʉ. Xi bɛnnga̱ ma̱ mmʉihʉ yø pähä xa̱nts'o. Xtá̱ m'mʉ ma̱nts'ohʉ, 'nɛ̱ dyø zɛyahʉ. 'Da xi̱ nu̱ ma̱n'ʉjthoga̱hʉ yø ja̱'i̱. 'Nɛ̱ da̱di̱ nnu̱ ma̱n'ʉhʉ n'na ngu̱ n'najʉ.
3 Porque também nós éramos, noutro tempo, insensatos, desobedientes, extraviados, servindo a várias concupiscências e deleites, vivendo em malícia e inveja, odiosos, odiando-nos uns aos outros.
4 Pɛ bi 'yɛ̱hra̱ pa ngue nu̱na̱ Oja̱ ma̱ Ya̱ntehʉ, bi fa̱di̱ hanja na̱ ra̱ ma̱te bi 'yøt'e ngue bi̱ ma̱di̱ gätho yø ja̱'i̱.
4 Mas, quando apareceu a benignidade e o amor de Deus, nosso Salvador, para com os homens,
5 Nu̱na̱ Oja̱ bi ya̱njʉ. Hi̱n tema̱ nho dá̱ øthʉ ngue'a̱ i ya̱njʉ. Sinoque bi huɛ̱ga̱hʉ, ja̱na̱ngue bi ya̱njʉ. Bi hoga̱ ma̱ ts'oquihʉ. Bi 'dacjʉ ra̱ 'da'yo te ngue ra̱ Espíritu Santo bi 'yøt'e ngue ma̱'da'yo dá̱ m'mʉhmʉ.
5 não pelas obras de justiça que houvéssemos feito, mas, segundo a sua misericórdia, nos salvou pela lavagem da regeneração e da renovação do Espírito Santo,
6 Ngue ya bi ya̱njʉ ra̱ Jesucristo, Oja̱ bá̱ pɛnnga̱hʉ ra̱ Espíritu Santo ngue da̱ mäxca̱hʉ xa̱ndønho.
6 que abundantemente ele derramou sobre nós por Jesus Cristo, nosso Salvador,
7 Bi 'yøtra̱ ma̱te Oja̱ ngue bi hoga̱ ma̱ ts'oquihʉ, bi nepe ngue nu̱p'ʉ 'bʉ Oja̱ di tocaga̱hʉ ngue ja ga̱ m'mʉhmʉ p'ʉ para za̱ntho. A nu̱yá, gue'a̱ dí tømhmʉ'a̱ ya.
7 para que, sendo justificados pela sua graça, sejamos feitos herdeiros, segundo a esperança da vida eterna.
8 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ ja ua, gä ma̱jua̱ni̱ na̱. Ja̱na̱ngue da̱mi̱ ha̱tra̱ ts'ɛdi yø ja̱'i̱ ngue guehna̱ ra̱ hya̱ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱. Nu̱ to gä ɛ̱c'ɛ̱i̱ Oja̱, di ja ndu̱mmʉi da̱ 'yøtra̱ nho. Nu̱ya yø hya̱ ya, xa̱nho 'nɛ̱ da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ nho yø ja̱'i̱.
8 Fiel é a palavra, e isto quero que deveras afirmes, para que os que creem em Deus procurem aplicar-se às boas obras; estas coisas são boas e proveitosas aos homens.
9 Pɛ 'yo guí̱ nnehʉ ngue di̱ nja yø nju̱nt'i̱ hi̱ngui̱ ja te rá̱ngue'a̱. 'Yo ga̱di̱ nju̱nthʉ co nu̱'a̱ te xi̱ n'yo yø ndiua ma̱nja̱m'mø. 'Nɛ 'yo ga̱di̱ nju̱nthʉ ngue conna̱ ley ga̱ 'yo yø judío. Porque ra̱ nju̱nt'i̱, hi̱n tema̱ nho øt'e.
9 Mas não entres em questões loucas, genealogias e contendas e nos debates acerca da lei; porque são coisas inúteis e vãs.
10 Nu̱'mø 'bʉi to øtra̱ sʉi ngue di 'uecyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, da̱mi̱ hɛjpi. Rá̱ 'dandi̱ ogue rá̱ yondi̱ guí hɛjpi. Pɛ nu̱'mø hi̱ngui̱ nne da̱ 'yøde te guí xifi, o ni̱mantho ga̱di̱ nsixui.
10 Ao homem herege, depois de uma e outra admoestação, evita-o,
11 Porque nu̱ to hi̱ngui̱ nne da̱ 'yøde te sifi, ma̱'bɛdi rá̱ mmʉi. Ya di̱ nɛ̱qui̱ ngue nne rá̱ mmʉi øtra̱ ts'oqui.
11 sabendo que esse tal está pervertido e peca, estando já em si mesmo condenado.
12 Dí sänni̱ ngue ga̱ pɛn'na̱'i̱ p'ʉ ra̱ Artemas, ogue ra̱ Tíquico. Nu̱'mø bi zømp'ʉ, 'yørquits'ʉ ra̱ ma̱te guá̱ ɛ̱'a̱ n'nihi, ga̱ nc'atui p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Nicópolis. Porque dí̱ nne ngue ja ga̱ni̱ nthocä p'ʉ ra̱ sɛ'ye.
12 Quando te enviar Ártemas ou Tíquico, procura vir ter comigo a Nicópolis; porque deliberei invernar ali.
13 Nu̱na̱ ra̱ Zenas ra̱ pønga̱hya̱ ngue ra̱ ley, da̱mi̱ fäts'i te honi̱. Da̱ guehra̱ Apolos da̱mi̱ fäts'i te honi̱. Güi u̱nni̱ te da̱ n'yo, 'yo te da̱di 'bɛdi.
13 Acompanha, com muito cuidado, Zenas, doutor da lei, e Apolo, para que nada lhes falte.
14 Gätho yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ da̱ ba̱di̱ ngue jatho da̱ 'yørpa̱ ra̱ 'bäxte'ʉ ja te hɛ̱mbi̱. Porque nu̱'mø hi̱n tema̱ nho ørpa̱bi̱ rá̱ mmi̱c'ɛ̱i̱ui ra̱ ja̱'i̱, ya hi̱nte di̱ mu̱ui te ga̱ 'yo ra̱ ja̱'i̱.
14 E os nossos aprendam também a aplicar-se às boas obras, nas coisas necessárias, para que não sejam infrutuosos.
15 Gätho ya 'daua dí 'bʉcähe di zɛngua'i. Gui xi'ʉ ma̱ zi cu̱hʉ p'ʉ guí 'bʉi ngue da̱di zɛnguagähe. Oja̱ di ja̱pi̱ gätho'a̱hʉ. Da̱ ngu̱t'a̱tho.
15 Saúdam-te todos os que estão comigo. Saúda tu os que nos amam na fé. A graça
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.