Romanos 9
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NAA
1 Nu̱gä dí ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo, ja̱na̱ngue nu̱na̱ ra̱ hya̱ dí̱ nne ga̱ xi'a̱hʉ ya, hi̱ngra̱ fɛhni̱ na̱. Guesɛ ra̱ Espíritu Santo xijpa̱ ma̱ n'yomfɛ̱ni̱ ngue ma̱jua̱ni̱ na̱ ra̱ hya̱ dí xi'a̱hʉ.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 Ma̱thoguitho dí 'bʉ ndu̱mmʉi. I 'bʉmma̱n'ʉ ma̱ mmʉi ngue ma̱ mmi̱judíohe hi̱ngui̱ nne da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 Nu̱'mø dí sä ha gdá̱ japi ngue ga̱ nya̱ngä ma̱ mmi̱judíohe, nu̱gä ga̱ øt'e, ma̱da̱gue'a̱ go ga̱ mmagä ra̱ castigo, ya hi̱nga̱ nnu̱gä ra̱ Cristo. Pɛ nja ngue hi̱ngui̱ sä.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Nu̱ya yø judío ya, guehya yø mbom'mɛto ra̱ Israel. Bi zo Oja̱ ngue da̱ 'yøt'e ngue yø ba̱si̱. Guehya bi̱ nu̱ ha bi̱ nja ngue bi 'yu̱hrá̱ ts'ɛdi Oja̱ ya. 'Nɛ̱ bi gohmi̱ ra̱ cohi ya yø judío ya. Bi däpra̱ ley nu̱'a̱ ja ngue da̱ n'yo. Bi xifi ha di japyø nda̱nne ja ngue da̱ 'yøt'e. Ma̱zihotho na̱ ra̱ hya̱ bi ya̱rpa̱bi̱ Oja̱ yø judío ngue da̱ 'yørpe.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Guehya yø mbom'mɛto yø ndiua judío ya. Nu̱'mø mi̱ mi̱hra̱ Cristo, xquet'a̱ ra̱ judío na̱. 'Nɛ̱ guehna̱ Oja̱ na̱ ngue di̱ ma̱nda gätho'a̱ tengue i ja. 'Nɛ̱ guehna̱ t'ɛ̱spa̱bi̱ na̱ para za̱ntho na̱. Da̱ ngu̱t'a̱tho.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 A nu̱yá, xa̱ngu̱ yø judío hi̱ngui̱ nne da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo. Pɛ hi̱ngui̱ sä ga̱ ɛ̱mhmʉ ngue ya hi̱ndi̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ bi xi Oja̱ yø judío. Porque hi̱mma̱ jua̱ni̱ ngue gätho yø judío yø ja̱'i̱ Oja̱. Ja̱na̱ngue hi̱nga̱ gätho yø judío di tocabi ya yø hya̱ xa̱ ya̱t'Oja̱ ngue di̱ nja.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Porque bi xi Oja̱ ra̱ Abraham ngue hi̱nga̱ gätho'ʉ yø mbom'mɛto da̱ gohi ngue yø ja̱'i̱ Oja̱. Nu̱na̱ Oja̱ bi 'yɛ̱mbi̱: “Nu̱'ʉ yø ba̱si̱ ra̱ Isaac, hønt'ʉ da̱ gohi ngue yø ba̱si̱ Oja̱'ʉ”, bi 'yɛ̱mbi̱.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Gätho yø ja̱'i̱ 'bʉi, hi̱nga̱ gätho yø ba̱si̱ Oja̱. A nu̱ya yø ja̱'i̱ ngue yø ba̱si̱ Oja̱, guehya yø ja̱'i̱ ya xpa̱ nzännbi̱ ngue di tocabi ra̱ hya̱ di ya̱t'a̱ Oja̱ ya, høndya yø ba̱si̱ Oja̱ ya.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Porque ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi xi Oja̱ ra̱ Abraham, bi 'yɛ̱mbi̱: “Bá̱ ɛ̱p'ʉ ra̱ pa ga̱ u̱t'a̱ui ngue ja ma̱ ts'ɛdi. Nu̱na̱ ra̱ Sara ni̱ xisu, di̱ m'mʉ'a̱ n'na rá̱ ts'ʉnt'ʉ”, bi 'yɛ̱mbi̱.
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Mi̱ ma yø jɛya p'ʉya, bi̱ nte na̱ rá̱ ts'ʉnt'ʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Isaac, bi̱ ntha̱tui ra̱ Rebeca. Mi̱ hya̱ ra̱ ba̱si̱ na̱ ra̱ Rebeca p'ʉya, yø cuate bi øni̱.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 — ausente —
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Xi ya, ¿ua i sä ga̱ ɛ̱mhmʉ ngue hi̱ngui̱ ho te øt'Oja̱? Nu̱'a̱ hi̱ngui̱ sä'a̱. Porque nu̱ te gä øt'Oja̱, gä gue'a̱ ni̱ 'yu̱p'ʉ øt'e.
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Porque Oja̱ bi 'yɛ̱mbra̱ Moisés: “Nu̱ te'o dí sänni̱ ga̱ huɛ̱qui̱, gue'a̱ da̱di huɛ̱c'a̱ 'nɛ̱ ja ma̱ yemmʉi conná̱ ngue'a̱”.
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Ja̱na̱ngue nu̱yá, nu̱na̱ ra̱ nho di u̱n'Oja̱, hi̱nda̱ 'yɛ̱nna̱ ja̱'i̱ ngue bi 'yɛ̱mmɛ̱i̱ bi hyoni̱ ha di di̱nna̱ nho. Porque Oja̱ ya xa̱ nzänni̱ to di huɛ̱qui̱.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 I̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro te bi xi Oja̱ ra̱ da̱st'abi ma̱di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ häi Egipto. Bi 'yɛ̱mbi̱: “Dí ɛ̱xa̱'i̱ ya ngue gui̱ nda̱st'abi n'namhma̱ ngue nu̱'ʉ yø hmɛ̱ya ga̱ u̱t'a̱'i̱, da̱ ba̱hyø ja̱'i̱ ndap'ʉ bi zä ngue te'o gä. 'Nɛ̱ da̱ ba̱di̱ ngue ja ma̱ ts'ɛdi”, bi 'yɛ̱mbi̱.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Ja di̱ nɛ̱qui̱ ua ya ngue nu̱na̱ Oja̱, nu̱'a̱ go da̱ zänni̱ ngue di huɛ̱qui̱, gue'a̱ di huɛ̱c'a̱. Nu̱'a̱ go da̱ zänni̱ di u̱ntho ra̱ 'yu̱ ngue xta̱ nna̱xi̱ rá̱ mmʉi, gue'a̱ di̱ u̱nna̱ 'yu̱'a̱.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Rá̱ nzɛgui 'bʉi to nne da̱ 'yɛ̱ngya: “Hanja Oja̱ 'mø ngue ɛ̱mbi̱ ja yø ts'oqui yø ja̱'i̱. Porque Oja̱, nu̱'a̱ te xa̱ nzänni̱ ngue da̱ 'yøt'e, hi̱njonni̱ ja̱'i̱ da̱ zä da̱ däqui te sänni̱ da̱ 'yøt'e”, da̱ 'yɛ̱ngui̱.
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 A nu̱jʉ ngue dyø ja̱'i̱thohʉ, ¿teni̱ 'bɛ'a̱ go guí ɛ̱na̱ ga̱ japhʉ Oja̱ ngue'mø ga̱ ɛ̱na̱ hi̱nga̱ nnu̱ ma̱nhohʉ te sänni̱ da̱ 'yøt'e? Xi n'na ra̱ ts'øye, ¿ua sä da̱ 'yɛ̱mbra̱ 'yøt'a̱ts'øye: “Hi̱ndí̱ nnu̱ ma̱nhogä te ra̱ forma guí hoga̱gui̱”, da̱ 'yɛ̱mbi̱?
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Nu̱ ra̱ 'yøt'a̱ts'øye, nu̱'a̱ goma̱ forma da̱ nepe da̱ gohra̱ ts'øye di hoqui, ya gue'a̱ da̱ go'a̱. Ma̱da̱gue'a̱ ngue n'nat'a̱ ra̱ bøhäi, pɛ da̱ zä da̱ 'yøt'a̱ n'na ra̱ ts'øye ngue nts'u̱pi̱, xi̱nda̱ zä da̱ 'yøt'a̱ n'na ra̱ ts'øye ngue hi̱nga̱ nts'u̱pi̱.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 A nu̱yá, nu̱na̱ Oja̱, nnepe ngue ma̱n'na di ba̱hyø ja̱'i̱ ngue jasɛ rá̱ ts'ɛdi. 'Nɛ̱ nnepe ngue ma̱n'na di ba̱hyø ja̱'i̱ ja yø ts'oqui ngue da̱ japra̱ castigo. Ja̱na̱ngue tobe sɛrpa̱bi̱ ya yø ja̱'i̱ ni̱ 'yu̱p'ʉ ngue da̱ ma ra̱ castigo.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Bi̱ nepe ngue da̱ ba̱hyø ja̱'i ngue ma̱thoguitho xa̱ndøngu̱ rá̱ nho i ja Oja̱. Porque bi huɛ̱ga̱hʉ 'nɛ̱ ya dí pa̱hmʉ'a̱ te ra̱ nho xa̱ nzänni̱ ngue di 'dacjʉ ya.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Bi zonga̱hʉ Oja̱. Hi̱nga̱ høndyø judío bi zofo, sinoque xquet'a̱ 'nɛ̱hyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío bi zofo.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Bi̱ nja tengu̱tho mma̱mp'ʉ ja ra̱ libro bi 'yotra̱ pønga̱hya̱ Oseas, ngue Oja̱ bi 'yɛ̱na̱: “Nu̱ya yø ja̱'i̱ xtá̱ ma̱n'a̱ m'mɛt'o ngue hi̱mma̱ ja̱'i̱, a nu̱yá dí̱ mma̱ ngue ma̱ ja̱'i̱ ya. Guehya yø ja̱'i̱ ngue hi̱n ma̱di̱ ma̱di̱, pɛ nu̱ya da̱di̱ ma̱hya”, bi 'yɛ̱na̱.
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Nu̱'ʉ yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ xɛqui bi xihyø ja̱'i̱ Oja̱ ngue ɛ̱mbi̱: “Nu̱gä, hi̱mma̱ ja̱'i̱'a̱hʉ”, pɛ ja 'bexpi xip'ʉ p'ʉya ngue ɛ̱mbi̱: “Nu̱gä drá̱ Oja̱, ma̱jua̱ni̱ ngue dí 'bʉi, guecä ma̱ ba̱si̱'a̱hʉ ya”, bi 'yɛ̱mbi̱.
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 A nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ ngue yø judío, nu̱na̱ ra̱ pønga̱hya̱ Isaías bi 'yɛ̱na̱: “A nu̱'ʉ yø judío, ma̱da̱gue'a̱ ma̱ndøngu̱tho'ʉ, tengu̱tho yø 'bomu̱ dehe p'ʉ ja ra̱ ja̱the, pɛ zi yohotho'ʉ da̱ bøni̱ ngue di̱ nya̱ni̱.
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Porque nu̱'mø ra̱ pa da̱ japra̱ castigo Oja̱ gätho yø ja̱'i̱ rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi, n'na zihma̱ntho di̱ nja”.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Ra̱ Isaías ma̱hømbi̱ 'yɛ̱na̱: “Nu̱na̱ Oja̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi, nu̱'mø hi̱n da̱di huɛ̱cyø ja̱'i̱ na̱, n'na zihma̱ntho di jua'ʉ yø judío, tengu̱tho 'mø mi̱ jua'ʉ yø ja̱'i̱ mi̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Sodoma 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Gomorra”.
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Guehna̱ ra̱ hya̱ na̱ya ngue nu̱ya yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío, guehya hi̱mmi̱ honi̱ ha di̱ nhojpa̱ui Oja̱ ya. Pɛ bi 'yɛ̱hra̱ pa ngue bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ Oja̱ yø ja̱'i̱, gue'a̱ i̱ nhojpa̱ui Oja̱'a̱ ya.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Pɛ nu̱ya yø judío mi̱ hu̱ yø mmʉi xti̱ nhojpa̱ui Oja̱, ngue mi̱ ɛ̱na̱ xta̱ 'yøt'e te gä mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley. Pɛ hi̱njombi̱ bøni̱ ngue xta̱ mma ma̱hojpi rá̱ ts'oqui ngue xta̱ 'yøt'e te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley, porque hinjongui̱ pøni̱ ngue da̱ 'yøt'e te gäma̱ hya̱ di̱ ma̱nda ra̱ ley.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿Hanja 'mø ngue hi̱mbi̱ nhojpa̱ui Oja̱ yø ja̱'i̱? Porque mi̱ nne ngue xtí̱ nya̱nyø te yø ja̱'i̱ ngue xta̱ 'yøt'a̱ te gä ra̱ nho mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley. Pɛ hi̱mbi̱ ne xta̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ yø ja̱'i̱ ngue ra̱ Cristo na̱ da̱ zä da̱ ya̱ni̱. Ja bi fespʉ yø gua p'ʉya, porque ra̱ Cristo tengu̱tho 'mø 'bɛnna̱ do p'ʉ ha da̱ tho ra̱ ja̱'i̱, di fets'e.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Nu̱p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro nt'ot'i p'ʉ ra̱ hya̱ ngue Oja̱ bi 'yɛ̱na̱: “Ga̱ pɛcä p'ʉ Sión n'na ra̱ do ngue di fesyø ja̱'i̱. Pɛ guedra̱ ndø mɛ̱do da̱ 'yøt'e ngue da̱ dähyø ja̱'i̱. Pɛ nu̱ to gätho da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ do na̱, da̱ di̱ni̱ xa̱nho p'ʉ ja yø mmʉi ngue nu̱ te ra̱ hya̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱, gätho ma̱jua̱ni̱ ngue di̱ nja”.
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.