Romanos 7
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs VC
1 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, ya guí pa̱hmʉ ngue ra̱ ley i ja, i ja rá̱ ts'ɛdi ra̱ ley ngue di̱ ma̱nda ra̱ ja̱'i̱ mɛ̱nte 'bʉi. Pɛ nu̱'mø bi du̱ ra̱ ja̱'i̱, ya hi̱nni̱ mantho di̱ ma̱nda ra̱ ley ra̱ ja̱'i̱.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Ya guí̱ nnu̱hʉ tengu̱tho n'na ra̱ xisu 'mø bi̱ ntha̱ti̱, i ja n'na ra̱ ley hapʉ mma̱ ngue hi̱n'yʉ ra̱ nt'ɛ̱di̱ da̱ hyɛp'ʉ rá̱ da̱mme ra̱ xisu. Pɛ nu̱'mø ya bi du̱ rá̱ da̱mme, ya bi xot'a̱ ra̱ ley mi̱ sa̱mmra̱ xisu.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Pɛ nu̱'mø høndi̱ ntha̱tra̱ xisu 'nɛ̱ 'bʉtrá̱ da̱mme, ya ra̱ ts'oqui øtra̱ xisu. A nu̱'mø bi du̱ rá̱ da̱mme, ya bi xot'a̱ ra̱ ley mi̱ ja ngue ra̱ ntha̱ti̱. Ya sä di̱ ntha̱ti̱ ma̱høn'a̱, 'nɛ̱ ya hi̱ngra̱ ts'oqui øtra̱ xisu ngue di̱ ntha̱ti̱.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 A nu̱ya ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, ya dí øtra̱ güɛnda ngue dá̱ tu̱hʉ p'ʉ ja ra̱ pont'i̱ bi du̱ ra̱ Cristo. Nu̱'a̱ ra̱ ley mi̱ sa̱ngba̱hʉ, ya bi xotrá̱ hya̱'a̱ ya. Ya hi̱ndi̱ ma̱ndaga̱hʉ ra̱ ley ya. Ya ma̱ n'yohʉ'a̱ ra̱ Cristo bi bɛ̱nna̱te p'ʉ ha bi t'ägui. Ya da̱ zä ga̱ ørpa̱hʉ rá̱ 'bɛfi Oja̱ ya.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Nu̱'mø yø pa xá̱ thogui, gä ra̱ nts'o xtá̱ n'yohʉ. Ma̱ pa̱hmʉ'a̱ te mma̱mp'ʉ ja rá̱ ley Oja̱, ɛ̱na̱ ma̱n'na bi 'ya̱nnga̱ ma̱ mmʉihʉ ra̱ ley ngue ra̱ ts'oqui ga̱ øthʉ. Pɛ nu̱'a̱ ra̱ nju̱t'i̱ ngue ra̱ ts'oqui, gue'a̱ ra̱ nda̱te'a̱.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Pɛ ya bi xotrá̱ hya̱'a̱ ra̱ ley ma̱di̱ ma̱ndaga̱hʉ ya. Porque ya dí øthʉ ra̱ güenda ngue ya dá̱ tu̱hʉ. A nu̱yá, ma̱'da'yo dá̱ m'mʉhmʉ para ngue ga̱ ørpa̱hʉ rá̱ 'bɛfi Oja̱. Guehna̱ ra̱ Espíritu Santo di 'dacjʉ ra̱ pähä ga̱ ørpa̱hʉ rá̱ 'bɛfi Oja̱ ya, pɛ hi̱nna̱ øthʉ rá̱ 'bɛfi Oja̱ ngue ga̱ su̱hʉ'a̱ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ nyogui ley.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Ngue ya dí̱ mma̱ngä na̱ ra̱ hya̱ na̱, ¿ua guí ɛ̱mhmʉ ngue dí̱ mma̱ ngue ya hi̱ngui̱ ho rá̱ ley Oja̱? Nu̱'a̱, hi̱n'na̱'a̱. Sinoque ra̱ ley xa̱ndønho. Xi'mø ngue hi̱ndi̱ ja ra̱ ley, ya hi̱nxca̱ pa̱hmʉ te 'bɛ'a̱ na̱ ra̱ ts'oqui 'mø. Tengu̱tho mma̱nna̱ ley ngue ɛ̱na̱: “'Yo guí̱ nnehʉ n'na ra̱ cosa ngue n'nan'yo to rá̱ mmɛti”, i ɛ̱na̱. Ja̱na̱ngue nu̱yá, dí pa̱hmʉ ngue ra̱ ts'oqui dí øthʉ 'mø dí̱ nnehʉ n'na ra̱ cosa ngue n'nan'yo to rá̱ mmɛti.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Nu̱'mø ma̱ pa̱hmʉ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley, ɛ̱na̱ ma̱n'na bi ha̱cjʉ ra̱ ts'ɛdi ngue dí̱ nnehʉ n'na ra̱ cosa nu̱'a̱ n'nan'yo to rá̱ mmɛti. Mɛ̱nte ra̱ pa hi̱mbi̱ fa̱di̱ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley, hi̱ndi̱ nɛ̱qui̱ te 'bɛ'a̱ na̱ ra̱ ts'oqui.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Nu̱gä, nu̱'mø hi̱mma̱rá̱ pa̱di̱ te mma̱mp'ʉ ja rá̱ ley Oja̱, ya dí ɛ̱na̱ ngue xa̱nho te dí øt'e. Pɛ nu̱'mø ma̱ pa̱di̱ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley, bi̱ di̱nma̱ mmʉi p'ʉya ngue hi̱ndí̱ øt'e te mma̱mp'ʉ ja rá̱ ley Oja̱. Ya dá̱ pa̱di̱ ngue ja ngue ga̱ mma ra̱ castigo ngue ma̱ ts'oqui.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Porque nu̱na̱ ra̱ ley mi̱ ja ngue xti 'dacra̱ 'da'yo te 'mø xca̱ øt'e te gä di̱ ma̱nda, guehna̱ ra̱ ley bi zänngui̱ ngue ga̱ mma ra̱ castigo na̱, porque hi̱ndá̱ øt'e te di̱ ma̱nda ra̱ ley.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Nu̱'a̱ ra̱ ts'oqui mi̱ jagui, gue'a̱ mi̱ härca̱ ma̱ n'yomfɛ̱ni̱'a̱, dí ɛ̱na̱ ngue da̱ zä ga̱ øt'e te gä mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley. Pɛ nu̱p'ʉ ja ra̱ ley p'ʉya, dá̱ ti̱mp'ʉ mma̱ ngue ga̱ mma ra̱ castigo ngue ma̱ ts'oqui.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ja̱na̱ngue nu̱na̱ rá̱ ley Oja̱, xa̱ndønho na̱. Nu̱ te gäma̱ hya̱ di̱ ma̱nda, gätho xa̱ndønho.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Hi̱ngui̱ sä ga̱ ɛ̱mhmʉ ngue hi̱ngui̱ ho rá̱ ley Oja̱ ngue i̱ mma̱ ngue jatho ga̱ mmähä ra̱ castigo. Nu̱'a̱ ja ngue gdá̱ mähä ra̱ castigo, ngue ja ma̱ ts'oquihʉ. Ja̱na̱ngue co nu̱'a̱ te gäma̱ hya̱ mma̱nna̱ hoga̱ ley, gue'a̱ gui̱ nɛ̱qui̱ ngue xa̱ndønts'o ma̱ ts'oquihʉ'a̱.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Dí pa̱hmʉ ngue nu̱'a̱ ra̱ ley, gä gue'a̱ ra̱ hoga̱ hya̱ bi u̱n'Oja̱ i̱ mma̱mp'ʉ. Pɛ nu̱jʉ ngue dyø ja̱'i̱thohʉ, gä gue'a̱ ra̱ ts'oqui xa̱ bɛnnga̱ ma̱ mmʉihʉ.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Hi̱ndí̱ pa̱di̱ hanja te nmi̱ øt'e. Porque nu̱'a̱ ra̱ nho nmi̱ nne ga̱ øt'e, hi̱nga̱ gue'a̱ nmi̱ øt'a̱. Nu̱'a̱ tengue hi̱ndí̱ nnu̱ ma̱nho p'ʉya, go gue'a̱ dí øt'a̱.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Pɛ nu̱'mø ngue 'nɛ̱qui̱ hi̱ndi̱ nnu̱ ma̱nhosɛ te dí øt'e, ya dí pa̱di̱ ngue nu̱'a̱ te ra̱ hya̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley, xa̱ndønho.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ja̱na̱ngue nu̱yá, hi̱ngui̱ nne ma̱ mmʉi ngue dá̱ øt'a̱ te ya xtá̱ øt'e. Sinoque gue'a̱ ra̱ ts'oqui mi̱ jagui, gue'a̱ go di̱ mpɛ'a̱ ngue'a̱ te xtá̱ øt'e.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Porque dí pa̱di̱ ngue hi̱n tema̱ nho xtá̱ øt'e. Nu̱'a̱ ra̱ nho nmi̱ nne ga̱ øt'e, hi̱mbi̱ zä xcá̱ øt'e.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Hi̱ndá̱ øt'a̱ te ra̱ nho nmi̱ nne ga̱ øt'e, sinoque nu̱'a̱ te ra̱ nts'o hi̱ndí̱ nnu̱ ma̱nho ngue ga̱ øt'e, gue'a̱ xtá̱ øt'a̱.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Ja̱na̱ngue nu̱yá, nu̱'mø xtá̱ øt'ä'a̱ ra̱ nts'o hi̱ndí̱ nne ga̱ øt'e, pɛ hi̱ngo da̱di jagä'a̱, sinoque gue'a̱ ra̱ ts'oqui xa̱ bɛnnga̱ ma̱ mmʉi, gue'a̱ go di ja'a̱.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ xtá̱ thocä ya. Nu̱'mø nmi̱ nne ga̱ øtra̱ nho, pɛ xøgue høntra̱ nts'o mi̱ so ma̱ mmʉi ga̱ øt'e.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 A nu̱gui̱, da̱di hogä'a̱ te ra̱ hya̱ mma̱mp'ʉ ja rá̱ ley Oja̱.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Nu̱ua ja ma̱ mmʉi mi̱ ja ua n'na ra̱ n'yomfɛ̱ni̱ ngue hi̱nmi̱ nnu̱ ma̱nho'a̱ te ra̱ nho nmi̱ sänni̱ ga̱ øt'e. Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱, nu̱'a̱ ra̱ ts'oqui xa̱ bɛnnga̱gui̱ ma̱ mmʉi, gue'a̱ hi̱mmi̱ nneque ga̱ øtra̱ nho'a̱.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Pɛ huɛ̱ca̱te yø ja̱'i̱ njap'ʉ. ¿Te'o da̱ zä da̱ ya̱ni̱ ngue hi̱nda̱ thohra̱ castigo ja ngue da̱ thogui?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Porque conná̱ n'yomfɛ̱ni̱ ra̱ ja̱'i̱ i̱ nnu̱ ma̱nho'a̱ te ra̱ nho mma̱mp'ʉ ja rá̱ ley Oja̱. Pɛ nu̱ rá̱ do'yo ra̱ ja̱'i̱, gä gue'a̱ rá̱ pähä ra̱ ts'oqui i̱ nne da̱ 'yørpe. Pɛ da̱di ja ma̱mma̱di̱ Oja̱ ngue ma̱ Hmu̱hʉ Jesucristo go bi zä bá̱ jʉga̱hʉ p'ʉ ja ra̱ nts'o'a̱.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.