Romanos 14

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu̱ ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue tobe hi̱ngui̱ ti̱ni̱ xa̱nho rá̱ mmʉi hanja'a̱ ra̱ hya̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱, nu̱p'ʉ ha ga̱di̱ mpɛtihʉ da̱mi̱ u̱nhnʉ ra̱ ts'äya. 'Yo guí̱ nne ngue gui̱ nju̱n'ma̱ hya̱thohʉ.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Porque 'bʉ i'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ti̱ni̱ xa̱nho p'ʉ ja yø mmʉi ngue sä da̱ zi gätho'a̱ te ts'i. Pɛ 'bʉ hmi̱'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya, ngue hi̱ngui̱ ti̱ni̱ xa̱nho p'ʉ ja yø mmʉi hanja'a̱ ra̱ hya̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱. I ɛ̱na̱ ngue ra̱ ts'oqui da̱ 'yøt'e ngue da̱ zi ra̱ ngø, ja̱na̱ngue ɛ̱na̱ ngue høndyø cosa ngue hi̱ngra̱ ngø sä da̱ zi.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 A nu̱yá, nu̱ ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue si gätho'a̱ te si yø ja̱'i̱, 'yo di ɛ̱mbi̱ ngue hi̱ngui̱ ho te øtra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ nu̱'a̱ ha̱jtho yø cosa si. Xi mma̱ngu̱ ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ nu̱'a̱ ha̱jtho yø cosa si, 'yo di ɛ̱mbi̱ ngue hi̱ngui̱ ho te øtra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ nu̱'a̱ si gätho'a̱ tengue ts'i. Porque ya ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, ya o rá̱ 'yɛ Oja̱.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 Nu̱ ra̱ mɛfi n'nan'yo to di̱ mpɛhmi̱, ¿teni̱ 'bɛ'a̱ guí ɛ̱na̱ go gui japi ngue gui 'yɛ̱mbi̱ hi̱nga̱ gue'a̱ te øt'e? Nu̱'a̱ rá̱ hmu̱ ra̱ mɛfi, go da̱ ma̱n'a̱ ngue'mø xa̱nho te øtrá̱ mɛfi ogue hi̱n'na̱. Pɛ nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ngue ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ da̱ gomma̱nho, porque nu̱'a̱ rá̱ Hmu̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi ngue da̱ zä da̱ 'yøt'e ngue da̱ gomma̱nho.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 I 'bʉ i'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ya, ɛ̱mbi̱ ngue ja dra̱ pa ta̱te xa̱ndʉxqui ngue mi̱'da yø pa. Ximmi̱ 'bʉ hmi̱'da p'ʉya, ɛ̱mbi̱ ngue gätho yø pa, gä 'da'igu̱tho. Ja̱na̱ngue nu̱yá, n'na ngu̱ n'na yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, nu̱ te ra̱ hya̱ ti̱mp'ʉ ja rá̱ n'yomfɛ̱ni̱ ngue ɛ̱mbi̱ xa̱nho, da̱ 'yøt'a̱ te ra̱ hya̱ ti̱ni̱.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Nu̱ ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ja n'na ra̱ pa su̱pi̱, ga̱ nzu̱p'a̱ ra̱ pa'a̱ ngue nnu̱ ma̱nsu̱ Oja̱. A nu̱ ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue hi̱ngui̱ su̱pra̱ pa su̱prá̱ mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱ui, hi̱ngui̱ su̱p'a̱ ra̱ pa'a̱ porque nu̱ te øt'e, gue'a̱ ga̱ nnu̱ ma̱nsu̱ Oja̱'a̱. A nu̱ ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue si gätho'ʉ yø cosa i ts'i, i si, porque di ja ma̱mma̱di̱ Oja̱ ngue'a̱ te gä si. A nu̱ ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ɛ̱na̱ ngue i ja 'da yø cosa ngue hi̱ngui̱ nnep'a̱ Oja̱ ngue da̱ zi, ya hi̱ngui̱ si, porque gue'a̱ ga̱ nnu̱ ma̱nsu̱ Oja̱'a̱ te øt'e. 'Nɛ̱ xquet'a̱ di ja ma̱mma̱di̱ Oja̱ ngue te si.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 Hi̱njo'o ngue to da̱ zänsɛ te da̱ n'yo, porque gäthoga̱hʉ dí ohʉ rá̱ 'yɛ ma̱ Hmu̱hʉ Jesucristo. Nu̱'mø dí tehʉ, dí ohʉ rá̱ 'yɛ. Nu̱'mø dá̱ tu̱hʉ, dí ohʉ rá̱ 'yɛ.
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Ja̱na̱ngue nu̱yá, mɛ̱nte dí 'bʉhmʉ, ya gdá̱ 'bʉhmʉ'a̱ ngue ga̱ ørpa̱hʉ rá̱ pähä ma̱ Hmu̱hʉ Jesucristo. Nu̱'mø ja ngue ga̱ tu̱hʉ, gue'a̱ ma̱ Hmu̱hʉ sänni̱ ngue ga̱ tu̱hʉ. Ja̱na̱ngue nu̱yá, gue'mø dí tehʉ, ogue xtá̱ tu̱hʉ, gue'a̱ ra̱ Hmu̱ dí ohʉ rá̱ 'yɛ.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Ra̱ Cristo bi du̱ 'nɛ̱ ma̱hømbi̱ m'mʉi para ngue da̱ gohi ngue gue'a̱ ma̱ Hmu̱hʉ'a̱. Ngu̱'mø dí tehʉ, ngu̱'mø xtá̱ tu̱hʉ, gue'a̱ ma̱ Hmu̱hʉ'a̱.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Nu̱'a̱ ngue ra̱ ja̱'i̱tho, hi̱ngui̱ sä ngue da̱ hya̱spa̱ ra̱ güɛnda te ga̱ 'yo rá̱ cu̱. Hi̱ngui̱ sä ngue sä da̱ 'yɛ̱mbi̱ hi̱ngui̱ ho te ga̱ 'yo rá̱ cu̱. Porque bá̱ ɛ̱p'ʉ ra̱ pa ngue gäthoga̱hʉ ga̱ sømhmʉ p'ʉ ja rá̱ hmi̱ rá̱ dä ra̱ Cristo. Nu̱na̱ p'ʉya, go da̱ hya̱sca̱hʉ ra̱ güɛnda na̱.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Porque nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱ te dí̱ mma̱ngä, ma̱jua̱ni̱ ngue di̱ nja'a̱, ɛ̱nna̱ Oja̱ i 'bʉi. Nu̱gä dí xi'a̱hʉ ngue gätho yø ja̱'i̱ di̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ ha ga̱ m'mʉcä. Gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya da̱ ma̱ ngue guecä drá̱ Oja̱gä”, ɛ̱nna̱ hya̱.
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Ja̱na̱ngue nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, n'na ngu̱ n'najʉ ga̱ däpsɛhʉ ra̱ güɛnda Oja̱ te xtá̱ n'yohʉ.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Ya hi̱ngui̱ sä ngue ga̱ ha̱spa̱hʉ ra̱ güɛnda ma̱ mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ngue ga̱ ɛ̱mphʉ hi̱ngui̱ ho te ga̱ 'yo. A nu̱yá, ma ga̱ ja ndu̱mmʉi ngue hi̱ngo ma̱ ts'oquihʉ p'ʉ da̱ 'yøtra̱ ts'oqui ma̱ cu̱hʉ.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 A nu̱yá, ngue ya dí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Hmu̱ Jesucristo, nu̱ tengue dí sihʉ, ya dí pa̱hmʉ njua̱ni̱ ngue hi̱n tema̱ cosa di ja ngue ga̱ ɛ̱mhmʉ ngue ra̱ ts'oqui dí øthʉ 'mø dá̱ sihʉ. Pɛ nu̱ ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ɛ̱na̱ ngue ra̱ ts'oqui bi 'yør'mø bi zi'a̱ te dí sihʉ, ya ra̱ ts'oqui bi 'yøt'e, porque bi zi 'nɛ̱ ɛ̱mbi̱ ngue hi̱ngui̱ ho.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Ja̱na̱ngue nu̱'mø ma̱jua̱ni̱ ngue ga̱di̱ ma̱hni̱ cu̱, 'yo guí sihʉ n'na ra̱ cosa nu̱'a̱ di ts'onnba̱bi̱ rá̱ mmʉi ni̱ cu̱. Ra̱ Cristo ya bi du̱ ngue bi ya̱ni̱. 'Yo gni̱ 'yøthʉ'a̱ ngue gui ts'onnba̱hʉ rá̱ n'yomfɛ̱ni̱, ngue høntho go guí̱ nne guí sihʉ n'na ra̱ cosa xa̱ncʉhi.
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Ma̱da̱gue'a̱ guí pa̱hmʉ njua̱ni̱ ngue xa̱nho te guí øthʉ, pɛ 'yo gni̱ 'yøthʉ'a̱ ngue da̱ 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ngue ra̱ ts'oqui guí øthʉ.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 Porque nu̱yá, ngue gue'a̱ Oja̱ dí ørpa̱hʉ rá̱ pähä, ya hi̱ngui̱ ja ts'ɛdi ngue ga̱ sihʉ'a̱ te gä da̱di ho ga̱ sihʉ. A nu̱'a̱ ja ts'ɛditho ngue ga̱ øthʉ, gue'a̱ ngue ga̱ ha̱hma̱ mmʉi ga̱ n'yohʉ xa̱nho, 'nɛ̱ ja ts'ɛdi ngue ga̱ nhojpa̱hʉ te'o da̱di̱ nsʉhmʉ, ma ga̱ johyahʉ ngue ya dí̱ n'yohʉ ra̱ Espíritu Santo.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Porque nu̱ ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ørpa̱bi̱ rá̱ pähä ra̱ Cristo, guehya yø hya̱ dá̱ mma̱ngä nnepe ngue da̱ n'yo ra̱ ja̱'i̱. 'Nɛ̱ nu̱na̱ Oja̱ i̱ nnu̱ ma̱nho te ga̱ 'yo ra̱ ja̱'i̱, da̱ guehyø ja̱'i̱ p'ʉya xquet'a̱ da̱ nu̱ ma̱nho.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Ma ga̱ homhmʉ ra̱ hya̱ ngue hi̱nga̱ nju̱n'ma̱hya̱hʉ. N'na ngu̱ n'najʉ, ma ga̱ honnba̱hʉ ha di zacyø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ma̱ mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 'Yo ga̱di ts'onnba̱hʉ rá̱ 'bɛfi Oja̱ ngue co nu̱'a̱ te guí sihʉ. Ma̱jua̱ni̱ ngue gätho'a̱ te i ts'i, gä xa̱nho ngue da̱ ts'i. Pɛ nu̱'mø 'bʉp'ʉ ha dí 'bʉhmʉ n'na ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ nu̱'a̱ ɛ̱na̱ ngue ra̱ ts'oqui da̱ 'yør'mø da̱ zi'a̱ te dí sihʉ, ma̱n'na xa̱nho ngue hi̱nga̱ sihʉ'a̱ te ɛ̱na̱ ngue di 'yøtra̱ ts'oqui 'mø da̱ zi.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 Ma̱n'na xa̱nho ngue hi̱nga̱ sahʉ ra̱ ngø, ni̱ xi̱ngra̱ vino ga̱ sihʉ, hi̱nga̱ nne ngue ga̱ øthʉ'a̱ tengue di 'yøtra̱ ts'oqui ma̱ cu̱hʉ. Hi̱nga̱ øthʉ'ʉ yø hya̱ di ts'onnba̱bi̱ rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ i ja.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 'Yo guí̱ nne ngue nu̱ te guí sihʉ, gue'a̱ gdi̱ nju̱nt'ui ni̱ cu̱hʉ'a̱. Ya guí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ngue gä xa̱nho'a̱ te guí sihʉ, da̱ gue Oja̱ p'ʉya, ya pa̱di̱ te guí øthʉ. A nu̱yá, ra̱ mmɛ̱nthi̱ bi̱ nthɛui ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ nu̱'a̱ pa̱di̱ xa̱nho p'ʉ ja rá̱ mmʉi ngue xa̱nho te øt'e, 'nɛ̱ hi̱ngui̱ ɛ̱nná̱ n'yomfɛ̱ni̱ ngue ra̱ ts'oqui øt'e ngue te ga̱ 'yo.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Pɛ nu̱ ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue si n'na ra̱ cosa nu̱'a̱ ɛ̱mbi̱ ngue hi̱ngui̱ ho, nu̱'mø bi zi, ya ra̱ ts'oqui bi 'yøt'e. Porque hi̱ngrá̱ mmʉi ga̱ nzi'a̱ te si. Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ 'yøt'a̱ te ɛ̱mbrá̱ mmʉi ngue hi̱ngui̱ ho da̱ 'yøt'e, nu̱'mø bi 'yøt'e, ya ra̱ ts'oqui øt'e.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.