Romanos 11

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Xi ya, xi'Oja̱, ¿ua ya bi hyɛp'ʉ'ʉ yø judío ya 'mø? Hi̱n'na̱, hi̱ngui̱ hɛp'ʉ. Porque nu̱gä drá̱ judío, ma̱ mboxitagä na̱ ra̱ Benjamín, nu̱na̱ rá̱ mbom'mɛto ra̱ Abraham.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Nu̱'ʉ yø judío, ya ma̱ m'mɛt'o xa̱ huan'na̱ Oja̱'ʉ ngue da̱ gohi ngue yø ba̱si̱. Ja̱na̱ngue hi̱ngui̱ hɛp'ʉ Oja̱ ya yø judío. Da̱mi̱ bɛ̱mhmʉ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue ra̱ Elías bi ya̱pyø judío 'mø mi̱ mat'Oja̱, bi 'yɛ̱na̱:
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou vocês não sabem o que a Escritura diz a respeito de Elias, como pediu com insistência diante de Deus contra Israel, dizendo:
3 “Ague ma̱ Oja̱'i̱, nu̱ yø judío, ya bi hyo'ʉ ni̱ pønga̱hya̱. A nu̱'a̱ ni̱ altar hapʉ tha̱nne'i yø ja̱'i̱, ya bi thɛmhmi̱. Ya ma̱høngsɛgui dí 'bʉi ngue dí tha̱nne'i ya. Pɛ xquet'a̱ nne da̱ hyogyø ja̱'i̱”, bi 'yɛ̱nna̱ Elías.
3 “Senhor, mataram os teus profetas, derrubaram os teus altares. Sou o único que sobrou, e procuram tirar-me a vida.”
4 Mi̱ da̱ Oja̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: “Hi̱n'na̱, hi̱nga̱ høn'a̱tho'i guí tha̱nnegui. Sinoque 'bʉrpʉtho mi̱ yoto ma̱hua̱hi̱ yø judío ngue tha̱nnegui, 'nɛ̱ hi̱ngui̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bʉhra̱ da̱hmʉ Baal ngue da̱ da̱nne”, bi 'yɛ̱n'Oja̱.
4 Mas qual foi a resposta divina? Foi esta: “Reservei para mim sete mil homens que não dobraram os joelhos diante de Baal.”
5 Da̱ guehra̱ pa ja p'ʉya, xquet'a̱ njarbʉtho ya, hi̱nga̱ gätho yø judío xa̱ hyɛp'ʉ Oja̱. Sinoque 'bʉ i'da ngue conná̱ ma̱te Oja̱ bi gohi ngue yø thanhni̱ Oja̱.
5 Assim também nos dias de hoje sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 ¿Ua di ja tema̱ nho bi 'yøtya yø ja̱'i̱ bi huan'na̱ Oja̱ 'mø? Nu̱'a̱, hi̱n'na̱'a̱. Sinoque ra̱ ma̱tetho bi 'yøt Oja̱ ngue bi huanhni̱. Nu̱'mø ngue di ja tema̱ nho xta̱ 'yøtyø ja̱'i̱, ja̱na̱ngue bi huanhni̱, ya hi̱ngrá̱ ma̱tetho bi 'yøt'Oja̱ 'mø.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 Guehna̱ ra̱ hya̱ na̱ya ngue nu̱'ʉ yø judío mi̱ honi̱ ha xtí̱ nhohyø ts'oqui, pɛ hi̱ngui̱ ngu̱'ʉ bi di̱ni̱ ha di̱ nhojpa̱ yø ts'oqui. Høndya te'o ya xpa̱ huan'na̱ Oja̱ ngue bi̱ ma ma̱hojpi. A nu̱'ʉ mi̱'da yø judío, bi jorpa̱bi̱ yø n'yomfɛ̱ni̱'ʉ ngue hi̱mbi̱ di̱nyø mmʉi hanja ra̱ hya̱.
7 Que diremos, então? O que Israel buscava, isso não alcançou; mas a eleição conseguiu isso. Os demais foram endurecidos,
8 I̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱na̱ Oja̱, bi 'yøt'e ngue hi̱nda̱ di̱nyø mmʉi yø ja̱'i̱'a̱ ra̱ hya̱ da̱ 'yøde. Nu̱'a̱ te da̱ nu̱, hi̱nda̱ di̱nyø mmʉi hanja ra̱ hya̱. Da̱ 'yøhyø hya̱ da̱ hma̱, pɛ hi̱ndi̱ n'yo yø mmʉi hanja'a̱ ra̱ hya̱ da̱ 'yøde. Ngu̱'a̱ bá̱ nja'ʉ yø pa xa̱ thogui, da̱ guehya ma̱høn'a̱ njarbʉtho”.
8 como está escrito: “Deus lhes deu um espírito de profundo sono, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até o dia de hoje.”
9 Ra̱ David ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱ ngue bi 'yɛ̱na̱: “Nu̱p'ʉ ha di sännigo yø ja̱'i̱, di ɛ̱na̱ ngue ja mpähä, di ɛ̱na̱ ngue i̱ nnu̱ ma̱nho Oja̱ te øt'e. Pɛ hi̱mma̱ jua̱ni̱ ngue di̱ nnu̱ ma̱nho Oja̱ te øt'e. Sinoque di̱ njapra̱ castigo'a̱ te øt'e.
9 E Davi disse: “Que a mesa deles se transforme em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 Nu̱'a̱ te da̱ hyɛ̱tyø ja̱'i̱, hi̱nda̱ di̱nyø mmʉi hanja. Ja̱na̱ngue di̱ m'mʉmma̱n'ʉ hangu̱ ra̱ pa”.
10 que os olhos deles se escureçam, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.”
11 Xi ya 'mø, ¿ua xma̱ ma da̱ hyɛp'ʉ Oja̱ yø judío ya 'mø? ¿Ua hi̱nja̱m'mø da̱ 'yɛ̱hra̱ pa di̱ nya̱nyø te mi̱'da yø judío ya 'mø? a̱há̱, da̱ 'yɛ̱hra̱ pa di̱ m'mʉhyø judío di̱ nya̱nyø te. Ma̱jua̱ni̱ ngue nu̱ya yø judío bi hyɛp'ʉ Oja̱, pɛ Oja̱ bi 'yøt'e ngue nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío da̱ gohi ngue yø ja̱'i̱ Oja̱. Porque nnepe ngue nu̱'ʉ yø judío bi hyɛp'ʉ Oja̱, di sɛyabi ya yø ja̱'i̱ ya.
11 Então eu pergunto: será que eles tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela transgressão deles, a salvação chegou aos gentios, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes.
12 Nu̱'a̱ i hyɛp'ʉ Oja̱ yø judío, nu̱ya yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío, gue'a̱ di di̱nnba̱bi̱ rá̱ nja̱pi̱ Oja̱'a̱. Pɛ nu̱'mø bi zønna̱ pa ngue 'nɛ̱hyø judío da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo, nu̱na̱ Oja̱ ma̱thoguitho di ja̱pi̱ gätho yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi.
12 Ora, se a transgressão deles resultou em riqueza para o mundo, e a diminuição deles resultou em riqueza para os gentios, quanto mais a plenitude deles!
13 A nu̱yá, i ja ma̱n'na ra̱ hya̱ dí̱ nne ga̱ xihyø ja̱'i̱ ngue hi̱ngyø judío. Nu̱ya yø ja̱'i̱ ya, bá̱ pɛnnga̱gui̱ Oja̱ ngue ga̱ xihra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱. Pɛ nu̱na̱ ra̱ 'bɛfi bi 'dacä Oja̱, dí honnba̱bi̱ yø ja̱'i̱ ha di ba̱di̱ ngue dí̱ nnu̱ ma̱nsu̱gä na̱ ra̱ 'bɛfi na̱.
13 Dirijo-me a vocês que são gentios. Visto que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 Porque nu̱'ʉ ma̱ mmi̱judíohe hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo ya, dí̱ nnegä ngue di sɛyabi ya yø ja̱'i̱ bi̱ nthɛui ra̱ Cristo, n'namhma̱ ngue xquet'a̱ 'nɛ̱'ʉ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱'ʉ n'namhma̱ di̱ nya̱nyø te.
14 para ver se de algum modo posso fazer com que os do meu povo fiquem com ciúmes e alguns deles se salvem.
15 Ma̱zihotho 'mø da̱ 'yɛ̱hra̱ pa ngue ma̱høndi̱ nhojpa̱ui Oja̱ yø judío nu̱ya ya xi hyɛp'ʉ Oja̱. Conque Oja̱, bi 'yøt'e ngue nu̱ya yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío bi̱ nhojpa̱ui. Pɛ nu̱yá, nu̱'mø di 'bätyø mmʉi yø judío ngue da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo, ɛ̱ntho ja di bɛ̱nna̱te yø ja̱'i̱ ngue ya xí du̱.
15 Porque, se o fato de eles terem sido rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 Nu̱na̱ ra̱ Abraham, guehna̱ rá̱ mʉditho ra̱ judío na̱, 'nɛ̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱. Xquet'a̱ nu̱'ʉ yø judío ngue yø mbom'mɛto ya, xquet'a̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱. Nu̱na̱ ra̱ Abraham, tengu̱tho n'na ra̱ da̱za na̱. Nu̱'ʉ yø judío ngue yø mbom'mɛto p'ʉya, tengu̱tho yø 'yɛza'ʉ. Pɛ o rá̱ 'yɛ Oja̱ gä rá̱ do'yo ra̱ za.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente será santa a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Guehna̱ n'na ra̱ za ngue ra̱ hoga̱ za na̱. Pɛ bi̱ ma nts'a̱qui̱ 'da yø 'yɛza ra̱ za. Guehya yø judío bi hyɛp'ʉ Oja̱ ya. Nu̱'a̱hʉ ya, ngue hi̱ngyø judíohʉ, tengu̱tho 'mø ngue yø 'yɛza'a̱hʉ n'na ra̱ za ngue ja da̱po. Nu̱p'ʉ bi ts'a̱jpa̱bi̱ yø 'yɛza ra̱ hoga̱ za, ja bi̱ ma nt'ɛ̱ts'i̱'a̱hʉ p'ʉ. A nu̱yá, ya ni̱ n'yohʉ'ʉ yø ja̱'i̱ Oja̱ ya.
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e você, sendo oliveira brava, foi enxertado no meio deles e se tornou participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Pɛ ma̱hsä mi̱ 'yɛ̱na̱ ngue ma̱n'na ta̱te xa̱nho'a̱hʉ ngue'ʉ yø judío bi hyɛp'ʉ Oja̱. Da̱mi̱ bɛ̱mhmʉ ngue yø 'yɛza i ja yø te ngue bi thɛp'ʉ ja ra̱ da̱za. Hi̱ngue masque ja ra̱ te ra̱ da̱za conná̱ ngue'ʉ yø 'yɛza.
18 não se glorie contra os ramos. Mas, se você se gloriar, lembre que não é você que sustenta a raiz, mas é a raiz que sustenta você.
19 ¿Ua guí ɛ̱na̱ ngue ma̱n'na ta̱te xa̱nho'a̱hʉ ngue'ʉ yø judío bi hyɛp'ʉ Oja̱, ja̱na̱ngue bi ts'a̱jpa̱ yø 'yɛ ra̱ hoga̱ za ngue ja bi̱ ma nt'ɛ̱ts'a̱hʉ p'ʉ? Nu̱'a̱, hi̱nda̱ zä'a̱.
19 Então você dirá: “Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.”
20 Nu̱ya yø judío mi̱ nnøpa̱ 'yɛza ra̱ hoga̱ za, bi̱ ma nts'a̱qui̱, bi thɛp'ʉ p'ʉya ngue hi̱mbi̱ ne bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo. Pɛ nu̱'a̱hʉ ja da̱po ra̱ za mi̱ nnøpa̱ 'yɛza'a̱hʉ. Nu̱'a̱ ni̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ bi̱ nja, gue'a̱ i̱ ma nt'ɛ̱ts'i̱'a̱hʉ p'ʉ ja ra̱ hoga̱ za'a̱. Ja̱na̱ngue nu̱yá, 'yo sä ga̱di 'yɛ̱xhʉ, da̱mi̱ mfähmʉ xa̱nho. Nu̱'mø hi̱nga̱ mfähmʉ, ya da̱ ma nthɛqui'a̱hʉ ma̱høn'a̱.
20 Correto! Eles foram quebrados por causa da incredulidade, mas você continua firme mediante a fé. Não fique orgulhoso, mas tema.
21 Xi'mø ngue Oja̱ bi hyɛp'ʉ yø judío ngue hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo, da̱ gue'a̱hʉ ya, nu̱'mø hi̱ngui̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Cristo, da̱ hyɛc'a̱hʉ p'ʉ.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará você.
22 Nu̱na̱ Oja̱, ya guí̱ nnu̱hʉ ngue nu̱'a̱ rá̱ ma̱te i ja, ma̱ndønhotho te øt'e. Pɛ xquet'a̱ da̱ japra̱ castigo yø ja̱'i̱ øtra̱ ts'oqui. Porque bi japra̱ castigo'ʉ yø judío hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Go bi 'da'a̱hʉ rá̱ ma̱te ngue gá̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ. Pɛ nu̱'mø gui hyɛhmʉ p'ʉ Oja̱, xquet'a̱ di ja'a̱hʉ ra̱ castigo.
22 Considere, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para com você, a bondade de Deus, desde que você permaneça nessa bondade. Do contrário, também você será cortado.
23 A nu̱yá, nu̱'mø da̱ 'yɛ̱hra̱ pa ngue yø judío da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ Oja̱, i ja rá̱ ts'ɛdi Oja̱ ngue ma̱hønda̱ 'yɛ̱spʉ ja ra̱ za bá̱ sa̱qui̱.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 Porque ma̱n'na hi̱ngui̱ hɛ̱nni̱ di t'ɛ̱sra̱ 'yɛza nu̱'a̱ bá̱ ts'a̱jpʉ ja ra̱ hoga̱ za, hi̱nda̱ gue'a̱hʉ ngue ja da̱po ra̱ za ga̱mbi̱ thɛhʉ.
24 Pois, se você foi cortado daquela que, por natureza, era uma oliveira brava e, contra a natureza, foi enxertado numa oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, nu̱na̱ ra̱ hya̱ hi̱ngui̱ fa̱di̱ hanja, dí̱ nnegä ya ngue guí pa̱hmʉ xa̱nho hanja ya. Porque hi̱ndí̱ nnegä ngue gui 'yɛ̱na̱ ngue guí ta̱tehʉ ngue yø judío. Ma̱jua̱ni̱ ngue xa̱ngu̱ yø judío hi̱ngui̱ nne da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo. Pɛ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, ja gue'mø bi zønna̱ pa ngue ya ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo.
25 Porque não quero, irmãos, que vocês ignorem este mistério, para que não fiquem pensando que são sábios: veio um endurecimento em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 Nu̱'mø ya bi̱ nja'a̱ p'ʉya, gätho'ʉ yø judío di 'bʉ'a̱ ra̱ pa'a̱, ya di̱ nya̱ni̱. I̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱na̱ ra̱ Ya̱nte, guep'ʉ Sión di̱ m'mʉhna̱. Guehna̱ di hojpa̱ yø ts'oqui yø judío na̱, nuya yø 'yʉmɛ̱ni̱ p'ʉ bá̱ fʉdi ba̱ m'mʉhra̱ Jacob.
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: “O Libertador virá de Sião e afastará de Jacó as impiedades.
27 Guehna̱ ra̱ cohi ga̱ co'be na̱ ngue ya ga̱ hojpa̱ yø ts'oqui yø ja̱'i̱”, ɛ̱n'Oja̱.
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.”
28 Nu̱'ʉ yø judío ngue fɛstho na̱ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱, bi gohi ngue yø nsʉiui Oja̱. Ja̱na̱ngue i̱ mɛnhna̱ hya̱ Oja̱ p'ʉ ha 'bʉhyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío. Pɛ ma̱da̱gue'a̱, nu̱na̱ Oja̱ xquetho ngue di̱ ma̱'ʉ yø judío. Porque nu̱'ʉ yø mboxita'ʉ gue'ʉ yø thanhni̱ Oja̱'ʉ.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vocês; mas quanto à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 Nu̱na̱ Oja̱, hi̱nja̱m'mø ngue di cohrá̱ mmʉi na̱. Nu̱ to gä bi zofo, hangu̱ ra̱ pa di̱ ma̱di̱ 'nɛ̱ di ja̱pi̱.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Nu̱'mø ma̱ m'mɛt'o, xa̱ mmɛstho te mi̱ ma̱n'Oja̱'ʉ yø ja̱'i̱ hingyø judío. Pɛ nu̱ya ngue 'nɛ̱hyø judío bi̱ mɛstho te mma̱n'Oja̱ ya, ja̱na̱ngue Oja̱ bi u̱nná̱ ma̱te'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío ya.
30 Porque assim como no passado vocês foram desobedientes a Deus, mas agora alcançaram misericórdia à vista da desobediência deles,
31 Nu̱ya yø judío bi̱ mɛspa̱tho te mma̱n'Oja̱. Pɛ nu̱na̱ Oja̱, ni̱ netho ngue di u̱nná̱ ma̱te tengu̱tho i u̱nná̱ ma̱te'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío.
31 assim também estes agora foram desobedientes, para que também eles alcancem misericórdia, à vista da que foi concedida a vocês.
32 Nu̱na̱ Oja̱, ngu̱na̱ bi 'yøt'e, bi u̱nna̱ 'yu̱ ngue gätho yø ja̱'i̱ bi̱ mɛspa̱tho te mma̱, para ngue da̱ zäp'ʉ 'da di u̱ntho rá̱ ma̱te gätho yø ja̱'i̱.
32 Porque Deus encerrou todos na desobediência, a fim de mostrar a sua misericórdia a todos.
33 Hi̱njongui̱ pøni̱ ngue di pa̱di̱ xa̱ndønho hangu̱ ga̱ngu̱ ra̱ nho i ja Oja̱. Hi̱njongui̱ pa̱di̱ hangu̱ ga̱ngu̱ rá̱ mfa̱di̱ Oja̱ i ja. Hi̱njongui̱ pa̱di̱ hangu̱ ga̱ngu̱ rá̱ n'yomfɛ̱ni̱ i ja. Porque hi̱njongui̱ pøni̱ ngue di pa̱di̱ xa̱ndønho tengu̱ ɛga̱ 'yo Oja̱.
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão inexplicáveis são os seus juízos, e quão insondáveis são os seus caminhos!
34 Hi̱njonni̱ ja̱'i̱ di pøni̱ ngue di ti̱ni̱ xa̱ndønho hanja rá̱ n'yomfɛ̱ni̱ Oja̱, 'nɛ̱ hi̱njonni̱ ja̱'i̱ di t'ɛ̱mbi̱ ngue bi xännbi̱ te øt'e.
34 “Pois quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 Nu̱na̱ Oja̱, hi̱ngra̱ mi̱hi̱ na̱ ngue da̱ 'yɛ̱nyø ja̱'i̱ ya mi̱ ndu̱pa̱te Oja̱'a̱ te bi u̱nni̱.
35 Ou quem primeiro deu alguma coisa a Deus para que isso lhe seja restituído?”
36 Porque nu̱ te gäma̱ cosa dí̱ nnu̱hʉ ngue ja, Oja̱ bá̱di̱ u̱ni̱. Go bi hoc'a̱ 'nɛ̱ gä go rá̱ mmɛti'a̱. A nu̱yá, hønsɛ Oja̱ i ja ngue da̱ t'ɛ̱spi̱ para za̱ntho. Da̱ ngu̱t'a̱tho.
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele seja a glória para sempre. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.