Mateus 13
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARA
1 Nu̱'a̱ ra̱ pa'a̱, ra̱ Jesús bi bømp'ʉ ja ra̱ ngu̱ mi̱ 'bʉi, bi̱ ma i̱ mmi̱p'ʉ ja ra̱ nenzabi.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Pɛ ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ bi̱ mpɛti p'ʉ ha 'bʉi. Ja̱na̱ngue bi yʉt'a̱ n'na ra̱ barco ja bá̱ mi̱p'ʉ. Nu̱ gätho mi̱'da yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nenzabi.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Xa̱ngu̱ yø hya̱ bi xännba̱bi̱ yø ja̱'i̱, honi̱ te gui hyɛjpa̱ yø hya̱ xifi. Ngu̱na̱ n'na ra̱ hya̱ bi hyɛqui, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Nu̱p'ʉ bi thogui ngue ponyø hmu̱dä, bi zop'ʉ ja ra̱ 'yu̱ 'da yø hmu̱dä. Bi̱ map'ʉ yø ts'ints'ʉ ngue bi za yø hmu̱dä.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Mi̱'da yø hmu̱dä bi̱ moni̱, bi zop'ʉ hi̱ngui̱ pidi ra̱ häi ngue o ra̱ do. Guehya yø hmu̱dä n'nahma̱ntho bi bøts'e ngue hi̱ngui̱ pidi ra̱ häi p'ʉ bi zo.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Hi̱nga̱ ya mbo pa yø 'yʉ. Nu̱'mø bá̱ pøxra̱ hyadi, bi̱ 'yu̱hyø hmu̱dä ya xi bøts'e.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Mi̱'da yø hmu̱dä bi zop'ʉ ja yø 'ui̱ni̱. Mi̱ nte yø 'ui̱ni̱ p'ʉya, bi ts'onyø hmu̱dä ngue bi hyøt'a̱mbo.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Mi̱'da yø hmu̱dä bi zop'ʉ ja ra̱ hoga̱ häi, guehya ɛ̱mmɛ̱i̱ bi̱ nja ya. Nu̱ 'da yø hmu̱dä, n'na ciento bi bøni̱ ngue n'na mhmu̱dä. Mi̱'da p'ʉya, hya̱te bi bøni̱ ngue n'na mhmu̱dä. Mi̱'da p'ʉya, 'däte ma̱'dɛt'a bi bøni̱.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 A nu̱yá, di̱ nja ni̱ gu̱ ngue gui 'yøhmʉ na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya ―bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱.
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Ra̱ Jesús bi guatyø xädi, bi 'yɛ̱mbi̱:
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø xädi:
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 A nu̱ ra̱ ja̱'i̱ bi di̱nna̱ mmʉi hanja ra̱ hya̱ ya, da̱ mäx'Oja̱ ngue ma̱n'na di ba̱di̱. Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ hi̱ngui̱ ørpa̱tho ma̱su̱ ya yø hya̱ dí̱ mma̱, nu̱'a̱ zits'ʉ ra̱ hya̱ bi ba̱di̱, da̱ tha̱nnbi̱.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Ja̱na̱ngue dí honi̱ te nná̱ hyɛjpa̱ yø hya̱ dí xihyø ja̱'i̱. Porque yø ja̱'i̱ nnu̱ te dí øt'e, pɛ øtyø ja̱'i̱ tengu̱tho 'mø ngue hi̱nte bi̱ nu̱. Nu̱ya yø hya̱ bi 'yøde, tengu̱tho 'mø ngue hi̱n tema̱ hya̱ bi 'yøde, hi̱mbi̱ di̱nyø mmʉi hanja na̱ ra̱ hya̱ dá̱ ma̱.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Nu̱ te øtyø ja̱'i̱, ya bi̱ nja'a̱ ra̱ hya̱ bi 'bɛt'o ra̱ pønga̱hya̱ Isaías ngue bi 'yɛ̱na̱: “Yø ja̱'i̱ da̱ 'yøde hanja ra̱ hya̱, pɛ hi̱nda̱ di̱nyø mmʉi hanja ra̱ hya̱ da̱ 'yøde. Nu̱ te da̱ nu̱ yø ja̱'i̱, hi̱nda̱ di̱nyø mmʉi yø ja̱'i̱ hanja'a̱ te da̱ nu̱.
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Porque nu̱ya yø ja̱'i̱ ya, i̱ njot'i yø n'yomfɛ̱ni̱. Ɛ̱ntho xa̱ ngotyø gu̱ ngue hi̱ngui̱ nne da̱ 'yøhra̱ hya̱. Ɛ̱ntho xa̱ ts'a̱ntyø dä ngue hi̱ngui̱ nne da̱ hyɛ̱t'a̱ te ja ngue da̱ hyɛ̱ti̱. Porque hi̱ngui̱ nne da̱ di̱nyø mmʉi hanja ra̱ hya̱, 'nɛ̱ hi̱ngui̱ nne di 'bätyø mmʉi ngue da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱, n'namhma̱ ngue ga̱ pu̱nnba̱bi̱ yø ts'oqui”, ɛ̱n'Oja̱.
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 Pɛ ra̱ mmɛ̱nthi̱ gá̱ nthɛhʉ, porque nu̱ te gä guí̱ nnu̱hʉ, bi di̱nni̱ mmʉihʉ hanja ra̱ hya̱. Nu̱ te ra̱ hya̱ gá̱ 'yøhmʉ, guí pa̱hmʉ ha rá̱ nja ra̱ hya̱.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ma̱jua̱ni̱ dí xi'a̱hʉ, ngue yø pa xa̱ thogui, xa̱ngu̱ yø pønga̱hya̱ Oja̱ xa̱ m'mʉi, yø hoga̱ n'yohʉ xa̱ m'mʉi, bi̱ ne xta̱ nnu̱'a̱ te guí̱ nnu̱hʉ ya, pɛ hi̱mbi̱ zä bi̱ nu̱. Bi̱ ne xta̱ 'yø'a̱ ra̱ hya̱ guí øhmʉ ya, pɛ hi̱mbi̱ zä bi 'yøde.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Nu̱ya yø hya̱ da̱di hyɛjpa̱bi̱ ra̱ momhmu̱dä, da̱mi̱ 'yøhmʉ xa̱nho hanja ra̱ hya̱.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Nu̱ya yø ja̱'i̱ ngue høntho bi 'yøhra̱ hya̱, guehya gui̱ nhyɛjpi ngue ra̱ nen'yu̱ p'ʉ bi zo yø hmu̱dä ya. Bi 'yøhra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ ngue ha di̱ njap'ʉ di zo rá̱ 'yɛ Oja̱, pɛ hi̱mbi̱ di̱nyø mmʉi yø ja̱'i̱ hanja ra̱ hya̱. Bi̱ map'ʉ ra̱ zithu̱ p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ hya̱ xi 'yøhyø ja̱'i̱, bi japi ngue bi pu̱mbɛ̱ni̱.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Mi̱'da yø ja̱'i̱, gui̱ nhyɛjpa̱ ra̱ häi hi̱ngui̱ pidi ngue mi̱ o ra̱ do p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Mi̱ zä mi̱ 'yøhra̱ hya̱ yø ja̱'i̱, ja̱njua̱ni̱ di johya ngue bi̱ nu̱ ma̱nho.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Guehya yø ja̱'i̱ hi̱mbi̱ bɛnt'i̱ xa̱nho ra̱ hya̱ ya. Zits'ʉtho honi̱ ngue ha di hyɛp'ʉ ra̱ hya̱. Nu̱'mø bi ts'ʉi ngue ra̱ hya̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱, 'bexi cohyø mmʉi.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Mi̱'da yø ja̱'i̱ p'ʉya, gui̱ nhyɛjpa̱bi̱ ra̱ häi ngue ja yø 'ui̱ni̱ p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Guehya yø ja̱'i̱ bi 'yøde hanja ra̱ hya̱ ya. Pɛ nu̱'a̱ te yø 'bɛfi i ja n'na pa ngu̱ n'na pa, høndyø 'bɛfi ni̱ ma yø mmʉi yø ja̱'i̱. Di ja ndu̱mmʉi honi̱ ha di̱ mmɛ̱mmɛti. Ya hi̱n tema̱ nhotho bi 'yørpa̱bi̱ na̱ ra̱ hya̱ bi 'yøde.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Pɛ mi̱'da yø ja̱'i̱, gui̱ nhyɛjpa̱ ra̱ hoga̱ häi p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Mi̱ zä mi̱ 'yøhra̱ hya̱, bi di̱nyø mmʉi hanja ra̱ hya̱. Bi 'yørpa̱bi̱ ra̱ nho na̱ ra̱ hya̱ bi 'yøde. Pɛ 'bʉ'i'da yø ja̱'i̱ ngue ma̱thoguitho bi 'yørpa̱bi̱ ra̱ nho ra̱ hya̱ bi 'yøde.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Ra̱ Jesús bi hyoni̱ te gui hyɛjpa̱bi̱ n'na ra̱ hya̱ bi xihyø ja̱'i̱. Bi 'yɛ̱mbi̱:
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Pɛ mi̱ n'a̱ha̱ gätho yø ja̱'i̱, nu̱'a̱ rá̱ nsʉiui ra̱ mmɛ̱hui̱ bi yʉrbʉ ja ra̱ nua̱trigo ngue ra̱ xu̱i̱. Bi du̱prá̱ mi̱hyu̱ui ra̱ trigo. Bi̱ ma p'ʉya.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Mi̱ nte yø trigo p'ʉya, ya ts'a̱ts'i̱ ngue di̱ nja yø trigo. Ja bi̱ nɛ̱qui̱ p'ʉ ndana̱ gue'a̱ ra̱ paxitho p'ʉya.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Mi̱ nu̱ yø hmi̱qui̱ ra̱ mmɛ̱hui̱ te ja ra̱ hua̱hi̱, bi̱ ma bá̱ xihra̱ hmu̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: “Ague grá̱ Hmu̱, nu̱'mø ma̱ tu̱hmʉ ni̱ hua̱hi̱, xa̱nho ra̱ hmu̱dä dá̱ tu̱hmʉ. ¿Hanja ngue n'youi yø paxi ra̱ trigo ya'mø?” bi 'yɛ̱mbi̱.
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Ra̱ hmu̱ p'ʉya bi 'yɛ̱mbyø hmi̱qui̱ ya̱ui: “Gue'a̱ ma̱ nsʉigä'be bi du̱'ʉ yø paxi guí̱ mma̱mmi̱ ya”. Yø hmi̱qui̱ p'ʉya bi 'yɛ̱mbra̱ hmu̱: “¿Ua guí̱ nne ga̱ ma xat'ähe yø paxi n'youi ra̱ trigo?” bi 'yɛ̱mbi̱.
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 Pɛ ra̱ hmu̱ bi 'yɛ̱na̱: “Hi̱n'na̱. Ogui xathʉ yø paxi n'youi ra̱ trigo, porque nu̱'mø gá̱ xathʉ yø paxi, 'nɛ̱hra̱ trigo da̱ c'ʉts'i.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Da̱mi̱ hyɛmhma̱ui hma̱ 'dap'ʉ di̱ nte asta̱ gue'mø bi thɛts'i. Ga̱ xicä yø mɛfi ngue da̱ ga̱cyø paxi, da̱ 'yøtyø tu̱t'i̱, da̱ t'u̱di̱. Nu̱'a̱ ra̱ trigo p'ʉya, da̱ 'bɛspʉ ja ra̱ njʉtrigo'a̱”.
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Ma̱hømbi̱ hyoni̱ te gui hyɛjpa̱ yø hya̱ xihyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mbi̱:
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Ma̱jua̱ni̱ ngue ma̱n'na zitchʉ na̱ ra̱ hmu̱dä na̱ ngue gätho mi̱'da yø hmu̱dä i ja. Pɛ nu̱'mø bi̱ nte, ma̱n'na ta̱te ra̱ da̱t'o ngue gätho mi̱'da yø c'ani̱ i ja. Nu̱p'ʉ ja yø 'yɛt'o, ja ørbʉ yø 'bafi yø ts'ints'ʉ.
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Ma̱hømbi hyonna̱ Jesús te gui hyɛjpa̱ mi̱'da yø hya̱ bi xihyø ja̱'i̱. Bi 'yɛ̱mbi̱:
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Ngu̱ya yø hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Jesús ngue honi̱ te gui hyɛjpa̱ yø hya̱ xihyø ja̱'i̱. Nu̱'mø i ya̱, za̱nt'a̱ honi̱ te gui hyɛjpa̱ yø hya̱ xännba̱ yø ja̱'i̱.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Ngu̱na̱ bi 'yøt'e, porque mi̱ jatho ngue di̱ nja ya yø hya̱ bi̱ ma̱nná̱ pønga̱hya̱ Oja̱ ngue bi 'yɛ̱na̱: “Ga̱ honi̱ te gdá̱ hyɛjpa̱ yø hya̱ ga̱ xihyø ja̱'i̱. Ga̱ xicä yø ja̱'i̱ yø hya̱ hi̱ngui̱ fa̱di̱ hanja asta̱ gue'mø ma̱mbá̱ nhohra̱ xi̱mhäi”, bi 'yɛ̱na̱.
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Mi̱ juadi bi̱ n'yɛ̱hmi̱ yø ja̱'i̱ ra̱ Jesús, bi 'yʉt'a̱mbo rá̱ ngu̱ p'ʉya. Bi guatyø xädi, bi 'yɛ̱mbi̱:
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø xädi:
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Nu̱ ra̱ hua̱hi̱, ga̱ mbøni̱ ngue guecua ja ra̱ xi̱mhäi'a̱. A nu̱ ra̱ hoga̱ hmu̱dä, ga̱ mbøni̱ ngue gue'ʉ yø ja̱'i̱ o rá̱ 'yɛ Oja̱. A nu̱'a̱ rá̱ mi̱hyu̱ui ra̱ trigo, ga̱ mbøni̱ ngue gue'ʉ yø ja̱'i̱ o rá̱ 'yɛ ra̱ zithu̱'ʉ.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 A nu̱'a̱ rá̱ nsʉiui ra̱ mmɛ̱hui̱ bi̱ du̱prá̱ mi̱hyu̱ui ra̱ trigo p'ʉ ja rá̱ hua̱hi̱, gue'a̱ ra̱ zithu̱'a̱. A nu̱'mø bi thɛxyø trigo, ga̱ mbøni̱ ngue gue'mø bi gua'a̱ nxi̱mhäi 'mø. A nu̱'ʉ yø mɛfi da̱ hyɛxyø trigo, gue'ʉ yø anxɛ'ʉ.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 A nu̱'a̱ rá̱ mi̱hyu̱ui ra̱ trigo da̱ ma ma̱pɛti ngue da̱ t'u̱di̱, ga̱ mbøni̱ ngue gue'a̱ ra̱ nda̱te di̱ nja 'mø bi gua'a̱ nxi̱mhäi'a̱.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Porque ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ da̱ mɛnhyø anxɛ p'ʉ ha 'bʉhyø ja̱'i̱ ya o rá̱ 'yɛ. Da̱ ziqui gätho yø ja̱'i̱ nu̱ya xa̱ japi ngue øtra̱ ts'oqui mi̱'da yø mmi̱c'ɛ̱i̱ui, da̱ ziqui gätho'ʉ xa̱nts'o te ga̱ 'yo.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 Nu̱ya yø ts'oc'ɛ̱i̱, da̱ hyørbʉ ja ra̱ orno di da̱nzø. Ja di̱ nzomp'ʉ yø ja̱'i̱ 'nɛ̱ da̱di gu̱xtyø ts'i ngue ra̱ nda̱te da̱ zä.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ xa̱ 'yøt'e te di̱ ma̱nda Oja̱, di̱ m'mʉp'ʉ ha di̱ ma̱nda yø Papá, da̱di yoxni̱ tengu̱tho gui yotra̱ hyadi. Di̱ nja ni̱ gu̱ ngue gui 'yøhmʉ ya yø hya̱ dí̱ mma̱ngä.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 Nu̱ya yø ja̱'i̱ honi̱ ha di zo rá̱ 'yɛ Oja̱ bí 'bʉ ma̱hɛts'i̱, guehya tengu̱tho n'na ra̱ ja̱'i̱ bi di̱ni̱ ha nt'ägui xa̱ndøngu̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ ya. Mi̱ zä mi̱ di̱ni̱ ha o ra̱ mɛ̱nyu̱, ma̱ hømbi go'mi̱, di johya ngue'a̱ te bi di̱ni̱. Da̱ mä te gä pɛspʉya ngue da̱ dänna̱ häi ha o ra̱ mɛ̱nyu̱ bi di̱ni̱. Ya drá̱ mmɛti ra̱ häi p'ʉya.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Nu̱ya yø ja̱'i̱ honi̱ ha di zo rá̱ 'yɛ Oja̱ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱, guehya tengu̱tho n'na ra̱ pøhø i 'yo ngue honyø perla, ta̱te ma̱ndøngu̱ drá̱ mu̱ui.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Nu̱'mø bi di̱nna̱ perla ma̱ndøngu̱ drá̱ mu̱ui, da̱ mä te gä pɛts'i, da̱ dänna̱ perla bi di̱ni̱.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 Nu̱na̱ Oja̱ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱, nu̱ya yø ja̱'i̱ 'bʉcua ja ra̱ xi̱mhäi di̱ ma̱nda, tengu̱tho yø hua̱ bi thɛ ra̱ xit'a̱ 'mø bi̱ ma yø mahua̱ p'ʉ ja ra̱ ja̱the. 'Dama̱ 'dan'yo yø hua̱ bí thɛ.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Nu̱'mø bá̱ yu̱hra̱ xit'a̱ yø mahua̱, da̱ jʉca̱ nenthe p'ʉya, da̱ mi̱ ngue da̱ huanhni̱. Yø hoga̱ hua̱ i pɛts'i, pɛ yø hua̱ hi̱ngui̱ ho i ɛi.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Di̱ njarbʉtho'a̱ te ra̱ hya̱ di̱ nja 'mø bi gua'a̱ nxi̱mhäi ya. Da̱ ma yø anxɛ ngue da̱ sicyø ts'oc'ɛ̱i̱ p'ʉ ha di 'bʉhyø ja̱'i̱ xa̱nho te ga̱ 'yo.
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Yø ts'oc'ɛ̱i̱ da̱ hyørbʉ ja ra̱ orno di da̱nzø. Ja di̱ nzomp'ʉ 'nɛ̱ ja di̱ gu̱xpʉ yø ts'i ngue ra̱ nda̱te di sä.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Bi 'yänyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Ra̱ Jesús ma̱hømbi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Ra̱ Jesús høntho bi juadi bi xihyø ja̱'i̱ ya yø hya̱ bi hyɛqui, bi̱ ma p'ʉya.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 Mi̱ zømp'ʉ Nazaret ja ra̱ hni̱ni̱ bá̱ nte. Bi̱ map'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ngue bí xännba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱. Nu̱ya yø ja̱'i̱ bi 'yøde hanja ra̱ hya̱ bi̱ ma̱, gä di 'yøtho, di̱ n'yɛ̱mbi̱:
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Conque guehna̱ rá̱ ts'ʉnt'ʉ ra̱ yaxi na̱. Nu̱na̱ rá̱ mamá p'ʉya, gue'a̱ ra̱ Ma̱ya. Yø n'yohʉ p'ʉya, gue'a̱ ra̱ Jacobo, 'nɛ̱hra̱ José, 'nɛ̱hra̱ Simu̱, 'nɛ̱hra̱ Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 Yø nju̱ p'ʉya, gä 'dadua ra̱ hni̱ni̱ dí 'bʉhmʉ. Xina̱, ¿hapʉ go bá̱ ha̱'a̱ te ra hya̱ xännba̱te na̱? ―di̱ n'yɛ̱mbyø ja̱'i̱.
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ja̱na̱ngue yø ja̱'i̱ ɛ̱mbi̱ ngue to bi zä ma̱n'yohʉ na̱ ra̱ Jesús. Hi̱ngui̱ ørpa̱tho ma̱su̱ yø ja̱'i̱ te xifi. Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Ya hi̱mbi̱ 'yøt'e xa̱ngu̱ yø milagro p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ p'ʉya, porque yø mmɛ̱ngu̱hʉ hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱tho ya yø hya̱ bi̱ ma̱.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.