Marcos 7

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nu̱ya 'da yø fariseo 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley ngue yø mmɛ̱ngu̱ Jerusalén bi guarbʉ 'bähra̱ Jesús ngue di̱ nya̱ui.
1 E reuniram-se em volta dele os fariseus e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Bi̱ mbøcuɛ 'mø mi̱ nu̱ te øt'i'da yø xädi ra̱ Jesús, ngue hi̱ngui̱ xʉ'yɛ hante di̱ nsi̱hmɛ̱, ngue da̱ mecra̱ ts'oqui n'youi yø 'yɛ.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Nu̱ya yø fariseo 'nɛ̱ gätho mi̱'da yø judío, i øtyø costumbre xa̱ nzänyø ndiua. Za̱nt'a̱ xʉ'yɛ hante di̱ nsi̱hmɛ̱.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Nu̱'mø bá̱ penga̱ täi xquet'a̱ xʉ'yɛ, porque ɛ̱na̱ ngue pecra̱ ts'oqui ja yø 'yɛ. Xa̱ngu̱ mi̱'da yø costumbre øt'e, xʉtyø ts'øye, xʉtyø mohi, pu̱nnbi̱ da̱ dätra̱ häi. 'Nɛ̱hyø t'ots'i nts'i̱hmɛ̱ pet'e.
4 e, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal, e as camas.
5 Mi̱ zä mi̱ nu̱rpi te øtyø xädi ra̱ Jesús ngue hi̱ngui̱ øt'e tengu̱tho ga̱ 'yo, bi̱ mbøcuɛ p'ʉya, bi 'yørpa̱ ra̱ nt'änni̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
5 Depois, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem com as mãos por lavar?
6 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ya hi̱nte ni̱ bøntho ngue tha̱nnegui yø ja̱'i̱. Nu̱ te gäma̱ hya̱ xännba̱te, xa̱ngu̱ yø hya̱ xa̱ nzänsɛ ngue ɛ̱mbi̱ di̱ ma̱nda Oja̱”, ngu̱na̱ bi̱ ma̱n'Oja̱.
7 Em vão, porém, me honram, ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Nu̱'a̱hʉ, guí fɛsthohʉ yø hya̱ di̱ ma̱nda Oja̱ ngue go ga̱di ja ndu̱mmʉi guí øthʉ yø costumbre bi zohyø ndiua. Porque xa̱ngu̱ yø costumbre guí øthʉ, tengu̱ yø ts'øye 'nɛ̱hyø mohi guí xʉthʉ, pu̱nnbi̱ da̱ dätra̱ häi.
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens,
9 Go xcá̱ 'yɛmhmʉ n'na nguadi ya yø hya̱ di̱ ma̱nda Oja̱ ngue go guí øthʉ yø costumbre bi zohyø ndiua.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Nu̱na̱ ra̱ Moisés bi xihyø ja̱'i̱ te 'bɛ'a̱ ja ngue da̱ 'yøt'e, bi 'yɛ̱mbi̱: “Da̱mi̱ su̱ ni̱ papá, da̱mi̱ su̱ ni̱ mamá”. Bi xi ma̱n'na ra̱ hya̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: “Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ zanná̱ papá, ogue da̱ zanná̱ mamá, i ja ngue di̱ njapra̱ castigo 'nɛ̱ da̱ tho”, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe e: Quem maldisser ou o pai ou a mãe deve ser punido com a morte.
11 Pɛ ya xcá̱ xännba̱hʉ yø ja̱'i̱, ngue ra̱ ja̱'i̱ da̱ zä da̱ 'yɛ̱mbrá̱ papá ogue rá̱ mamá: “Nu̱gä papá, nu̱gä mamá, ya hi̱nda̱ zä ga̱ 'da'i te guí siui ya. Porque nu̱ te gä dí pɛts'i, guehna̱ Oja̱ da̱di̱ u̱nni̱”.
11 Porém vós dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 Nu̱'mø ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ ja̱'i̱ p'ʉya, ya hi̱n ga̱di japhʉ di jamma̱nsu̱ rá̱ papá ogue rá̱ mamá ra̱ ja̱'i̱.
12 nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Xa̱ngu̱ mi̱'da yø hya̱ jap'ʉ hi̱nguí̱ øthʉ, tengu̱tho ya yø hya̱ dí xi'a̱hʉ ya. Nu̱'mø ngu̱na̱ guí øthʉ p'ʉya, ya guí øthʉ ngue hi̱nte di̱ mu̱ui ya yø hya̱ di̱ ma̱nda Oja̱ p'ʉya, ngue guí ɛ̱mhmʉ go ja ts'ɛditho gui 'yøthʉ ya yø costumbre bi zohyø ndiua.
13 invalidando, assim, a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas
14 Bi zonhyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, vós todos, e compreendei.
15 Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ øtra ts'oqui, hi̱nga̱ gue'a̱ te si ra̱ ja̱'i̱ ga̱ 'yøtra̱ ts'oqui. Nu̱'a̱ ga̱ 'yøtra̱ ts'oqui ra̱ ja̱'i̱, gue'a̱ ra̱ ts'omhya̱ pønná̱ ne ra̱ ja̱'i̱'a̱.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele, isso é que contamina o homem.
16 Di̱ nja ni̱ gu̱ ngue gui 'yøhmʉ na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya ―bi 'yɛ̱mbi̱.
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
17 Mi̱ ma yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi zop'ʉ ra̱ Jesús. Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi̱ map'ʉ ja ra̱ ngu̱ säya. Nu̱ya yø xädi p'ʉya, bi 'yäpi ngue da̱ xifi te ga̱ mbønya yø hya̱ ja juadi bi̱ ma̱.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø xädi:
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Porque nu̱'a̱ te gä si ra̱ ja̱'i̱, hi̱ndi̱ nua̱nsui rá̱ n'yomfɛ̱ni̱ ra̱ ja̱'i̱'a̱, sinoque rá̱ mmʉi ra̱ ja̱'i̱ ni̱ ma'a̱ te si, pɛ pigui te si ra̱ ja̱'i̱.
19 porque não entra no seu coração, mas no ventre e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Ra̱ Jesús bi sigue bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
20 E dizia: O que sai do homem, isso é que contamina o homem.
21 Porque mbo rá̱ n'yomfɛ̱ni̱ ra̱ ja̱'i̱ bi̱ mi̱hra̱ ts'o n'yomfɛ̱ni̱, tengu̱ ra̱ n'yots'om'mäi, ra̱ nthote,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as prostituições, os homicídios,
22 ra̱ mfɛ̱, ra̱ nts'o, ra̱ fɛhni̱, ra̱ 'yøt'its'oqui, ra̱ zɛya, ra̱ zate, ra̱ n'yɛ̱ts'i̱, ra̱ m'mɛmmʉi, da̱ gue'a̱ so rá̱ mmʉi ngue da̱ hya̱nnba̱ rá̱ mmɛti rá̱ mmi̱c'ɛ̱i̱ui.
22 os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Gätho ya yø nts'o ya, mbo rá̱ n'yomfɛ̱ni̱ ra̱ ja̱'i̱ ní̱ 'yɛ̱hɛ̱. Guehya di ts'onna̱ ja̱'i̱ ya.
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Mi̱ bømp'ʉ mi̱ 'bʉhra̱ Jesús, i̱ map'ʉ ja n'na ra̱ häi ja ra̱ hni̱ni̱ Tiro conna̱ hni̱ni̱ Sidón. Nu̱p'ʉ ja ra̱ ngu̱ bi̱ nsäya, hi̱ngui̱ nnepe to xta̱ mba̱di̱ ngue 'bʉp'ʉ. Pɛ hi̱mbi̱ zä bi̱ n'ya̱ni̱.
24 E, levantando-se dali, foi para os territórios de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, queria que ninguém o soubesse, mas não pôde esconder-se,
25 Nu̱'a̱ ra̱ hni̱ni̱'a̱, mi̱ 'bʉp'ʉ n'na ra̱ hmu̱te mi̱ n'youi ra̱ ts'onthi̱. Mi̱ 'yøhrá̱ mamá ra̱ hmu̱te ngue 'bʉp'ʉ ra̱ Jesús. Bi̱ ma ra̱ xisu p'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bäi.
25 porque uma mulher cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Pɛ hi̱ngra̱ judío na̱ ra̱ xisu, porque ra̱ mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ häi Sirofenicia. Bi 'yäpra̱ ma̱te ra̱ Jesús ngue da̱ 'yøthebi rá̱ t'i̱xu̱ n'youi ra̱ ts'onthi̱.
26 E a mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱:
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos, porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-
28 Ra̱ xisu p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
28 Ela, porém, respondeu e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ xisu:
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio
30 Ra̱ xisu p'ʉya, bi̱ mengui̱, i̱ ma rá̱ ngu̱. Mi̱ zønná̱ ngu̱ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ t'i̱xu̱ mi̱ n'youi ra̱ ts'onthi̱ ya hu̱p'ʉ ja rá̱ t'ots'i, ya xi zä te mi̱ hɛ̱mbi̱.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, pois o demônio já tinha saído.
31 Mi̱ 'danyø pa p'ʉya, bi bømp'ʉ mi̱ 'bʉhra̱ Jesús, i̱ map'ʉ ja ra̱ zabi Galilea. I̱ nthop'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Sidón, i̱ mpa p'ʉ ja ra̱ häi Decápolis.
31 E ele, tornando a sair dos territórios de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galileia, pelos confins de Decápolis.
32 Nu̱p'ʉ ja ra̱ häi Decápolis mi̱ zømp'ʉ ra̱ Jesús, bá̱ ts'innba̱bi̱ n'na ra̱ n'yohʉ ngue ra̱ gogu̱ 'nɛ̱ ra̱ c'ʉne. Bi t'äpra̱ ma̱te ngue bi japyø 'yɛ p'ʉ ja rá̱ ya̱ ngue da̱ zä te hɛ̱mbi̱.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente, e rogaram-lhe que impusesse as mãos sobre ele.
33 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi zica̱ n'nani̱ na̱ ra̱ n'yohʉ, bi cʉrpa̱ yø saha p'ʉ ja yø gu̱. Bi pohrá̱ saha conná̱ ji̱ni̱ ngue bi därpa̱ rá̱ ja̱ni̱.
33 E, tirando-o à parte de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Bi hyanma̱ hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱n'a̱ n'na ra̱ ja̱ts'i̱. Bi 'yɛ̱mbra̱ därquɛ̱hi̱ p'ʉya:
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá, isto é, abre-te.
35 Nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱, nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ mi̱ gogu̱ bi 'yøde xa̱nho ra̱ hya̱, 'nɛ̱ bi zä bi̱ nya̱ xa̱nho.
35 E logo se lhe abriram os ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Pɛ ra̱ Jesús bi xihyø ja̱'i̱ ngue hi̱njonda̱ xifi te bi̱ nu̱rpi̱ bi 'yøt'e. Pɛ ɛ̱na̱ ma̱n'na ngue di hɛjpa̱bi̱ yø ja̱'i̱ ngue hi̱nte da̱ ma̱, i̱ mma̱nyø ja̱'i̱ p'ʉ ni̱ ma'a̱ te xi nu̱rpi̱ xi øtra̱ Jesús.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Nu̱ to gä bi 'yøde te bi̱ nja, gä di 'yødyø ja̱'i̱, di̱ n'yɛ̱mbi̱:
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.