Marcos 4

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma̱n'na ndi̱ p'ʉya, nu̱p'ʉ ja ra̱ nenzabi Galilea, bi xännba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ ra̱ Jesús. Pɛ ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ bi̱ mpɛti p'ʉ ha 'bʉi. Ja̱na̱ngue bi yʉrbʉ ja n'na ra̱ barco ja bá̱ mi̱p'ʉ. Bi zoquits'ʉ ra̱ nenzabi, i̱ ma mbo ra̱ dehe. Gätho yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nenzabi.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Xa̱ngu̱ yø hya̱ bi xännba̱ yø ja̱'i̱, honi̱ te gui hyɛjpa̱ yø hya̱ xifi. Ngu̱na̱ n'na ra̱ hya̱ bi hyɛqui, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 ―Da̱mi̱ 'yørpa̱hʉ ra̱ güɛnda xa̱ndønho ya yø hya̱ ga̱ xi'ahʉ ya. N'na ra̱ n'yohʉ bi̱ ma da̱ ponna̱ trigo.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Nu̱p'ʉ bi thogui ngue ponyø hmu̱dä, bi zop'ʉ ja ra̱ 'yu̱ 'da yø hmu̱dä. Bi̱ map'ʉ yø ts'ints'ʉ ngue bi za yø hmu̱dä.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Mi̱'da yø hmu̱dä bi̱ moni̱, bi zop'ʉ hi̱ngui̱ pidi ra̱ häi ngue o ra̱ do. Guehya yø hmu̱dä n'nahma̱ntho bi bøts'e ngue hi̱ngui̱ pidi ra̱ häi p'ʉ bi zo.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Hi̱nga̱ ya mbo pa yø 'yʉ. Nu̱'mø bá̱ pøxra̱ hyadi, bi 'yu̱hyø hmu̱dä ya xi bøts'e.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Mi̱'da yø hmu̱dä bi zop'ʉ ja yø 'ui̱ni̱. Mi̱ nte yø 'ui̱ni̱ p'ʉya, bi ts'onyø hmu̱dä ngue bi hyøt'a̱mbo. Ya hi̱mbi̱ nja yø hmu̱dä.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Mi̱'da yø hmu̱dä bi zop'ʉ ja ra̱ hoga̱ häi. Nu̱'mø mi̱ bøts'e, ma̱zihotho gui̱ nɛ̱qui̱. Mi̱ nja p'ʉya, 'däte ma̱'dɛt'a bi bøni̱ ngue n'na mhmu̱dä. Mi̱'da p'ʉya, hya̱te bi bøni̱ ngue n'na mhmu̱dä. Mi̱'da p'ʉya, n'na ciento bi bøni̱.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 A nu̱yá, di̱ nja ni̱ gu̱ ngue gui 'yøhmʉ na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya ―bi 'yɛ̱nna̱ Jesús.
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Ya 'yo pa gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya. Nu̱'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi ra̱ Jesús bi guarbʉ 'bäi, da̱ guehyø ja̱'i̱ nu̱'ʉ tobe 'bʉrpʉ bi guat'i. Bi 'yännbʉya te ga̱ mbønya yø hya̱ xi hyɛqui.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱:
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Nu̱ te gä nnu̱ ya yø ja̱'i̱ ya, ɛ̱ntho 'mø hi̱nte bi̱ nu̱. Nu̱ya yø hya̱ øde dí̱ mma̱ngä, ɛ̱ntho 'mø hi̱n tema̱ hya̱ bi 'yøde. Gue'a̱ di siguetho ra̱ nts'o ga̱ 'yo'a̱. Oja̱ p'ʉya, ya hi̱ndi̱ pu̱nnba̱ yø ts'oqui yø ja̱'i̱.
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ya̱ui:
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Nu̱na̱ ra̱ momhmu̱dä dí̱ mma̱ngä, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ pap'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ ngue bi̱ mma̱mbrá̱ hya̱ Oja̱ na̱.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Nu̱ya yø ja̱'i̱ ngue høntho bi 'yøhra̱ hya̱, guehya gui̱ nhyɛjpi ngue ra̱ nen'yu̱ p'ʉ bi zo yø hmu̱dä ya. Høntho juadi bi 'yøhra̱ hya̱, bi̱ map'ʉ ra̱ zithu̱, bi japi bi pu̱mbɛ̱ni̱ ra̱ hya̱ xi 'yøde.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Mi̱'da yø ja̱'i̱, gui̱ nhyɛjpa̱ ra̱ häi hi̱ngui̱ pidi ngue mi̱ o ra̱ do p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Mi̱ zä mi̱ 'yøhra̱ hya̱ yø ja̱'i̱, ja̱njua̱ni̱ di johya ngue bi̱ nu̱ ma̱nho.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Guehya yø ja̱'i̱ hi̱mbi̱ bɛnt'i̱ xa̱nho ra̱ hya̱ ya. Zits'ʉtho honi̱ ha di hyɛp'ʉ ra̱ hya̱. Nu̱'mø bi ts'ʉi ngue ra̱ hya̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱, 'bexi cohyø mmʉi.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Mi̱'da yø ja̱'i̱ p'ʉya, gui̱ nhyɛjpa̱bi̱ ra̱ häi ngue ja yø 'ui̱ni̱ p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Guehya yø ja̱'i̱ bi 'yøde hanja ra̱ hya̱ ya.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Pɛ nu̱'a̱ te yø bɛfi i ja n'na pa ngu̱ n'na pa, høndyø 'bɛfi ni̱ ma yø mmʉi yø ja̱'i̱. Di ja ndu̱mmʉi honi̱ ha di̱ mmɛ̱mmɛti. Hi̱nga̱ ngu̱t'a̱ te gä sänni̱ da̱ 'yøt'e. Ya hi̱n tema̱ nhotho bi 'yørpa̱bi̱ na̱ ra̱ hya̱ bi 'yøde.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Pɛ mi̱'da yø ja̱'i̱ gui̱ nhyɛjpa̱ ra̱ hoga̱ häi p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Nu̱'mø mi̱ 'yøhra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱, bi̱ nu̱ ma̱nho. Bi 'yørpa̱bi̱ ra̱ nho na̱ ra̱ hya̱ bi 'yøde. Pɛ 'bʉ i'da yø ja̱'i̱ ngue ma̱thoguitho bi 'yørpa̱bi̱ ra̱ nho ra̱ hya̱ bi 'yøde.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Ma̱hømbi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús:
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Njarbʉtho ya yø hya̱ hi̱ngui̱ fa̱di̱ hanja ya. Zi yohotho yø ja̱'i̱ ti̱nyø mmʉi hanja ra̱ hya̱. Pɛ da̱ 'yɛ̱hra̱ pa ngue gätho yø ja̱'i̱ da̱ ba̱di̱ hanja ra̱ hya̱.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Di̱ nja ni̱ gu̱ ngue gui 'yøhmʉ ya yø hya̱ dí̱ mma̱ngä.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ma̱hømbi̱ 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús:
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 A nu̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ di̱ni̱ xa̱nho rá̱ mmʉi hanja ra̱ hya̱, da̱ mäx Oja̱ ngue ma̱n'na di ba̱hra̱ hya̱. Pɛ nu̱ ra̱ ja̱'i̱ hi̱ngui̱ nne da̱ 'yørpa̱bi̱ ma̱su̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱, nu̱'a̱ zits'ʉ ra̱ hya̱ pa̱di̱, da̱ tha̱nnbi̱.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱na̱:
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ bi du̱hra̱ hmu̱dä, di sigue di̱ mpɛtho mɛ̱nte 'danyø pa brá̱ o häi ra̱ hmu̱dä, sär'mø da̱ bogui, da̱ bøxpʉya. Pɛ nu̱na̱ ra̱ ja̱'i̱ bi du̱hra̱ hmu̱dä, hi̱ngui̱ pa̱di̱ hanja ngue bá̱ te ra̱ hmu̱dä.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Porque ra̱ häi øt'e ngue da̱ bohra̱ hmu̱dä, da̱ bøts'e, di̱ nda̱xi̱, da̱ 'yot'i.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Nu̱'mø bi 'yot'i, da̱ soqui.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Ma̱hømbi̱ 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús:
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Nu̱p'ʉ rá̱ mʉdi, tengu̱tho n'na zihmu̱dä ra̱ mostasa, ngue ma̱n'na zitchʉ ngue gätho mi̱'da yø hmu̱dä ja ua ja ra̱ xi̱mhäi.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Pɛ nu̱'mø bi̱ ma nthu̱hu̱ na̱ ra̱ hmu̱dä na̱, ma̱n'na ta̱te ra̱ da̱t'o ngue gätho mi̱'da yø c'ani̱ i ja. Nu̱p'ʉ ja yø 'yɛt'o, ja ørbʉ yø 'bafi yø ts'ints'ʉ.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Xa̱ngu̱ yø hya̱ bi hyɛcra̱ Jesús. I honnbi̱ ndana̱ ra̱ hya̱ da̱ di̱ni̱ xa̱nho p'ʉ ja yø mmʉi yø ja̱'i̱, gue'a̱ xännba̱bi̱'a̱.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Nu̱'mø ya̱sɛui yø xädi p'ʉya, i xifi te ga̱ mbønyø hya̱ di hyɛqui. Pɛ nu̱'mø gue'ʉ mi̱'da yø ja̱'i̱ xännba̱bi̱ ra̱ hya̱, guehya honi̱ te gui hyɛjpa̱ yø hya̱ xännba̱bi̱ ya.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Mi̱ dähra̱ nde'a̱ ra̱ pa'a̱, bi 'yɛ̱mbyø xädi ra̱ Jesús:
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Nu̱'ʉ yø xädi ra̱ Jesús, mi̱ juadi bi 'yɛ̱hyø ja̱'i̱, bi yʉrbʉ ja ra̱ barco mi̱ o ra̱ Jesús, bi̱ ma. Bi̱ mähä mi̱'da yø barco mi̱ jap'ʉ.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Nu̱p'ʉ ja ra̱ zabi, bi̱ nanga̱ n'na ra̱ nda̱te nda̱hi̱. Nu̱'ʉ yø fʉnthe nangui̱, so mbo ra̱ barco. Ja̱na̱ngue ya nne da̱ thu̱ntra̱ barco ngue'a̱ ga̱ nhyʉ.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Pɛ ra̱ Jesús ma̱mbi̱ oxpʉ ja n'na ra̱ nhu̱di̱ jap'ʉ ja rá̱ xʉtha ra̱ barco ngue a̱ha̱. Nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya, bá̱ äp'ʉ bi a̱ha̱, bi 'yɛ̱mbi̱:
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Mi̱ nangra̱ Jesús, bi hɛjpa̱bi̱ ra̱ nda̱hi̱ 'nɛ̱hyø fʉnthe. Bi xifi ngue di̱ nsäya. 'Bexque'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, gä bi̱ nsäya.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø xädi:
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Mi̱ nu̱ yø xädi ra̱ Jesús ngue te bi 'yøt'e, bi̱ nti̱nnbʉtho yø ts'u̱ mi̱ ja. Di̱ n'yɛ̱mbi̱ n'na ngu̱ n'na p'ʉya:
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.