Lucas 7
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NVT
1 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ bi xihyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús, bi̱ ma, i̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱, mi̱ 'bʉp'ʉ n'na ra̱ capita ngue mi̱ si n'na ra̱ hmi̱qui̱ ɛ̱mmɛ̱i̱ di̱ ma̱di̱. Nu̱na̱ ra̱ hmi̱qui̱, ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, ya ja ngue da̱ du̱.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Mi̱ zä mi̱ 'yøhra̱ capita ngue hma̱ te øtra̱ Jesús, bi̱ mɛnhni̱ 'da yø judío 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ngue bá̱ äpra̱ ma̱te ra̱ Jesús ngue da̱ ɛ̱hɛ̱ da̱ 'yøthebi na̱ rá̱ hmi̱qui̱ ra̱ capita.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Nu̱'ʉ yø judío bi guarbʉ 'bʉhra̱ Jesús. Bi 'yäpra̱ ma̱te, bi 'yɛ̱mbi̱:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Porque di̱ ma̱hyø judío na̱, 'nɛ̱ bi hoga̱he n'na ra̱ ni̱ja̱ ngue bi gu̱sɛhɛ.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ra̱ Jesús bi̱ mɛ'ʉ yø judío sits'i. Pɛ nu̱'mø ya xma̱nguerpʉ da̱ zømp'ʉ ja ra̱ ngu̱, nu̱na̱ ra̱ capita bi̱ mɛnhni̱ 'da yø amigo ngue bá̱ ɛ̱mbra̱ Jesús:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ja̱na̱ngue nu̱gä ni̱ xinga̱ gue'a̱ xca̱ masɛgä p'ʉ ngue xca̱bá̱ ä'i ra̱ ma̱te. A nu̱yá, høntho da̱mi̱ ma̱nya ngue da̱ zä ma̱ hmi̱qui̱ dí xi'i, ya dí pa̱di̱ ngue da̱ zä ra̱ n'ʉ hɛ̱mbi̱.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Porque nu̱gui̱ xquet'a̱ 'bʉi to 'bɛt'o ngue di̱ ma̱ndagui̱. Nu̱gä p'ʉya, xquet'a̱ dí si ma̱ soldado da̱di̱ ma̱nda. Nu̱'mø dí xi'a̱ n'na ra̱ soldado ngue ha da̱ ma, pap'ʉ dí ɛt'i. Ogue ga̱ ɛ̱mbi̱: “Bi 'yɛ̱cua”, ra̱ soldado p'ʉya bá̱ ɛ̱p'ʉ. Ogue ma̱ hmi̱qui̱ ga̱ 'bɛpi te da̱ mɛfi, ra̱ hmi̱qui̱ øt'e te dí xifi.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ t'ɛ̱mbi̱ bi̱ ma̱nna̱ n'yohʉ, di 'yøtho 'mø mi̱ 'yøhra̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ n'youi p'ʉya:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Mi̱ zøp'ʉ ja ra̱ ngu̱'ʉ yø m'mɛnhni̱, nu̱'a̱ ra̱ hmi̱qui̱ bi di̱ni̱ ngue ya xi ya̱ni̱.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 M'mɛfa p'ʉya, nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Naín, ja i̱ map'ʉ ra̱ Jesús. Ní̱ n'youi yø xädi, xa̱ngu̱ mi̱'da yø ja̱'i̱ ní̱ n'youi.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Nu̱'mø ni̱ ma da̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, bi̱ nu̱ ngue mmap'ʉ n'na ra̱ ánima ni̱ du̱ yø ja̱'i̱ ngue da̱ ägui. Hønt'a̱ rá̱ 'dants'ʉnt'ʉ mi̱ si n'na ra̱ 'danxu̱'a̱. Ni̱ n'youi xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ ngue yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Mi̱ nu̱ ra̱ 'danxu̱ ra̱ Jesús, bi huɛ̱qui̱, bi 'yɛ̱mbi̱:
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi guatra̱ huada ni̱ thu̱ ngue bi jäti. Bi̱ m'mä'ʉ ni̱ du̱ p'ʉya. Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ ánima:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Nu̱'a̱ ra̱ du̱ p'ʉya bi̱ nangui̱ bi̱ mi̱. 'Nɛ̱ bi̱ nya̱. Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi däprá̱ mamá na̱ ma̱rá̱ du̱.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ɛ̱mmɛ̱i̱ bi̱ nsu̱ yø ja̱'i̱ 'mø mi̱ nu̱'a̱ te bi̱ nja. Pɛ ɛ̱spa̱bi̱ Oja̱ yø ja̱'i̱, i ɛ̱na̱:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Gä ra̱ häi Judea bi̱ n'yo ra̱ hya̱ te bi 'yøtra̱ Jesús, porque ndap'ʉ bi zä bi fa̱di̱ te bi 'yøt'e.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Nu̱'ʉ yø xädi ra̱ Xuua, bi xifi te 'bɛ'a̱ gä øtra̱ Jesús. Ra̱ Xuua p'ʉya, bi zonhni̱ yoho yø xädi.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Bi 'yɛt'i ngue da̱ ørpa̱ ra̱ nt'änni̱ ra̱ Jesús ngue'mø ma̱jua̱ni̱ gue'a̱ ra̱ Cristo ja ngue da̱ ɛ̱hɛ̱ di̱ nda̱st'abi, ogue da̱ thøm'ma̱n'na.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Nu̱ya yø m'mɛnhni̱ ra̱ Xuua, mi̱ zømp'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Nu̱'a̱ ra̱ ora bi zøn'ʉ yø m'mɛnhni̱ p'ʉya, bi 'yøthe xa̱ngu̱ yø därquɛ̱hi̱ ra̱ Jesús, bi 'yøthe'ʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱. Xa̱ngu̱ yø xädä bi̱ nzø yø dä.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbya ya̱ui:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ra̱ mmɛ̱nthi̱ di̱ nthɛui ra̱ ja̱'i̱ hi̱nha di gohrá̱ mmʉi ngue ɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Mi̱ mengyø m'mɛnhni̱ ra̱ Xuua, nu̱na̱ ra̱ Jesús bi dʉ'mi̱ bi c'a̱nnba̱bi̱ yø ja̱'i̱ na̱ ra̱ Xuua. Bi 'yɛ̱mbi̱:
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Xi'mø ngue hi̱n'na̱, ¿te'o guá̱ nu̱hʉ 'mø? ¿Ua guá̱ nu̱hʉ n'na ra̱ n'yohʉ ngue he ra̱ hoga̱ u̱lu? Pɛ guí pa̱hmʉ ngue yø ja̱'i̱ he ra̱ hoga̱ u̱lu ngue 'bʉ mma̱pähä, guep'ʉ ja yø ngu̱ yø da̱st'abi 'bʉi.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Pɛ xi'mø hi̱nga̱ gue'a̱ guá̱ nu̱hʉ'a̱, ¿te'o guá̱ nu̱hʉ 'mø? ¿Ua guá̱ nu̱hʉ n'na rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱? Ma̱jua̱ni̱ ngue gue'a̱ n'na rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ guá̱ nu̱hʉ. Pɛgue ta̱te na̱ ngue gätho mi̱'da yø pønga̱hya̱ xa̱ m'mʉi.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Nu̱na̱ ra̱ Xuua, guehna̱ rá̱ m'mɛnhni̱ Oja̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro na̱, ngue ɛ̱na̱: “Ga̱ ɛt'ä ma̱ m'mɛnhni̱, di̱ m'mɛt'o p'ʉ gdi̱ ma. Gue'a̱ di hoqui hapʉ ja ngue gui thogui”, bi 'yɛ̱na̱.
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Dí xi'a̱hʉ, nu̱ hangu̱ yø ja̱'i̱ 'bʉi, hi̱njongui̱ pøni̱ ngue di ta̱te ngue ra̱ Xuua. Pɛ nu̱yá, to bi zä ma̱ ja̱'i̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱ ya, guehya ma̱ da̱tho bi̱ nthɛui ra̱ mmɛ̱nthi̱ ya, ngue ra̱ Xuua.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱. Gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya, co 'nɛ̱hyø ngʉthäi xi xixya̱bi̱ ra̱ Xuua, bi ba̱hyø ja̱'i̱ ngue xa̱nho te mma̱n'Oja̱.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Pɛ yø fariseo 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley, hi̱mbi̱ ne'a̱ ra̱ nxixya̱ bi 'yøtra̱ Xuua'ʉ, nu̱'a̱ te nne Oja̱ xta̱ 'yørpa̱bi̱ hi̱mbi̱ nu̱ ma̱nho.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Ja̱na̱ngue bi 'yɛ̱nna̱ Jesús:
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Gda̱ hyɛjpa̱bi̱ yø ba̱si̱ n'yɛ̱mp'ʉ ja ra̱ täi. I̱ mmatyø mmi̱mba̱si̱ui ngue di̱ n'yɛ̱mmi̱, i ɛ̱mbi̱: “Dá̱ pixt'ähe ra̱ xithi ngue xqui̱ nnɛ̱hmʉ, pɛ hi̱ngá̱ nnɛ̱hmʉ. Dá̱ tu̱t'a̱he yø thu̱hu̱ ngue yø thu̱ndu̱mmʉi, pɛ hi̱ngá̱ nzomhmʉ”, bi 'yɛ̱mbi̱.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Guí̱ njathʉ p'ʉya, nu̱'mø hi̱mbi̱ nja'a̱ te guí̱ mma̱mhmʉ, guí̱ mbøcuɛhʉ. Porque bá̱ ɛ̱hra̱ Xuua nu̱na̱ mi̱ øtra̱ nxixya̱ 'nɛ̱ bi 'yɛtrá̱ mmʉi, nu̱'a̱hʉ p'ʉya, gá̱ 'yɛ̱mhmʉ ngue n'youi ra̱ ts'onthi̱ ngue'a̱ te øt'e.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 A nu̱yá, guecä drá̱ N'yohʉ dá̱ ɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, dí si'a̱ te dí ti̱ni̱, nu̱'a̱hʉ p'ʉya guí ɛ̱njʉ ngue drá̱ nhyøt'a̱ zihmɛ̱. Guí ɛ̱njʉ ngue da̱di thɛgä'be'ʉ yø ja̱'i̱ ja yø ts'oqui 'nɛ̱'ʉ yø ngʉthäi.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ njua̱ntho, nu̱'mø di̱ n'yomfɛ̱ni̱ xa̱nho yø ja̱'i̱, da̱ ba̱di̱ ha rá̱ nja ra̱ hya̱.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Nu̱'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱ yø fariseo bi zixra̱ Jesús ngue da̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉ ja rá̱ ngu̱. Mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ ngu̱ ra̱ Jesús, bi̱ mi̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa p'ʉya.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Nu̱na̱ n'na ra̱ xisu ma̱rá̱ 'yots'om'mäi p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, mi̱ ba̱di̱ ngue bi̱ ma da̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ fariseo na̱ ra̱ Jesús. Bi zømp'ʉ ja ra̱ ngu̱ p'ʉya, ni̱ du̱ n'na ra̱ m'mo'aceite, yu̱p'ʉ ra̱ aceite ma̱hotho ga̱ yʉni̱.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bʉhra̱ Jesús ngue bi da̱nnebi yø gua. Mɛ̱nte zoni̱, nu̱'ʉ yø guidä tägui, soxpʉ ja yø gua ra̱ Jesús, thu̱qui̱ conyø xta̱. Bi gospa̱bi̱ ra̱ aceite ma̱hotho ga̱ yʉni̱.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Nu̱na̱ ra̱ fariseo xi zixra̱ ts'i̱hmɛ̱ ra̱ Jesús, mi̱ nu̱ te øtra̱ xisu, ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi bɛ̱ni̱, bi 'yɛ̱na̱: “Nu̱'mø ngue nma̱jua̱ni̱ rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, di pa̱di̱ te rá̱ m'mäi na̱ ra̱ xisu cuar'mø, ngue ra̱ 'yots'om'mäi”.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ fariseo:
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Bi 'yɛ̱nna̱ Jesús:
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Pɛ nu̱'ʉ mi̱ ndu̱pa̱te, ya hi̱mbi̱ zä bi gu̱tyø güɛnda. Nu̱'a̱ bi hmi̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ p'ʉya, bi pu̱nnbi̱ gä yoho. Da̱mi̱ xicya, ¿ndana̱ gue'a̱ ya yø ndu̱pa̱te ngue ta̱te di ja ma̱mma̱di̱ rá̱ hmu̱?
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Bi 'yɛ̱nna̱ Simu̱ p'ʉya:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Bi hyɛ̱tra̱ xisu na̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbra̱ Simu̱:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Nu̱'i̱, hi̱nxcá̱ zɛnguagui̱ conn'na ra̱ beso, pɛ nu̱ná̱, mɛ̱nte ra̱ ora xtá̱ cʉt'ä ua ja ni̱ ngu̱ ya, hi̱ngui̱ säya tha̱nnegui ma̱ gua.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Nu̱'i̱, hi̱nxcá̱ cosca̱ ra̱ aceite ma̱ ya̱. Pɛ nu̱ná̱, ma̱hotho ga̱ yʉnna̱ aceite bi gosca̱gui̱ ma̱ gua.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Guehna̱ dí xi'i na̱ya, ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ di̱ ma̱qui̱, ja di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉ ngue xa̱ngu̱ rá̱ ts'oqui, pɛ di̱ mpu̱nnbi̱. Pɛ nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ngue ts'ʉtho ma̱pu̱nnbi̱, ts'ʉtho di̱ nɛ̱qui̱ ngue di̱ ma̱'a̱ n'na.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ xisu:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Nu̱'ʉ mi̱'da yø ja̱'i̱ xi ts'ofo 'dap'ʉ 'bʉhmʉ p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa p'ʉya, di̱ n'yɛ̱mbi̱:
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ xisu:
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.