Lucas 24
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs VC
1 Mi̱ hyaxa̱ ra̱ pa ndomingo, zi xu̱di̱tho bi̱ ma ma̱høn'a̱ yø xisu p'ʉ bí o ra̱ Jesús. Bi hya̱xyø 'yɛ̱thi̱ xi hoqui. Bi̱ mähä mi̱'da yø xisu.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Mi̱ zømp'ʉya, bi di̱ni̱ ngue ya n'nanni̱ 'bɛnna̱ do mi̱ nnøpa̱ nju̱'mi̱ ra̱ panteón.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Bi yʉt'a̱mbo p'ʉya, pɛ ya hi̱mbi̱ di̱mp'ʉ ra̱ Jesús.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Bi̱ nsu̱ p'ʉya, hi̱ngui̱ pa̱di̱ te da̱ 'yøt'e. Mi̱ nu̱ p'ʉya, 'bäp'ʉ yoho yø anxɛ di yoxni̱ yø he.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 I hɛ̱mtho häi'ʉ yø xisu ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ su̱. Yø anxɛ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Ya hi̱njo'o ua, ya xa̱ bɛ̱nna̱te. Da̱mi̱ bɛ̱mhmʉ ra̱ hya̱ bi xi'a̱hʉ 'mø tobe ma̱mbi 'bʉta̱ Galilea.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Conque bi̱ ma̱ ngue ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, mi̱ ja ngue da̱ ma ma̱däpi yø ja̱'i̱ ja yø ts'oqui ngue di cuatra̱ pont'i̱. Rá̱ hyu̱ pa p'ʉya, di bɛ̱nna̱te.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Nu̱'ʉ yø xisu p'ʉya, bi zo yø mmʉi na̱ ra̱ hya̱ xi ma̱n'a̱ m'mɛt'o ra̱ Jesús.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Nu̱ya yø xisu 'mø ma̱mbá̱ pengbʉ ja ra̱ panteón, nu̱'a̱ te bá̱ nu̱, bi xi'ʉ 'dɛ'ma̱'da nc'ɛ̱i̱ yø xädi ra̱ Jesús. Bi xifi gätho mi̱'da yø ja̱'i̱.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Nu̱ya yø xisu bi hya̱spa̱bi̱ ra̱ hya̱ ya yø xädi ra̱ Jesús, guehna̱ ra̱ Ma̱ya Magdalena, 'nɛ̱hra̱ Juana, 'nɛ̱hra̱ Ma̱ya rá̱ mamá ra̱ Jacobo, 'nɛ̱ hmi̱'da yø xisu p'ʉya.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Pɛ nu̱ya bi tha̱spa̱ ra̱ hya̱ p'ʉya, hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱tho te mma̱nya yø xisu. Sinoque ɛ̱ntho: “Ha̱ntho loco ya yø xisu”, gue ɛmma̱ ɛ̱ntho.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Pɛ ra̱ Bɛdu bi bøn'a̱thi, bi̱ ma n'nahma̱ntho p'ʉ bí ja ra̱ panteón. Mi̱ zømp'ʉya, bi hyɛ̱t'a̱mbo. Bi̱ nu̱ ngue ya n'nanni̱ 'bønna̱ u̱lu ma̱nt'ɛ ra̱ Jesús. Bi̱ mengbʉ ha säya p'ʉya, pɛ di 'yøtho hanja'a̱ te xi̱ nja.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Nu̱'a̱ ra̱ pa'a̱ p'ʉya, yoho yø xädi ra̱ Jesús ma̱ni̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Emaús. Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱, di̱ nsocui Jerusalén como 'dɛ'ma̱'da kilómetro.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Mɛ̱nte 'yo, mɛ̱nte di c'a̱'a̱ te xi̱ nja.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Nu̱na̱ ra̱ Jesús mi̱ zä mi̱ zʉdi, ya 'dap'ʉ ni̱ n'yo.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Ma̱da̱gue'a̱ ngue hɛ̱ti̱, pɛ ɛ̱na̱ te corpa̱tho yø dä ngue hi̱nda̱ ba̱di̱ te'o na̱ ra̱ Jesús.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Ra̱ Jesús bi 'yännbʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Nu̱na̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Cleofas bi 'yɛ̱mbi̱:
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mp'ʉ ya̱ui:
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Dí̱ mma̱ngä'be ngue nu̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱, da̱ gue'ʉ ma̱ hmu̱hʉ di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, bi dä ra̱ Jesús. Bi zixpʉ ja ra̱ ts'ʉt'abi, ja bá̱ ts'ännbʉ ngue da̱ du̱p'ʉ ja ra̱ pont'i̱.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Pɛ nu̱gähe nmi̱ ɛ̱ngähe ngue nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, guehna̱ xta̱ nya̱nyø judío na̱. A nu̱yá, ya ma̱ngʉnde bi̱ nja na̱ ra̱ hya̱ dí xi'a̱'be ya.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Nu̱'ʉ 'da yø xisu 'da'igu̱ ma̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱he, xa̱ pijthogähe. Porque xa̱ mma mxu̱di̱tho p'ʉ ma̱mbí o ra̱ ánima.
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 Pɛ ya hi̱njonxpa̱ ndi̱ni̱ ngue di op'ʉ. Xpa̱ mmengbʉya, xa̱ xicje ngue xi̱ nu̱ yø anxɛ. A nu̱'ʉ yø anxɛ p'ʉya, i̱ mma̱ ngue ya 'bʉhna̱ ra̱ Jesús.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 'Bexque'a̱ p'ʉya, nu̱'ʉ 'da ma̱ n'yohe xa̱ mmap'ʉ ma̱mbí̱ o ra̱ ánima, pɛ xa̱ ndi̱ni̱ tengu̱tho ra̱ hya̱ xa̱ mma̱nyø xisu. Pɛ ra̱ Jesús ya hi̱nxa̱ hnu̱ na̱ 'na̱.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱:
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 ¿Ua hi̱nguí̱ pa̱hmʉ ngue ra̱ Cristo mi̱ ja ngue da̱ zä ra̱ n'ʉ hante ngue di̱ nda̱st'abi ngue di̱ ma̱nda̱ ua?
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Ya bi dʉ'mi̱ bi xifi gätho'ʉ yø hya̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue'a̱ te gui c'a̱ ra̱ Jesús. Bi du̱nnba̱bi̱'a̱ te mma̱mp'ʉ ja yø libro bi 'yotra̱ Moisés. Bi sigue bi xi mi̱'da yø hya̱ te gä nt'ot'i p'ʉ ja yø libro bi 'yotyø pønga̱hya̱ Oja̱.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Nu̱'mø mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ ma̱ni̱ ma p'ʉya, ra̱ Jesús bi 'yøt'e ngue ɛ̱na̱ xø nne da̱ thogui.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Pɛ nu̱'ʉ yø n'yohʉ p'ʉya, bi japi ngue di̱ nsäya, bi 'yɛ̱mbi̱:
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Mi̱ mi̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa p'ʉya ngue di̱ nsi̱hmɛ̱. Bi hya̱cra̱ thu̱hmɛ̱, bi ja ma̱mma̱di̱ Oja̱. Bi xɛmp'ʉya, bi u̱n'nʉ hu̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, bi xohyø n'yomfɛ̱ni̱ ngue bi ba̱di̱ te'o. Pɛ 'bexpi̱ m'mɛrpʉtho ra̱ Jesús.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Di̱ n'yɛ̱mbi̱ n'na ngu̱ n'na p'ʉya:
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Ya hi̱nte ma̱mbi̱ dø'mi̱. Bi̱ mengui 'bexque'a̱, i̱ ma Jerusalén. Bi di̱ni̱ ngue ya xi̱ mpɛti'ʉ 'dɛ'ma̱'da yø xädi ra̱ Jesús co 'nɛ̱'ʉ mi̱'da yø n'yohʉ.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 A nu̱ya xi̱ mpɛti p'ʉya, bi 'yɛ̱mbya ja bi zøhø:
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 A nu̱ya ja bi zø p'ʉya, xquet'a̱ bi̱ ma̱ te xi thop'ʉ ja ra̱ 'yu̱. Bi̱ ma̱ ngue hi̱ngui̱ pa̱di̱ te'o na̱ ra̱ Jesús mɛ̱nte ya̱ui, bi ba̱di̱, ja gue'mø mi̱ xɛnna̱ thu̱hmɛ̱.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Mɛ̱nte tobe di ya̱hni̱tho'ʉ yo nc'ɛ̱i̱, ngue mma̱ te xi̱ nu̱, mi̱ da̱mbɛni̱ p'ʉya, ya 'bäp'ʉ ma̱de ra̱ Jesús. Bi zɛngua p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 A nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya, di fɛtyø mmʉi ngue su̱. I ɛ̱na̱ ngue ra̱ 'yø'a̱ hɛ̱ti̱.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Da̱mi̱ nu̱rca̱hʉ ma̱ 'yɛ 'nɛ̱hma̱ gua. Gui̱ nnu̱hʉ ngue xquecthocä. Da̱mi̱ thänjʉ n'namhma̱ guí̱ nnu̱hʉ ngue guecä. A nu̱'a̱ ra̱ 'yø, ra̱ nda̱hi̱tho'a̱, hi̱n'yʉ rá̱ do'yo'a̱. Pɛ nu̱gä guí̱ nnu̱hʉ ngue drá̱ ja̱'i̱.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Mi̱ juadi bi xi'a̱ ngu̱'a̱ p'ʉya, bi 'yu̱tyø 'yɛ 'nɛ̱hyø gua ha bi̱ mɛ yø clavo.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Pɛ nu̱'ʉ yø xädi hi̱nga̱ ɛ'ɛ̱c'ɛ̱i̱ xa̱nho, ngue'a̱ gui johya 'nɛ̱ ɛ̱na̱ su̱dyø n'yomfɛ̱ni̱. Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱:
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Bi u̱nna̱ n'na xɛqui ra̱ hua̱ ngue ntha̱xi̱ p'ʉya, 'nɛ̱ bi u̱nna̱ n'na mhmɛ̱ ra̱ t'afi t'asa.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Bi hya̱mp'ʉya, yø hmi̱ yø dä yø xädi p'ʉ ha bi zi.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Bi 'yɛ̱mbʉya:
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Bi xojpa̱ yø n'yomfɛ̱ni̱ p'ʉya, ngue da̱ di̱ni̱ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Bi 'yɛ̱mbʉya:
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Guehna̱ ra̱ hya̱ da̱ tha̱spa̱bi̱ yø ja̱'i̱ 'bʉi ndap'ʉ bi zä yø nación, conná̱ nt'ɛ̱di̱ ra̱ Jesús, nu̱ to da̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o ga̱ 'yo, di pu̱nnba̱bi̱ yø ts'oqui. Pɛ rá̱ mʉditho da̱ ma̱nna̱ hya̱ p'ʉ Jerusalén.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nu̱yá, go gui xihmʉ yø ja̱'i̱ na̱ te gá̱ nu̱hʉ dá̱ thocä ya.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi ya̱t'a̱hʉ ma̱ Papágä, ga̱ ma pɛnhnä na̱ya. Pɛ 'yogui 'uehmʉ ua ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén asta̱ gue'mø bi̱ n'na'a̱hʉ ra̱ ts'ɛdi di 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, ya gui̱ mmähä p'ʉya.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Bi gʉjpʉ mi̱ 'bʉhyø xädi ra̱ Jesús, i̱ map'ʉ jonna̱ hni̱ni̱ Betania. Bi̱ macyø 'yɛ p'ʉya ngue di ja̱pi̱.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Mɛ̱nte di ja̱pʉya, hɛ̱tho ha i̱ nangui̱, bi̱ ma ma̱hɛ̱ts'i̱.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Mi̱ juadi bi da̱nne'ʉ yø xädi, bi̱ mengui̱, i̱ ma Jerusalén. Ja̱njua̱ni̱ ngue di johya.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 N'na pa ngu̱ n'na pa, i pa ni̱ja̱ ngue ba̱di̱ ja ma̱mma̱di̱ Oja̱.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.