Lucas 13
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs BKJ
1 Nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, bi guat'i 'da yø ja̱'i̱ p'ʉ 'bähra̱ Jesús, bi xifi te xi 'yøtra̱ Pilato ngue xi hyo 'da yø ja̱'i̱ ngue yø mmɛ̱ngu̱ Galilea. 'Nɛ̱ ja xi thop'ʉ ha thohyø zu̱'ɛ̱ nu̱'ʉ tho ngue ra̱ 'bøt'e.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱:
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Dí xi'a̱hʉ ngue hi̱n'na̱. Nu̱'mø hi̱ngui̱ hyɛhmʉ p'ʉ ra̱ nts'o gni̱ 'yohʉ, xquet'a̱ 'nɛ̱'a̱hʉ 'da gdi̱ m'mɛhmʉ'ʉ.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Xi'ʉ 'dɛ'ma̱ hya̱to nja̱'i̱ bi hyo ra̱ torre Siloé 'mø mi̱ dägui, ¿ua guí ɛ̱mhmʉ ngue ma̱n'na mi̱ ja yø ts'oqui ya bi du̱ ngue gätho mi̱'da yø mmɛ̱ngu̱ Jerusalén?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Nu̱gä dí xi'a̱hʉ ngue hi̱n'na̱. Nu̱'mø hi̱ngui̱ hyɛhmʉ p'ʉ ra̱ nts'o gni̱ 'yohʉ, 'nɛ̱'a̱hʉ 'da gni̱ m'mɛhmʉ'ʉ.
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Bi hyoni̱ te gui hyɛjpa̱ ra̱ hya̱ bi xihyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Bi 'yɛ̱mbrá̱ mɛfi mi̱ fähra̱ häi p'ʉya: “Ague n'yø, ya rá̱ hyu̱ jɛya dí ɛ̱hɛ̱ dí hongä yø ndät'ä ua ja ra̱ za ja ua. Pɛ hi̱nte dí ti̱ni̱. Da̱mi̱ 'yɛts'i ma̱n'na xa̱nho, porque cot'ua ja ra̱ häi”, bi 'yɛ̱mbi̱.
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Pɛ nu̱'a̱ fähra̱ häi p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: “Ague n'yø, da̱mi̱ tø'mra̱ jɛya ja ua ya. Ma ga̱ cu̱nnba̱gä ra̱ häi 'nɛ̱ ga̱ pojpa̱ ra̱ 'yai.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Xa̱mhma̱tho di̱ nzʉdi ngue ga̱ jap'ʉ. Nu̱'mø ya hi̱mbi̱ nzʉdi, ya ga̱ ɛxpʉya”, bi 'yɛ̱mbi̱.
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Ma̱n'na ra̱ pa ngue ra̱ ts'äya, mi̱ xännba̱te p'ʉ ja n'na ra̱ ni̱ja̱ ra̱ Jesús.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Nu̱p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, mi̱ 'bʉp'ʉ n'na ra̱ xisu ngue ya n'nɛ'ma̱ hya̱to njɛya ma̱di̱ hyɛ̱nni̱. Nu̱'a̱ ra̱ ts'onthi̱ mi̱ n'youi, di japi ngue mo'mi̱. Hi̱nja̱m'mø di sä di jua̱nná̱ xʉtha.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Nu̱'mø mi̱ nu̱ ra̱ Jesús, bi zonnbʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Bi japyø 'yɛ p'ʉ ja rá̱ ya̱ p'ʉya. Pɛ 'bexpi zä'a̱ ra̱ ora'a̱, bi̱ njua̱nná̱ xʉtha ra̱ xisu. Nu̱na̱ p'ʉya, bi ja ma̱mma̱di Oja̱.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Pɛ nu̱'a̱ di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ p'ʉya, bi̱ mbøcuɛ ngue ra̱ ts'äya'a̱ ra̱ pa bi̱ n'øthe ra̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ p'ʉya:
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Xina̱ ra̱ xisu, rá̱ mbom'mɛto ra̱ Abraham, ya n'nɛ'ma̱ hya̱to njɛya di ʉnna̱ zithu̱ ngue'a̱ te hɛ̱mbi̱. ¿Ua hi̱nda̱ zä da̱ t'øthe 'mø ra̱ pa ngue ra̱ ts'äya na̱'mø?
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Mi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, ma̱mbi̱ mɛsta̱ yø sä'ʉ nnu̱ ma̱n'ʉ ra̱ Jesús. Pɛ gä di johya yø ja̱'i̱, porque hi̱njonda̱ zä da̱ 'yøt'e te nnu̱rpi̱ øtra̱ Jesús.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Mi̱ nya̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱:
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Tengu̱tho n'na zihmu̱dä ra̱ mostasa, zitchʉ 'mø bi thu̱p'ʉ ja ra̱ hua̱hi̱. Pɛ di̱ nte asta̱ gue'mø di̱ nda̱t'o. Xta̱ nhɛ̱ts'i̱ da̱ gohi, da̱ 'yøtyø 'bafi yø ts'ints'ʉ p'ʉ ja yø 'yɛt'o.
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Ma̱hømbi 'yɛ̱nna̱ Jesús:
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 ra̱ íxi 'mø bi japi hyu̱ t'ɛ̱ni̱ ra̱ hojʉni̱ n'na ra̱ xisu, asta̱ gue'mø di ixqui gä ra̱ jʉni̱.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Bi sigue bi̱ n'yo ra̱ Jesús ni̱ ma Jerusalén, xännba̱bi̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ p'ʉ ja yø hni̱ni̱ thogui.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Bi 'yɛ̱mba̱ n'na nc'ɛ̱i̱ p'ʉya:
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 ―Da̱mi̱ ja ndu̱mmʉi gdi cʉthʉ p'ʉ ja ra̱ goxthi hi̱ngui̱ uant'i̱. Porque dí xi'a̱hʉ ngue xa̱ngu̱ to da̱ ne da̱ yʉt'i, pɛ hi̱nda̱ zä da̱ yʉt'i.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Porque nu̱'mø bi̱ nangra̱ mmɛ̱nni̱gu̱ da̱ nøtra̱ goxthi, nu̱'ʉ da̱ go'a̱thi di jätra̱ goxthi, da̱ 'yɛ̱mbi̱: “Ague grá̱ Hmu̱, da̱mi̱ xoga̱he ra̱ goxthi”, da̱ 'yɛ̱mbi̱. Pɛ da̱ 'yɛ̱nna̱ Hmʉ 'mø bi da̱di̱: “Hi̱n'na̱. Hi̱mma̱ amigo'a̱hʉ”.
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Da̱ 'yɛ̱n'ʉ di 'bä'a̱thi p'ʉya: “Pɛ 'nɛ̱ 'dap'ʉ dá̱ nsi̱hmɛ̱hʉ. Nu̱p'ʉ ja ma̱ hni̱ni̱gähe ja gá̱ xännga̱he p'ʉ ni̱ hya̱”.
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Da̱ 'yɛ̱nna̱ Hmu̱ 'mø bi da̱di̱: “Ya dí xi'a̱hʉ ngue hi̱mma̱ amigo'a̱hʉ. Da̱mi̱ 'uehmʉ ua dí 'bʉi, porque xa̱nts'o te xcá̱ 'yøthʉ”.
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Ja di̱ nzonp'ʉ'ʉ di 'bä'a̱thi p'ʉya, di gu̱xtyø ts'i 'mø bi̱ nu̱ ra̱ Abraham, ra̱ Isaac, ra̱ Jacob, co gätho mi̱'da yø pønga̱hya̱ Oja̱ di 'bʉp'ʉ di̱ ma̱nda Oja̱. Nu̱'ʉ di 'bä'a̱thi, da̱ gop'ʉ'ʉ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Porque di bønyø ja̱'i̱ p'ʉ ni̱ hyʉhra̱ hyadi, da̱ guep'ʉ ni̱ bøxyadi, norte, 'nɛ̱ sur di bønyø ja̱'i̱ da̱ mi̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa ngue di̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉ di̱ ma̱nda Oja̱.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 A nu̱yá, 'bʉ i'da ngue 'bɛfa ua ya, gue'ʉ da̱ni̱ m'mɛt'o p'ʉ'ʉ. 'Bʉ i'da ngue 'bɛt'o ua ya, gue'ʉ da̱ni̱ m'mɛfa p'ʉ'ʉ.
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Nu̱'a̱ ra̱ pa'a̱ p'ʉya, bi zø i'da yø fariseo, bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús:
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱:
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Pɛ jatho ngue ga̱ thogui hapʉ nná̱ ma. Ni̱xu̱di̱ 'nɛ̱ ni̱ma̱ni̱ ga̱ n'yo asta̱ gue'mø ga̱ søn'a̱ Jerusalén. Nu̱ua hi̱mma̱ jua̱ni̱ ngue da̱ thogä ua, nu̱p'ʉ Jerusalén hi̱mma̱ pu̱nnbi̱ yø pønga̱hya̱ sømp'ʉ, gä i tho.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 Ague gyø mmɛ̱ngu̱hʉ Jerusalén, gue'e gui hophʉ yø pønga̱hya̱ Oja̱, da̱ gue'ʉ yø ma̱mhya̱ Oja̱ bi 'bɛn'na̱hʉ, gä gui pʉndothohʉ. Xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ dá̱ ne ngue ga̱ pɛn'na̱hʉ tengu̱tho ra̱ øni̱ 'mø di pɛtyø ba̱si̱ ngue di huits'i conyø zahua, da̱di ja'a̱hʉ p'ʉ. Pɛ hi̱ngá̱ nehʉ.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 A nu̱yá, da̱ hyɛc'a̱hʉ p'ʉ Oja̱ ya. Dí xi'a̱hʉ ngue ya hi̱nni̱ mantho gui̱ nnu̱jʉ, asta̱ gue'mø da̱ 'yɛ̱hra̱ pa gui 'yɛ̱mhmʉ: “Di ja̱prá̱ m'mɛnhni̱ Oja̱ bá̱ pɛnhua”, gui 'yɛ̱mhmʉ.
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.