João 12
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARA
1 Ma̱n'nato ma̱ patho di̱ nja ra̱ ngo ngue ra̱ pascua. Bi̱ ma ra̱ Jesús bá̱ søn'a̱ Betania rá̱ ngu̱ ra̱ Lázaro. Guehna̱ ra̱ Lázaro bi 'yøtra̱ Jesús ngue bi bɛ̱nna̱te.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Ja bá̱ t'ørpa̱ p'ʉ ra̱ nts'i̱hmɛ̱ ra̱ Jesús, bi̱ n'ui̱te ra̱ Marta. Conna̱ Lázaro 'dap'ʉ hu̱hmi̱ p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa ngue si̱hmɛ̱ui.
2 Deram-lhe, pois, ali, uma ceia; Marta servia, sendo Lázaro um dos que estavam com ele à mesa.
3 Nu̱na̱ ra̱ Ma̱ya p'ʉya bá̱ ha̱ ma̱de litro ra̱ aceite ma̱hotho ga̱ yʉni̱, pɛ xa̱ndømma̱di̱ rá̱ mu̱ui. Bi gospa̱bi̱ yø gua ra̱ Jesús, bi du̱jpi̱ conyø xta̱. Bi yu̱'a̱mbo ra̱ ngu̱'a̱ ga̱ yʉnna̱ aceite.
3 Então, Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, mui precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se toda a casa com o perfume do bálsamo.
4 Mi̱ 'bʉp'ʉ ra̱ Judas Iscariote rá̱ ts'ʉnt'ʉ ra̱ Simu̱. Guehna̱ n'na nc'ɛ̱i̱ yø xädi ra̱ Jesús, 'nɛ̱ guehna̱ bi dä na̱. Nu̱na̱ ra̱ Judas bi 'yɛ̱na̱:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, o que estava para traí-lo, disse:
5 ―¿Hanja ngue hi̱mbi̱ 'bä ra̱ aceite, ngue xtí t'u̱nna̱ mɛ̱nyʉ yø hyoya? Porque xtí 'bä ra̱ aceite'a̱ te pøxi hyu̱ ciento ma̱ pa ra̱ nzäbi.
5 Por que não se vendeu este perfume por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Pɛ nu̱na̱ ra̱ Judas hi̱n'i̱ mma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ ngue di tu̱ rá̱ mmʉi da̱ mäxyø hyoya. Sinoque bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ ngue ra̱ bɛ̱. Porque go ma̱fäti ra̱ buxa cʉ ra̱ mɛ̱nyu̱ na̱. I pɛ̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ njäti p'ʉ ja ra̱ buxa.
6 Isto disse ele, não porque tivesse cuidado dos pobres; mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, tirava o que nela se lançava.
7 Mi̱ nya̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱:
7 Jesus, entretanto, disse: Deixa-a! Que ela guarde isto para o dia em que me embalsamarem;
8 A nu̱ya yø hyoya guí̱ mma̱, jap'ʉ ra̱ pa gui fäxhʉ ya, porque 'daua guí 'bʉhmʉ ya yø hyoya. Pɛ nu̱gä ya hi̱mma̱ ya'atho ra̱ pa dí̱ n'yohʉ ua.
8 porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Xa̱ngu̱ yø judío bi̱ ba̱di̱ ngue bí 'bʉp'ʉ Betania ra̱ Jesús. Bi̱ ma yø ja̱'i̱ bá̱ nu̱. Pɛ hi̱nga̱ høntho nne yø ja̱'i̱ ngue da̱ nu̱ ra̱ Jesús, sinoque xquet'a̱ nne da̱ nu̱ ra̱ Lázaro nu̱na̱ xi japi xi bɛ̱nna̱te p'ʉ ma̱nt'ägui.
9 Soube numerosa multidão dos judeus que Jesus estava ali, e lá foram não só por causa dele, mas também para verem Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Ja̱na̱ngue bi̱ nhɛca̱hya̱ yø hmu̱ yø mmäcja̱ ngue xta̱ hyo ra̱ Lázaro conna̱ Jesús.
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro;
11 Porque nu̱'a̱ i bɛ̱nna̱te ra̱ Lázaro, ya hɛp'ʉ yø mmi̱judíoui yø judío p'ʉya ngue go ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Jesús.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ bi̱ ma da̱ nsänni̱go ngue ra̱ pascua. Ja bi ba̱hyø ja̱'i̱ 'mø mi̱ hyats'i, ngue ya ja ngue da̱ zøp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ ra̱ Jesús.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que viera à festa, tendo ouvido que Jesus estava de caminho para Jerusalém,
13 Yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi dʉjpa̱ yø xi yø palma, bi̱ ma di c'at'ui ra̱ Jesús. Bi̱ mʉhra̱ hmafi yø ja̱'i̱ p'ʉya, i ɛ̱na̱:
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, clamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!
14 Bi di̱n'a̱ n'na ra̱ burru bi hyu̱xra̱ Jesús. Ya bi̱ nja tengu̱tho nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue ɛ̱na̱:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 “Ague gyø mmɛ̱ngu̱hʉ p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Sión, 'yogui su̱hʉ. Gui̱ nnu̱ ngue bá̱ ɛ̱p'ʉ ni̱ da̱st'abihʉ, bá̱ hyu̱xa̱ n'na ra̱ burru”.
15 Não temas, filha de Sião, eis que o teu Rei aí vem, montado em um filho de jumenta.
16 Nu̱p'ʉ rá̱ mʉdi hi̱ngui̱ pa̱hyø xädi ra̱ Jesús hanja'a̱ te øt'e. Pɛ nu̱'mø mi̱ ma ma̱hɛ̱ts'i̱ ra̱ Jesús, ja bi zo yø mmʉi p'ʉya, ngue nu̱'a̱ te gäma̱ hya̱ xi̱ nja, ya ma̱nt'ot'i ngue ngu̱'a̱ ja ngue di̱ nja.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isto; quando, porém, Jesus foi glorificado, então, eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que isso lhe fizeram.
17 Nu̱ya yø ja̱'i̱ n'youi ra̱ Jesús, guehya bi̱ nu̱p'ʉ bi japi bi bɛ̱nna̱te ra̱ Lázaro, gä mma̱nyø ja̱'i̱ te gä xi̱ nu̱rpi̱ ngue øt'e.
17 Dava, pois, testemunho disto a multidão que estivera com ele, quando chamara a Lázaro do túmulo e o levantara dentre os mortos.
18 Ja̱na̱ngue bi̱ ma yø ja̱'i̱ ngue di c'at'ui ra̱ Jesús, porque pa̱hyø ja̱'i̱ ngue nu̱'a̱ ra̱ milagro xi 'yøt'e, hi̱njonda̱ zä da̱ 'yøt'e.
18 Por causa disso, também, a multidão lhe saiu ao encontro, pois ouviu que ele fizera este sinal.
19 Yø fariseo p'ʉya, di̱ n'yɛ̱msɛbi̱:
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vede que nada aproveitais! Eis aí vai o mundo após ele.
20 Nu̱ya yø ja̱'i̱ bi̱ ma Jerusalén ngue da̱ tha̱nne Oja̱ 'mø bi̱ nja ra̱ ngo, n'youi p'ʉ 'da yø mmɛ̱ngu̱ Grecia.
20 Ora, entre os que subiram para adorar durante a festa, havia alguns gregos;
21 Nu̱ya p'ʉya bi guarbʉ 'bähra̱ Lipe nu̱na̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Betsaida ngue ra̱ häi Galilea. Bi 'yäpra̱ ma̱te p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
21 estes, pois, se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe rogaram: Senhor, queremos ver Jesus.
22 Nu̱na̱ ra̱ Lipe p'ʉya, bi xihra̱ Andre'a̱ te sifi. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi sifi, 'da i̱ matho gä yoho ngue bá̱ xihra̱ Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱ntho 'mø mi̱ da̱di̱:
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do Homem.
24 Ma̱jua̱ni̱ dí xi'a̱hʉ, ngue nu̱gä, ja ngue da̱ thogui, n'namhma̱ ngue xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ da̱ di̱nna̱ 'da'yo te. Tengu̱tho n'na zihmu̱dä ra̱ trigo, mɛ̱nte hi̱nga̱ nthu̱hu̱ ra̱ hmu̱dä, xquetho n'na mhmu̱dä tho i ja. Pɛ nu̱'mø ya bi thu̱hu̱, da̱ bøxra̱ hmu̱dä, pɛ ya xa̱ngu̱ yø trigo da̱ ma ma̱ pɛti 'mø bi̱ nja.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ honi̱ ha di̱ mpommi̱ ra̱ nda̱te, guehna̱ di 'bɛhrá̱ te na̱. Pɛ nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ɛnná̱ te ua ja ra̱ xi̱mhäi, guehna̱ di t'u̱nna̱ 'da'yo te para za̱ntho na̱.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo preservá-la-á para a vida eterna.
26 Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ nne da̱ 'yørca̱gui̱ ma̱ pähä, da̱ dɛnngui̱. Nu̱p'ʉ ha ga̱ m'mʉcä, ja di̱ m'mʉp'ʉ. Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ 'yørca̱gui̱ ma̱ pähä, guehna̱ nnu̱ ma̱nho ma̱ Papágä na̱.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 A nu̱yá, hi̱ndí̱ pa̱di̱ te ga̱ øtya. ¿Teni̱ 'bɛ'a̱ ja ngue ga̱ mma̱? Ya hi̱ngui̱ sä ngue ga̱ ɛ̱na̱: “Ma̱ Papá'i, da̱mi̱ ya̱ngui̱ ngue'a̱ te ja ngue ga̱ thogui”, ga̱ ɛ̱na̱. Porque ya dá̱ ɛ̱cä'a̱, ngue nu̱'a̱ te ja ngue ga̱ thogui, ga̱ thomhma̱gä'a̱.
27 Agora, está angustiada a minha alma, e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas precisamente com este propósito vim para esta hora.
28 Bi 'yɛ̱mp'ʉya:
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu: Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ mi̱ 'bäp'ʉ, bi 'yøde ngue bá̱ nya̱ Oja̱ ma̱ya̱, pɛ ɛ̱mthobi ngue ra̱ ngäni̱'a̱ øde. Mi̱'da yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
29 A multidão, pois, que ali estava, tendo ouvido a voz, dizia ter havido um trovão. Outros diziam: Foi um anjo que lhe falou.
30 Mi̱ nya̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
30 Então, explicou Jesus: Não foi por mim que veio esta voz, e sim por vossa causa.
31 Ya ni̱ ma da̱ zønna̱ ora da̱ tha̱xra̱ güɛnda ua ja ra̱ xi̱mhäi ya. Da̱ thɛjpa̱ rá̱ hya ra̱ zithu̱ di̱ ma̱nda ua ja ra̱ xi̱mhäi.
31 Chegou o momento de ser julgado este mundo, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Nu̱'mø bi̱ ma ma̱'bä'mi̱ ra̱ pont'i̱ da̱ n'nø'mi̱gä, ndap'ʉ bi zä, da̱ dɛnyø ja̱'i̱ ma̱ hya̱gä.
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim mesmo.
33 Bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱, ngue di opa̱n'yu̱ yø ja̱'i̱ tema̱ forma di du̱ 'mø bi tho.
33 Isto dizia, significando de que gênero de morte estava para morrer.
34 Bi 'yɛ̱nyø ja̱'i̱ p'ʉya:
34 Replicou-lhe, pois, a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu ser necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por um pouco a luz está convosco. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; e quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ na̱ ra̱ hya̱ da̱ xoc'a̱ ni̱ mmʉihʉ mɛ̱nte da̱ zä ga̱ xi'a̱hʉ ha di xohni̱ mmʉihʉ. 'Nɛ̱ ma̱jua̱ni̱ da̱ xoc'a̱ ni̱ mmʉihʉ na̱ ra̱ hya̱ na̱.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Jesus disse estas coisas e, retirando-se, ocultou-se deles.
37 Ma̱da̱gue'a̱ xa̱ngu̱ yø milagro bi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ bi 'yøtra̱ Jesús, pɛ hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ te xifi.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na sua presença, não creram nele,
38 Pɛ ya ja ngue da̱ ngu̱'a̱ di̱ nja, tengu̱tho ra̱ hya̱ bi 'yotra̱ pønga̱hya̱ Isaías ngue bi 'yɛ̱na̱: “Ague grá̱ Hmu̱, ¿ndana̱ gue'a̱ bi bøni̱ ngue bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ hya̱ dá̱ xicähe ya? ¿Ndana̱ gue'a̱ pøni̱ ngue da̱ ba̱di̱ ngue ya u̱hrá̱ ts'ɛdi Oja̱ ya?”
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Ra̱ Isaías xquet'a̱ bi 'yot'i hanja ra̱ hya̱ ngue hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱, bi 'yɛ̱na̱:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 “Nu̱na̱ Oja̱ bi gorpa̱bi̱ yø nthandi̱ yø ja̱'i̱, n'namhma̱ ngue hi̱nda̱ hyɛ̱ti̱ conyø dä. 'Nɛ̱ bi gorpa̱bi̱ yø mmʉi, n'namhma̱ ngue hi̱nda̱ di̱mp'ʉ ja yø mmʉi hanja ra̱ hya̱. 'Nɛ̱ hi̱ndi̱ 'bätyø mmʉi ngue da̱ dɛn'Oja̱ para ngue hi̱ndi̱ pu̱nnbi̱”.
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.
41 Ra̱ Isaías bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱, ngue pa̱rpi ngue ma̱guesɛ ra̱ Jesús, ja̱na̱ngue bi̱ ma̱ hanja'a̱ ra̱ Jesús.
41 Isto disse Isaías porque viu a glória dele e falou a seu respeito.
42 Co ngu̱'a̱ xa̱ngu̱ yø judío ja yø cargo bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesús. Nja hi̱ngui̱ xihyø ja̱'i̱ ngue ɛ̱c'ɛ̱i̱, porque su̱ yø fariseo, i̱ nne ngue hi̱nda̱ du̱jpa̱ yø thu̱hu̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 I ɛ̱na̱ ngue ma̱n'na xa̱nho ngue da̱ nu̱ ma̱nho yø ja̱'i̱, hi̱nda̱ gue'a̱ ngue Oja̱ da̱ 'yɛ̱mbi̱ ngue xa̱nho te øt'e.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi ts'ɛdi bi̱ nya̱, bi 'yɛ̱na̱:
44 E Jesus clamou, dizendo: Quem crê em mim crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ hɛ̱rcä ya, tengu̱tho 'mø go di hɛ̱t'a̱ to bá̱ pɛnngui̱.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Nu̱gä guecä ga̱ xoc'a̱ ni̱ mmʉihʉ. Dá̱ ɛ̱cä ua ja ra̱ xi̱mhäi, n'namhma̱ ngue nu̱'a̱ da̱ 'yɛ̱cɛ̱i̱gä, hi̱ndi̱ m'mʉi tengu̱tho ga̱ 'bʉhyø ja̱'i̱ 'yo ma̱nts'o.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 A nu̱yá, i 'bʉi to øhra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya, pɛ hi̱ngui̱ ørpa̱ ma̱su̱. Ya hi̱mma̱ partegä p'ʉ da̱ ma ra̱ castigo ra̱ ja̱'i̱. Porque hi̱ndá̱ ɛ̱cä ngue 'bexca̱ sänni̱ da̱ ma ra̱ castigo yø ja̱'i̱ 'bʉcua ja ra̱ xi̱mhäi, sinoque dá̱ ɛ̱hɛ̱ ngue ga̱ nya̱ni̱.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 A nu̱yá, nu̱ ra̱ ja̱'i̱ hi̱ngui̱ ørca̱ ma̱su̱, 'nɛ̱ hi̱ngui̱ ørpa̱ ma̱su̱ na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ ma ra̱ castigo na̱. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya, guehna̱ di ts'ännba̱bi̱ ra̱ castigo yø ja̱'i̱ 'mø ra̱ pa rá̱ nzɛgui na̱, ngue hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ yø ja̱'i̱ te dí̱ mma̱.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que tenho proferido, essa o julgará no último dia.
49 Porque hi̱mma̱ hya̱sɛ dí̱ mma̱. Nu̱'a̱ ma̱ Papá bá̱ pɛnngui̱, nu̱na̱ ra̱ hya̱ di 'bɛjpi ga̱ mma̱, guehna̱ ra̱ hya̱ dí xän'na̱hʉ na̱.
49 Porque eu não tenho falado por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me tem prescrito o que dizer e o que anunciar.
50 Pɛ dí pa̱cä p'ʉya, ngue nu̱ to da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ hya̱ di 'bɛjpa̱gui̱ ma̱ Papá ga̱ mma̱, di̱ nja ra̱ 'da'yo te ra̱ ja̱'i̱. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ xijma̱ Papá ga̱ mma̱, guehna̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä na̱.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. As coisas, pois, que eu falo, como o Pai mo tem dito, assim falo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.