Hebreus 4
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NAA
1 A nu̱yá, nu̱na̱ Oja̱ nzonga̱hʉ ngue dí cʉcjʉ p'ʉ ja rá̱ ts'äya mma̱ ngue dí säyaga̱hʉ. Pɛ tobe ni̱mantho nzonga̱hʉ. A nu̱yá, ya nts'u̱tho, porque nthambɛ̱ni̱tho ngue di̱ m'mʉ i'da ngue hi̱nda̱ ma ma̱cʉt'i p'ʉ ja rá̱ ts'äya Oja̱.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Porque tengu̱tho na̱ ra̱ hya̱ bi sicjʉ ya, ngue nne Oja̱ da̱ ya̱njʉ, xquet'a̱ guehna̱ ra̱ hya̱ bi si'ʉ yø ja̱'i̱ bi̱ mɛstho ra̱ hya̱ ma̱nja̱m'mø na̱ya. Bi 'yøde hanja ra̱ hya̱, pɛ hi̱nte ni̱ bøntho ngue bi 'yøde, porque hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱ bi sifi.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Pɛ nu̱jʉ, ngue ya dá̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱n'Oja̱, ya di cʉcjʉ p'ʉ ja rá̱ ts'äya Oja̱. Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ hi̱mbi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱n'Oja̱, guehya yø ja̱'i̱ bi zʉ Oja̱ ya. Ja̱na̱ngue ngu̱na̱ bi̱ ma̱n'Oja̱ ma̱m'mɛt'o: “Ja̱na̱ngue nu̱'mø mi̱ 'dacra̱ cuɛ yø ja̱'i̱, dá̱ xi p'ʉya, dí ɛ̱mbi̱: Nu̱yá, ya hi̱nga̱ cʉ'a̱hʉ p'ʉ ja ra̱ häi xtá̱ sänni̱ ngue xcá̱ni̱ nsäyahʉ ya”, bi 'yɛ̱mbi̱. Pɛ nu̱na̱ ra̱ ts'äya bi̱ ma̱n'Oja̱ ngue di u̱ni̱, ya ja na̱ asta̱ gue'mø mi̱ hocra̱ xi̱mhäi Oja̱.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Nu̱p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro nt'ot'i p'ʉ ra̱ hya̱ ngue mma̱ te bi 'yøt'Oja̱'a̱ rá̱ yoto ma̱ pa. I̱ mma̱ ngue bi̱ nsäya Oja̱'a̱ rá̱ yoto ma̱ pa ngue bi jua'a̱ te rá̱ 'bɛfi bi 'yøt'e.
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ya ma̱høn'a̱ guehna̱ ra̱ ts'äya bi̱ ma̱n'Oja̱ 'mø yø pa mi̱ 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ na̱ya: “Ya hi̱nda̱ zä ga̱ cʉ'a̱hʉ p'ʉ hapʉ mi̱ ja ngue xcá̱ni̱ nsäyahʉ”, bi 'yɛ̱mbi̱.
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 A nu̱ya yø ja̱'i̱ rá̱ mʉdi bi 'yøhna̱ ra̱ hoga̱ hya̱ na̱, nu̱na̱ Oja̱, hi̱mbi̱ säyabi ya yø ja̱'i̱ p'ʉ ja rá̱ ts'äya, porque hi̱mbi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ yø ja̱'i̱ te xifi. Pɛ nu̱yá, tobe ni̱mantho nthø'mi̱tho mi̱'da yø ja̱'i̱ ngue da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ te mma̱n'Oja̱ ngue di u̱nna̱ ts'äya yø ja̱'i̱ p'ʉ ja rá̱ ts'äya.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Asta̱ guehyø pa dí 'bʉhmʉ ya, hi̱ngui̱ thohna̱ ra̱ hya̱ bi xi Oja̱ yø ja̱'i̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱ ra̱ pa ja p'ʉya”, i ɛ̱na̱. Nu̱'mø yø pa xa̱ thogui, mi̱ nzo Oja̱ yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ da̱po. Mi̱ ma ndø ya'atho yø pa m'mɛfa p'ʉya, ma̱hømbi̱ bɛ̱nnba̱bi̱ Oja̱ ra̱ David hanja ra̱ hya̱ bi cuarpʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue bi 'yɛ̱na̱: “Nu̱ ra̱ pa ja p'ʉya, da̱mi̱ 'yøhmʉ na̱ ra̱ hya̱ xi'a̱hʉ Oja̱. Ogui fɛsthohʉ ra̱ hya̱ mma̱n'Oja̱ ya”, bi 'yɛ̱na̱.
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Ja di̱ nɛ̱qui̱ ua ya ngue nu̱'a̱ ra̱ ts'äya bi xi Oja̱ yø ja̱'i̱ ngue di u̱nni̱, hi̱nga̱ guep'ʉ ja ra̱ häi ma̱ni̱ zixyø ja̱'i̱ ra̱ Josué bi xi Oja̱. Porque nu̱'mø ra̱ pa mi̱ zixyø ja̱'i̱ ra̱ Josué, mi̱ thogui ya'atho yø pa p'ʉya, ma̱hømbi̱ 'yɛ̱n'Oja̱ ngue jap'ʉ ma̱n'na ra̱ pa ngue da̱ yʉtyø ja̱'i̱ p'ʉ ja rá̱ tsäya.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ja̱na̱ngue nu̱yá, jap'ʉ ra̱ ts'äya xa̱ nzänni̱ ngue di säyabi yø ja̱'i̱ Oja̱ tengu̱tho Oja̱ ngue bi̱ nsäya'a̱ rá̱ yoto ma̱ pa.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Porque nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ngue da̱ yʉrbʉ ha 'bʉ Oja̱ ngue 'dap'ʉ di̱ nsäyaui, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ ya bi zɛp'ʉ rá̱ 'bɛfi xa̱ 'yøt'e, tengu̱tho Oja̱ 'mø mi̱ jua'a̱ te rá̱ 'bɛfi bi hoqui, bi̱ nsäya.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 A nu̱yá, gäthoga̱hʉ, da̱mi̱ hya̱hʉ ra̱ ts'ɛdi ya, ma ga̱ ja ndu̱mmʉi ngue ga̱ cʉthʉ p'ʉ ja rá̱ ts'äya Oja̱. Ma̱n'nan'yo mi̱ 'yøthʉ ngue gui 'yøthʉ tengu̱tho bi 'yøt'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱ bi xi Oja̱. Ja̱na̱ngue Oja̱ hi̱mbi̱ cʉrpʉ ja rá̱ ts'äya.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Nu̱na̱ rá̱ hya̱ Oja̱, ta̱tetho ja rá̱ ts'ɛdi ngue di̱ mpɛp'ʉ ja rá̱ n'yomfɛ̱ni̱ ra̱ ja̱'i̱. Tengu̱tho n'na ra̱ juai xa̱ndø nts'a̱ 'nɛ̱ ja yoho yø hɛt'i, njarbʉtho na̱ ra̱ hya mma̱n'Oja̱ ya. Porque thohra̱ hya̱ asta̱ mbo rá̱ mmʉi ra̱ ja̱'i̱, bí 'uɛ̱spa̱bi̱ rá̱ n'yomfɛ̱ni̱ ra̱ ja̱'i̱. I øt'e ngue rá̱ n'yomfɛ̱ni̱ ra̱ ja̱'i̱ di̱ nɛ̱qui̱tho 'mø ngue xa̱nho ogue hi̱ngui̱ ho.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 A nu̱yá, nu̱ te gäma̱ hya̱ ja mbo ma̱ n'yomfɛ̱ni̱hʉ ya, hi̱nda̱ zä ngue tema̱ hya̱ ga̱ a̱jpa̱hʉ Oja̱, ga̱ ɛ̱na̱ ngue hi̱ngui̱ pa̱di̱ te dí̱ mbɛ̱mhmʉ. Porque ma̱ n'yomfɛ̱ni̱hʉ, hi̱nte ju̱ti̱, gä pa̱ Oja̱ te dí̱ mbɛ̱mhmʉ. Porque nu̱yá, guesɛ Oja̱ ga̱ däphʉ ra̱ güɛnda tengue nná̱ 'yohʉ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Nu̱na̱ ra̱ Jesús rá̱ Ts'ʉnt'ʉ Oja̱, bi yʉrbʉ ma̱hɛ̱ts'i̱, 'nɛ̱ guehna̱ di̱ nnøpa̱ mmäcja̱hʉ p'ʉ ha 'bʉ Oja̱ na̱ya. Ja̱na̱ngue nu̱yá, nnetho ngue di̱ ndʉ xa̱ndønho ma̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Nu̱na̱ ma̱ mmäcja̱hʉ na̱, guehna̱ di huɛ̱ga̱hʉ 'mø nnu̱ ngue dí 'bʉ ndu̱mmʉi ngue hi̱ngui̱ nzaquiga̱hʉ. Ya pa̱di̱ te dí thohmʉ 'mø dí 'bʉ ndu̱mmʉihʉ, porque 'nɛ̱'a̱ bi̱ njapi ngue xta̱ 'yøtra̱ ts'oqui'a̱. Pɛ nu̱na̱, hi̱n tema̱ ts'oqui bi 'yø'na̱.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 A nu̱yá, ma ga̱ ha̱hʉ ra̱ ts'ɛdi ga̱ nzohmʉ Oja̱ ya. Ga̱ äphʉ ra̱ ma̱te ngue da̱ mäxca̱hʉ. Porque Oja̱ ja rá̱ nhuɛ̱ca̱te. Nu̱'mø ga̱ xihmʉ ngue da̱ mäxca̱hʉ, di̱ mfäxte.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.