Hebreus 12
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NTLH
1 Ya dí̱ nnu̱hʉ ya ngue ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ bi zɛti hangu̱ ra̱ n'ʉ bi thogui, porque bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ma̱jua̱ni̱ te mma̱n'Oja̱. Da̱ guecjʉ ya, ma ga̱ sɛti hangu̱ ra̱ n'ʉ ja ngue ga̱ thohmʉ. Nu̱'a̱ dí pa̱di̱ ngue da̱ 'yørca̱hʉ ra̱ nts'oni̱, ma ga̱ ɛmhmʉ n'na nguadi'a̱. Nu̱'a̱ ra̱ ts'oqui di ts'onga̱ ma̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱ẖʉ, ma ga̱ hɛhmʉ p'ʉ'a̱. Ma ga̱ ja ndu̱mmʉihʉ yø pa di̱ map'ʉ ya, ngue nu̱ te nnecjʉ Oja̱ gdá̱ n'yohʉ, gue'a̱ ga̱ øthʉ'a̱.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Za̱nt'a̱ da̱ zo ma̱ mmʉihʉ ra̱ Jesucristo. Porque guehna̱ bi 'yøt'e ngue dá̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ngue ma̱jua̱ni̱ te mma̱n'Oja̱ na̱. 'Nɛ̱ go guehna̱ da̱ 'yøt'e ngue para za̱ntho ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ xa̱ndønho. Nu̱na̱ ra̱ Jesús, ma̱da̱gue'a̱ ngue ra̱ 'bɛ'isä ngue to tu̱p'ʉ ja ra̱ pont'i̱, pɛ nu̱na̱ hi̱mbi̱ 'bɛsrá̱ sä. Bi zɛti hangu̱ ra̱ n'ʉ bi thop'ʉ ja ra̱ pont'i̱, porque pa̱di̱ ngue nu̱'mø mi̱ tho'a̱ te ra̱ n'ʉ bi zä, ma̱ da̱tho ja mpähä ngue da̱ni̱ mmi̱p'ʉ ja rá̱ n'yɛi Oja̱.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Nu̱'mø mi̱ ʉnyø ts'oc'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ Jesús, da̱mi̱ bɛ̱mhmʉ hangu̱ ra̱ n'ʉ bi zä. Ja̱na̱ngue nu̱yá, 'yo di cohni̱ mmʉihʉ 'mø dí sähʉ ra̱ n'ʉ.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Mɛ̱nte gui honi̱ ha gdi hyɛhmʉ p'ʉ ra̱ ts'oqui ja ua ja ra̱ xi̱mhäi, tobe hi̱ngui̱ sä da̱ hyo'a̱hʉ yø ts'oc'ɛ̱i̱.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Ma̱mi̱ pu̱mbɛ̱ni̱hʉ na̱ ra̱ hya̱ xi'a̱hʉ Oja̱ ngue ya yø ba̱si̱'a̱hʉ. Nu̱p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro, nt'ot'i p'ʉ ra̱ hya̱ ngue bi 'yɛ̱n'Oja̱: “Ague ma̱ ba̱si̱'a̱hʉ, da̱mi̱ hya̱cjʉ ra̱ güɛnda xa̱nho hanja ngue fɛp'a̱hʉ Oja̱. 'Yo di cohni̱ mmʉihʉ 'mø di hɛc'a̱hʉ Oja̱ te guí øthʉ.
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Porque Oja̱, nu̱'a̱ ra̱ ja̱'i̱ di̱ ma̱di̱, nu̱'mø hi̱nga̱ gue'a̱ øtra̱ ja̱'i̱, di hɛjpi. Nu̱ yø ja̱'i̱ ngue ya yø ba̱si̱ Oja̱, nu̱'mø hi̱nga̱ gue'a̱ øt'e, i fɛi”.
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Nu̱'mø ngue guí sähʉ ra̱ n'ʉ, da̱mi̱ bɛ̱mhmʉ ngue nu̱na̱ Oja̱ øt'e ngue yø ba̱si̱'a̱hʉ, guehna̱ fɛp'a̱hʉ na̱. Porque gätho yø ba̱si̱, nu̱'mø hi̱nga̱ gue'a̱ øt'e, i fɛhyø papá.
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Gätho'ʉ yø ba̱si̱ Oja̱, gä i fɛi, pɛ nu̱'mø hi̱nguí̱ nne ngue da̱ mɛp'a̱hʉ Oja̱, ¿ha di zä gui 'yɛ̱mbi̱ ngue ni̱ Papáhʉ Oja̱ 'mø?
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Conque nu̱'mø ma̱rá̱ ngüɛjʉ, nu̱'a̱ ma̱ papá bi tecjʉ. Nu̱'mø hi̱nga̱ gue'a̱ dí øthʉ, i fɛgba̱hʉ. Pɛ xquet'a̱ dí̱ nnu̱ ma̱nsu̱hʉ. Ja̱na̱ngue nu̱yá, goma̱ gue'a̱ ma̱ Papáhʉ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ ga ɛ̱na̱ ngue hi̱nga̱ ørpa̱hʉ ma̱ su̱ ya. Porque nu̱na̱, i̱ nnepe ngue nma̱'da'yo ma̱ n'yomfɛ̱ni̱hʉ.
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Conque ma̱ papáhʉ 'bʉcua ja ra̱ xi̱mhäi mɛ̱nte ra̱ pa bi tecjʉ, i fɛgba̱hʉ 'mø ɛ̱na̱ ngue ørca̱hʉ ra̱ nho. Pɛ nu̱na̱ Oja̱ 'mø ngue i fɛgba̱hʉ, ma̱jua̱ni̱ ngue ni̱ 'yu̱p'ʉ te ørca̱hʉ, porque gä ra̱ nho øt'e. I̱ nnepe ngue gä ra̱ nho gdá̱ n'yohʉ, tengu̱tho Oja̱ ngue gä ra̱ nho øt'e.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Nu̱'mø ngue bi̱ mɛgba̱hʉ Oja̱, di sähʉ ra̱ n'ʉ, hi̱ndí̱ nnu̱ ma̱nhohʉ ra̱ mfɛi di jacjʉ. Pɛ nu̱'mø bi di̱nma̱ mmʉihʉ ngue da̱ 'yørca̱hʉ ra̱ nho'a̱ te øt'e, ya hu̱ ma̱ mmʉihʉ p'ʉya. Ya ma̱n'natho ga̱ ja ndu̱mmʉi ga̱ n'yo ma̱nhohʉ.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Ja̱na̱ngue nu̱yá, da̱mi̱ hya̱hʉ ra̱ ts'ɛdi ya, di̱ ndʉ xa̱ndønho ni̱ n'yomfɛ̱ni̱hʉ.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Da̱mi̱ hya̱xhʉ n'na ra̱ hoga̱ n'yomfɛ̱ni̱ ngue gui̱ n'yohʉ xa̱nho, n'namhma̱ ngue nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱ngui̱ pa̱di̱ di̱ n'yo xa̱nho, da̱ di̱nyø mmʉi ndana̱ ra̱ 'yu̱ njua̱ntho.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Da̱mi̱ ja ndu̱mmʉi ngue 'yo ga̱di̱ nju̱nthʉ. Da̱mi̱ hyɛhmʉ p'ʉ'a̱ te gäma̱ nts'o i ja. Porque hi̱nda̱ nu̱ Oja̱ yø ja̱'i̱ hi̱ngui̱ nne da̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Da̱mi̱ hya̱mhmʉ na̱ rá̱ ma̱te Oja̱ nne di 'da'a̱hʉ, 'yo ga̱di costhohʉ. Da̱mi̱ mfähmʉ xa̱ndønho, ma̱n'nan'yo mi̱ 'yøthʉ ngue to da̱ bøni̱ di ts'onnba̱bi̱ rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ja mi̱'da yø ja̱'i̱.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 'Yo gyø 'yots'om'mäihʉ. 'Yo guí øthʉ tengu̱tho bi 'yøtra̱ Esaú ngue bi̱ mɛspa̱tho rá̱ nja̱pi̱ Oja̱. Porque nu̱na̱ ra̱ Esaú, mi̱ zä mi̱ ntu̱ ma̱nthu̱hu̱, hønda̱ n'na ra̱ nts'i̱hmɛ̱ i pä'a̱ rá̱ erensia ma̱di̱ tocabi porque guehna̱ ma̱ da̱na̱.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Guí pa̱hmʉ te bi 'yøtra̱ Esaú. Ja̱njua̱ni̱ ngue hangu̱ ra̱ mbɛ̱n'a̱ m'mɛfa ngue xta̱ nzo rá̱ 'yɛ'a̱ te mi̱ ja xti u̱nná̱ papá. Pɛ ya hi̱mbi̱ zä ha xti japra̱ hya̱. Ma̱da̱gue'a̱ ngue ja̱njua̱ni̱ ja ra̱ zon'a̱ m'mɛfa, pɛ ya hi̱mbi̱ di̱ni̱ ha xti xotra̱ hya̱ xi 'yøt'e.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, nu̱na̱ ra̱ cohi bi 'dacjʉ Oja̱ ngue gdá̱ n'yohʉ ya, ma̱'da'yo na̱, hi̱nga̱ 'da'igu̱ui'a̱ ra̱ nyogui cohi bi t'u̱nna̱ m'mɛt'o yø judío ngue da̱ n'yo. Nu̱'mø ma̱mbi t'u̱nna̱ nyogui cohi yø judío ya, nu̱'a̱ ra̱ t'øhø ja ua ja ra̱ xi̱mhäi bá̱ nya̱ Oja̱, ja bi̱ map'ʉ. Bi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ ngue di yoxni̱ yø sibi. Bi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ ngue ja ra̱ ts'a'bɛxu̱i̱. Bi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ ngue 'yo ra̱ nda̱te nda̱hi̱.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Bi 'yøhyø ja̱'i̱ ngue ya̱ yø corneta. Bi 'yøhyø ja̱'i̱ ngue bá̱ nya̱ Oja̱ ngue nzofo. Nu̱ya yø ja̱'i̱ bi 'yøde ngue ts'ofo, bi̱ nsu̱. Ja̱na̱ngue bi 'yädi ngue ya hi̱nni̱ mantho da̱ 'yøde tema̱ hya̱ mma̱n'Oja̱.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Porque øde te bi̱ ma̱n'Oja̱ ngue ma̱da n'na ra̱ mbo'øni̱tho da̱ guarbʉ ja ra̱ nexa̱nt'øhø, da̱ tho ngue da̱ 'bʉndo, ogue da̱ tho conyø lansa.
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Ja̱njua̱ni̱ ngue ra̱ ndu̱ssu̱tho te bi̱ nu̱ yø ja̱'i̱. Xquet'a̱ 'nɛ̱sɛ ra̱ Moisés bi 'yɛ̱na̱: “Nu̱gui̱, asta̱ dí hua̱qui̱ ngue dí su̱”.
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 A nu̱jʉ ya, nu̱p'ʉ nná̱ mähä, gue'a̱ ra̱ t'øhø Sión bí ja ma̱hɛ̱ts'i̱ ja ra̱ hni̱ni̱ bí 'bʉ Oja̱, ja nná̱ mähä p'ʉya. Guehna̱ ra̱ Jerusalén bí ja ma̱hɛ̱ts'i̱ na̱ya. Nu̱p'ʉ, xi̱nga̱ m'medetho yø ma̱hua̱hi̱ yø anxɛ i 'bʉi.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Nu̱'mø gä bi̱ mpɛti yø anxɛ ngue da̱ 'yɛ̱spa̱bi̱ Oja̱, 'dap'ʉ ga̱ m'mʉhmʉ ya yø ba̱si̱ Oja̱ ya xa̱ cuarpa̱bi̱ yø thu̱hu̱ p'ʉ ma̱hɛ̱ts'i̱. A nu̱na̱ ma̱ Oja̱hʉ guehna̱ ra̱ ts'ʉt'abi na̱ ngue gätho yø ja̱'i̱. Nu̱ya yø nyogui ja̱'i̱ ya xa̱ ndu̱ 'nɛ̱ xa̱ hojpa̱bi̱ Oja̱ yø ts'oqui, gä da̱di̱ ncu̱hʉ ya.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi hocra̱ 'da'yo cohi ja ya. Nu̱ rá̱ ji bi̱ mäni̱, i ja rá̱ ts'ɛdi ngue di hoga̱ ma̱ ts'oquihʉ, hi̱nga̱ ngu̱ rá̱ ji ra̱ Abel ngue n'äst'abitho.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Ja̱na̱ngue nu̱yá, da̱mi̱ mfähmʉ xa̱ndønho ya, ma̱n'nan'yo mi̱ 'yøt'e ngue gui fɛspa̱thohʉ rá̱ hya̱ na̱ Oja̱ nzocjʉ. Ya guí̱ nnu̱hʉ ngue hi̱mbi̱ mpommi̱ ra̱ castigo ya yø ja̱'i̱ bi̱ mɛspa̱tho rá̱ hya̱ Oja̱ 'mø ra̱ pa mi̱ zocua ja ra̱ xi̱mhäi. Goma̱ guehya ngue gui 'yɛ̱na̱ ga̱ mpomhmʉ ra̱ castigo 'mø ga̱ fɛspa̱thohʉ te mma̱n'Oja̱ nu̱na̱ bi̱ nzocsɛga̱hʉ asta̱ ma̱hɛ̱ts'i̱.
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Nu̱'mø yø pa xa̱ thogui, nu̱'mø bá̱ nya̱ Oja̱ ngue nzohyø ja̱'i̱ ua ja ra̱ häi, asta̱ di 'ya̱n'a̱häi. A nu̱yá, ma̱høn'a̱ ɛ̱n'Oja̱: “Nu̱'mø ngue høndá̱ nya̱gä ya, ga̱ øt'e ngue di 'yan'a̱häi 'nɛ̱ ga̱ øt'e ngue di 'ya̱n'a̱ te bí ja ma̱ya̱”, bi 'yɛ̱na̱.
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Ngue ngu̱na̱ ra̱ hya̱ mma̱n'Oja̱ da̱ yør'mø hømbá̱ nya̱ ya, ya di̱ nɛ̱qui̱ ngue Oja̱ da̱ hya̱jpa̱bi̱ yø 'bɛfi te gä bi hoqui. Nu̱ te da̱ bøni̱ ngue hi̱ndi̱ 'ya̱ni̱, gue'a̱ di̱ nja para za̱ntho'a̱.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Nu̱na̱ ra̱ xɛqui hi̱ndi̱ 'ya̱ni̱, guep'ʉ ha di̱ ma̱nda Oja̱ ja ga̱ m'mʉhmʉ p'ʉ. Ja̱na̱ngue nu̱yá, ma ga̱ ja ma̱mma̱di̱hʉ Oja̱ ya. Ma ga̱ tha̱nnehʉ Oja̱ tengu̱tho nnu̱ ma̱nho ngue ga̱ ørpa̱hʉ. Porque Oja̱ ní̱ 'yu̱p'ʉ ngue ma̱thoguitho ga̱ nnu̱ ma̱nsu̱hʉ.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Porque Oja̱ ra̱ ndu̱ssu̱tho, tengu̱tho ra̱ sibi ngue di juadi u̱di̱ ha sʉdi.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.