Atos 9

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nu̱na̱ ra̱ Saulo, hi̱ngui̱ säya di pihyø ja̱'i̱ ngue nne da̱ hyo'ʉ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Hmu̱ Jesús. Bi̱ map'ʉ 'bʉhrá̱ hmu̱ yø mmäcja̱ p'ʉya.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Bi 'yäpra̱ sʉcua̱ da̱ ga̱ts'i̱, di̱ map'ʉ ja yø ni̱ja̱ p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Damasco, ni̱ hya̱ ra̱ ts'ɛdi ngue da̱ si'ʉ to ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱. Nu̱'mø yø n'yohʉ ogue yø xisu da̱ ti̱ni̱, da̱ tu̱t'i̱ da̱ sip'ʉ Jerusalén ngue di̱ n'ofädi.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Pɛ nu̱'mø ni̱ ma da̱ zøt'a̱ Damasco p'ʉya, ntha̱mbɛ̱ni̱tho bi yot'a̱ n'na ra̱ nyot'i ma̱ya̱ ngue bi̱ nthɛui.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Bi dä'a̱ häi ra̱ Saulo p'ʉya. Bi 'yø p'ʉya ngue ts'ofo, bi t'ɛ̱mbi̱:
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Mi̱ da̱hra̱ Saulo p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Asta̱ hua̱cra̱ Saulo ngue bi̱ nsu̱. Bi 'yɛ̱mbʉya:
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Ɛ̱mmɛ̱i̱ di 'yødya yø n'yohʉ mi̱ n'youi ra̱ Saulo, porque bi 'yøde ngue bi ya̱ ma̱ya̱'a̱ nzohra̱ Saulo, pɛ hi̱njombi̱ nu̱.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Nu̱'mø mi̱ nanga̱ häi ra̱ Saulo p'ʉya, i̱ nne di̱ nhanni̱, pɛ bi̱ nxädä. Ja̱na̱ngue bi̱ ma ma̱cʉnhni̱, bi zøn'a̱ Damasco.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Bi̱ m'mʉp'ʉ nhyu̱ pa, pɛ hi̱nha hɛ̱ti̱. Xi̱ngra̱ hmɛ̱, ni̱ xi̱ngra̱ dehe xta̱ nzi.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Nu̱p'ʉ Damasco, mi̱ 'bʉp'ʉ n'na ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Ananías. Nu̱na̱ ra̱ Hmu̱ Jesús bi zohra̱ Ananías, bi 'yɛ̱mbi̱:
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Mɛ̱nte mmat'Oja̱ ra̱ Saulo p'ʉya, nu̱p'ʉ i̱ nu̱, bi zøn'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ p'ʉ ha 'bʉi ni̱ hu̱ ngue ra̱ Ananías. Bi̱ nu̱ ngue bi yʉt'a̱mbo, bi japrá̱ 'yɛ p'ʉ ja rá̱ ya̱ para ngue di̱ nzø yø dä.
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Nu̱'mø mi̱ 'yø'a̱ ra̱ hya̱ sihra̱ Ananías, bi 'yɛ̱na̱:
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 A nu̱yá, bá̱ äpra̱ sʉcua̱ yø hmu̱ yø mmäcja̱ ya, ngue bá̱ ɛ̱cua ngue nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ nzo'i, gä da̱ du̱t'i̱ da̱ zits'i.
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Pɛ ra̱ Hmu̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ Ananías:
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Nu̱gä ga̱ u̱ti̱ hague ngu̱ ga̱ngu̱ ra̱ n'ʉ da̱ thogui conná̱ ngueque.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Nu̱na̱ ra̱ Ananías bi̱ map'ʉ ja ra̱ ngu̱ ma̱mbí 'bʉhra̱ Saulo. Mi̱ yʉt'a̱mbo p'ʉya, bi japrá̱ 'yɛ p'ʉ ja rá̱ ya̱ ra̱ Saulo, bi 'yɛ̱mbi̱:
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 'Bexque'a̱ bi̱ nzø yø dä ra̱ Saulo p'ʉya. Bi hyø'ʉ ɛ̱na̱ yø xihua̱ mi̱ ja yø dä. Bi̱ nxixya̱ p'ʉya.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Mi̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉya, ma̱hømbi hya̱ ra̱ ts'ɛdi. Bá̱ m'mʉhma̱ njammi̱ pa p'ʉ 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ Damasco.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Bi dʉ'mi̱ bi̱ ma̱nna̱ hya̱ ra̱ Saulo p'ʉ ja yø ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío p'ʉya. I xihyø ja̱'i̱ ngue ra̱ Jesús, gue'a̱ rá̱ Ts'ʉnt'ʉ Oja̱'a̱.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Nu̱ya gätho yø ja̱'i̱ øde te mma̱mp'ʉya, di 'yøtho, di̱ n'yɛ̱mbi̱:
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Pɛ ma̱n'na ni̱ hya̱dra̱ ts'ɛdi ra̱ Saulo ngue mma̱nna̱ hya̱. I u̱tyø ja̱'i̱ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro, ngue ra̱ Jesús guehna̱ ra̱ Cristo xa̱ 'yɛ̱x'Oja̱ ngue di̱ nda̱st'abi na̱. Asta̱ hi̱ngui̱ pa̱di̱ te da̱ 'yøtyø judío mi̱ 'bʉ'a̱ Damasco.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Mi̱ ma ya'atho yø pa p'ʉya, bi̱ nhɛca̱hya̱ yø judío ngue xta̱ hyo ra̱ Saulo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Nu̱'ʉ yø hyote, i fähyø goxthi ngue ra̱ neni̱hni̱ ngue da̱ hyo 'mø bi thop'ʉ. Pɛ mi̱ mmɛ̱ya'a̱ te fɛnnba̱bi̱ ra̱ Saulo.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Nu̱'mø mi̱nxu̱i̱ p'ʉya, nu̱ya yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ bi 'yɛ̱t'a̱ n'na ra̱ canasta na̱ ra̱ Saulo. I ca̱mbʉ ja ra̱ ja̱do di thɛsra̱ neni̱hni̱. Bi bømp'ʉya.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Nu̱na̱ ra̱ Saulo, mi̱ zøn'a̱ Jerusalén, bi̱ ne xtí̱ mpɛnhui'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ mi̱ 'bʉp'ʉ. Pɛ gä su̱ 'mø mi̱ nu̱, porque ɛ̱mbi̱ ngue hi̱mma̱ jua̱ni̱ ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ Saulo.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Nu̱na̱ ra̱ Bernabé go bi zixra̱ Saulo p'ʉ 'bʉhyø representante ra̱ Cristo na̱. Go bi̱ ma̱nna̱ p'ʉya ha bi̱ njap'ʉ i̱ nu̱ ra̱ Saulo p'ʉ ja ra̱ 'yu̱ na̱ ra̱ Hmu̱ Jesús. Bi̱ ma̱ ha bi̱ nja ngue bi zofo. Gue'a̱ i hya̱ ra̱ ts'ɛdi ra̱ Saulo ngue bi̱ ma̱mp'ʉ Damasco hanja na̱ ra̱ Jesús.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, 'dap'ʉ 'yohʉ'ʉ yø representante na̱ ra̱ Saulo. Nu̱p'ʉ ni̱ ma yø representante, ja ni̱ map'ʉ ra̱ Saulo.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Nu̱na̱ ra̱ Saulo bi hya̱ ra̱ ts'ɛdi ngue mma̱ hanja na̱ ra̱ Hmu̱ Jesús. Di̱ nju̱'ma̱hya̱ 'mø ya̱ui ya yø judío ga̱ ya̱ ra̱ hya̱ ngue ra̱ griego. Pɛ nu̱ya̱ yø judío ya, i̱ nne da̱ hyo ra̱ Saulo.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Mi̱ mmɛ̱ya yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya ngue nne da̱ tho ra̱ Saulo. Bi zixpʉya, i̱ ma Cesarea ja bi thøp'ʉ. Ya bi̱ masɛ p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Tarso na̱ ra̱ Saulo p'ʉya.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Ya 'bʉmma̱nho gätho yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ rá̱ m'mʉp'ʉ ja ra̱ häi Judea, da̱ guep'ʉ Galilea, da̱ guep'ʉ Samaria. Ma̱n'na ni̱ hya̱dra̱ ts'ɛdi'ʉ rá̱ m'mʉp'ʉ. I 'bʉi ngue su̱prá̱ xu̱di̱ Oja̱, 'nɛ̱ fäxra̱ Espíritu Santo. Ma̱n'na ma̱ni̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱tho mi̱'da yø ja̱'i̱.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Bi̱ n'yo ra̱ Bɛdu ngue bi zɛngua yø cu̱. Xquet'a̱ bi̱ ma bí zɛngua'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ rá̱ m'mʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Nu̱'a̱ ra̱ hni̱ni̱'a̱ p'ʉya, bi di̱mp'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Eneas. Ya nhya̱to jɛya mi̱ oxrá̱ t'ots'i, porque mi̱ tu̱dyø gua.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu bi 'yɛ̱mbi̱:
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Nu̱'ʉ yø mmɛ̱ngu̱ Lida 'nɛ̱'ʉ yø mmɛ̱ngu̱ Sarón mi̱ nu̱ ngue bi zä ra̱ Eneas. Bi hyɛp'ʉ yø nyogui nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Hmu̱ Jesús.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jope mi̱ 'bʉp'ʉ n'na ra̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ra̱ xisu ma̱ni̱ hu̱ ngue ra̱ Tabita. Ra̱ hya̱ ngue ra̱ griego p'ʉya, gui hu̱ti̱ ngue ra̱ Dorcas. Nu̱na̱ ra̱ xisu na̱, mɛ̱nte ra̱ pa bi̱ m'mʉi bi 'yøtra̱ nho, i fäxyø ja̱'i̱ hi̱n'yʉ te da̱ hyoni̱.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Mi̱ 'yɛ̱'a̱ n'na ra̱ pa p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Dorcas bi hyɛ̱nni̱, pɛ bi du̱ p'ʉya. Nu̱'mø mi̱ 'betra̱ ánima, bi 'bɛp'ʉ ja n'na ra̱ cuarto bí ja ma̱yá̱ ra̱ tøca̱ngu̱.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Lida ja mi̱ du̱p'ʉ ra̱ Dorcas, querpʉtho bí ja ra̱ hni̱ni̱ Jope ma̱mbi 'bʉhra̱ Bɛdu. Nu̱'mø mi̱ ba̱hyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya ngue bí 'bʉp'ʉ Jope ra̱ Bɛdu, n'na zihma̱ntho bi̱ mɛnhni̱ yo nc'ɛ̱i̱ ngue bá̱ si ra̱ Bɛdu.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Nu̱'mø mi̱ zømp'ʉ bí 'bʉhra̱ Bɛdu'ʉ yø nzite p'ʉya, 'bexpa̱ ɛ̱hra̱ Bɛdu. Mi̱ zøp'ʉ ja ra̱ ngu̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi ts'ixpʉ ja ra̱ cuarto ma̱ya̱ bí 'bɛnna̱ ánima. Xøgue di̱ mäs'yø 'danxu̱ p'ʉ 'bɛni̱ ngue zoni̱. Bi t'u̱tra̱ Bɛdu'ʉ yø tu̱hu̱ 'nɛ̱hyø vestido mi̱ ør'mø mi̱ 'bʉhra̱ Dorcas.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi xihyø ja̱'i̱ ngue gä da̱ bøn'a̱thi. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉya, bi̱ mat'Oja̱. Mɛ̱nte hɛ̱tra̱ ánima na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu, bi bɛnnba̱ rá̱ 'yɛ ra̱ Dorcas ngue bi xots'i. Mi̱ xoxpʉya, bi̱ ma ma̱cʉt'i mbo yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ conyø 'danxu̱ ngue bi däpi, pɛ ya i te.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Bi fa̱di̱ gä ra̱ hni̱ni̱ Jope na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya. Ja̱na̱ngue xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Hmu̱ Jesús.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, ya'atho yø pa bá̱ m'mʉp'ʉ Jope ja rá̱ ngu̱ n'na ra̱ hyu̱xfani̱ xquet'a̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Simu̱.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.