Atos 27
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARIB
1 Mi̱ zä bi ts'änni̱ ngue da̱ 'bɛnngähe p'ʉya, gdá̱ mähme p'ʉ ja ra̱ häi Italia. Nu̱na̱ ra̱ Pablo, da̱ guehmi̱'da yø ofädi, bi̱ ndäpa̱ n'na ra̱ capita ni̱ hu̱ ngue ra̱ Julio ngue da̱ zits'i. Nu̱na̱ ra̱ Julio, yø n'yohʉ'ʉ yø federal ni̱ hu̱ ngue ra̱ Augusto.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Dá̱ ohe ra̱ barco bi̱ nɛ̱xpʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Adramitio, i̱ mpa p'ʉ ja ra̱ nnenga̱ ja̱the ngue ra̱ häi Asia. 'Da dá̱ mäcähe ra̱ Aristarco nu̱na̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Tesalónica ja ra̱ häi Macedonia.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Mi̱ hyaxpʉya, dá̱ søngähe p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Sidón. Nu̱na̱ ra̱ Julio, ɛ̱mmɛ̱i̱ di̱ n'yørpa̱ui ma̱su̱ ra̱ Pablo na̱. Ja̱na̱ngue bi u̱nna̱ nt'ɛ̱di̱ bi̱ ma bá̱ nu̱ yø amigo p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ bi zøni̱. Nu̱'ʉ yø amigo ra̱ Pablo bi 'yørpa̱bi̱ ma̱su̱, bi̱ mäts'i.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Ma̱ pøngähe p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Sidón, da̱ni̱ nthocähe p'ʉ ja ra̱ häi Chipre nu̱na̱ ja mbo ra̱ ja̱the. Pɛ nga̱ha̱ i go 'mø ma̱ thocähe p'ʉ ha ja na̱.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Dá̱ 'dangähe ra̱ ja̱the, da̱ni̱ mpäcähe p'ʉ ja ra̱ nnenga̱ ja̱the ngue ra̱ häi Cilicia 'nɛ̱hra̱ häi Panfilia. Dá̱ søngähe p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Mira, gue'a̱ n'na ra̱ da̱ni̱hni̱ jap'ʉ ja ra̱ häi Licia'a̱.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nu̱na̱ ra̱ capita p'ʉya, ja bi di̱mp'ʉ n'na ra̱ barco bí nɛ̱xpʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Alejandría, ma̱ni̱ map'ʉ ja ra̱ häi Italia. Ja dá̱ ogähe p'ʉ ra̱ barco p'ʉya ngue dá̱ thohme p'ʉ nná̱ mähme.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Bi̱ ma njammi̱ pa ngue njana̱te ga̱ 'yo ra̱ barco. Xa̱ndøn hɛ̱nni̱tho ha dá̱ thocähe p'ʉ ja ra̱ ja̱the handra̱ hni̱ni̱ Gnido. Pɛ comma̱ tobe di cosca̱he ra̱ nda̱hi̱ p'ʉya, da̱ni̱ nthocähe p'ʉ handra̱ häi Salmón. Dá̱ nthɛts'ähe ra̱ häi ja ma̱de ra̱ ja̱the ni̱ hu̱ ngue ra̱ Creta p'ʉya.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Xa̱ndøn hɛ̱nni̱tho ha dá̱ thogähe p'ʉ ja rá̱ nnengui̱'a̱ ra̱ häi'a̱. Sär'mø ma̱ søngähe p'ʉ ja n'na ra̱ xɛqui säya yø barco ni̱ hu̱ ngue ra̱ Buenos Puertos. Ya xma̱ nguerpʉtho ja ra̱ hni̱ni̱ Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Pɛ ya xa̱ngu̱ yø pa xi̱ m'mɛ p'ʉya. Ya nts'u̱tho ngue to di̱ n'yop'ʉ ja ra̱ ja̱the, porque ya tihi bá̱ cuatyø pa ngue ra̱ sɛ'ye. Ra̱ Pablo p'ʉya, tobe ximhma̱'ʉ to di 'yonna̱ barco,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 bi 'yɛ̱mbi̱:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Pɛ hi̱mbi̱ 'yørpa̱tho ma̱su̱ ra̱ capita'a̱ te mma̱nna̱ Pablo, sinoque go bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱tho te mma̱n'a̱ to di 'yonna̱ barco, 'nɛ̱'a̱ ra̱ mmädi ngue ra̱ barco.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Di̱ n'yɛ̱mbi̱ ngue nu̱'a̱ rá̱ ts'äya ra̱ barco jap'ʉ bi ui̱ts'i̱, hi̱ngui̱ ho ngue ja da̱ thop'ʉ ra̱ sɛ'ye. 'Da'igu̱ bi̱ ma̱mp'ʉya ngue bi thogui. Di̱ n'yɛ̱mbi̱ ngue xa̱mhma̱tho da̱ zä da̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Fenice ngue ja xta̱ thop'ʉ ra̱ sɛ'ye. Gue'a̱ n'na rá̱ ts'äya yø barco jap'ʉ ja ra̱ häi Creta'a̱. I ɛ̱t'i̱nde ra̱ dehe ra̱ häi, ni̱ nja ra̱ häi norte 'nɛ̱ ni̱ nja ra̱ häi sur.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Bi̱ mʉdi bi̱ n'yo ra̱ huinna̱ nda̱hi̱ ni̱ 'yɛ̱'a̱ sur. Bi 'yɛ̱mp'ʉya ngue da̱ zä da̱ thogui. Dá̱ thocähe p'ʉya, dá̱ tɛnhne ra̱ nnenga̱ ja̱the ngue ra̱ häi Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Hi̱mma̱ ya'atho p'ʉya, bi̱ nthɛui n'na ra̱ ndønthi̱ ra̱ barco. Gui hu̱tyø ja̱'i̱ na̱ ra̱ nda̱hi̱ ngue ra̱ Noreste.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Bi gʉtra̱ barco ra̱ nda̱hi̱ p'ʉya, ya hi̱ngui̱ hät'i da̱ hyɛgui. Dá̱ thøjpa̱he ra̱ 'yu̱ ngue bi̱ nønnbʉya.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Da̱ni̱ nthogähe p'ʉ ja rá̱ xʉtha n'na ra̱ zit'ʉ häi ja ma̱de ra̱ ja̱the, ni̱ hu̱ ngue ra̱ Clauda. Ya hi̱nts'ɛ hmi̱su̱ 'yo ra̱ nda̱hi̱'a̱ ra̱ xɛqui'a̱. Dá̱ ne dá̱ cʉt'ähe mbo ra̱ da̱barco n'na ra̱ t'ʉbarco ma̱mbá̱ gʉt'i, pɛ xa̱nhɛ̱nni̱tho i yʉt'a̱mbo.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Nu̱'mø ma̱ cʉt'ähe mbo'a̱ p'ʉya, bi 'bännba̱bi̱ yø ntha̱hi̱ ra̱ da̱barco p'ʉya ngue ts'u̱pi̱ di̱ nxʉhyø xithɛ. I su̱ ngue xta̱ni̱ mpa p'ʉ ja yø 'bomu̱dehe ni̱ hu̱ ngue ra̱ Sirte. Ja̱na̱ngue bi ga̱jpa̱bi̱ ra̱ u̱lu nu̱'a̱ ɛnna̱ nda̱hi̱ p'ʉya. Bi japi ngue bi̱ nønhna̱ nda̱hi̱ ra̱ barco.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Mi̱ hyaxpʉya, tobe nts'ɛdi 'yodra̱ nda̱hi̱. Bi thørbʉ ja ra̱ ja̱the yø 'bɛni̱ ra̱ barco p'ʉya.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Rá̱ hyu̱ pa p'ʉya, dá̱ høt'ähe p'ʉ ja ra̱ ja̱the yø cosa mi̱ ja mbo ra̱ barco.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Bi̱ ma njammi̱ pa ngue hi̱ndá̱ nu̱he ra̱ hyadi, ni̱ xi̱ngyø sø xcá̱ nu̱he ngue ra̱ xu̱i̱. Høndra̱ nda̱te nda̱hi̱ fɛxca̱he. Ya dí ɛ̱na̱ ngue hi̱nxca̱ ponje.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Bi̱ ma njammi̱ pa ngue hi̱ndá̱ nsi̱hmɛ̱he. Bi̱ m'mä i̱nde ra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Pɛ nu̱yá, 'yo tu̱ ni̱ mmʉihʉ ya. Hi̱njonda̱ du̱, hi̱nda̱ høndra̱ barco di̱ m'mɛdi.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Porque dí ogä rá̱ 'yɛ Oja̱, 'nɛ̱ dí ørpa̱ rá̱ 'bɛfi. Xtá̱ nu̱gä n'na ra̱ anxɛ 'mø ma̱nxu̱i̱ ngue rá̱ m'mɛnhni̱ Oja̱.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Xa̱ 'yɛ̱ngä ra̱ anxɛ: “'Yo guí su̱ ague Pablo. Jatho gui sømp'ʉ 'bʉhra̱ da̱st'abi Roma. Conná̱ ngue'e da̱ ya̱n'Oja̱ ya yø ja̱'i̱ guí̱ n'youi ua ja ra̱ barco ngue hi̱nda̱ du̱”, xa̱ 'yɛ̱ngui̱.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ja̱na̱ngue nu̱ya n'yø'a̱hʉ, 'yo di tu̱ ni̱ mmʉihʉ ya, porque nu̱gä da̱di seguragä ngue nu̱'a̱ ra̱ hya̱ xa̱ xicä rá̱ anxɛ Oja̱, di̱ nja'a̱.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Pɛ nu̱yá, jatho ngue ga̱ thɛhʉ n'na ra̱ häi ja ma̱de ra̱ ja̱the ya.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Mi̱ dähra̱ nde'a̱ rá̱ 'dɛ'ma̱ goho ma̱ pa p'ʉya, dá̱ thocähe p'ʉ ja ra̱ ja̱the ni̱ hu̱ ngue ra̱ Adria. Ni̱ 'yɛnje ua, ni̱ 'yɛnje nʉ ra̱ nda̱hi̱. Nu̱'mø mi̱ zo ma̱de ra̱ xu̱i̱ p'ʉya, nu̱'ʉ di 'yonna̱ barco bi̱ mmɛ̱ya ngue ya ni̱ ma di̱ nthɛui ra̱ häi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Bi 'yɛni̱ hangu̱ ga̱nhɛ̱ ra̱ dehe p'ʉya, 'däte ma̱'dɛ'ma̱ 'dato metro bi zʉdi. Dá̱ n'yogähe mi̱ts'ʉ p'ʉya, ma̱hømbi̱ 'yɛni̱ hangu̱ ga̱nhɛ̱ ra̱ dehe. Ya ma̱mi̱ 'däte ma̱yoto metrotho bi zʉdi.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Dí su̱he p'ʉya, ngue di̱ nthɛui ra̱ barco yø do ja mbo ra̱ ja̱the. Bi 'yɛmmi̱ goho yø xone t'ɛgui p'ʉ ja rá̱ xʉtha ra̱ barco p'ʉya ngue bi za̱mmi̱. Dí xønhne ngue da̱ hyats'i.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Nu̱'ʉ ma̱di 'yonna̱ barco p'ʉya, bi zänni̱ ngue xtá̱ 'dagui. Bi ca̱'mra̱ t'ʉbarco p'ʉ ja rá̱ ya̱ ra̱ da̱barco. I hätyø ja̱'i̱, ɛ̱mbi̱ ngue da̱ 'yɛmmi̱ mi̱'da yø xone t'ɛgui p'ʉ ja rá̱ ya̱ ra̱ barco ngue da̱ za̱mmi̱ xa̱nho.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Pɛ ra̱ Pablo bi 'yɛ̱mbra̱ capita co 'nɛ̱'ʉ yø soldado:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nu̱'ʉ yø soldado p'ʉya, bi hyɛjpa̱ yø ntha̱hi̱ ma̱ni̱ nzʉhra̱ t'ʉbarco, bi hyørbʉ ja ra̱ ja̱the.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Mi̱ nɛca̱häi p'ʉya, bi xihyø ja̱'i̱ ra̱ Pablo ngue gä di̱ nsi̱hmɛ̱. Bi 'yɛ̱mbi̱:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Dí äcä ra̱ ma̱te ya ngue gui̱ nsi̱hmɛ̱hʉ, n'namhma̱ guí hya̱hʉ ra̱ ts'ɛdi. Ya hi̱njonda̱ du̱ ya, ni̱ xi̱nga̱ n'na ni̱ xta̱hʉ di̱ m'mɛdi.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Mi̱ ma̱nna̱ Pablo na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, bi̱ macrá̱ 'yɛ ngue bi hya̱cra̱ hmɛ̱. Yø hmi̱ yø dä yø ja̱'i̱ p'ʉ bi ja ma̱mma̱di̱ Oja̱. Bi xɛjpʉya ngue bi̱ mʉdi bi̱ nsi̱hmɛ̱.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 M'mɛfa p'ʉya, gä bi hyu̱ yø mmʉi yø ja̱'i̱. Ja̱na̱ngue bi̱ nsi̱hmɛ̱.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Nu̱'a̱ ga̱ngu̱'ʉ mi̱ op'ʉ ja ra̱ barco p'ʉya, mi̱ juadi comma̱ yo ciento 'nɛ̱ hya̱te ma̱'dɛ'ma̱ 'dato ma̱'yohʉ.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Mi̱ juate ra̱ ts'i̱hmɛ̱ yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi hyøtra̱ trigo p'ʉ ja ra̱ ja̱the, i̱ nnepe ngue hi̱ndi̱ hyʉ ra̱ barco.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Nu̱'mø mi̱ hyats'i xa̱nho p'ʉya, nu̱'ʉ ma̱di 'yonna̱ barco hi̱ngui̱ pa̱di̱ tema̱ häi handi̱. Mi̱ hyanda̱ n'na ra̱ 'yɛthe ngue gä ra̱ 'bomu̱dehe p'ʉya. Bi zänni̱ ngue ja xtí cʉrpʉ ra̱ barco.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Bi hyɛjpa̱bi̱ yø ntha̱hi̱ ma̱mbi thɛ yø xone t'ɛgui p'ʉya, bi zop'ʉ ja ra̱ ja̱the'ʉ. Bi 'yannba̱ ra̱ palanca gá̱ 'yo ra̱ barco p'ʉya. Bi ga̱spa̱bi̱ ra̱ u̱lu p'ʉ ja ra̱ za 'bäp'ʉ ja rá̱ ya̱ ra̱ barco, i̱ nnepe ngue da̱ nønhna̱ nda̱hi̱. Ra̱ barco p'ʉya, bi guarbʉ ja ra̱ nenthe.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 I̱ mpa p'ʉ di̱ nthɛ yø ts'ɛdi yø dehe p'ʉya. Bi̱ ndʉp'ʉ ja yø 'bomu̱dehe ra̱ barco, ya hi̱ngui̱ sä di 'ya̱ni̱. Bi 'uahrá̱ xʉtha ra̱ barco p'ʉya ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ tønhyø fʉnthe.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Yø soldado p'ʉya bi̱ ne xta̱ hyo yø ofädi, porque su̱pi̱ xtí̱ nxaha ngue da̱ 'dagui.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Pɛ nu̱na̱ ra̱ capita bi̱ nepe ngue da̱ bongra̱ Pablo, hi̱mbi̱ japyø soldado xtá̱ hyo yø ofädi. Sinoque bi 'bɛpyø ja̱'i̱ ngue nu̱'ʉ pa̱hra̱ nxaha, di̱ nhyørbʉ ja ra̱ dehe, da̱ zøn'a̱ nenthe.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Nu̱'ʉ hi̱ngui̱ pa̱hra̱ nxaha p'ʉya, da̱ gʉxyø xɛca̱ xithɛ jap'ʉ ja ra̱ barco ngue di 'yoxma̱ xøts'e ra̱ dehe, ogue te ma̱n'na ma̱cosa jap'ʉ ja ra̱ barco, da̱ hya̱ts'i̱ ngue di̱ nxaha, da̱ zøn'a̱ nenthe. Gue'a̱ bi̱ nja'a̱ p'ʉya, ya hi̱njombi̱ du̱.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.