Atos 26

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nu̱na̱ ra̱ Agripa bi 'yɛ̱mbra̱ Pablo:
1 Depois, Agripa disse a Paulo: Permite-se-te que te defendas. Então, Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 ―I jaga̱ mpähä ngue da̱ zä ga̱ nya̱gä ua ha guí 'bʉi, grá̱ ts'ʉt'abi Agripa. Dí̱ nne ga̱ nya̱ngä ngue'a̱ te gäma̱ hya̱ guí ya̱jpä yø judío.
2 Tenho-me por venturoso, ó rei Agripa, de que perante ti me haja, hoje, de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3 Da̱di johyagä ngue guí pa̱di̱ gätho yø costumbre øtyø judío, 'nɛ̱ guí pa̱di̱ te guí̱ nju̱nt'i̱. 'Yørca̱ ra̱ ma̱te gui 'yøde xa̱nho na̱ ra̱ hya̱ ga̱ mma̱ngä ya.
3 mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 Nu̱'ʉ ma̱ mmi̱judíohe gä pa̱di̱ te xtá̱ m'mʉcä p'ʉ Jerusalén. I fa̱di̱ te xtá̱ m'mʉcä p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Tarso mɛ̱nte ma̱rá̱ ngüɛgui.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, qual haja sido, desde o princípio, em Jerusalém, entre os da minha nação, todos os judeus a sabem.
5 Nu̱yʉ p'ʉya, i pa̱di̱ xa̱nho hapʉ dá̱ ngüɛ asta̱ yø pa xpí 'yɛ̱p'ʉ. Nu̱'mø nne da̱ ma̱, da̱ ma̱ ha bá̱ njap'ʉ dá̱ ngüɛgä ngue drá̱ fariseo. 'Nɛ̱ da̱ gue'e guí pa̱di̱ ngue nu̱'a̱ rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ yø fariseo, gue'a̱ ha̱ts'i̱ xa̱ndønho'a̱ te nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ ley ga̱ 'yo ma̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱he'a̱.
5 Sabendo de mim, desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 A nu̱yá, guehna̱ nná̱ n'yost'abigä na̱ya, ngue dí tø'mä da̱ 'yøt'Oja̱'a̱ te bi ya̱rpa̱bi̱ ma̱ mboxitahe ngue di bɛ̱nna̱te yø ánima.
6 E, agora, pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais, estou aqui e sou julgado,
7 Gätho'ʉ 'dɛ'ma̱ yo'bʉi yø judío di̱ mmɛ̱ni̱ ya, i tø'mi̱ ngue da̱ nu̱ di̱ nja'a̱ te xá̱ mma ma̱ ya̱t'i̱. Ja̱na̱ngue njap'ʉ tha̱nne Oja̱ ra̱ pa ra̱ xu̱i̱. Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ dí xi'i ngue nthø'mi̱ ya grá̱ ts'ʉt'abi Agripa, guehna̱ gui ya̱jpä yø judío na̱ya.
7 à qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 ¿Hanja ngue hi̱nguí̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ngue da̱ 'yøt'Oja̱ ngue di bɛ̱nna̱te yø ánima?
8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Nu̱gä 'mø ma̱m'mɛt'o, dí ɛ̱na̱ ngue xa̱nho te nmi̱ øt'e, ngue nmi̱ sʉcä yø ja̱'i̱ mi̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesús nu̱na̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Nazaret.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus, o Nazareno, devia eu praticar muitos atos,
10 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ xtá̱ øt'ä p'ʉ Jerusalén. Pɛ gue yø hmu̱ yø mmäcja̱'ʉ ma̱di 'dacra̱ nt'ɛ̱di̱ ngue dí cot'ä fädi yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Nu̱'mø bi hyo p'ʉya, 'nɛ̱qui̱ dí̱ nnu̱ ma̱nho te øt'e.
10 o que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido poder dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e, quando os matavam, eu dava o meu voto contra eles.
11 Xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ dá̱ ʉngä yø ja̱'i̱ ngue dí̱ nnepe da̱ hyɛp'ʉ yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱. Da̱ guep'ʉ n'nanni̱ yø ni̱ja̱, ngu̱'a̱ da̱mbi̱ øt'e. Ja̱njua̱ni̱ gue jo ma̱ xi̱yu̱ ngue ra̱ cuɛ, ngue di sʉcä yø ja̱'i̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesucristo, asta̱ xtá̱ magä n'nanni̱ yø hni̱ni̱ ngue dí honi̱ hapʉ ga̱ ti̱ni̱.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 Conque gue'a̱ nná̱ 'yogä 'mø ma̱ magä Damasco'a̱. Gue'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱ bi ha̱cra̱ ts'ɛdi ngue da̱ magä p'ʉ.
12 Sobre o que, indo, então, a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Pɛ ague grá̱ ts'ʉt'abi, nu̱p'ʉ ja ra̱ 'yu̱, comma̱ hu̱xyadi dá̱ nu̱gä ngue bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ n'na ra̱ nyot'i bi gogba̱gui̱ co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ nmi̱ n'yo'be. Pɛ ma̱n'na xa̱nzaqui ra̱ nyot'i bi gogba̱gui̱ ngue'a̱ gui yotra̱ hyadi.
13 ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Gä dá̱ täcähe häi p'ʉya. Dá̱ øde ngue nzoqui conma̱ hya̱ ngue ra̱ ebreo nna̱ ya̱, bi 'yɛ̱ngui̱: “Ague Saulo. Ague Saulo. ¿Hanja ngue guí sʉqui? Ga̱di̱ n'ʉnsɛ tengu̱tho n'na ra̱ nda̱ni̱ 'mø ɛmbra̱ hnɛ̱t'i̱ ra̱ za ma̱ sʉni̱”, bi 'yɛ̱ngui̱.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava e, em língua hebraica, dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura
15 Nu̱gä p'ʉya, dí ɛ̱mbi̱: “¿Te'o'i p'ʉya grá̱ Hmu̱?” Nu̱'a̱ ra̱ Hmu̱ p'ʉya bi 'yɛ̱ngui̱: “Go guecä drá̱ Jesús ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ guí sʉqui”.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Ma̱høn'a̱ bi 'yɛ̱ngui̱: “Da̱mi̱ nangui̱, gá̱ 'bäi. Porque guehna̱ dá̱ nthɛui na̱ ngue gui 'yøtra̱ 'bɛfi ga̱ xi'i. Conná̱ nguecä gui ja hma̱jua̱ni̱ yø ja̱'i̱'a̱ te gá̱ nu̱ ya, da̱ gue'a̱ te gui̱ nnu̱ m'mɛfa.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das
17 Pɛ ga̱ nya̱n'a̱'i̱ 'mø bi zʉ'i yø judío. 'Nɛ̱ ga̱ pɛn'na̱'i̱ p'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío. Nu̱'mø bi zʉ'i, ga̱ nya̱n'i̱.
17 livrando-te deste povo e
18 Dí pɛn'na̱'i̱ p'ʉ rá̱ m'mʉ'ʉ ya, ngue gui xojpa̱ yø n'yomfɛ̱ni̱ yø ja̱'i̱. Ya hi̱nni̱ mantho di̱ n'yo ma̱nts'o, sinoque di̱ n'yo ma̱nho, n'namhma̱ ngue hi̱nni̱ mantho da̱ 'yo rá̱ 'yɛ ra̱ zithu̱. Sinoque Oja̱ da̱ zo rá̱ 'yɛ. Nu̱'mø bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gä yø ja̱'i̱, di̱ mpu̱nnba̱ yø ts'oqui, 'nɛ̱ di tocabi tengu̱tho di tocabi yø ja̱'i̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱”.
18 para lhes abrires os olhos e das trevas e
19 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, grá̱ ts'ʉt'abi Agripa, hi̱ndá̱ fɛsthogä na̱.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Sinoque rá̱ mʉdi dá̱ xicä ra̱ hya̱ yø mmɛ̱ngu̱ Damasco. M'mɛfa p'ʉya, dá̱ magä p'ʉ Jerusalén, 'nɛ̱ dá̱ n'yogä gätho yø häi Judea ngue dá̱ ma̱nna̱ hya̱. 'Nɛ̱'ʉ hi̱ngyø judío dá̱ xicä ra̱ hya̱. Dá̱ xihyø ja̱'i̱ ngue da̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o ga̱ 'yo, di 'bätyø mmʉi da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ Oja̱. Da̱ 'yøtra̱ nho para ngue di̱ nɛ̱qui̱ ngue ya bi 'bätyø mmʉi.
20 Antes, anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Conná̱ nguehna̱ ra̱ hya̱ na̱ya, bi bɛnnga̱ yø judío p'ʉ ja ra̱ da̱ni̱ja̱ ngue nne xta̱ hyogui.
21 Por causa disto, os judeus lançaram mão de mim no templo e procuraram matar- me.
22 Pɛ fäxca̱tho Oja̱, hi̱ndi hɛcä ra̱ hya̱ asta̱ guehya. Dí xicä ra̱ hya̱ gätho yø ja̱'i̱, di̱ ngüɛ, di̱ nnoho. Hi̱nte ma̱n'na ma̱ hya̱ dí xifi, hi̱nda̱ hønt'ʉ yø hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Moisés, gätho mi̱'da yø pønga̱hya̱ Oja̱, gä bi̱ ma̱ te ja ngue di̱ nja m'mɛfa.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Bi̱ ma̱ ngue ra̱ Cristo i ja ngue da̱ zä ra̱ n'ʉ, 'nɛ̱ da̱ du̱. M'mɛfa p'ʉya, gue'a̱ rá̱ mʉdi di bɛ̱nna̱te p'ʉ da̱ nt'ägui'a̱. Ja̱na̱ngue nu̱'ʉ yø judío 'nɛ̱'ʉ hi̱ngyø judío da̱ ba̱di̱ ngue ma̱jua̱ni̱ di bɛ̱nna̱te yø ánima.
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ i̱ nya̱nna̱ Pablo p'ʉ bi̱ nya̱. Ra̱ Festo p'ʉya, nts'ɛdi bi 'yɛ̱mbi̱:
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Mi̱ da̱hra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo! Antes, digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 'Bʉcua ra̱ ts'ʉt'abi Agripa ya. Nu̱na̱ i pa̱di̱ xa̱nho ya yø hya̱ dí̱ mma̱ngä na̱. Ja̱na̱ngue di ha̱ ra̱ ts'ɛdi dí̱ mma̱ngä ra̱ hya̱ ua hapʉ 'bʉi. Porque da̱di seguragä ngue 'nɛ̱hna̱ pa̱di̱ xa̱nho ya yø hya̱ dí̱ mma̱ngä na̱. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya, hi̱nga̱ nt'a̱gui̱tho bi̱ nja na̱.
26 Porque o rei, diante de quem falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Ague grá̱ ts'ʉt'abi Agripa, ¿ua̱ngui̱ guí ɛ̱c'ɛ̱i̱'ʉ yø hya̱ bi̱ ma̱nyø pønga̱hya̱ Oja̱? Nu̱gä dí pa̱di̱ ngue guí ɛ̱c'ɛ̱i̱.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Mi̱ da̱hra̱ Agripa p'ʉya, bi 'yɛ̱mbra̱ Pablo:
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Ra̱ Pablo p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱:
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Mi̱ ma̱nna̱ Pablo na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, bi̱ nangra̱ Agripa 'nɛ̱hra̱ Festo conna̱ Berenice. Gätho mi̱'da yø ja̱'i̱ mi̱ hu̱p'ʉ bi̱ nangui̱.
30 Dizendo ele isto, se levantou o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Bi̱ ma n'nanni̱ p'ʉya, di̱ n'yänni̱ ha di̱ nja na̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Pablo. Di̱ n'yɛ̱mbʉya:
31 E, apartando-se dali, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Mi̱ da̱hra̱ Agripa p'ʉya, bi 'yɛ̱mbra̱ Festo:
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.