Atos 18
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NTLH
1 M'mɛfa p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Pablo bi̱ nɛ̱xpʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Atenas, bi zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Corinto.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱ p'ʉya, bi di̱mp'ʉ n'na ra̱ judío ni̱ nu̱ ngue ra̱ Aquila, ra̱ mmɛ̱ngu̱ Ponto. Nu̱na̱ ra̱ Aquila n'youi na̱ ra̱ Priscila rá̱ xisu, hi̱nna̱ ya'atho yø pa xi zøp'ʉ Corinto. Bá̱ ɛ̱p'ʉ ja ra̱ häi Italia, ngue nu̱na̱ ra̱ da̱st'abi Claudio bi̱ ma̱nda ngue gä bi thøn'a̱thi yø judío mi̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Roma. Bi̱ ma ra̱ Pablo ngue bá̱ nya̱ui.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Nu̱na̱ ra̱ Pablo mi̱ pa̱'a̱ ra̱ 'bɛfi mi̱ pɛhna̱ ra̱ Aquila. 'Dap'ʉ bi̱ m'mʉhmi̱ p'ʉya ngue bi̱ mpɛfi, di hocyø ngu̱n'u̱lu.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Nu̱'mø ra̱ pa säya yø ja̱'i̱ p'ʉya, nhya̱to nhya̱to pa ra̱ Pablo p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío, ngue nne di 'bätyø judío 'nɛ̱'ʉ hi̱ngyø judío, ngue da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesucristo.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Mi̱ zøhra̱ Silas 'nɛ̱hra̱ Timoteo ngue xpí 'yɛ̱'a̱ Macedonia. Ra̱ Pablo p'ʉya, hi̱ngui̱ säya ngue mma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱. Di opa̱n'yu̱ yø judío ngue ra̱ Jesús, guehna̱ ra̱ Cristo bá̱ ɛ̱x Oja̱ ngue di̱ nda̱st'abi na̱.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Pɛ nu̱ya yø judío, ya̱ ma̱nts'o ngue sʉhra̱ hya̱. Bi hua̱crá̱ pahni̱ ra̱ Pablo p'ʉya, gue'a̱ ra̱ hmɛ̱ya'a̱ ngue ya bi hyɛp'ʉ'ʉ ya̱ui, bi 'yɛ̱mbʉya:
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Mi̱ bømp'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ra̱ Pablo p'ʉya, i̱ map'ʉ ja rá̱ ngu̱ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Justo. 'Bʉp'ʉ ja rá̱ hyo ni̱ja̱, ya tha̱nne Oja̱ na̱ ra̱ n'yohʉ na̱.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Ma̱n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Crispo p'ʉya, mi̱ 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío, 'nɛ̱hna̱ bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Hmu̱ Jesús gätho'ʉ 'bʉp'ʉ ja rá̱ ngu̱. Xquet'a̱ xa̱ngu̱ mi̱'da yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ Corinto bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesús. Mi̱ zä mi̱ 'yøhra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ yø ja̱'i̱, bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ 'nɛ̱ bi̱ nxixya̱.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Bi̱ n'ui̱ 'mø mi̱ nxu̱i̱ ra̱ Pablo p'ʉya, bi̱ nu̱ ngue ɛ̱mbra̱ Hmu̱ Jesús:
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Nu̱gä go dí̱ n'youi, hi̱nte da̱ ja'i yø ja̱'i̱. Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ ja ua, dí pa̱cä ngue xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gä ua ―bi 'yɛ̱mbi̱.
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Ja̱na̱ngue bá̱ m'mʉ'a̱ n'na jɛya ma̱de p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Corinto ra̱ Pablo p'ʉya, ngue bi xännba̱bi̱ rá̱ hya̱ Oja̱ yø ja̱'i̱.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Mi̱ 'yɛ̱hra̱ pa p'ʉya ngue bi̱ nda̱st'abi p'ʉ ja ra̱ häi Acaya na̱ ra̱ Galión. Bi̱ mpɛti yø judío p'ʉya ngue bi zʉhra̱ Pablo. Bi zixpʉ ja ra̱ ts'ʉt'abi.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Bi t'ɛ̱mbra̱ da̱st'abi p'ʉya:
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Ya mmap'ʉ ngue da̱ da̱hra̱ Pablo, pɛ nu̱na̱ ra̱ da̱st'abi Galión bi 'yɛ̱mbyø judío:
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Pɛ nja ngue yø hya̱tho'ʉ guí̱ mma̱mhmʉ, 'nɛ̱ yø thu̱hu̱tho yø ja̱'i̱, 'nɛ̱ ni̱ leysɛhʉ'a̱ guí ørpa̱hʉ rá̱ hya̱, da̱mi̱ hocsɛ ni̱ asuntohʉ. Porque hi̱ndí̱ nne ga̱ øt'ä ra̱ ts'ʉt'abi na̱ ra̱ hya̱ na̱.
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Bi hyøn'a̱thi p'ʉ bi̱ nja ra̱ hya̱ p'ʉya.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío p'ʉya, bi bɛntra̱ Sóstenes nu̱na̱ 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, ngue bi̱ ma ma̱'ʉni̱ rá̱ hmi̱ rá̱ dä ra̱ ts'ʉt'abi. Pɛ hi̱mbi̱ 'yørpa̱tho ma̱su̱ na̱ ra̱ Galión te bi 'yøtyø ja̱'i̱.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ mi̱ 'bʉhra̱ Pablo, bi̱ m'mʉp'ʉ ma̱ njammi̱ pa. M'mɛfa p'ʉya, bi̱ 'yɛ̱hyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue bi̱ ma, bi̱ mähä ra̱ Priscila 'nɛ̱hra̱ Aquila, i̱ mpa p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Cencrea. Ja bi zʉndi̱ bi 'ya̱xpʉ rá̱ ya̱ ra̱ Pablo p'ʉya, ga̱ mbøni̱ ngue ra̱ nda̱nne ga̱ 'yo. Ja bi̱ nɛ̱xpʉ ngue bi 'yo ra̱ barco i̱ mpa p'ʉ ja ra̱ häi Siria.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Efeso p'ʉya. Ja bá̱ cop'ʉ ra̱ Priscila 'nɛ̱hra̱ Aquila. Hante ngue da̱ tho p'ʉya, bi̱ map'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío na̱ ra̱ Pablo ngue bá̱ nya̱hʉ.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Nu̱'ʉ yø judío p'ʉ Efeso p'ʉya, i xifi ngue xta̱bá̱ m'mʉp'ʉ njammi̱ pa. Pɛ ra̱ Pablo hi̱mbi̱ ne.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Ɛ̱m'mø ma̱mbá̱ ɛ̱di̱:
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Nu̱'mø mi̱ zønna̱ Pablo p'ʉ Cesarea p'ʉya, bi thogui, i̱ ma Jerusalén. Mi̱ juadi bi zɛngua yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ 'bʉp'ʉ, bi tho p'ʉya, i̱ mpa Antioquía.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Mi̱ zømp'ʉ p'ʉya, bi̱ m'mʉp'ʉ njammi̱ pa. Ma̱mbá̱ ɛ̱hɛ̱, bá̱ thop'ʉ ja yø hni̱ni̱ ja'a̱ ra̱ häi Galacia, 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ häi Frigia bá̱ thogui ngue di ha̱tra̱ ts'ɛdi gätho yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Nu̱'ʉ yø pa'ʉ p'ʉya, bi zøp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Efeso n'na ra̱ judío ni̱ hu̱ ngue ra̱ Apolos, ra̱ mmɛ̱ngu̱ Alejandría. I̱ mma̱ xa̱ndønho ra̱ hya̱, 'nɛ̱ pa̱di̱ xa̱ndønho'a̱ te nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Ya xi xädi xa̱nho hanja'a̱ te bi 'yøtra̱ Hmu̱ Jesús. I ha̱ ra̱ ts'ɛdi ngue mma̱nna̱ hya̱, 'nɛ̱ xännba̱te xa̱nho hanjana̱ ra̱ Jesús, ma̱da̱gue'a̱ ngue hønt'a̱ ra̱ nxixya̱ bi̱ nxännba̱te ra̱ Xuua mi̱ pa̱di̱ hanja.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Nu̱na̱ ra̱ Apolos bi hya̱ ra̱ ts'ɛdi bi̱ ma̱nna̱ hya̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío. Pɛ nu̱'mø mi̱ 'yøhra̱ Priscila 'nɛ̱hra̱ Aquila te i̱ mma̱, bi zica̱ n'nanni̱ ra̱ Apolos. Bi opa̱n'yu̱ xa̱ndønho hanja na̱ rá̱ 'da'yo hya̱ Oja̱.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Bi̱ ne bi thohna̱ ra̱ Apolos i̱ map'ʉ ja ra̱ häi Acaya. Yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya, bi̱ mäxma̱hya̱. Bi 'yørpa̱ n'na ra̱ sʉcua̱ bi ga̱ts'i̱ ngue da̱ni̱ däpyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ rá̱ m'mʉp'ʉ Acaya, n'namhma̱ ngue di u̱nni̱ xa̱nho ra̱ ts'äya. Nu̱'mø mi̱ zømp'ʉ Acaya p'ʉya, bi 'yørpa̱ ra̱ nho ya yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ya xi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱ conná̱ ma̱te Oja̱.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Porque yø hmi̱ yø dä yø ja̱'i̱ p'ʉ, bi hya̱ ra̱ ts'ɛdi bi däjpi te mma̱nyø judío. I u̱ti̱ te nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro, ngue ra̱ Jesús guehna̱ ra̱ Cristo bá̱ ɛ̱x Oja̱ ngue di̱ nda̱st'abi na̱.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.