Atos 11
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NTLH
1 Nu̱ya yø representante ra̱ Cristo co 'nɛ̱'ʉ mi̱'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ rá̱ m'mʉp'ʉ Judea, bi 'yøde ngue 'nɛ̱'ʉ hi̱ngyø judío ya xí ɛ̱c'ɛ̱i̱bi̱ rá̱ hya̱ Oja̱.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Nu̱'mø mi̱ zønna̱ Bɛdu p'ʉ Jerusalén, bi̱ mbøcuɛ 'da yø judío ngue ya ma̱yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Bi 'yɛ̱mbi̱:
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi dä ra̱ güɛnda te gä xi̱ nja, bi 'yɛ̱na̱:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 ―Nu̱'mø da̱mbí 'bʉcä p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jope, ma̱ mat'Oja̱gä p'ʉya. Bi̱ mpähma̱ nthandi̱ tengu̱tho 'mø gdi 'ui̱. Dá̱ nu̱gä n'na ra̱ manta xa̱nnoho bí ga̱hma̱ya̱, ba̱ nthu̱t'i̱ ngoho ma̱ts'a̱t'i̱. Bi zøp'ʉ dí 'bʉi.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Nu̱'mø ma̱ hɛ̱tä p'ʉya, dá̱ nu̱ te 'bɛ'a̱ cʉmbo. Dá̱ nu̱ ngue bá̱ cʉp'ʉ yø zu̱'ɛ̱ ja goho yø gua, bá̱ cʉp'ʉ yø zate, bá̱ ca̱p'ʉ yø c'ɛ̱ya̱, bá̱ cʉp'ʉ yø ts'ints'ʉ.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Dá̱ øcä p'ʉya ngue nzoqui bi 'yɛ̱ngui̱: “Ague Bɛdu, da̱mi̱ nangui̱. Guí hyo yø zu̱'ɛ̱ 'bʉcua n'namhma̱ gui sa”, bi 'yɛ̱ngui̱.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Nu̱gä p'ʉya dí ɛ̱mbi̱: “Hi̱n'na̱ grá̱ Hmu̱. Porque hi̱nja̱m'mø xtá̱ sigä n'na ra̱ cosa nu̱'a̱ hi̱n'yʉ rá̱ nt'ɛ̱di̱ ga̱ si, ogue xa̱nts'o”, dí ɛ̱mbi̱.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Nu̱'a̱ nzojpʉya, ma̱hømbi 'yɛ̱ngui̱: “Nu̱'a̱ mma̱n'Oja̱ ngue xa̱nho, 'yo gni̱ hu̱ti̱ ngue xa̱nts'o'a̱”, bi 'yɛ̱ngui̱.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Nhyu̱ ndi̱ bi zoqui ngue ngu̱'a̱ xiqui. 'Bextá̱ nu̱gä p'ʉya ngue bi̱ mengra̱ manta, i̱ ma ma̱hɛ̱ts'i̱.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, nu̱p'ʉ ja ra̱ ngu̱ nmi̱ 'bʉi, bi zøn'i̱ hyu̱ nc'ɛ̱i̱ xi̱ nɛ̱xa̱ Cesarea, ni̱ ma da̱ sigui.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ra̱ Espíritu Santo p'ʉya, bi xiqui ngue hi̱nga̱ nyobɛ̱ni̱, ga̱ mmɛ'be'ʉ yø n'yohʉ bi zøhø ngue sixqui. Xquet'a̱ dá̱ mäcähe ya 'dato ma̱ zi cu̱hʉ 'bʉcua. Gä dá̱ cʉt'ähe p'ʉ ja rá̱ ngu̱ n'na ra̱ n'yohʉ ngue ra̱ mmɛ̱ngu̱ Cesarea.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ p'ʉya, bi xicje ha bi̱ nja ngue bi̱ nu̱ n'na ra̱ anxɛ bi zøp'ʉ ja rá̱ ngu̱. Ra̱ anxɛ p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: “Da̱mi̱ 'yɛt'i to da̱ si n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Simu̱, 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jope, nu̱'a̱ xquet'a̱ ja ma̱n'na ra̱ thu̱hu̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Bɛdu.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu, go da̱ xi'i na̱ ha di̱ njap'ʉ gdi̱ nya̱ni̱, co 'nɛ̱'ʉ 'bʉp'ʉ ja ni̱ ngu̱”, bi 'yɛ̱mbi̱.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Pɛ høntho dá̱ fʉdi dá̱ xicä ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ p'ʉya, 'bexque'a̱ bá̱ 'bɛnnba̱bi̱ ra̱ Espíritu Santo, tengu̱tho bi̱ njacjʉ m'mɛt'o.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Bi zo ma̱ mmʉigä p'ʉya ngue ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱n'a̱ m'mɛt'o ra̱ Hmu̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: “Ra̱ Xuua bi 'yøtra̱ nxixya̱ conna̱ dehe'a̱. Pɛ nu̱'a̱hʉ, ra̱ Espíritu Santo di ha̱'a̱hʉ ra̱ ts'ɛdi”, bi 'yɛ̱na̱.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Pɛ xi'mø ngue bi̱ ne Oja̱ ngue bi japyø ja̱'i̱ tengu̱tho bi jacjʉ 'mø ma̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Hmu̱ Jesucristo, ¿ua da̱ zä ga̱ täjpa̱gä'a̱ te nne da̱ 'yøt'a̱ Oja̱ p'ʉya?
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Nu̱ya yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ mi̱ 'bʉp'ʉ Jerusalén, mi̱ zä mi̱ 'yøhya yø hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Bɛdu, ma̱mbi̱ nsäyatho. Bi 'yɛ̱mp'ʉya:
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Bi 'yɛ̱mmɛ̱i̱ bi ts'ʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ 'mø mi̱ tho ra̱ Teba. Nu̱'ʉ bi 'dagui, i̱ mpa 'da asta̱ Fenicia, asta̱ Chipre, asta̱ Antioquía i̱ mpa 'da. A nu̱ya p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ ni̱ hya̱, ja ni̱ ma̱mp'ʉ ni̱ mpa. Pɛ høndyø judío bi xifi, hi̱njom mi̱'da ni̱ ja̱'i̱ xta̱ xifi.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Da̱ gue 'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue yø mmɛ̱ngu̱ Chipre, 'nɛ̱'ʉ yø mmɛ̱ngu̱ Cirene bi zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Antioquía. Xquet'a̱ bi xihra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío. Bi xihyø ja̱'i̱ hanja'a̱ ra̱ Hmu̱ Jesús.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Di ha̱tra̱ ts'ɛdi Oja̱ ngue da̱ ma̱nna̱ hya̱. Ja̱na̱ngue xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ bi hyɛp'ʉ yø nyogui nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Hmu̱ Jesús.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Nu̱na̱ te bi̱ nja, mi̱ zä mi̱ 'yø'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ Jerusalén, 'bexpi̱ mɛnhna̱ Bernabé ngue i̱ ma asta̱ Antioquía.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Nu̱'mø mi̱ zønna̱ Bernabé, bi̱ nu̱ p'ʉya ngue nu̱na̱ Oja̱ ya xi ja̱pi̱ xa̱ndønho yø ja̱'i̱. Ra̱ ndijohya p'ʉya. Bi xifi gätho yø ja̱'i̱ ngue da̱ hya̱hyø mmʉi da̱ hya̱ ra̱ ts'ɛdi ngue da̱ dɛn'na̱ ra̱ Hmu̱ Jesús, hi̱nda̱ hyɛgui.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Nu̱na̱ ra̱ Bernabé, rá̱ hoga̱ n'yohʉ na̱, n'youi ra̱ Espíritu Santo, di zajpa̱bi̱ rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱. Ja̱na̱ngue xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ bi da̱pyø mmʉi ngue bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Hmu̱ Jesús.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Ja bi̱ nɛ̱xpʉ ra̱ Bernabé ngue bi̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Tarso ngue bá̱ honna̱ Saulo. Nu̱'mø ma̱mbá̱ ti̱mp'ʉya, bá̱ n'youi, bí 'yɛ̱'a̱ Antioquía.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 N'na jɛya xa̱nho bi̱ m'mʉp'ʉ ha 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ bi xännba̱bi̱ ra̱ hya̱. Ja bá̱ fʉp'ʉ Antioquía p'ʉya, ngue nu̱ya yø ja̱'i̱ tɛnna̱ Cristo i̱ nhu̱ti̱ ngue yø cristiano.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Nu̱'ʉ yø pa'ʉ p'ʉya, nu̱'ʉ 'da yø pønga̱hya̱ Oja̱ bá̱ nɛ̱xpʉ Jerusalén ngue i̱ ma Antioquía.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Nu̱na̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Agabo bi̱ nangui̱ bi̱ m'mäp'ʉ 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Bi bɛ̱nnba̱bi̱ ra̱ Espíritu Santo'a̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱mp'ʉya, ngue i ja ngue di̱ nja n'na ra̱ thu̱hu̱ gä rá̱ ngʉni̱ ra̱ häi. Nu̱'a̱ te bi̱ ma̱mp'ʉya, bi̱ nja, gue'ʉ yø pa ngue mi̱ nda̱st'abi ra̱ Claudio.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Ja̱na̱ngue nu̱ya yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ Antioquía bi 'yørpa̱bi̱ ra̱ 'bäxte'ʉ yø mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱ui ni̱ m'mʉ'a̱ Judea. N'na ngu̱ n'na bi u̱ni̱ te ts'ʉ bi zʉrpa̱ yø ts'ɛdi di u̱ni̱.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Ngu̱na̱ bi 'yøt'e ngue bi pɛtra̱ mɛ̱nyu̱, bi̱ mɛnnba̱bi̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ Judea ngue bi̱ ndäpi to 'bɛt'o. Nu̱ya bi hya̱xra̱ mɛ̱nyu̱, guehna̱ ra̱ Bernabé 'nɛ̱hra̱ Saulo.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.